เมื่อตัวร้ายตกหลุมรัก เล่ม 1

ตอนที่ 4 : Chapter 4 วันที่สี่ของการเป็นเสบียงอาหาร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,894
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 634 ครั้ง
    18 ก.ค. 62



ปัจจุบันสถานที่แห่งนี้คือดาวเคราะห์ที่ยังไม่ถูกบุกเบิก ดาวเคราะห์ดวงนี้ นอกจากผู้มาเยือนแล้ว นอกนั้นก็ไม่มีสิ่งมีชีวิตที่มีสติปัญญาอยู่เลย ตอนนี้ผู้มาเยือนก็มีแค่กู้เหยี่ยนกับเฮดีสตัวโตเต็มวัยที่อยู่ข้างเขา

แต่สิ่งมีชีวิตไร้สติปัญญาที่อาศัยอยู่บนดาวเคราห์ดวงนี้ก็ไม่น่าเข้าไปยุ่งด้วยสักเท่าไหร่ อย่างน้อยกับมนุษย์ธรรมดาที่มีแค่อาวุธแสงเลเซอร์ ที่นี่ก็ไม่ต่างจากดินแดนแห่งความตาย

ตั้งแต่วันนั้นที่เฮดีสกลายร่างเป็นมนุษย์จนถึงวันนี้ก็ผ่านมาหลายวันแล้ว อาหารที่เก็บไว้ในมิติพิเศษก็หมดไปตั้งแต่สองวันก่อน แต่กู้เหยี่ยนกลับไม่ได้มีโอกาสวุ่นวายกับปัญหาเรื่องอาหารเลย เพราะเฮดีสโตเต็มวัยตัวนี้มักจะรู้ตัวว่าต้องออกไปล่าสัตว์ เวลากลับมาก็จะเอาเหยื่อที่ตายแล้วมาวางตรงหน้าเขา

การล่าสัตว์จะต้องคืนร่างเดิมจึงทำได้ ดังนั้นทุกวันกู้เหยี่ยนจะเห็นแมวตัวโตตัวหนึ่งเอาเหยื่อที่ล่าได้มาวางตรงหน้าเขา จากนั้นก็จะเอียงหัวให้เขาเล็กน้อย แล้วจ้องเขาแบบเงียบๆ จากประสบการณ์แล้ว เวลาแบบนี้จะต้องลูบหัวมัน จึงจะทำให้มันพอใจ

ช่วงหลายวันมานี้กู้เหยี่ยนรู้สึกเหมือน...ตัวเองกำลังถูกเฮดีสโตเต็มวัยตัวนี้เลี้ยงดู

วันนี้สถานการณ์ก็ไม่ต่างจากเดิมสักเท่าไหร่ เมื่อไม่มีอาวุธระดับสูงติดตัว กู้เหยี่ยนที่เป็นเพียงคนไม่เอาไหนรู้ตัวว่าควรจะอยู่รอในถ้ำ รอเฮดีสโตเต็มวัยออกไปล่าเหยื่อกลับมา จริงๆ ที่นี่ก็อยู่ค่อนข้างลึกลับมากพอแล้ว บวกกลับกลิ่นอายของเฮดีสทำให้บรรดาสัตว์ป่าหวาดกลัวและหลีกเลี่ยง

“ศูนย์ศูนย์ ช่วยอธิบาย กฎที่พูดถึงเมื่อวานให้ละเอียดกว่านั้นได้ไหม” เมื่อไม่มีอาวุธระดับสูงติดตัว กู้เหยี่ยนที่เป็นเพียงคนไม่เอาไหนรู้ตัวว่าควรจะอยู่รอในถ้ำ รอเฮดีสโตเต็มวัยออกไปล่าเหยื่อกลับมา ในขณะเดียวกันก็มักจะสื่อสารกับระบบผู้นำพาหายนะพาเขาทะลุมิติมาด้วย

