Love fox รักร้ายนายจิ้งจอกเจ้าเล่ห์

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 46
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    6 ต.ค. 60

          ณ คฤหาสน์ตะกูลเบรคสถานที่จัดงานวิวาห์ระหว่างหญิงสาวจากตระกูลนักบวชชั้นสูงกับหนุ่มหล่อรูปงามจากตระกูลขุนนางเชื้อพระวงศ์ที่บรรพบุรุษในอดีตเป็นถึงตระกูลพ่อมดผู้ใช้มนต์ดำอย่างดีเลส เบรค ราฟาเกล กับ เอวาเนอลีน โฟรนอส   

          ภายในงานทั้งหมดล้วนถูกจัดในรูปแบบของวิหารเทพกรีก ประดับตกแต่งด้วยดอกกุหลาบสีดำและขาว อันเป็นตัวแทนของความรักบริสุทธิ์ที่จะอยู่ชั่วนิจนิรันดร์มิมีวันเสื่อมคลาย โดยบรรยากาศในงานตอนนี้ก็ดูครึกครื้นดีเพราะมีแต่คนรู้จักที่ถูกเชิญมาทั้งนั้น

          บริเวณโซนเครื่องดื่มปรากฎร่างของชายหนุ่มสองคนแต่มากไปด้วยอายุและประสบการณ์ กำลังเลือกเครื่องดื่มด้วยกันด้วยสีหน้าอมทุกข์ คนแรกเป็นชายหนุ่มที่ท่าทางดูใจดี ผิวขาว ดวงตาสีเขียวมรกตพร้อมด้วยผมยาวสีเหลืองทองในชุดนักบวชชั้นสูงประจำตระกูลโฟรนอสคนนี้มีนามว่าลูเชียส หรือลูช และเป็นพ่อของเอวาเนอลีน ส่วนชายหนุ่มรูปงามอีกคนที่ยืนคู่กันนั้นกลับมีลักษณะที่ตรงกันข้ามแทบทุกประการรวมทั้งมีกลิ่นอายความตายอยู่เข้มข้นพอสมควร ผิวสีแทนหน่อยๆ เส้นผมและดวงตานั้นดำสนิทเหมือนกับสีของท้องฟ้าในยามค่ำคืนที่ไร้แสงจันทร์ แต่มีแค่บริเวณใต้ดวงตาข้างซ้ายที่จะมีปานลวดลายประหลาดอยู่อย่างเห็นได้ชัด ทำให้ดูเป็นบุคคลที่ดูอันตรายขึ้นมาทันทีถึงแม้จะยิ้มก็ตาม และชายคนนี้ก็เป็นพ่อของดีเลสมีนามว่าแมคนัสหรือแมคนั่นเอง

          "นึกยังไงมางานแต่งได้เนี่ย ปกติไม่เคยเห็นแกออกงานแบบนี้เลยซักครั้งนะแมค"ลูเชียสพูดพลางดื่มน้ำส้มคั้นเข้าไป

          "โดนลูกบังคั....."แมคนัสพูดยังไม่ทันจบน้ำส้มคั้นที่ดื่มเข้าไปเมื่อครู่ของลูเชียสพุ่งออกมาอยากฉุดไม่อยู่ สร้างความขบขันให้แมคนัสอยู่ไม่น้อย

          "เป็นไงครับคุณนางเอกแอ๊บใส น้ำส้มอร่อยมั้ย5555"เสียงหัวเราะของแมคนัสสร้างความอับอายให้ลูเชียสเป็นอย่างมากจนทำเอาเขาแทบอยากจะมุดแผ่นดินหนีไป ถ้าทำได้อ่ะนะ แต่เขากลับฉุกคิดได้ว่า 'ในเมื่อนายทำให้ชั้นอับอายนายก็ต้องอับอายด้วย ชั้นไม่ยอมอายคนเดียวหรอก หึๆ'

          คิดได้ดังนั้นก็เริ่มแผนใสๆที่มีในใจทันทีอย่างไม่รีรอเพราะหากไม่รีบทำเดี๋ยวไม่มีเวลาเอาคืน






          เมื่อพระอาทิตย์ลอยขึ้นอยู่เหนือศรีษะ บ่งบอกถึงเวลาในการเริ่มพิธีวิวาห์ของคู่บ่าวสาว ทุกคนล้วนอยู่ในจุดที่ควรจะอยู่ ขณะที่จะส่งคนไปเชิญเจ้าสาว ร่างของหนุ่มรับใช้คนสนิทของคุณหนูเอวาเนอลีนหรือคุณหนูอีฟนามว่า'เซรัน'วิ่งเข้ามาด้วยสภาพที่เหนื่อยหอบพร้อมบอกกับทุกคนว่า"คุณหนูถูกลักพาตัวไปแล้วครับ"

          "วะ วะ ว่าไงนะเจ้าสาวโดนลักพาตัวไป!!!"น้ำเสียงตื่นตกใจของทุกคนดังขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียง โดยมิได้นัดหมายทั้งหมดเบนสายตาไปมองที่เจ้าบ่าวเป็นตาเดียวและมีความรู้สึกเหมือนกันคือ 'ชิบหายแล้วไง!!!'

