เมื่อตัวร้ายตกหลุมรัก เล่ม 1

ตอนที่ 1 : Chapter 1 วันแรกของการเป็นเสบียงอาหาร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,944
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 616 ครั้ง
    8 ก.ค. 62



นักเขียนขยะเอ๊ย ไม่ช้าก็เร็วแกต้องจบเห่แน่!

หลังจากอัพเดทตอนจบของเรื่อง ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมงกู้เหยี่ยนก็รีเฟรชหลังบ้านของระบบเพื่อดูคอมเมนต์ และได้รับความเห็นด้านลบมากมายอย่างที่คิด

ในฐานะนักเขียนที่มีชื่อเสียง กู้เหยี่ยนได้ความเห็นด้านลบแบบนี้จากผู้อ่านครั้งที่ n แล้ว เพราะเขาเขียนให้ตอนจบของเรื่องเป็น Bad End

ใช่ Bad End อีกแล้ว

ตั้งแต่เว็บไซต์จิ้นเจียงเปิดหมวดหมู่นิยายที่เน้นผู้ชายเป็นตัวละครนำคนสำคัญ กู้เหยี่ยนก็เซ็นสัญญาเข้ามาที่นี่และก้าวเข้าสู่ถนนสายแบล็คลิสกับตอนจบแบบ Bad End ทันที

แบล็คลิสถือเป็นเรื่องเข้าใจได้ นักเขียนที่เขียนตอนจบแบบนี้ย่อมถูกนักอ่านเก็บเข้าแบล็คลิสอยู่แล้ว แต่ที่ยังได้รับความนิยมก็เพราะว่า...นอกจากตอนจบชวนเศร้าแล้ว โครงเรื่องก่อนถึงตอนจบในนิยายของกู้เหยี่ยนเรียกได้ว่า...โคตรสนุก!

ถ้าถามว่าทำไมถึงสนุก นั่นก็เพราะมันให้ความฟินสุดๆ ต่อให้เป็นแค่เรื่องประจำวันทั่วไป แต่เมื่ออยู่ในมือกู้เหยี่ยนแล้ว มันมักจะโดดเด่นแตกต่างออกไป

จริงอยู่ที่นักอ่านหลายคนรู้อยู่แก่ใจว่ากู้เหยี่ยนชอบเขียนตอนจบแบบนี้ แต่ด้วยความคิดที่ว่าความฟินในเรื่องจะไม่ทำให้ต้องเสียใจที่เปิดเข้ามาอ่าน พวกเขาจึงเลือกจะคลิกเปิด จากนั้น ทุกครั้งเมื่อถึงตอนจบก็จะตั้งหน้าตั้งตาก่นด่า กู้เหยี่ยนนักเขียนขยะ แต่ก็อดกดติดตามนิยายเรื่องใหม่ของเจ้าตัวไปพร้อมๆ กันไม่ได้

กู้เหยี่ยนเข้ามาในถนนสายนี้ห้าปีแล้ว นิยายทุกเรื่องของเขาไม่มีเรื่องไหนที่ได้รับข้อยกเว้น ทุกเรื่องจบแบบ Bad End และต่อให้ถูกด่ายังไงเขาก็ปฏิเสธที่จะเปลี่ยนแปลง ในที่สุดวันนี้กรรมตามสนองแล้ว

ติ๊ง ผูกระบบ 037 เรียบร้อยแล้ว กำลังจะทำการวาร์ป” กู้เหยี่ยนที่ตอนแรกกำลังเตรียมจะนอนอ่านคอมเมนต์ จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงนี้ดังขึ้น

เขาแน่ใจว่าตัวเองไม่ได้หูฝาด เพราะแบบนั้นจึงชะงักค้างไปหนึ่งวินาที

นี่มันอะไรกัน?