ตอนที่เพิ่งมาถึงโลกนี้ กู้เหยี่ยนวุ่นอยู่กับการปกป้องชีวิตของตน จนไม่มีเวลาเชื่อมสัมพันธ์กับระบบ ทว่าตั้งแต่วันที่สอง ทุกอย่างก็ไม่เหมือนเดิม

สำหรับชื่อเล่น ศูนย์ศูนย์ ตอนนั้นระบบหมายเลข 037 ไม่ได้คัดค้าน ถือว่าเป็นการยอมรับชื่อเรียกนี้ไปโดยปริยาย  

โฮสต์สร้างโลกนี้ขึ้นมา แต่เป็นเพียงโครงสร้างพื้นฐานเท่านั้น ในส่วนของรายละเอียดนั้น กฎ จะช่วยเสริมให้สมบูรณ์ เช่น โฮสต์เขียนว่ามีตัวละครตัวหนึ่งตาย แต่ไม่ได้บรรยายสาเหตุของการตาย ดังนั้นกฎจึงจะสร้างเหตุการณ์ที่สมเหตุสมผลที่สุด เพื่อให้บรรลุผลอย่างที่คุณเขียนมา

กู้เหยี่ยนฟังด้วยความตั้งใจ สิ่งที่ระบบพูดไม่ได้เข้าใจยาก พูดง่ายๆ เลยก็คือ โลกนี้มีเรื่องราวต่างๆ เกิดขึ้นมากมาย โครงเรื่อง และ ตัวละคร ที่เขาเขียนเป็นเพียงหนึ่งส่วนเล็กๆ เท่านั้น และส่วนที่ไม่ได้พูดถึงก็จะถูกดำเนินการโดยกฎ

พูดมาถึงตรงนี้แล้วกู้เหยี่ยนก็รู้สึกอัดอั้นตันใจที่ตัวเองเขียนโครงเรื่องตอนเปิดตัวบอสตัวร้ายครั้งแรกไม่ละเอียด

เขาเขียนไว้แค่ว่ายานอวกาศของเฮดีสโตเต็มวัยตัวนี้เกิดขัดข้องตอนวาร์ป ทำให้กำหนดตำแหน่งผิดพลาด และถูกบังคับให้ลงจอดที่ดาวเคราะห์แห่งนี้ มนุษย์ซึ่งเป็นตัวรับเคราะห์หลังจากนั้นคือเบาะแสเงื่อนงำ เพื่อให้สะดวกกับการเขียนตอนสุดท้ายว่าดาวโลกถูกอาณาจักรสีดำทำลายล้าง (จบไม่สวย)

อาณาจักรสีดำคือชื่อเรียกที่เผ่าพันธุ์ของอารยธรรมอื่นใช้เรียกอาณาจักรเฮดีส

เพราะแบบนั้นตอนนี้กู้เหยี่ยนจึงรู้แต่เพียงว่าหลังจากนี้อีกฝ่ายจะต้องไปจากดาวเคราะห์ดวงปัจจุบัน เพื่อกลับไปยังดาวที่เป็นเมืองหลวงของอาณาจักร แต่สำหรับเวลาและวิธีการที่แน่ชัดนั้นเขาไม่รู้เลย

ถ้าอย่างนั้นเสบียงอาหารอย่างเขาจะถูกพาไปด้วยหรือเปล่า...กู้เหยี่ยนคิดด้วยความสับสน เขาไม่มีทางเอาตัวรอดบนดาวเคราะห์ดวงนี้ได้ด้วยตัวเองอย่างแน่นอน แต่ถ้าถูกพาตัวไปที่อาณาจักรของเฮดีส...

แบบนั้นไม่เท่ากับเป็นลูกแกะในฝูงหมาป่าหรอกเหรอ?

สำหรับเฮดีสแล้ว มนุษย์โลกเป็นอาหารอันโอชะที่ล่อตาล่อใจเอามากๆ เป็นการสร้างพล็อตตัวละครที่ก่อเวรก่อกรรมเสียเหลือเกิน!!

