เมื่อตัวร้ายตกหลุมรัก เล่ม 1

ตอนที่ 7 : Chapter 7 วันที่เจ็ดของการเป็นเสบียงอาหาร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,323
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 672 ครั้ง
    25 ก.ค. 62


 

อีไลรักษาร่างมนุษย์เมื่ออยู่ต่อหน้ากู้เหยี่ยนและจะให้ความร่วมมือกับคนที่บอกว่าเป็นนายทหารคนสนิทก็ต่อเมื่อชายหนุ่มอยากให้เขาร่วมมือ

ไม่ได้ร้ายแรงอะไร สักครึ่งเดือนก็หายเป็นปกติแล้ว” หมอที่มาจากดาวเทอร์ม่าเปิดอ่านข้อมูลการรักษาอีกครั้ง เค้าโครงรูปร่างหน้าตาของเธอคล้ายคลึงกับอิไล เฮดีสโตเต็มวัยที่หล่อเหลาเย็นชา  

หลังจากการรักษาอย่างต่อเนื่องผ่านไปหลายวัน จบการรักษาในวันนี้แล้วอิไลก็ยังมีท่าทางเย็นชาแข็งกระด้าง ใบหน้านิ่งเรียบไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงใดๆ

ความจริงไม่ใช่แบบนั้น เขาจำได้บางส่วนแล้ว อย่างน้อยก็จำสองคนตรงหน้าได้

ตอนนี้ความทรงจำที่กระจัดกระจายยังไม่สามารถปะติดปะต่อได้สมบูรณ์ คนธรรมดาอาจทนความรู้สึกสับสนแบบนี้ไม่ได้ แต่อีไลกลับยังคงไว้ซึ่งใบหน้านิ่งเรียบ...

เขาเคยชินกับการอดทนเสียแล้ว

องค์ชายสามบอกไว้ว่าวันนี้จะมาเยี่ยมด้วยตัวเอง ผู้บัญชาการแค่รักษาท่าทีอย่างตอนนี้ไว้ก็พอ” อีวานพยักหน้าให้หมอ แล้วหันไปให้คำแนะนำผู้บัญชาการของตน

อาการผู้บัญชาการของพวกเขาในตอนนี้ยังไม่สามารถทำงานได้ ต้องลาพักต่อ ก่อนหน้านี้ช่วงที่หายตัวไปก็ลาหยุดไปแล้วหนึ่งครั้ง คนที่เดิมแทบไม่เคยลาเลยตลอดทั้งปี จู่ๆ มาลาติดต่อกันแบบนี้ย่อมทำให้คนอื่นร้อนใจเป็นธรรมดา

เฮ้อ ความจำเสื่อมไม่เห็นจะกลายเป็นคนน่ารักเลย” หมอหญิงที่ดูยังวัยรุ่นอยู่มองเฮดีสโตเต็มวัยรูปหล่อด้วยความเสียดาย เธออยากสัมผัสความรู้สึกที่ถูกหลานชายออดอ้อน

อะแฮ่ม...คุณเนลฟี่ คนที่ถูกพูดถึงเพียงแค่ยืนนิ่ง อีวานกระแอมเบาๆ เพราะอยากเปลี่ยนเรื่อง อันที่จริงคำว่า น่ารัก พอเอามาใช้กับผู้บัญชาการของพวกเขาแล้วค่อนข้างน่าตกใจมากไปหน่อย!

ทว่าในตอนนั้น ไม่รู้ทำไมจู่ๆ อีวานก็นึกถึงผู้บัญชาการของตนตอนอยู่ในร่างแมวหมอบนิ่งอยู่บนตักของชายหนุ่มผมดำที่ไม่ทราบเผ่าพันธุ์...

และตอนที่ชายหนุ่มสัมผัสท้องของมัน ผู้บัญชาการที่อยู่ในร่างแมวบ้านไม่ตอบโต้ แถมยังปล่อยให้ชายหนุ่มลูบจนพอใจ จากนั้นจึงขยับเข้าไปเลียปลายนิ้วของอีกฝ่าย

เพราะเป็นเผ่าพันธุ์เดียวกันอีวานจึงยิ่งไม่เข้าใจ แต่ไหนแต่มาเฮดีสเป็นเผ่าพันธุ์ที่เชี่ยวชาญการโจมตี แม้จะความจำเสื่อม แต่ด้วยสัญชาตญาณก็ยังห่างไกลจากการทำให้พวกเขา ว่าง่ายเชื่อฟัง

ทว่าช่วงนี้จากที่อีวานสังเกตเห็นเวลาที่ผู้บัญชาการอยู่กับชายหนุ่มผมดำคนนั้น ทำให้เขาสงสัยในความคิดข้างต้น

