[END] คืนรัก [Yaoi / Boy's love]

ตอนที่ 12 : คืนรัก : 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 82,004
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6,739 ครั้ง
    18 ส.ค. 61


คืนรัก

-------------------------------------------------------------------------------------------

11



นิดจ่ายเงินค่ารถแท็กซี่ก่อนจะลงมายืนนิ่งอยู่ที่หน้าตึกสูงริมแม่น้ำเจ้าพระยาไม่ไกลจากร้านกาแฟที่สุชาติเพิ่งนัดเจอเท่าไหร่นัก ตัวตึกสูงชนิดที่เขาต้องแหงนมองคอตั้งบ่า คะเนด้วยสายตาน่าจะไม่ต่ำกว่าสามสิบชั้น ที่ด้านหน้ามีป้ายหินอ่อนสีดำ ตัวอักษรสีเงินทำจากอะลูมิเนียมหนาในสวนสวยขนาดย่อมเขียนไว้อย่างโดดเด่นว่า ฐนิตกรุ๊ปทั้งภาษาไทยและภาษาอังกฤษ

“เชื่อแล้วว่ารวยจริง”

ไม่น่าเชื่อว่าเขายังกังขาเรื่องนี้อยู่ พอมาได้เห็นกับตา ข้อข้องใจนั้นถึงวางลงได้เสียที

เงินห้าหมื่นสำหรับตรัณไม่ใช่เรื่องใหญ่ ต่อให้มากกว่านี้นิดก็คิดว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อีกเหมือนกัน เป็นไปได้ว่าคนคนนั้นขาดเงินถึงต้องอุปโลกน์ตัวเองว่าเป็นเขา แต่การเป็นนิด สุมาลย์จะสูบเงินจากตรัณได้จริงหรือ? หรืออีกฝ่ายคิดจะใช้ตรัณเป็นเกราะกำบัง? แล้วทำอย่างไรตรัณถึงเชื่อว่าคนๆ นั้นเป็นเขา?

สารพันคำถามที่ผุดขึ้นมาไม่หยุดหย่อนจนนิดต้องโคลงศีรษะไปมาไล่ความคิดไร้สาระของพวกนั้นออกไป ตอนนี้เรื่องที่เขาควรจะสนใจควรเป็นเรื่องของตัวเองมากกว่า

นิดต่อสายหาสุชาติเป็นครั้งที่แปด แต่ผลก็ยังคงเหมือนเดิม ฝ่ายนั้นยังปล่อยให้มันเรียกจนตัดเข้าสู่ระบบฝากข้อความ เขาถอนหายใจ เพราะไอ้หลานปีจอของปราชญ์คนเดียว เขาถึงต้องยอมเสียเงินค่าแท็กซี่วิ่งมาถึงที่นี่

วันนี้ที่คุณเซนต์ชื่อคุณเซนต์ชื่อไหนครับ?’

ชื่อไหนงั้นหรือ ก็ต้องชื่อ นิษฐ์ พงศ์สุระไงเล่า!

นิดมั่นใจ แต่พอผ่านไปได้ครู่หนึ่งความมั่นใจที่มีก็เริ่มถดถอย

ตอนนั้นเขารีบมาก กลัวว่าสุชาติจะเปลี่ยนใจ ตอนที่เซนต์แล้วยังทันได้ตรวจดู สุชาติก็ดึงเอกสารสัญญากลับไปแล้ว เขามั่นใจครึ่งเดียว ส่วนอีกครึ่งหนึ่งคือเขาไม่แน่ใจ ยิ่งถูกปีติถามเข้าแบบนั้นความมั่นใจของเขายิ่งง่อนแง่น สรุปคือเขาจะวางใจได้ก็ต่อเมื่อเห็นกับตาตัวเองเท่านั้น

นิดโทรหาสุชาติอีกครั้งแล้วรอเสียงเรียกสายอย่างใจเย็น หวังว่าจะได้ยินเสียงตอบกลับของสุชาติมากกว่าแม่สาวเสียงสวยของระบบฝากข้อความ

 



โทรศัพท์สั่นครืด สุชาติเหลือบมองแล้วกดปุ่มปิดเสียงไปอย่างไม่ต้องคิด

ไม่รู้ว่าเด็กนี่มีปัญหาอะไรอีก ถึงได้โทรหาเขาถี่ขนาดนี้ อาจจะขอยกเลิกสัญญา? ถ้าเป็นแบบนั้นจริงสุชาติยิ่งไม่อยากรับสาย การจะหาเด็กหนุ่มซักคนที่ตรัณถูกใจได้ไม่ใช่เรื่องง่าย ถึงจะไม่เข้าใจว่าทำไมก่อนหน้านี้ตรัณถึงไม่ใส่ใจทั้งที่เคยพบมาแล้วสองสามครั้งก็เถอะ

สุชาติเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าเสื้อ แต่พอหันกลับมาอีกที คนที่ควรอยู่ในตำแหน่งประธานหายตัวไปเสียแล้ว ตรัณไม่ได้ออกจากที่ประชุมกลางคันเป็นครั้งแรก แต่เป็นครั้งแรกที่อีกฝ่ายออกไปไม่บอกไม่กล่าว เสียงรายงานแผนดำเนินงานไตรมาสที่สี่ยังคงดังอยู่ต่อเนื่องฉุดรั้งให้สุชาติยังต้องนั่งอยู่กับที่ เขากังวลอย่างไรก็ไม่อาจลุกตามไปได้ อีกอย่างตรัณไม่ใช่เด็กแล้ว คงไม่มีอะไร

 



คุณกำลังเข้าสู่ระบบฝากข้อความของหมายเลขศูนย์แปด...

นิดเขม่นมองโทรศัพท์ในมือราวกับว่าจะฝากสายตาอาฆาตนี้ไปยังสุชาติก็ไม่ปาน

เขาเดินแกร่วอยู่ที่หน้าประตูใหญ่พักหนึ่ง ระบบการเข้าตึกของที่นี่เข้มงวดพอสมควร นอกจากบัตรพนักงานและการสแกนลายนิ้วมือแล้ว สำหรับผู้มาติดต่อต้องมีการนัดล่วงหน้าเอาไว้ด้วย นิดไม่ได้นัดล่วงหน้า อีกทั้งคนที่เขาต้องการพบไม่มีทางมีธุระกับเด็กหนุ่มที่สวมเสื้อยืด กางเกงวอร์ม รองเท้าแตะเป็นแน่ ไม่ต้องเดินไปติดต่อสองสาวสวยตรงเคาน์เตอร์ก็รู้ได้ทันทีว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร

สุดท้ายเขาจึงเลือกเดินตามพนักงานสาวคนหนึ่งลงลิฟต์ในส่วนนอกมายังชั้นจอดรถใต้ดิน

ถ้าโชคดีอาจจะเจอพิชิตยืนรออยู่ที่รถก็เป็นได้

เสียงสัญญาณเตือนดังขึ้น นิดกำลังจะก้าวตามหล่อนแต่ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงนั้นทำให้เขาชะงักค้าง ไม่ทันได้ก้าวออกไปร่างสูงใหญ่ก็ก้าวเข้ามาพร้อมกับประตูลิฟต์ที่ปิดลง

ให้ตายสิ...

นิดก้าวถอยหลังเว้นระยะเอาไว้ให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ แผ่นหลังของเขาชิดกับผนังลิฟต์เย็นเฉียบ นึกเกลียดพนักงานทำความสะอาดของที่นี่ขึ้นมาติดหมัด ลิฟต์ไม่จำเป็นต้องสะอาดใสขนาดนี้ก็ได้ เพราะผนังถูกเช็ดถูดูแลอย่างดี สิ่งที่สะท้อนออกมาก็ราวกับกระจกเงาดีๆ นี่เอง

ภาพของเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ยืนติดมุมลิฟต์และชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงกลางอย่างโดดเด่น

ตรัณกดชั้นที่ต้องการแล้วยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น แน่นอนว่าไม่มีบทสนทนาใดเกิดขึ้น ตรัณไม่พูด นิดยิ่งไม่พูดเข้าไปใหญ่

จากที่จอดรถใช้ใต้ดินถึงชั้นกราวน์ไม่นานนัก แต่คนที่เผลอกลั้นหายใจอย่างนิดเกือบจะได้ตายรอบสอง ทันทีที่ลิฟต์หยุดลงเขาจึงสำลักลมหายใจเสียจนหมดท่า นิดส่งสายตาไล่ร่างสูงใหญ่ที่ยืนอยู่ตรงนั้นอยู่นานแต่อีกฝ่ายกลับไม่ได้ขยับไปไหน ตอนนี้เองที่นิดเพิ่งสังเกตเห็นว่าประตูลิฟต์ยังปิดสนิทอยู่

เรื่องที่กลัวมักจะเกิดขึ้นเสมอ

“อย่าบอกนะว่า...”

ลิฟต์ค้าง โชคดีอย่างเดียวที่ไฟไม่ดับลงไปด้วย

ตรัณไม่ได้ต่อคำ เขาก้าวไปยังแผงควบคุมแล้วกดปุ่มฉุกเฉิน

เขากดครั้งหนึ่งแต่รออยู่นานก็ไม่ได้ยินเสียงตอบกลับมา ตรัณลองกดอยู่อีกสองสามครั้ง ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิม คงถึงเวลาต้องรื้อระบบลิฟต์โดยสารเสียใหม่ อาจรวมไปถึงพนักงานที่ดูแลในด้านนี้ด้วย นิดถอยกรูดจนแทบจะฝังตัวเองเข้ากับผนังลิฟต์ตอนที่ตรัณยื่นมือมาหา สองแขนกอดกระเป๋าเป้ไว้แน่น

“อะไร?