และตอนนี้ก็กลับกลายมาเป็นการขุดหลุมฝังตัวเอง...

ก่อนหน้านี้บอกว่าที่ฉันกับอิไลสามารถสื่อสารกันได้เพราะ กฎ งั้นเหรอ?” อีไลคือชื่อของเฮดีสตัวนี้ กู้เหยี่ยนจำได้ชัดเจนว่าเขาให้แต่ละเผ่าพันธุ์ระหว่างดาวดวงต่างๆ มีภาษาของตัวเอง หากไม่ใส่เครื่องแปลภาษา ระหว่างเผ่าพันธุ์ต่างๆ ก็จะคุยกันไม่รู้เรื่อง

ถึงแม้จะมีภาษากลาง แต่ก็ไม่ได้ใช้กันอย่างแพร่หลายนัก

สำหรับโฮสต์แล้ว กฎ...” พูดถึงตรงนี้แล้วเสียงก็หายไป เหมือนกำลังหาคำอธิบายที่เหมาะสม

“ยังไง?” ใบหน้าของกู้เหยี่ยนฉายแววอยากรู้

ลำเอียง” เพราะนี่เป็นเรื่องที่นอกเหนือจากการคาดการณ์ไว้ ระบบเองก็ยังต้องใช้เวลาหลายวันเพื่อคำนวณเอาข้อสรุปนี้ออกมา

ฟังดูเข้าท่าอยู่เหมือนกัน กู้เหยี่ยนคิดแบบนั้น และเพราะนักเขียนเป็นคนที่มีจินตนาการค่อนข้างสูง ก่อนหน้านี้เขายังถามระบบด้วยว่ามีร้านค้าแลกเปลี่ยน ใช้แลกเปลี่ยนไอเทมวิเศษ โปรนิ้วมือทองคำอะไรแบบนั้นไหม และก็ได้รับการปฏิเสธอย่างไร้ความปราณีกลับมา

การถูก กฎ ลำเอียงเข้าข้างแบบนี้ก็คงถือว่าเป็นนิ้วมือทองคำได้ละมั้ง กู้เหยี่ยนคิดอย่างปลอบใจตัวเอง ยังไงซะมีก็ดีกว่าไม่มี

ถ้าระบบรู้ความคิดนี้ของกู้เหยี่ยน คิดว่ามันคงต้องเงียบไปนานมากแน่ๆ โฮสต์ไม่รู้เลยสักนิดว่าการถูก กฎ ของโลกหนึ่งลำเอียงนั้นเป็นเรื่องที่...ร้ายแรงมากแค่ไหน

สามารถส่งผลกระทบถึงขั้นเปลี่ยน กฎ เช่น กู้เหยี่ยนพูดภาษาจีน อีไลก็จะได้ยินเป็นภาษาเฮดีส

ผลกระทบแบบนี้ ความสามารถในการเปลี่ยน กฎ หากขยายไปในทิศทางอื่นก็จะน่ากลัวมาก

พูดคุยกับระบบในความคิดเสร็จ กู้เหยี่ยนก็มองออกไปนอกถ้ำ ประมาณเวลาจากสีของท้องฟ้า อีกเดี๋ยวเฮดีสตัวนั้นคงจะกลับมา

แล้วความคิดของเขาก็ได้รับการยืนยัน ไม่กี่นาทีต่อมา กู้เหยี่ยนก็เห็นแมวตัวโตคาบเหยื่อที่ไม่ทราบสายพันธ์เดินเข้ามาในถ้ำแล้ววางลงตรงหน้าเขา

เมื่อได้ยินเสียงครางต่ำ กู้เหยี่ยนก็ยื่นมือออกไปรับให้เฮดีสที่หดตัวลงอยู่ในร่างขนาดแมวบ้านกระโดดเข้ามาในอ้อมกอดของเขาตามความเคยชิน