เฮดีสตัวโตเต็มวัยที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้เอาชายหนุ่มผมดำมาเป็นของของตัวเอง ห้ามไม่ให้ใครแตะต้อง คอยปกป้องอย่างระมัดระวัง

เฮดีสหนุ่มที่อยู่ในเครื่องแบบทหารไม่มีปฏิกิริยาโต้ตอบกับบทสนทนาของทั้งสอง หลังจากเสร็จการรักษาประจำวัน เขาก็ลุกขึ้นยืน เดินตรงไปทางประตู

อีวานรู้ว่าอีกฝ่ายจะไปไหน เขารู้แล้วว่าผู้บัญชาการของตนเอาชายหนุ่มผมดำไว้ในครอบครอง ไม่ยอมให้คลาดสายตา ซึ่งค่อนข้างจะ...

ติดหนึบ?

จู่ๆ คำนี้ก็ปรากฎขึ้นในหัว ทหารหนุ่มที่มีความสามารถทุกด้านยอดเยี่ยมยกมือดันแว่นแบบเงียบๆ คำนี้เหมาะสมจนทำให้เขาไม่สามารถหักล้างได้ แต่รู้สึกยากที่จะมองภาพนั้นได้ตรงๆ 

 

อีกด้านหนึ่ง กู้เหยี่ยนกำลังนอน...เปลี่ยนท่าทางไปมาอยู่บนโซฟา ไม่นุ่มเลย ขณะที่คิดเขาก็ขยับเปลี่ยนเป็นนอนตะแคง

ไม่สบายตัวเลย เขาขยับกลับท่าเดิมอย่างยอมรับในชะตาชีวิต พลางลืมตามองโคมไฟที่แขวนอยู่ด้านบน

เผ่าพันธุ์เฮดีสไม่ต้องนอน ดังนั้นทั้งอาณาจักรจึงไม่มีสิ่งที่เรียกว่า เตียง กู้เหยี่ยนที่ไม่ได้นอนหลับสนิทติดต่อกันมาหลายคืนจึงรู้สึกอึดอัดใจ

ทำไมเขาถึงได้เขียนอะไรที่มันขัดกับความต้องการของตัวเองแบบนี้?

เขาเหม่อมองโคมไฟที่ไม่ได้เปิด ในขณะที่กำลังจะถอนหายใจก็รู้สึกถึงน้ำหนักที่หน้าขา

“อีไล” คราวนี้กู้เหยี่ยนเรียกชื่อถูก ทว่าก็เกือบหลุดชื่อ ฉิวฉิว ออกมา

เฮดีสครางเบาๆ ในลำคอเป็นการตอบรับ แมวลายเสือสีเทาย่ำอยู่ที่หน้าขาเขา เพราะรู้ว่าบริเวณนี้เป็นส่วนที่สามารถรองรับน้ำหนักของมันได้

เฮดีสใช้อุ้งเท้าสัมผัสท้องของชายหนุ่มเบาๆ ตรงนั้นค่อนข้างนุ่มและไม่แข็งแรง มันลังเลอยู่เล็กน้อย สุดท้ายก็ไม่หมอบลงที่หน้าท้อง เปลี่ยนมาหมอบลงบนตักแทน

แมวลายเสือที่เคยย่ำอยู่บนตัวเขา ตอนนี้นอนหมอบนิ่ง ดูท่าทางว่านอนสอนง่าย...

กู้เหยี่ยนไม่รู้ว่าทำไมอีกฝ่ายถึงใช้อุ้งเท้าสัมผัสท้องเขา เขาใช้สองมืออุ้มแมวที่หมอบอยู่บนตักขึ้นมาวางที่แผ่นอก

วางไว้ตรงนี้แล้วลูบตัวมันสะดวกกว่า อีกทั้งยังรู้สึกอุ่นด้วย ต้องบอกว่าอากาศบนดาวเคราะห์ตอนนี้ แม้จะไม่ถึงกับหนาว แต่ก็เย็นๆ อยู่เล็กน้อย

เฮดีสครางต่ำติดต่อกันอยู่หลายครั้ง ส่งเสียงออกมาทุกครั้งที่ปลายนิ้วของชายหนุ่มสัมผัสมัน

มันสะบัดหางช้าๆ อยากเอาหางเกี่ยวข้อมือของชายหนุ่มเหมือนก่อนหน้า แต่มือของอีกฝ่ายกำลังลูบหูมันอยู่

ใบหูทั้งสองข้างถูกชายหนุ่มจับเล่น รับรู้ได้ถึงความอุ่นจากปลายนิ้ว เฮดีสที่หมอบนิ่งหรี่ตาลงเล็กน้อย ขยับหูเบาๆ เป็นการตอบกลับ