ในฐานะนักเขียนคนหนึ่ง กู้เหยี่ยนเป็นคนมีจินตนาการมากพอสมควร ความสามารถในการยอมรับเรื่องแปลกประหลาดก็แข็งแกร่งมาก เพราะแบบนั้นเขาจึงพยายามหาคำอธิบายที่สมเหตุสมผล

ไม่รอให้กู้เหยี่ยนต้องสงสัยหรือเดาอยู่นาน ระบบก็ให้คำตอบอย่างสนิทสนม

มีกลุ่มคนจำนวนมากไม่พอใจโฮสต์ เดิมทีหากความไม่พอใจเหล่านั้นกระจายออกไปก็จะไม่มีปัญหา แต่เมื่อ 37 นาทีก่อน พวกมันรวมเข้าด้วยกันโดยไม่ทราบสาเหตุ ทำให้มันแข็งแกร่งมากขึ้น ส่งผลกระทบต่อพื้นที่สามมิติ”

ประมาณครึ่งชั่วโมงก่อน? มุมปากของกู้เหยี่ยนกระตุกน้อยๆ นั่นมันตอนที่เขาโพสต์ตอนจบของเรื่องไม่ใช่หรอกเหรอ?

เพื่อกำจัดผลกระทบนี้ ระบบได้คำนวณแผนการที่ดีที่สุดออกมาแล้ว คือการให้โฮสต์เข้าไปท่องเที่ยวในโลกเหล่านี้ด้วยตัวเอง” ระบบอธิบายต่อ

โลกเหล่านี้...กำลังพูดถึงโลกในนิยายของฉันอยู่งั้นเหรอ?” แม้อารมณ์จะค่อนข้างแปรปรวน แต่ปฏิกิริยาตอบสนองต่อความตึงเครียดของกู้เหยี่ยนกลับแสดงออกเป็นใบหน้าที่นิ่งเรียบไร้อารมณ์ ถึงระบบจะไม่ได้อธิบาย แต่ตามการคาดการณ์ของเขาเป็นอย่างนี้

ถูกต้อง แต่โฮสต์ไม่ต้องห่วง ระบบจะรับผิดชอบรักษาความปลอดภัยตัวตนในโลกปัจจุบันของคุณเอง” โลกปัจจุบันหมายถึงโลกมนุษย์นี้

ไม่ห่วงได้ก็บ้าแล้ว!

ฉันมีสิทธิ์ปฏิเสธหรือเปล่า กู้เหยี่ยนลุกขึ้นนั่งอย่างไม่ลังเล การต่อสู้เพื่อสิทธิของตนนั้นถือเป็นสัญชาตญาณอย่างหนึ่ง

ค่อนข้างเกินความคาดหมาย ระบบให้คำตอบชัดเจนกับเขา ทว่าหลังจากพูดคำว่า มีจบ “โฮสต์สามารถปฏิเสธแผนการที่ดีที่สุดนี้ และเลือกแผนการระดับสองได้ แผนการระดับสองคือ 007 จะทำการลบโฮสต์ออก”

กู้เหยี่ยน “…”

เขาใช้ชีวิตของเขาอยู่ดีๆ ไม่ได้อยากตายเลยสักนิด ฉะนั้นแน่นอนว่ากู้เหยี่ยนต้องเลือกสิ่งที่เรียกว่าแผนการที่ดีที่สุด ตามคำอธิบายของระบบ เขาต้องเข้าไปท่องเที่ยวในนิยายที่ตัวเองเขียน และจากนั้นก็จะสามารถกลับมาใช้ชีวิตอย่างสงบบนโลกต่อได้

แต่ก่อนหน้านั้น...

เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน...ให้เวลาฉันพาฉิวฉิวไปฝากที่ร้านสัตว์เลี้ยงก่อน กู้เหยี่ยนหมายถึงเจ้าแมวอเมริกันช็อตแฮร์ที่นอนขดอยู่ในอ้อมกอดเขา เขาไม่มีญาติพี่น้องให้ต้องเป็นห่วง แต่ตอนนี้กู้เหยี่ยนยังไม่วางใจที่จะปล่อยแมวที่เขาเลี้ยงเอาไว้ตามลำพัง

เมี๊ยว เจ้าแมวลายเสือสีเทาตัวโตหันมาร้องรับทันทีที่ได้ยินชื่อของตัวเอง ดวงตาสีเขียวอ่อนจับจ้องชายหนุ่มผมดำอย่างสงบนิ่ง ดูทั้งเชื่องและทั้งว่าง่าย

นิ้วมือเรียวยาวของชายหนุ่มเกาคางเจ้าแมวตัวโตเบาๆ การขยับปลายนิ้วถูกควบคุมด้วยความแม่นยำ ทั้งแรงและทั้งองศาทำให้เจ้าแมวรู้สึกสบายที่สุด

โฮสต์ไม่ต้องห่วง หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจแล้วจะกลับมาในเวลาปัจจุบัน”

ก็ได้ เมื่อยอมรับความจริงแล้ว กู้เหยี่ยนก็ลูบหัวลูบขนนุ่มๆ แมวของตนด้วยความอาลัยอาวรณ์ 

แมวตัวโตลายเสือสีเทาสบายเสียจนนอนหงายท้องส่งเสียงคราง แง้วแง้ว เบาๆ ออกมา

ในขณะเดียวกันนั้น เสียงเตือนจากระบบก็ดังขึ้น

เริ่มการวาร์ป เวลานับถอยหลัง 3 2 ...”

เมื่อนับถอยหลังถึงหนึ่ง กู้เหยี่ยนก็ไม่รับรู้อะไรอีก

เสร็จสิ้นการวาร์ป ขอให้โฮสต์ได้สัมผัสกับประสบการณ์ความสุข” จบคำแล้วระบบยังส่งใบหน้ายิ้มแย้มมาให้อีกด้วย

การวาร์ปสำหรับกู้เหยี่ยนคือแค่พริบตาเดียว จากนั้นเมื่อลืมตาขึ้น เขาก็สบเข้ากับนัยน์ตาหรี่เล็กสีเขียวมรกตอย่างไม่ทันตั้งตัว 

กู้เหยี่ยน “…”

ห่างออกไปประมาณหนึ่งเมตร เจ้าของนัยน์ตาคู่นั้นเป็นสัตว์ตระกูลแมว รูปร่างขนาดตัวใหญ่กว่าเสือโคร่งไซบีเรียเสียด้วยซ้ำ อีกทั้งนัยน์ตาก็หรี่จนเป็นเส้นตรง เป็นการจ้องล่าเหยื่ออย่างหนึ่ง หรือไม่ก็เป็นการมองอาหารด้วยสายตาเย็นชา มันกำลังหมอบพร้อมกับส่งเสียครางต่ำ เต็มไปด้วยการแสดงอำนาจข่มขู่

เพิ่งวาร์ปเสร็จ กู้เหยี่ยนยังรู้สึกมึนหัว แต่เขาก็ถูกสัตว์ตระกูลแมวตัวใหญ่จับจ้องมาอย่างน่ากลัว ทำเอาสติของเขาแทบจะกลับมาเต็มร้อยในวินาทีนั้นเลย

เดี๋ยว...เดี๋ยวก่อนนะ??

ภายในถ้ำที่ทั้งมืดและทั้งเย็น บริเวณเอวของเจ้าสัตว์หน้าตาเหมือนแมวตัวโตนั้นโชกไปด้วยเลือด แถมยังมีมนุษย์อีกหนึ่งคนที่กำลังจะกลายเป็นอาหารของมันเร็วๆ นี้...

