เมื่อตัวร้ายตกหลุมรัก เล่ม 1

ตอนที่ 6 : Chapter 6 วันที่หกของการเป็นเสบียงอาหาร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,764
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 573 ครั้ง
    24 ก.ค. 62


 

หลังจากยานวาร์ปครั้งที่สองแล้วก็เริ่มเข้าช่วงมั่นคง ตอนนี้ห่างจากเป้าหมายแค่หนึ่งขั้นตอนเท่านั้น

ชายหนุ่มผมดำที่ถูกล้อมรอบอยู่หลับสนิท หนึ่งชั่วโมงกว่าที่อยู่ในสถานะหมดสติไร้การ์ดป้องกัน ทำให้บรรดาเฮดีสที่ล้อมรอบเขาอยู่ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ

...ว่ากันตามเหตุผลแล้ว เผ่าพันธุ์ที่ทั้งอ่อนแอและปราศจากความระแวดระวังแบบนี้สามารถมีชีวิตอยู่มาถึงทุกวันนี้ได้อย่างไร

เมื่อยานเตรียมลงจอด คนที่อยู่ในห้องพยาบาลชั้นล่างก็เดินกลับขึ้นมาชั้นบนของยาน

...เจ้าของกลับมาแล้ว

ชู่ว บรรดาเฮดีสที่ล้อมรอบชายหนุ่มไว้ขยับออก

พวกเขาเห็นผมสีเงินอ่อนและใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาที่คุ้นตาบริเวณทางเข้าออกของชั้นบนกับชั้นล่าง ร่างสูงตระหง่านในเครื่องแบบทหารสีดำทำให้ดูเย็นชายิ่งกว่าเดิม

เทียบกับก่อนหน้านี้ บรรดาเฮดีสในฐานะหน่วยคุ้มกันที่อยู่ใต้บังคับบัญชาโดยตรงคุ้นเคยกับภาพลักษณ์แบบนี้ของผู้บัญชาการมากกว่า

ความจริงแล้วด้วยสัญชาตญาณของเผ่าพันธุ์เฮดีส ไม่มีใครชอบเปิดเผยรูปร่างเดิมของตน เพราะนั่นเท่ากับการเปิดเผยทั้งข้อได้เปรียบและจุดอ่อนของตัวเอง

คริส ท่านผู้บัญชาการฟื้นคืนความทรงจำแล้วใช่ไหม ดูเหมือน...” ไม่ได้แตกต่างกับปกติสักเท่าไหร่

ยังพูดไม่ทันจบ คนพูดก็เห็นอีกฝ่ายเดินเข้าหาชายหนุ่มผมดำที่หลับอยู่บนเก้าอี้ ก่อนจะโน้มตัวลงโอบเอวของชายหนุ่มเอาไว้ ก้มหน้าลงไปข้างแก้ม...ก่อนจะประกบริมฝีปากเขาทันที

คริสซึ่งเป็นแพทย์ทหารเพียงคนเดียวในยานยักไหล่ให้กับยีนซึ่งเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็ก และกลายมาเป็นคู่หูในปัจจุบัน “เจ้าคงไม่ต้องการคำตอบจากข้าแล้ว

กู้เหยี่ยนพยายามเบี่ยงหน้าหนี เมื่อรู้สึกจั้กจี้ที่บริเวณคอ ในฝันยังคิดว่าแมวของตัวเองเข้ามาคลอเคลีย ทำให้พึมพำเบาๆ ออกมา “ฉิวฉิวเด็กดี...

ยังคงหลับสนิทมาก

เมื่อได้ยินประโยคนี้ เจ้าของใบหน้าหล่อเหลา ทว่าดูไร้ความรู้สึกก็หลุบตาลง

อีไล ออสเลียน เขาจำชื่อตัวเองได้ แต่ถ้าชายหนุ่มชอบเรียกเขาว่า ฉิวฉิว เขาก็ไม่ถือสา ถึงขั้นดีใจเสียด้วยซ้ำเมื่อคิดว่าชายหนุ่มเป็นคนตั้งชื่อนี้ให้

ยานรบที่มีเครื่องหมายพิเศษสามารถผ่านการตรวจสอบเข้าเครือข่ายปลอดภัยของเมืองหลวงได้โดยไม่ถูกขัดขวาง