หมอบอยู่ตรงนี้ใกล้ต้นคอของชายหนุ่มมาก ใกล้ถึงขั้นว่าแค่ก้มหน้าเล็กน้อยก็คลอเคลียได้แล้ว

เฮดีสก้มลงจ้องของของตัวเองอย่างเงียบๆ จ้องอยู่พักหนึ่ง พอเห็นว่าอีกฝ่ายไม่ปฏิเสธ มันก็ก้มหัวลงคลอเคลียแก้มขาวของชายหนุ่ม

กลิ่นที่มันเคยทิ้งไว้ที่ตัวของอีกฝ่ายอ่อนลงแล้ว ตอนที่ค้นพบเรื่องนี้ เฮดีสไม่พอใจเอามากๆ ดังนั้นมันจึงพยายามทิ้งเครื่องหมายไว้บนตัวของชายหนุ่มอีกครั้ง

ถ้าแค่ใช้หัวถูไถจะทิ้งกลิ่นได้แค่ในระยะเวลาสั้นๆ แต่ถ้าเลียจะเพิ่มระยะเวลาได้นานมากขึ้นอีกหน่อย

กู้เหยี่ยนอดยิ้มมุมปากไม่ได้เมื่อถูกทั้งเลียทั้งคลอเคลียแบบนี้ จั้กจี้จริงๆ...ในฐานะคนคลั่งแมว พอถูกออดอ้อนเข้าหน่อยก็ทิ้งความคิดเกี่ยวกับตัวตนที่แท้จริงของอีกฝ่ายไปหมด

ตอนแรกอารมณ์ไม่ค่อยดีเพราะพักผ่อนไม่เพียงพอ แต่พอได้เล่นกับแมว เขาก็อารมณ์ดีขึ้นอีกครั้ง เห็นนัยน์ตาที่เรียวรี หางที่สะบัดไปมาช้าๆ กู้เหยี่ยนก็อดยื่นมือออกไปไม่ได้

ทันทีที่มือสัมผัส เขาก็ได้ยินเสียงครางต่ำจากแมวที่ถูไถอยู่ใกล้ต้นคอของเขา วินาทีต่อมา มือที่ยื่นออกไปก็ถูกหางของเฮดีสวางพาดลง หางของมันเริ่มคลอเคลียเขาก่อนที่เขาจะได้ลูบมันเสียด้วยซ้ำ

จู่ๆ การที่เจ้าแมวที่หมอบอยู่บนตัวเขาครางเสียงต่ำกว่าปกติทำให้กู้เหยี่ยนนึกอะไรขึ้นได้ ถ้าเป็นการออดอ้อนของแมวที่บ้าน มักจะเป็นการแสดงออกว่า...

“...ไม่สบายเหรอ? กู้เหยี่ยนหยุดมือ ปล่อยให้แมวตัวโตใช้หางพันมือซ้ายของเขา ใช้มือข้างที่ว่างลูบตัวมันอย่างปลอบโยนเบาๆ

เวลาแมวที่บ้านไม่สบายจะติดเขามากกว่าเดิมจากที่ปกติก็ติดหนึบอยู่แล้ว มันจะพยายามอ้อนเรียกร้องความสนใจ...และมักจะครางเสียงต่ำกว่าปกติ

เมี๊ยว เฮดีสเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยแล้วเลียริมฝีปากของชายหนุ่มเบาๆ

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก กว่ากู้เหยี่ยนจะตั้งสติได้ เขาก็เห็นแมวตัวโตตรงหน้ากำลังเอียงคอ จ้องมองเขาเงียบๆ แล้ว

ขั้นตอนการฟื้นฟูความทรงจำนั้นไม่ง่าย สำหรับคนทั่วไปแล้วอาจถือว่าเป็นความเจ็บปวดทรมาน

ความทรงจำที่พร่าเลือนและกระจัดกระจายทำให้คนหงุดหงิดและกระวนกระวาย แต่เฮดีสที่หมอบอยู่บนตัวชายหนุ่มเคยชินกับการอดทนมาแต่ไหนแต่ไร ความเจ็บปวดทรมานในขั้นตอนนั้นไม่ถึงกับทนไม่ไหว แต่การถูกชายหนุ่มปลอบโยนแบบนี้ก็ทำให้มันไม่อยากจะอดทนแล้วจริงๆ...