นิยายที่กู้เหยี่ยนเขียนทั้งหมดเป็นนิยายขนาดยาว แต่เขาไม่เคยลืมโครงเรื่องที่ตนเคยเขียนไป เช่นตอนนี้ อาศัยเพียงสามสิ่งเขาก็รู้ได้ทันที่ว่ากำลังอยู่ในนิยายเรื่องไหน

นี่เป็นนิยายเกี่ยวกับดวงดาวเรื่องแรกๆ ของเขา สัตว์ตระกูลแมวตัวใหญ่ตรงหน้าคือบอสของตัวร้ายที่เขาสร้างขึ้น เพื่อให้จบแบบ Bad End เป็นเผ่าพันธุ์ชั้นสูงในอารยธรรมเจ็ดระดับ เฮดีส ปกติจะมีรูปร่างเป็นมนุษย์ แต่ตอนนี้ต้องคืนร่างเดิมเพราะบาดเจ็บหนัก

และร่างกายที่เขาอยู่ตอนนี้ก็เป็นเพียงคนทั่วไป เทียบกับตัวรับเคราะห์ไม่ติดด้วยซ้ำ

กู้เหยี่ยนยืนตัวแข็งทื่อจ้องตากับสัตว์ตระกูลแมวตัวใหญ่ที่อยู่ห่างออกไปไม่ถึงหนึ่งเมตร ไม่กล้าแม้แต่จะเบือนสายตาไปทางอื่น เขาไม่สงสัยเลยสักนิดว่าหากเขาขยับตัว เจ้าแมวตัวโตที่ประเมินด้วยสายตายังใหญ่กว่าแมวทั่วไปมากกว่าสามเท่าจะกระโจนเข้ามากัดคอเขา

เขาจำตอนที่เคาะคีย์บอร์ดพิมพ์คำบรรยายการตายของตัวรับเคราะห์ได้อย่างชัดเจน ถูกกัดคอเอย หัวกระเด็นหลุดเอย เสียงกะโหลกถูกบดจนละเอียดเอย ฟันแหลมๆ แทงเข้าที่ท้องเอย...

ให้ตายเถอะ พระเจ้า

ไม่คิดเลยว่าจะต้องมาเจอกับเรื่องแบบนี้ ยังไม่ทันได้ก่นด่าระบบ การคุมเชิงสั้นๆ ก็จบลงเสียก่อน กู้เหยี่ยนเบิกตาโตทันทีที่เห็นเฮดีสตัวโตเต็มไว้กระโจนเข้ามา

เมื่อตั้งสติได้ สมองก็สั่งให้เขารีบหลบไป แต่ความเป็นจริงในสถานการณ์แบบนี้ ร่างกายกลับเชื่องช้า ปฏิกิริยาตอบสนองก็มาไม่ทันเวลา

ไม่ถึงเสี้ยววินาที มุมมองของกู้เหยี่ยนก็ตีลังกากลับหัว ในขณะเดียวกันแผ่นหลังก็กระแทกเข้ากับพื้นที่ทั้งแข็งและทั้งไม่ราบเรียบอย่างแรง จนทำให้ความเจ็บพุ่งปรี๊ดขึ้นมา 

นอกจาก เจ็บ แล้ว กู้เหยี่ยนหาคำอธิบายอื่นไม่ได้เลยจริงๆ ถูกสัตว์ตระกูลแมวตัวโตกระโจนเข้าใส่แบบนี้ ดีที่กระดูกยังอยู่ดี ไม่ถูกบดขยี้...

เหตุผลก็หาได้ไม่ยาก กู้เหยี่ยนเหลือบมองอุปกรณ์ป้องกันขนาดเล็กที่ข้อมือข้างซ้ายของตน มันเริ่มเปิดโดยอัตโนมัติแล้ว อุปกรณ์ป้องกันขนาดเล็กนี้เป็นแบบแนบติดกับร่างกาย แทบจะไม่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ต้นทุนการผลิตสูงลิ่ว และสามารถต้านทานการโจมตีของปืนโฟตอนได้