เรื่องที่ท่านผู้บัญชาการสูญเสียความทรงจำต้องเก็บเป็นความลับให้ดี” ยานลงจอดนิ่งสนิทแล้ว ก่อนออกจากยาน อีวานออกคำสั่งกับบรรดาทหารคุ้มกัน

เรื่องสาเหตุไม่ต้องพูดถึงเพราะทุกคนรู้กันดีอยู่แล้ว ประการแรกเพื่อไม่ให้บรรดาผู้อาวุโสหัวเก่าฉวยโอกาสจากเรื่องนี้

ออสเลียนเป็นสกุลราชวงศ์ของเฮดีส ผู้บัญชาการของพวกเขาเป็นมกุฎราชกุมารที่ถูกต้อง ทว่าตำแหน่งที่มากด้วยอำนาจนี้มีผู้จ้องจะแย่งชิงอยู่เสมอ แค่เฉพาะคนในราชวงศ์ก็มีอยูไม่น้อย

ที่นี่คือวังของท่าน หลังจากนี้จะมีแพทย์ผู้เชี่ยวชาญมาทำการตรวจและรักษาอย่างละเอียดอีกครั้ง หวังว่าท่านจะให้ความร่วมมือ” ก่อนที่อีกฝ่ายจะฟื้นความทรงจำกลับมาได้ อีวานก็จำใจต้องยอมรับว่าชายหนุ่มผมดำที่หลับสนิทไม่รู้ร้อนรู้หนาวเป็นกุญแจสำคัญที่จะทำให้ผู้บัญชาการของพวกเขาให้ความร่วมมือ

อีไลไม่ตอบรับ สายตาของเขานิ่งค้างยังชายหนุ่มที่กำลังหลับตาและหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ จนผ่านไปครู่ใหญ่ ถึงได้เอ่ยตอบ อืม ด้วยเสียงที่แทบไม่ได้ยิน

อีไลใช้มือสัมผัสใบหน้าของชายหนุ่มแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่เขาก็ไม่อยากปลุกอีกฝ่าย

น้ำหนักของมนุษย์ ต่อให้เป็นเฮดีสที่ยังเด็กก็สามารถยกได้แบบสบายๆ แต่แน่นอนว่าอีไลไม่ใช้การกระทำที่เรียกว่า ยก

คนอื่นๆ ในยานมองผู้บัญชาการของตนอย่างงุนงง ฝ่ายนั้นกำลังอุ้มสิ่งมีชีวิตไม่ทราบเผ่าพันธุ์อย่างระมัดระวัง โดยผู้ที่ถูกอุ้มไม่รู้สึกตัวแม้แต่น้อย

อีไลควบคุมน้ำหนักมือของตัวเองด้วยความระมัดระวัง เท่าที่เขาจำได้ ชายหนุ่มที่เขาอุ้มอยู่นั้นอ่อนแอมาก แค่ใช้ลิ้นที่มีหนามแหลมเลียบนผิวก็ทำให้เกิดรอยแดงแล้ว อีกทั้งยังรับน้ำหนักที่แตะต้องรุนแรงมากเกินไปไม่ได้

ตอนอยู่ในร่างคล้ายแมวบ้านชายหนุ่มจะอุ้มเขาไว้ แต่พอกลับมาอยู่ในรูปร่างคน เขาเป็นฝ่ายอุ้มชายหนุ่มไว้ในอ้อมแขน เป็นสองประสบการณ์ที่แตกต่าง ซึ่งอย่างหลังนั้นค่อนข้างแปลกใหม่เอามากๆ

บ้านหลังนี้เป็นสิ่งก่อสร้างคล้ายๆ สไตล์ยุโรป ลานระหว่างทางเดินกว้างขวาง สวยและสง่างามมาก

ท่านพักผ่อนในห้องนี้ก่อน ท่านหมอกำลังเดินทางมาจากประตูมิติ และจะมาถึงภายในสามชั่วโมง ต้องช่วยรักษาการสูญเสียความทรงจำของท่านได้แน่ ดูเหมือนทั้งสองจะเดินเคียงกัน ทว่าความจริงอีวานเป็นคนเดินนำ คนรับใช้ภายในบ้านก้มหน้าลงทความเคารพตลอดทางที่พวกเขาเดินผ่าน