เด็กดี... ดูท่าจะไม่สบายจริงๆ พอเดาสาเหตุออกแล้วกู้เหยี่ยนจึงลูบตัวของมันอย่างอ่อนโยนมากขึ้น ระหว่างนั้นก็ไม่ปฏิเสธที่เฮดีสเลียปลายคางกับริมฝีปากของเขา ความสนใจทั้งหมดพุ่งไปที่การปลอบเจ้าแมวตัวโต

ที่แท้การ ไม่สบาย ทำให้ชายหนุ่มไม่ปฏิเสธมัน ถูกฝ่ามืออุ่นๆ ลูบปลอบแบบนี้แล้ว เฮดีสโตเต็มวัยในร่างแมวบ้านก็หรี่ตาลง ราวกับมันได้เรียนรู้อะไรบางอย่าง

ทิ้งเครื่องหมายลงบนตัวชายหนุ่มเสร็จ มันก็ส่งเสียง แง้วแง้ว เบาๆ ท่าทางพออกพอใจเอามากๆ

ท่ามกลางความทรงจำที่กระจัดกระจายและสับสน แม้จะยังมึนอยู่บ้าง แต่เฮดีสก็จำได้อย่างเลือนรางว่าเหมือนจะมีวิธีหนึ่งที่ทำให้กลิ่นของมันติดอยู่กับชายหนุ่มยาวนานขึ้น...

วิธีที่ทำให้เครื่องหมายของมันคงอยู่ได้ยาวนานมากกว่าการจูบและเลีย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 672 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

219 ความคิดเห็น

  1. #219 Po-inKd (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2564 / 03:56
    ค—แค่กๆ!!! อะไรนะคะ วิธีอะไรนเ มือสั่นเลย
    #219
    0
  2. #215 After_TeaTime (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กันยายน 2563 / 18:49
    ดื่มน้ำอยู่แทบพุ่งเลย55555 วิธีไหนกันคะ//ตีหน้าใสซื่อ
    #215
    0
  3. #213 Peed33 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 19:07
    วิธีอะไรกันค้าาา เดาไม่ออกเลยจริงๆ😏
    #213
    0
  4. #203 Shipnielong (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 15:30
    รู้เรยนะคะ
    #203
    0
  5. #176 I'indy Aw (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 00:28
    😏 รู้เลยยยย ว่าวิธีไหนนน
    #176
    0
  6. #152 ดาวพเนจร (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2562 / 22:43
    ผช. ไทป์แมววว
    #152
    0
  7. #151 AHODE (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 13:50

    โอ้...มาย

    #151
    0
  8. #150 February Asce (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 12:16
    ร้ายกาจจจจ
    #150
    0
  9. #148 สีสันในเดือนหนาว (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 05:30

    อรุ่มมมมม
    #148
    0
  10. #147 ขอเวลาซุ่ม (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2562 / 16:27
    หูยย วิธีอะไรกันนะ ขั้นกว่าของจูบเนี่ย //////
    #147
    0
  11. #144 PӨYPӨY (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 23:10
    แหมมมมมมม วิธีอะไรกันนะ ไม่รู้เล๊ยยยยยยยยยยย
    #144
    0
  12. #142 ppterakk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 22:16
    แน่ะะะ วิธีอะไรรร หืมมม
    #142
    0
  13. #141 แฝดจอมซน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 21:52
    ME : //หันไปมองแมวตัวเอง
    แมว : ..........
    #141
    0
  14. #140 บ้านอยู่บนดาวอังคาร (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 16:47

    จับเจ้าทาสกินเลยสิ
    #140
    0
  15. #139 เต่าหมุน^0^ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 14:12
    แล่วๆๆๆแล้วววววว ทาสก็ถูกกิน จบ. 55555
    #139
    0
  16. #137 never_end2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 12:33
    อยากอ่านใจจะขาด
    #137
    0
  17. #135 Narisa Ren (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 08:57

    วิธีฟีเจอริ่งเหรอค้าาาาา

    #135
    0
  18. #133 Chatchaann1 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 02:24
    วิธีอัลไลคร้า
    #133
    0
  19. #132 Nan Tanattha (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 00:45
    วิธี… หึหึ
    #132
    0
  20. #131 K.เหรียญทอง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 00:36
    วิธีอะไรนะ? เอ๊ะ คิดไม่ออกจริงๆ 5555
    #131
    0
  21. #130 Konrafah (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 22:54
    ทาสแมวก็ยังคงไม่รู้ตัว 5555555555555 วิธีไหนบอกหน่อยยย
    #130
    0
  22. #129 $a$i (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 22:50
    เป็นวิธีที่คิดดีไม่ได้เลยย
    #129
    0
  23. #128 sweet-meringue (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 21:19

    วิธีอะไรนั่นนนน

    #128
    0
  24. #127 เฮกเซนเอง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 21:02
    วิธีอะไรน้าาาา
    #127
    0
  25. #126 k-kh (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 20:19
    นี่คือที่มาของอาการที่เรียกว่า สอ. ในอนาคตสินะ 555+
    #126
    0