แต่ว่า ของนี่ใช้ได้แค่ครั้งเดียว

ถ้าหากถูกโจมตีอีกครั้ง กู้เหยี่ยนรู้ว่าคงไม่สามารถรักษาชีวิตเอาไว้ได้ ด้วยความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะรักษาตัวให้รอด ก่อนที่เขาจะถูกสัตว์ตัวนี้ขย้ำคออีกรอบ กู้เหยี่ยนก็นึกขึ้นได้ว่าตนได้เขียนให้เจ้าของร่างเป็นบอสตัวร้ายของเจ้าแมวตัวโตตัวนี้

กู้เหยี่ยนอาศัยตอนที่โล่ป้องกันยังมีผลอยู่ ใช้ปฏิกิริยาอันรวดเร็วของตนเองยื่นมือออกไปเกาคางให้เจ้าแมวตัวโต

...ในช่วงเวลาศูนย์นาทีกับอีกไม่กี่วินาที เจ้าแมวตัวโตก็หยุดการเคลื่อนไหวราวกับถูกกดปุ่ม

นัยน์ตาที่หรี่เรียวดูเหมือนจะหรี่ลงมากกว่าเดิม ในขณะที่ดวงตาสีเขียวมรกตจับจ้องอยู่ที่ร่างของเหยื่อที่มันเพิ่งกระโจนใส่ พร้อมกับครางเสียงต่ำอย่างที่ไม่รู้ว่ากำลังข่มขู่หรือมีความหมายอย่างอื่นกันแน่

แต่ถึงอย่างไรมันก็ไม่ได้ลงมือโจมตี เหยื่อ ที่จับมาได้แล้วซ้ำสอง

เมื่อรักษาคอของตัวเองไว้ได้ กู้เหยี่ยนถึงกับตัวสั่นขึ้นมาแบบไม่รู้ตัว หลังจากพยายามสงบสติอารมณ์ลงแล้ว เขาก็เกาคางให้เจ้าแมวตัวโตต่อไปเบาๆ

ตอนที่กู้เหยี่ยนสร้างบอสตัวร้ายในเรื่อง เขาเกิดความคิดหนึ่งขึ้นมาจากท่าทางเวลาออดอ้อนของแมวที่ตนเลี้ยงไว้...ในหัวตอนนั้นมีแต่ภาพแมวของตน

ใช้วิธีลูบขนปลอบอย่างที่ทำกับแมวที่บ้าน ตอนที่กู้เหยี่ยนเกาคางให้เจ้าแมวตัวโต เขาลองหยั่งเชิงโดยการวางมือข้างหนึ่งลงบนหัวของมันด้วย

เจ้าแมวตัวโตขยับตัวเล็กน้อย นัยน์ตาหรี่เรียวสีเขียวมรกตจับจ้องมือของกู้เหยี่ยนที่กำลังยื่นออกไป พร้อมกับคำรามเสียงต่ำในลำคอ

กลิ่นอายของมนุษย์มีแรงดึงดูดมันได้มากพอ โดยเฉพาะเวลาที่บาดเจ็บหนัก ต้องเสริมพลังงานเพื่อฟื้นฟูตัวเองแบบนี้

อาหารตรงหน้าดูน่าอร่อยมาก แต่มันไม่สามารถตัดใจกัดได้ลง โดยเฉพาะเวลาที่ชายหนุ่มยื่นมือออกมาเกาคาง ทำให้มันไม่สามารถต้านทานได้เลย

กู้เหยี่ยนได้ยินเสียงคำรามก็ชะงักมือไปครู่หนึ่ง พลางครุ่นคิดว่าตนควรจะชักมือกลับดีหรือไม่

หลังจากนั้นไม่กี่วินาที เจ้าแมวตัวโตก็เบือนสายตากลับมาจับจ้องที่ใบหน้าของชายหนุ่มอีกครั้ง จ้องอยู่แบบนั้น