ห้องนี้เป็นห้องที่ปกติท่านใช้ทำงาน ท่าน...” เดิมทีอีวานอยากถามผู้บัญชาการของตนว่าจำสถานที่แห่งนี้ได้บ้างไหม แต่เฮดีสผู้มีใบหน้าหล่อเหลาเย็นชาเอาแต่ก้มหน้ามองคนที่เขากำลังอุ้มอยู่ พลางยื่นมือออกไปปิดหูข้างขวาของชายหนุ่มไว้ จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นจับจ้องเขาด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ กระทั่งเขาต้องเป็นฝ่ายเบือนหน้าหนีไปเอง

สำหรับชายหนุ่มที่กำลังนอนหลับ เสียงพูดคุยที่ได้ยินเหมือนเสียงจ้อกแจ้กจอแจที่ขาดหายเป็นห้วงๆ เขาเพียงแค่ปรือตาขึ้นก่อนจะนิ่งไปอีกครั้ง ไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้ใดๆ

ฉิวฉิว...? กู้เหยี่ยนลืมตาขึ้นมาก็มองหาแมวของตัวเองตามความเคยชิน

เฮดีสที่เข้าใจผิดกับชื่อเรียกนี้มาตลอดก็ก้มหน้าลงอีกครั้ง เขาขยับเข้าไปถูไถกับใบหน้าของชายหนุ่มเบาๆ แล้วเอามือของชายหนุ่มขึ้นมาวางบนหัวของตัวเอง การกระทำทั้งหมดนี่เพียงเพื่อแสดงออกให้ชายหนุ่มรู้ว่าเขาอยู่ตรงนี้

เมื่อได้สัมผัสกับผมสีเงินที่อ่อนนุ่ม กู้เหยี่ยนที่ยังตื่นไม่เต็มตาก็ยกมือลูบเบาๆ โดยไม่ต้องครุ่นคิด

แมวบ้านแสนเชื่อง ไม่เคยวิ่งวุ่น แค่เรียกชื่อ มันก็จะรีบวิ่งเข้ามาคลอเคลียเขา

“…” อีวานถูกภาพตรงหน้าโจมตีเข้าอย่างจัง เขาขยับแว่น ครุ่นคิดเงียบๆ อย่างใจเย็น ในที่สุดก็รับรู้ว่าตนเองไม่เหมาะจะอยู่ดูสถานการณ์ตรงหน้า

ตอนนี้อาการของผู้บัญชาการของพวกเขาถือว่าคงที่แล้ว และดูท่าจะยินยอมให้ความร่วมมือดี เพียงแต่ต้องระวังเหตุการณ์ไม่คาดคิดที่อาจทำให้อีกฝ่ายหนีไปเท่านั้น

เฮดีสหนุ่มในเครื่องแบบทหารสีดำยังคงก้มมองกู้เหยี่ยน ราวกับอาณาจักรแห่งนี้ไม่มีใครอื่น มีเพียงตัวเองกับสิ่งที่เขาชอบ...

อะไรที่เขาชอบ?

อีไลจัดท่าทางสบายๆ ให้ชายหนุ่มที่ตนอุ้ม เขาคิดคำที่เหมาะสมและน่าพอใจไม่ออก รู้เพียงเมื่อถูกกลิ่นหอมๆ ที่แผ่ออกมาอีกฝ่ายล้อมรอบ โดยเฉพาะยามที่ปลายนิ้วของฝ่ายนั้นเกาคางให้เบาๆ เขาจะสูญเสียการต้านทานไปอย่างสิ้นเชิง

แค่อยากใกล้ชิด และ...ได้รับความรักความโปรดปราน

ในขณะที่ยังสะลึมสะลือ กู้เหยี่ยนค่อยๆ ปรือตา มือยังคงลูบผมสีเทานุ่มนั่นเบาๆ กระทั่งรับรู้ได้ถึงบรรยากาศรอบตัวที่เปลี่ยนไป

นี่ไม่ใช่ภายในยานแล้ว เขาไม่ได้นั่งอยู่บนที่นั่ง ถ้าพูดให้ชัดก็คือ ตอนนี้เขาถูกคนอุ้มอยู่

ในขณะที่รับรู้เรื่องนี้ กู้เหยี่ยนก็นิ่งค้างไปชั่วขณะเมื่อสบเข้ากับนัยน์ตาสีเขียวอ่อน