“โทรศัพท์”

“คุณไม่มีหรือ?” เรื่องอะไรต้องมาขอโทรศัพท์จากเขาด้วย

“ไม่มี”

นิดเขม่นมอง เขาสำรวจทีท่าของตรัณอย่างใจเย็น ชายหนุ่มไม่มีความจำเป็นต้องโกหก และตรัณก็จำเขาไม่ได้ ไม่ว่าจะในฐานะนิด สุมาลย์ หรือนิษฐ์ พงศ์สุระที่นอนหลับต่อหน้าเขาจนเช้าก็ตาม ดังนั้นสถานะของพวกเขาตอนนี้คือเพื่อนร่วมชะตากรรม เป็นแค่คนที่ผ่านมาแล้วบังเอิญซวยมาติดลิฟต์พร้อมกันเท่านั้น เมื่อไม่มีอะไรให้น่าระแวงนิดก็ควานหาโทรศัพท์ในกระเป๋าเป้แล้วส่งไปให้ แต่ตรัณกลับไม่ได้รับไป

“อะไรอีกล่ะ?

“เธอโทรไปที่เบอร์...แล้วบอกว่าฉันอยู่ในลิฟต์ 11A

“แล้วทำไมคุณไม่คุยเองล่ะครับ?” ตรัณนี่พิลึกคนเข้าไปทุกที นิดย่นจมูกก่อนจะกดเบอร์ที่ตรัณบอกเมื่อครู่ ชื่อที่โชว์หราอยู่ทำให้นิดอดแสยะยิ้มเล็กๆ ไม่ได้ รายนี้เขาโทรไปให้ตายก็ไม่รับหรอก “มีเบอร์อื่นมั้ยครับ?” เบอร์ที่ไม่ใช่ของสุชาติ

“ไม่มี”

ตรัณนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง “เบอร์ที่ฉันให้ไป เธอโทรแล้ว?” เขายังไม่เห็นเด็กหนุ่มกดโทรออกเลยซักครั้ง

“ยังครับ”

“แล้วทำไมถึงถามหาเบอร์อื่น”

นิดเหล่มอง ทีเรื่องแบบนี้ฉลาดเหลือเกิน “ผมโทรไปเขาก็ไม่รับหรอก ไม่เชื่อคุณลองฟังดูก็ได้” เขาว่าแล้วกดโทรออก ก่อนจะยื่นโทรศัพท์ไปแนบใบหูอีกฝ่าย ทว่าทันทีที่มันถูกทาบลงบนใบหูได้รูป มือหนากลับปัดมือของเขาออกโดยแรง

นิดนิ่งงันทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก เขาไม่ได้สนใจโทรศัพท์ถูกปัดทิ้งตกลงบนพื้น ไม่ได้สนใจมือที่กระแทกถูกผนังลิฟต์จนเจ็บแปลบ แต่ร่างสูงใหญ่ที่ยืนขบกรามแน่นจนเป็นสันต่างหากที่ทำให้นิดไม่อาจละสายตาได้

ตรัณแปลกไปอย่างเห็นได้ชัดเจน

“นี่...คุณเป็นอะไรรึเปล่า? คุณครับ!?

ร่างสูงใหญ่ไม่ตอบคำ นัยน์ตาสีเข้มนิ่งค้างคล้ายว่ากำลังจมอยู่กับความคิดบางอย่าง ตรัณนิ่งอยู่อย่างนั้นเป็นนาน ก่อนที่จะยกสองมือขึ้นปิดหูแน่น เขาถอยหลัง หลบมือขาวที่เอื้อมมาหาโดยสัญชาติญาณ ใบหน้าของชายหนุ่มซีดเผือด ริมฝีปากถูกขบกัดจนได้เลือด

ท่าทางนี้ของตรัณทำให้นิดตกใจแล้วจริงๆ

“ตรัณ!? ตา! เป็นอะไร!?

นิดทำอะไรไม่ถูก พอเขาก้าวเข้าไปใกล้อีกฝ่ายกลับถอยหนีไป

ไม่ว่านิดพยายามถามเท่าไหร่ ก็เหมือนว่าเสียงของตนจะส่งไปไม่ถึงอีกฝ่ายเสียแล้ว

ตรัณเอาแต่ก้าวถอยไม่พูดไม่จา จนเมื่อถึงมุมอีกฝังหนึ่งก็ทรุดลงนั่งก้มหน้าชิดเข่านิ่งทั้งที่สองมือยังไม่ละออกไปจากใบหูของตน ในห้องโดยสารเงียบสนิท มีเพียงเสียงพัดลมระบายอากาศที่ด้านบนและเสียงทุ้มต่ำที่พึมพำแผ่วเบา

“...อย่าวางสาย...ตอบตาหน่อย

“นิด...”