          ฝ่ายเจ้าบ่าวอย่างดีเลสไม่ได้พูดอะไรออกมาเลย เพียงแค่ยิ่มมุมปากพร้อมดวงตาที่วาวโรจน์ไปด้วยความโกรธค่อยๆก้าวช้าๆไปทิศทางที่เซรันยืนอยู่ ทำเอาทุกคนใจเต้นตุ้มๆต่อมๆด้วยความกลัว

          กึก!!

          เสียงฝีเท้าหยุดลงตรงหน้าของเซรัน ดีเลสกลั้วหัวเราะอยู่กับท่าทางหวาดกลัวของเซรันที่มีต่อเขาอย่างเกินเหตุพร้อมกับพูดว่า "ไม่ต้องห่วงหรอกครับ เดี่ยวผมจะไปพาอีฟที่รักของผมกลับมาอย่างปลอดภัยเอง ดังนั้นผมขอเลื่อนพีธีไปตอนเย็นแทนนะครับ"ดีเลสพูดเสียงดังฟังชัดเพื่อให้ทุกคนได้ยิน ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้หูของเซรัน พูดเสียงกระซิบแผ่วเบาแต่ทำเอาเซรันหนาวไปถึงขั้วใจ "ต่อให้เจ้านายแกหนีไปสุดขอบนรกชั้นก็จะไปตามล่ากลับมา เพราะยัยนั่นเป็นของเล่นของชั้น จำไว้ไอ้หน้าโง่" พูดจบดีเลสก็ถอยออกจากเซรันพร้อมกับหมุนตัวไปข้างหลัง

          ฉึก!!!

          ดาบคานาตะเล่มยาวสีดำสนิทปักเข้าที่บริเวณคอหอยของเซรันก่อนจะถูกบิดไปมาราวกับกำลังเล่นของเล่นอยู่ด้วยน้ำมือของดีเลส บิดไปบิดมาซักพักก็เริ่มเบื่อเขาจึงใช้เท้ายันร่างไร้วิญญาณตรงหน้าออกจากดาบกระแทกพื้นอย่างแรงถึงขนาดที่เลือดพุ่งไหลนองเต็มพื้นอย่างรวดเร็ว ก่อนจะยิ่มด้วยความภูมิใจในผลงานที่ตนได้ทำไป

          "โอ๊ะ!!!  โทษทีมือมันลั่น" ดีเลสแสร้งอุทานออกมาเบาๆ แล้วตรงดิ่งไปหาแขกในงานพร้อมกับเรียกดาบคานาตะสีดำเพิ่มขึ้นมาอีกร้อยเล่มไล่ฟัน หั่น แทง สับแขกในงานเหมือนกับกำลังทำกับข้าวรอภรรยากลับมาบ้าน

          จนกระทั้งเวลาล่วงเลยไปจนมืดค่ำ ทั่วทั้งงานเต็มไปด้วยเลือดของแขกที่มางาน ส่วนคนต้นเหตุก็เดินผิวปากฮัมเพลงมาตรงบริเวรเครื่องดื่มที่มีเศษซากศีรษะของคนหลายคนแน่นิ่งอยู่อย่างนั้น

          "หืม รอดไปได้สองคนแต่ช่างเหอะ ไม่ตายอ่ะดีละ เดี๋ยวอีฟโกรธ..."พูดเสร็จก็ซัดไวน์ทั้งขวดรวดเดียวหมด ก่อนจะถอนหายใจออกมา "เฮ้อออ ไม่น่าเล่นเพลินเลย ป่านนี้อีฟงอนแล้วมั้งเนี่ย ไปตามดีกว่า หึๆ555555"ดีเลสหัวเราะอย่างคนเสียสติแล้วเดินหายไปท่ามกลางความมืดมิดยามรัตติกาล



............................................................

เย้ !! ในที่สุดตอนแรกก็คลอดออกมาจนได้ 
ทำเอาไรท์เขียนแล้วลบๆ จนกระดาษแทบฉีกอยู่หลายรอบ
ถ้ามีคำผิด ตัวอักษรเล็กไป บอกไรท์ได้
พรุ่งนี้ถ้าไรท์ตื่นแล้วจะมาแก้ให้นะคะ
แต่ตอนนี้ม่ายหว๋ายแย้ววววว
ฝันดีค่ะ(ทันมั้ย55555)
แล้วเจอกัน see you.............^_^

__________________________________
...............................
__________________________________

ตอนนี้ไรท์แก้คำผิดแล้วนะ แต่ถ้าเห็นว่ายังมีอยู่บอกไรท์ได้
เราไม่กัด 55555 
ฝันดีนะคร๊าาาาาาาา ^_^ 
>//////<
          

0 ความคิดเห็น