โดยเฉพาะมือของเขาที่ลูบอยู่บนหัวของอีกฝ่ายซึ่งอยู่ในร่างของชายหนุ่ม ซึ่งกู้เหยี่ยนคิดว่าสภาพเขาเวลานี้ดูเหมือนจะอ่อนแอเกินไปหน่อย

เขาไม่ค่อยคุ้นเคยกับรูปลักษณ์ภายนอกแบบนี้ของอีกฝ่าย

ถ้าเป็นเหมือนแมวที่บ้าน แม้แต่จุดอ่อนของฝ่ายนั้นกู้เหยี่ยนก็ยังกล้าที่จะสัมผัสแตะต้อง...เช่นลูบบริเวณท้องอะไรทำนองนั้น

เพราะแบบนั้น ชายหนุ่มที่เพิ่งรับรู้ชัดเจนว่าตัวเองถูกอุ้มอยู่ถึงได้ตัวแข็งทื่อ ทำเอาเฮดีสที่ใบหน้าเย็นชาไร้อารมณ์หลุบตามองพร้อมทั้งขมวดคิ้วเล็กน้อย

อีไลเองก็ไม่ชอบปรากฏตัวในรูปร่างนี้ต่อหน้ากู้เหยี่ยน เพราะมันทำให้อีกฝ่ายปฏิเสธเขา

นายวางฉันลงก่อนได้ไหม...” พูดจบกู้เหยี่ยนก็ชักมือกลับจากหัวของอีกฝ่ายอย่างระมัดระวัง ไม่อยากย้อนกลับไปคิดว่าเมื่อครู่ลูบหัวของฝ่ายนั้นไปแล้วกี่ครั้ง

คำพูดและการกระทำของชายหนุ่ม ส่งผลให้เฮดีสที่อยากใกล้ชิดกับเขารู้สึกเหมือนถูกปฏิเสธ

กู้เหยี่ยนรออยู่พักหนึ่ง ฝ่ายนั้นถึงยอมวางเขาลง ตอนเท้าแตะพื้นนั้นให้ความรู้สึกมั่นคงกว่ามาก ทว่าตอนที่กำลังจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก เขาก็รู้สึกถึงสัมผัสอุ่นชื้นที่บริเวณหูข้างซ้าย

เมี้ยว

อีไลโน้มใบหน้าเข้าข้างหูของชายหนุ่ม ใช้ริมฝีปากสัมผัสเบาๆ แล้วร้อง เมี้ยว เบาๆ เขารู้ว่ากู้เหยี่ยนชอบร่างเดิมของเขามากกว่า

เสียงนั้นทั้งต่ำและเย็นยะเยือก แต่ท่าทางก้มหน้าลงแสดงถึงความอ่อนโยนและเชื่อฟังของเฮดีสที่โตเต็มวัย

พอได้ยินเสียงนี้ กู้เหยี่ยนก็ยืนงงไปชั่วขณะ

พอสังเกตเห็นว่าชายหนุ่มค่อยๆ ผ่อนคลายลง อีไลก็พยายามขยับเข้าใกล้ขึ้นอีก ก้มหน้าโน้มเข้าหาต้นคอขาวสะอาด ส่วนนี้เป็นบริเวณที่เขายึดติดอย่างไม่สามารถอธิบายได้ อาจเพราะเป็นส่วนที่กลิ่นอายชัดเจนที่สุด...?

เพื่อให้แน่ใจในความคิดดังกล่าว ริมฝีปากของอีไลค่อยๆ เลื่อนจากใบหูลงมาที่ลำคอแล้วสัมผัสเบาๆ

ความรู้สึกเหมือนถูกจูบทำให้กู้เหยี่ยนตัวสั่น ถึงแม้เมื่อก่อนเขาเองก็ไม่เคยขาดคนคนรอบล้อมเพื่อแสดงความรู้สึกดีๆ และสร้างความประทับใจต่อเขาทั้งชายและหญิง

แต่ในฐานะคนคลั่งแมวอย่างรุนแรง ต้องบอกว่ากู้เหยี่ยนนั้นสนใจแมวมากกว่าจะมีความรัก

เพราะแบบนั้นเขาจึงมีชีวิตโสดมา 24 ปีเต็ม และนี่เป็นครั้งแรกที่มีคนมาใกล้ชิดกู้เหยี่ยนมากขนาดนี้