เขาปล่อยให้เจ้าแมวตัวโตทำความสะอาดขนของมันไปตามปกติ จนกระทั่งนัยน์ตาสีเขียวอ่อนจับจ้องมา กู้เหยี่ยนจึงยื่นมือข้างหนึ่งออกไปลูบหัวเจ้าแมวยักษ์ที่เอียงมาหาอย่างรู้งาน

เฮดีสโตเต็มวัยนอนนิ่ง หรี่ตาลงเล็กน้อย พร้อมกับส่งเสียง แง้วแง้ว เบาๆ ออกมาจากลำคอ

เพราะแบบนั้นทำให้คนที่อาศัยเครื่องค้นหามาถึงถ้ำแห่งนี้ถึงกับแข็งค้างกับภาพที่เห็น

พวกเขาสงสัยเหลือเกินว่าสายตาของตนมีปัญหา ถึงได้เห็นท่านผู้บัญชาการที่เป็นเหมือนเครื่องจักรสงครามผู้เย็นชาและไร้ความปราณีย่อขนาดตัวลงและถูกชายหนุ่มคนหนึ่ง...ลูบขน?

ทว่าวินาทีต่อมา พวกเขาก็เห็นแมวตัวโตที่ยอมให้ชายหนุ่มอุ้มไว้ในมืออย่างว่าง่ายเบือนหน้ามองมาด้วยแววตาเย็นชาอย่างที่คุ้นเคย

เป็นแววตาอย่างที่อีกฝ่ายใช้มองศัตรูในสนามรบ จะเรียกว่าเป็นแววตาที่ใช้มองคนกำลังจะต้องตายก็ว่าได้ นั่นทำให้ผู้มาใหม่ลังเลอยู่หน้าถ้ำ ไม่กล้าก้าวเข้าไป

กู้เหยี่ยนสังเกตเห็นเงาคนสีดำประมาณหกเจ็ดคนที่หน้าถ้ำ เจ้าแมวตัวโตที่อุ้มอยู่ก็กระโดดลงพื้นแล้วคืนร่างเดิม จากนั้นเขาก็ถูกฝ่ายนั้นบังไว้จนมิด

กู้เหยี่ยนลูบปลายคาง หลายวันมานี้เฮดีสโตเต็มวัยจัดการดูแลทั้งการหลับนอนและอาหารการกินของเขา...อืม ดูแลการหลับนอนหมายถึง ตกกลางคืน ฝ่ายนั้นก็จะกลับร่างเดิมแล้วให้เขานอนบนหลัง คิดว่ามันเริ่มจากวันหนึ่งที่เขาเผลอบ่นออกมาว่าพื้นแข็งทำให้นอนแล้วเจ็บหลัง

เวลานี้เพียงมีความเคลื่อนไหว เจ้าตัวก็จะเอาเขามาซ่อนไว้ข้างหลังเป็นอันดับแรก

เดิมทีเพื่อรักษาชีวิตของตนไว้ กู้เหยี่ยนจึงพยายามทำให้อีกฝ่ายรู้สึกดีอยู่ทุกวัน ทว่าตอนนี้เขารู้สึกว่าตัวเองควรจะดีกับเฮดีสตัวนี้ให้มากขึ้นอีกหน่อย

ท่านผู้บัญชาการจำเราไม่ได้” ชายหนุ่มที่กำลังพูดอยู่ในเครื่องแบบทหารสีดำ เครื่องประดับยศที่บ่าบอกให้รู้ว่าเขามียศแตกต่างจากคนอื่นๆ ที่เหลือ หน้าตาของเจ้าตัวดูสุภาพและงดงาม เขายกมือขึ้นขยับแว่น พลางสรุปผลการสังเกตของตนออกมาอย่างสั้นๆ

พวกเขามาถึงดาวเคราะห์ดวงนี้โดยอาศัยคลื่นสัญญาณสุดท้ายจากยานอวกาศของอีกฝ่าย พอมาถึงก็พบแต่ยานที่เรียกได้ว่าเป็น ซากปรักหักพัง