จากประสบการณ์การลูบขนแมวมาหลายปี นี่ไม่ใช่การปฏิเสธ เพราะอย่างนั้นกู้เหยี่ยนจึงยื่นมือออกไปแบบเงียบๆ และลูบหัวของเจ้าแมวตัวโตได้ในที่สุด

หลังจากนั้น กู้เหยี่ยนก็ลูบขนมันด้วยความคุ้นเคย

แง้วแง้ว คราวนี้ชัดเจนมากว่าเป็นเสียงครางต่ำที่บ่งบอกถึงความสบาย

กู้เหยี่ยนลูบขนมันต่อด้วยความระมัดระวังและขยันขันแข็ง ถึงอย่างไรเรื่องนี้ก็เกี่ยวข้องถึงชีวิตของเขา ในขณะที่มันไม่ได้มีวี่แววจะยอมปล่อยตัวชายหนุ่มไป แต่ก็ไม่มีท่าทีจะเข้าโจมตีเป็นครั้งที่สอง ทั้งยังก้มหัวลงให้กับชายหนุ่มโดยไม่รู้ตัว

เหนือความคาดหมายจริงๆ ...

ดูเหมือนจะอ่อนโยนว่าง่ายขึ้นมานิดหน่อย



++++++++

เรื่องนี้มีทั้งหมด 2 เล่มจบ 

วางจำหน่ายพร้อมกันในงานนายอินทร์สนามอ่านเล่น

วันที่ 31 กรกฎาคม - 4 สิงหาคม 2562


...XoXo...

มาดามโรส

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 616 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

219 ความคิดเห็น

  1. #149 Nutthamon Ping (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 10:14
    มาอ่านอีกรอบ สรุปว่ากู้เยี่ยนมาเข้าร่างเจ้าของของบอสตัวร้ายในเรื่อง หรือใครกันแน่ค่ะ แปลแล้วแอบงงๆนะ
    #149
    1
    • #149-1 Chom_365(จากตอนที่ 1)
      31 กรกฎาคม 2562 / 23:53
      เข้าร่างตัวประกอบเคราะห์ร้ายที่ควรจะตายเพราะบอสป่ะ แต่นางเกาเก่งเลยรอด #อิทธิฤทธิ์ทาสแมว
      #149-1
  2. #63 PaulaPum (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 10:51
    ใช้ความเป็นทาสแมวให้เป็นประโยชน์555
    #63
    0
  3. #40 aka-ae (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 20:05
    น่ารักแบบโหดๆ
    #40
    0
  4. #35 Blueheart (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 19:38
    แมววววว
    #35
    0
  5. #28 fahfonz (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 00:49
    เอาแมวมาฝากกับเราก้ไดดดดดดดด้
    #28
    0
  6. #23 tingtingg4213 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 00:15
    รู้สึกแปลแข็งๆสำนวนทื่อๆยังไงก็ไม่รู้อ่ะ 555
    #23
    1
    • #23-1 khingkhatakri(จากตอนที่ 1)
      23 กรกฎาคม 2562 / 15:49
      อันนี้เราเห็นด้วยค่ะ;-; มันทื่อๆแปลกๆ หรือเพราะชินกับสำนวนของคนที่เคยแปลลงเด็กดีแล้วก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน555
      #23-1
  7. #11 Lovely_Otaku (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 16:18
    แมวน้อย นายเป็นบอสนะ บอสเลยนะ!!!!
    #11
    0
  8. #9 Rainorshine (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 21:52
    แบล็คลิสต์ หรือเปล่าคะ Blacklist
    #9
    0
  9. #8 Namhomangle (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 09:32

    ทางแมวคะ ตายตายตาย


    #8
    0
  10. #7 D.I.N. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 23:25

    น่ารักกกกก
    #7
    0
  11. #6 JINKUN12 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 23:11
    น่ารัก แมวตัวโต
    #6
    0
  12. #5 blackkozu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 20:13
    ง้อออ อยากเกาด้วยยยย
    #5
    0