เขายังไม่ทันได้ตอบโต้บริเวณต้นคอก็ถูกอีกฝ่ายถูไถเบาๆ พลอยทำให้รู้สึกเหมือนถูกแมวที่บ้านของตัวเองออดอ้อน

นี่ไม่ใช่เรื่องยอดเยี่ยมสุดๆ หรือไง กู้เหยี่ยนคิดอย่างเหม่อลอย

สำหรับคนบ้าแมวคนหนึ่ง เวลาถูกแมวออดอ้อนคงหวังให้ยึดถือหลักการอะไรไม่ได้ กู้เหยี่ยนยื่นมือออกไปลูบหัวของเฮดีสโดยไม่รู้ตัว เกือบหลุดคำว่า เด็กดี ออกมาด้วยแล้ว

นัยน์ตาเรียวรีของเฮดีสมองตามปลายนิ้วขาวที่เข้ามาใกล้ ก่อนจะหรี่ลงด้วยความพอใจเมื่อถูกสัมผัส

ไม่ใช่แค่ต้นคอ เขายังทำกับปลายนิ้วของชายหนุ่มเหมือนตอนอยู่ในร่างเดิม...นั่นคือแตะจูบและเลียเบาๆ

กลิ่นของชายหนุ่มไม่ใช่แค่หอมเท่านั้น แต่สำหรับเขาแล้วยังให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างไม่สามารถบรรยายได้ แต่เพราะสูญเสียความทรงจำและยังคงมึนเบลอทำให้ไม่สามารถแยกแยะได้ชัดเจน ได้แต่เข้าหาไปตามสัญชาตญาณ...

สุดท้ายก็ถูกทำให้เชื่องไปโดยไม่รู้ตัว





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 573 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

219 ความคิดเห็น

  1. #136 sukanyaza (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 12:17
    ง๊อวววววววว
    #136
    0
  2. #111 Mebal (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 17:05
    อยากได้เล่มแล้วว
    #111
    0
  3. #107 ใต้ร่มเงา (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 07:33
    รอหน้าร้านค่ะ
    #107
    0
  4. #106 aka-ae (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 05:08
    มันดีมากจริงๆ
    #106
    0
  5. #105 Nutthamon Ping (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 21:00
    ออกเล่มะรีบตามไปซื้อ 555
    #105
    0
  6. #104 K.เหรียญทอง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 20:33
    ถ้าแมวเราเป็นแบบนี้บ้างจะเกิดอะไรขึ้น...
    #104
    0
  7. #103 soul_in_my_life (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 20:17
    เล่มจะออกเมื่อไหร่คะ ฮือออ
    #103
    0
  8. #102 ถั่วบินได้~ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 19:38

    แมวปลอม!!!!

    #102
    0
  9. #101 ppterakk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 19:22
    อีไลลลล เธอเข้าใจผิด!!
    #101
    0
  10. #100 เต่าหมุน^0^ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 18:39
    เป็นเรื่องจริงสินะที่แมวแท้ๆจะไม่ทำแบบนี้ อีไลนายมันแมวไม่แท้
    #100
    0
  11. #99 neovenesia (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 18:17
    ทาสแมวต้องการแบบนี้บ้างอะ
    #99
    0
  12. #98 BB121 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 18:04
    อยากได้เล่มแล้วว
    #98
    0
  13. #97 Sairattz (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 17:56
    ใจอ่อนยวบเเทน ;—;
    #97
    0
  14. #96 Banana4465 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 17:56
    ใจย้วยไปหมดแล้วแม่
    #96
    0
  15. #95 sodaeez (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 17:52
    อยากมีแมวแบบนี้ที่บ้านบ้างจังเลย ;---;
    #95
    0
  16. #94 k-kh (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 17:49
    เจอแบบนี้ก็ดาเมจนะ ไม่ไหวล้าววววว
    #94
    0
  17. #93 Konrafah (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 17:16
    ใจอ่อนยวบแทนค่ะ 555555 อ้อนเหลือเกิน
    #93
    0
  18. #92 sweet-meringue (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 17:12

    น่ารักกก 555

    #92
    0