ในสถานการณ์ดังกล่าวโอกาสที่คนภายในจะมีชีวิตรอดน้อยมา ต่อให้ร่างกายของเผ่าพันธุ์เฮดีสจะก้าวข้ามขีดจำกัดต่างๆ แล้วก็ตาม

รอบๆ ซากยานอวกาศไม่มีศพ พอคิดว่าอีกฝ่ายยังมีชีวิตอยู่ พวกเขาในฐานะหน่วยคุ้มกันสายตรงดีใจมาก ทว่ากลับไม่คิดว่าจะต้องมาเจอสถานการณ์แบบนี้

คำพูดของชายหนุ่มทำให้คนที่เหลือเงียบไป สถานการณ์ตรงหน้ารับมือได้ยากจริงๆ...

พวกเรามาดี อีวาน ซึ่งก็คือชายหนุ่มผู้สวมแว่นกรอบทองให้คนอื่นขยับไปยืนอยู่ด้านหลัง เขาไม่ได้ก้าวเข้ามาภายในถ้ำ เพียงแต่ปลดอาวุธที่ติดตัวอยู่ออกเท่านั้น

แต่ถึงอย่างนั้น ระดับความเย็นชาในนัยน์ตาเรียวรีสีเขียวมรกตนั้นก็ไม่ได้ลดน้อยลงเลย ซึ่งก็ถือเป็นเรื่องที่ไม่ได้เกินความคาดหมาย

อีกฝ่ายไม่ได้โจมตีคนที่บุกรุกเข้าไปในเขตแดนของตนในทันที แต่สิ่งแรกที่ทำกลับเป็นการซ่อนชายหนุ่มไม่ทราบเผ่าพันธุ์ไว้ข้างหลัง ดูท่าทางเหมือนต้องการปกป้อง...ซึ่งเป็นเรื่องที่ทำให้นายทหารคนสนิทอย่างเขาประหลาดใจมาก

อีวานยกมือขยับแว่น เมื่อเห็นเฮดีสโตเต็มวัยที่รูปลักษณ์ภายนอกเป็นสัตว์ตระกูลแมวตัวใหญ่ย่อตัวลงเล็กน้อย นี่เป็นจังหวะที่เขาจะต้องสู้กับผู้บัญชาการสายตรงของตัวเอง...

อาศัยความที่ฝ่ายนั้นสูญเสียความทรงจำ น่าจะใช้ความสามารถในการควบคุมความคิดไม่ได้ เขาพอจะมีโอกาสชนะอยู่บ้าง

ทว่าสิ่งที่คิดไว้ก็ถูกพังอย่างราบคาบ อีวานมองชายหนุ่มไม่ทราบเผ่าพันธุ์กระซิบเสียงเบาข้างหูเจ้านายของตน แต่ เพราะอยู่ไกลเกินไปจึงไม่ได้ยินรายละเอียด แต่...เขาเห็นเฮดีสผู้มีแววตาเย็นชาที่อยู่ในสถานะเตรียมต่อสู้ ย่อร่างกายกลับเป็นขนาดเล็กอีกครั้ง ก่อนจะกระโดดขึ้นไปบนมือที่ชายหนุ่มยื่นให้

สวัสดีครับ...” กู้เหยี่ยนขยับเข้าหาผู้มาใหม่ ครุ่นคิดคำเรียกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะพยักหน้าให้อีกฝ่าย แล้วคลี่ยิ้มบางอย่างมีมารยาท “ท่าน

เมื่อรู้ว่าคนที่อยู่หน้าถ้ำคือกลุ่มเฮดีส ดูจากเสื้อผ้าและสัญลักษณ์แล้วก็สามารถรู้ฐานะของอีกฝ่ายได้อย่างรวดเร็ว ดังนั้นกู้เหยี่ยนจึงไม่ห่วงเรื่องความปลอดภัยของตัวเองนัก