TBC.

ส่งความสงสารและสงสัยได้ที่ #คืนรัก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6.739K ครั้ง

17,828 ความคิดเห็น

  1. #17819 WSwen (@SunnyWo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 20:48
    สรุปก่อนตายเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ ฮือละคือตรัณแบบแอบติดต่อกับแฟนเก่าตามที่นิดเคยพูดจริงมั้ยเนี่ย
    #17819
    0
  2. #17783 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 21:53
    มีปมกับมือถือ?
    #17783
    0
  3. #17764 nagimoji (@nagimoji) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 10:12
    โอ้ยยยยย แง สงสารรร
    #17764
    0
  4. #17736 kanyallapo (@kanyallapo) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2562 / 23:37
    เศร้าาา
    #17736
    0
  5. #17723 .ara (@quintina) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 12:42
    ครั้งสุดท้ายแล้วนิดก็ไปสินะ ตรัณถึงฝังใจ
    #17723
    0
  6. #17677 EarnKanokphon (@EarnKanokphon) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2562 / 02:22
    อะไรยังไง ตื่นเต้นนนนน
    #17677
    0
  7. #17601 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 20:55
    ตรัณเป็นอะไรรรรร
    #17601
    0
  8. #17516 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 10:05

    ตรัณมีความหลังอะไรกับโทรศัพท์เหรอ

    #17516
    0
  9. #17460 noceur_ (@monotone_) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 07:27
    หรือคุณนิดตายตอนคุยโทรศัพท์กับตรัณ
    #17460
    0
  10. #17357 a.mm (@ssunisa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 03:02
    ตรัณเธอมีปมอะไรเกี่ยวกับโทรศัพท์
    #17357
    0
  11. #17283 nicharipaen04 (@nicharipaen04) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 14:45
    เป็นอะไรรรร
    #17283
    0
  12. วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 02:26
    ตรัณเป็นอะไร เกิดอะไรขึ้น!!
    #17247
    0
  13. #17223 Muttatae (@Muttatae) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 18:10
    โอ่ย มันสะอึก ชอบบบบบบ
    #17223
    0
  14. #17198 Kttjj (@kyungfern) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 19:43
    ตรัณเป็นอะไรรร
    #17198
    0
  15. #17150 Innocence (@thongmee) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 14:28
    คือตรัณพึมพำกับตัวเองใช่ไหม เกิดอะไรขึ้นกันนะ
    #17150
    0
  16. #17102 โมนา (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 11:03

    จุกอกเลย ประโยคสุดท้าย

    #17102
    0
  17. #17095 Molu- (@narutotingtong) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 03:30
    สงสารตรัณ ; ;
    #17095
    0
  18. #17071 lionmeoww (@lionmeoww) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 00:36
    หื้ม ซับซ้อนไปอีกกกกก
    #17071
    0
  19. #17060 hanatsuki33 (@hanatsuki33) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มีนาคม 2562 / 01:25
    ฝังใจ โทรคุยกับนิดก่อนตายใช่ป่ะ?..
    #17060
    0
  20. #16976 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:18
    ยังไงงงง
    #16976
    0
  21. #16944 verynan (@verynan) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:35
    ต้องมีใครอยุ่เบื้องหลังเรื่องนี้ละตรัณยังดูรักนิดอยุ่เลย
    #16944
    0
  22. #16913 gnawkezi~* (@ikwang-dh) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:41
    เรื่องนี้ซับซ้อนยิ่งนัก คุณตรัณเกิดอะไรขึ้น
    #16913
    0
  23. #16819 Som O Usanee (@pomelo8063) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 06:22
    เดาว่าคงเซหนักเหมือนกันตอนที่นิดตาย แต่ทำไมล่ะ? หรือนิดเข้าใจผิดว่านอกใจ? หรือว่ายังไงล่ะ โอ๊ย อยากเผือกง่ะ
    #16819
    0
  24. #16763 ตงฟาง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 17:22

    ฉากเรียกน้ำตกเลย

    #16763
    0
  25. #16741 «PhuengAugust» (@pvaugust) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 23:44
    คุณตรัณคงเสียศูนย์แบบมากอ่ะ วันที่นิดตายคงแบบโลกทั้งใบถล่ม น่าจะมีหลายอย่างที่ก่อนหน้านี้เข้าใจผิดกัน
    #16741
    0