ไม่ต้องพูดถึงการที่เขากล้าอุ้มบอสตัวร้ายเอาไว้แบบนี้ แต่ที่เขาอุ้มอยู่ยังเป็นถึงเจ้านายของคนตรงหน้าอีกด้วย...แบบนี้ยังจะให้เขารับมืออย่างไรได้อีก

แต่ทว่าหลังการเอ่ยทักทายอย่างมีมารยาทนี้ ปฏิกิริยาของอีกฝ่ายกลับเกินความคาดหมาย

กู้เหยี่ยนเห็นชายหนุ่มที่สวมแว่นกรอบทองขยับถอยหลังไปหลายก้าวเมื่อเขาเข้าใกล้ แม้แต่สีหน้าท่าทางก็เปลี่ยนไปด้วย

อีวานยกมือปิดจมูก พร้อมกับเอียงหัวไปทางด้านซ้าย ราวกับถูกบางอย่างเข้าโจมตีอย่างรุนแรง ปฏิกิริยาของเขาถึงขั้นช้าลงไปหลายวินาที

กู้เหยี่ยนได้ยินชายหนุ่มพูดภาษาเผ่าพันธุ์ของพวกเขา แต่ตอนนี้เขาไม่ได้สนใจเรื่องนี้เลย

...กลิ่นอายที่เต็มไปด้วยความยั่วยวนใจนี้ออกมาจากชายหนุ่มผมดำตรงหน้า อีวานสัมผัสได้อย่างชัดเจนเมื่ออยู่ในระยะห่างสองเมตร แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่เขาถอยออกมา

ถึงแม้กลิ่นอายที่กระจายออกมาจะดึงดูดใจสักแค่ไหน แต่เขาไม่ใช่ทหารใหม่ผู้อ่อนแอ จริงอยู่ที่การโจมตีค่อนข้างรุนแรง แต่ก็ไม่ถึงขั้นทำให้เขามีปฏิกิริยาโต้ตอบมากขนาดนั้น

เรื่องที่ยากจะมองข้ามคือตัวของชายหนุ่มเต็มไปด้วยกลิ่นที่เฮดีสตัวโตเต็มวัยในอ้อมกอดเขาทิ้งเอาไว้

กลิ่นอายที่เต็มไปด้วยคำเตือน——

ห้ามสัมผัส ห้ามเข้าใกล้มากเกินไป

เพราะเฮดีสเจ้าของกลิ่นอายแข็งแกร่งมาก ทำให้ความน่ากลัวที่ติดมาค่อนข้างชัดเจนมากพิเศษ

นี่มันอะไรกัน?

กู้เหยี่ยนหยุดฝีเท้า ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม นี่เขา...ตัวเหม็นจนคนไม่อยากจะเข้าใกล้งั้นเลยหรือไง?

เขาอดยกมือข้างหนึ่งขึ้นมาดมอย่างลังเล พอวางมือลงก็เผลอจับหูเจ้าแมวตัวโตในอ้อมแขนเล่นโดยไม่รู้ตัว

ไม่เห็นได้กลิ่นอะไรแปลกๆ สักนิด กู้เหยี่ยนมองไปทางชายหนุ่มด้วยสายตาแฝงแววคำถาม

ทว่างุนงงอยู่ได้ไม่นาน สัมผัสเปียกชื้นที่ปลายนิ้วก็ทำให้กู้เหยี่ยนต้องก้มหน้ามอง เจ้าแมวลายสีเทาตัวโตกำลังเงยหน้ามองเขา พร้อมกับเลียเบาๆ ที่ปลายนิ้ว พอเห็นเขาก้มหน้าลงมา มันก็ส่งเสียงครางแผ่วออกมาจากลำคอ

เด็กดี เขาเสียงอ่อนลง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับเฮดีสในรูปลักษณ์นี้ กู้เหยี่ยนมักจะลืมตัวตนที่แท้จริงของอีกฝ่ายอยู่ตลอด 

“…” อีวานขยับแว่นตาช้าๆ ถึงแม้จะรู้ว่าตอนนี้ผู้บัญชาการของตนสูญเสียความทรงจำ แต่ท่าทางการขยับแว่นของเขาก็ยังไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ หรือจะบอกว่าแข็งทื่ออยู่หน่อยๆ ก็ได้

ปฏิกิริยาแบบนี้ของเขายังถือว่าดี ในขณะที่ความคิดหกคนข้างหลังเขาที่อยู่ใต้สังกัดหน่วยคุ้มกันสายตรงนั้นสับสนวุ่นวายไปหมด

เห็นเจ้านายของตนถูกชายหนุ่มตรงหน้าหยอกล้อเล่นหู แต่กลับยังนิ่งไม่ขยับอย่างว่านอนสอนง่าย ปล่อยให้ชายหนุ่มได้ทำตามใจชอบ

แค่นั้นยังไม่เท่าไหร่ แต่สุดท้ายยังเงยหน้าขึ้นมาเลียนิ้วมือที่ใช้ชายหนุ่มใช้เล่นกับหูของเขาอีก——

ช่างแตกต่างกับท่านผู้บัญชาการกองพลที่เจ็ดของอาณาจักรผู้มีใบหน้าหล่อเหลาเรียบนิ่ง แววตาเย็นชา ที่เพียงแค่ยืนนิ่งๆ ก็ทำให้บรรยากาศโดยรอบเต็มไปด้วยความกดดันในความทรงจำของพวกเขาอย่างสิ้นเชิง

ราวกับมีอะไรบางอย่าง... แกร๊ก ทลายลงตรงหน้าพวกเขา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 634 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

219 ความคิดเห็น

  1. #200 tunty0505 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 20:13
    ตายแล้ว5555555
    #200
    0
  2. #198 kwa_rkh (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2562 / 03:17
    หมดกันภาพลักษณ์555554
    #198
    0
  3. #164 Avano (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2562 / 18:11
    เราว่า นิ้วมือทองคำ มันดูทื่อมาก ใช้ ดัชนีทองคำ จะฟังดูลื่นกว่า
    #164
    0
  4. #109 Mebal (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 15:44
    อารมณ์ประมาณ “คนของข้าใครห้ามเเตะ” 5555555
    #109
    0
  5. #69 sukanyaza (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 11:20
    อยากได้แล้วววววววววววว
    #69
    0
  6. #67 meimeilovelun2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 21:46
    อยากได้แล้ววววววสสส
    #67
    0
  7. #65 GFMB (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 09:21
    คุ้นๆเรื่องนี้มากกก และชอบมาก คั้ยเหมือนว่าจะเคยอ่านจากนักแปลสักท่าน. ชอบบบบมากก ยิ่งอ่านยิ่งคุ้นน
    #65
    2
  8. #64 Winter_butterfly (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 21:59
    จะเอาาา ฮืออ ชอบเรื่องนี้
    #64
    0
  9. #61 ครอบครัวแสนรัก (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 21:53
    ผู้ใต้บังคับบัญชาน่าสงสารเกินไปแล้ว แต่ทำใจกินอาหารหมาต่อไปเถอะ 555
    #61
    0
  10. #60 Blueheart (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 20:09
    น่ารักมากกกก
    #60
    0
  11. #58 K.เหรียญทอง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 19:55
    น่ารักจริงๆ
    #58
    0
  12. #56 aka-ae (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 19:18
    น่ารัก
    #56
    0
  13. #55 Konrafah (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 18:56
    สงสารรรร 55555 หัวหน้าเปลี่ยนไป
    #55
    0
  14. #54 เฮกเซนเอง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 18:30
    แว่นเอียง555555
    #54
    0
  15. #53 neovenesia (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 18:21
    ระหว่างรอเล่มก้อเอาตอนต่อมาเรื่อยๆน้า
    #53
    0
  16. #51 pri-ma (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2562 / 17:36
    นับวันรอเล่มออกเลยค่ะ
    #51
    0