รอยซาตาน

ตอนที่ 6 : จูบแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,707
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    12 ส.ค. 52


href="file:///C:\DOCUME~1\svoa\LOCALS~1\Temp\msohtml1\01\clip_filelist.xml" />

 

ความสงสัยคาค้างขณะที่ธัญกรโผเข้าช่วยหญิงสาว ทว่าเขาก็เซถลาผ่านไปเพราะร่างสูงเบี่ยงหลบ อรยายินเสียงคนที่ยึดตัวหล่อนไว้หัวเราะในคออย่างผู้เหนือกว่า ราวจะสื่อความหมายเยาะหยันว่า...อย่างแกกลับไปฝึกใหม่เถอะ!

ขอโทษด้วยที่รุนแรงกับคุณไปนิด...ริมฝีปากหยักอิ่มยกมุมขึ้นน้อยๆ เป็นภาษากายที่ดูขัดกับเนื้อความในประโยคแรกเสียเหลือเกิน คนที่เขาพูดด้วย...ธัญกรอาจจะไม่พอใจ แต่นั่นกลับไม่ได้สะลักสำคัญอะไรกับอรยาสักนิด ประโยคถัดมาซึ่งเปรียบดั่งกุญแจไขความกระจ่างต่างหากที่กระชากหัวใจของหญิงสาวและทำให้ร่างแบบบางถึงกับเข่าอ่อนแทบทรุด

แต่คุณควรจะได้รู้ว่าผมไม่ชอบให้ใครมายุ่มย่าม...กับผู้หญิงของตัวเอง!”

หล่อนจำเขาได้ล่ะ ผู้ชายที่มาพบคุณพ่อวันนั้น...ชัชชล...ไม่ผิดแน่!

คิดได้แค่นั้นและยังไม่ทันตั้งตัวอรยาก็ถูกอุ้มลอยหวือขึ้นพาดบ่าคนตัวสูง หล่อนดิ้นขลุกขลักขัดขืน มือเรียวทุบแผ่นหลังกว้างเป็นพัลวัน

กร! ช่วยยาย่าด้วย...กร!” ริมฝีปากเล็กบางแผดเสียงสุดกำลัง ร่างกายส่วนบนที่ห้อยกลับหัวเวลานี้รับรู้ถึงแรงเหวี่ยง...คงไม่พ้นเขาหมุนตัวจัดการกับแฟนหนุ่มของหล่อน

ไอ้บ้า! ปล่อยฉันนะ หญิงสาวตะเบ็งเสียงลั่นหากคราวนี้เป็นไปอย่างคนขวัญเสีย หล่อนกลัว ความประหวั่นพรั่นพรึงจับขั้วหัวใจไปเสียหมดเมื่อตัวเองร่วงลงบนอ้อมแขนแข็งแรง...ชัชชลกำลังประคองหล่อนเข้าในตัวรถ ข้ามจากที่นั่งคนขับไปวางยังเบาะข้างๆ

ตกใจจนเงอะงะงุ่นง่านหรือเพราะอีกฝ่ายรวดเร็วก็ไม่ทราบ เพียงแป๊บเดียวรถหรูคันโตจึงแล่นฉิวออกจากจุดนั้น อรยาเอี้ยวคอมองใครคนที่คิดว่าสามารถพึ่งพาได้...แต่ก็ดูท่าจะหมดหวังเสียแล้วเพราะตอนนี้เราอยู่ไกลกันจนลับตา!

ผมจะไปส่งคุณที่บ้าน เสียงทุ้มกังวานเรียกความสนใจจากหญิงสาวได้ดี เธอหันมองเขา ดวงตากลมเต็มเปี่ยมไปด้วยความวาดระแวงขณะที่ร่างแบบบางเขยิบจนชิดบานประตู

ร่างสูงใหญ่หลังพวงมาลัยไม่ได้หันมา หล่อนจึงใช้โอกาสลอบพิจารณาเขาเงียบๆ...อันที่จริงผู้ชายคนนี้ถือว่าหล่อจัดทีเดียว ดูเอาเถอะ มองแค่ด้านข้างยังตรึงหัวใจ เริ่มตั้งแต่ริมฝีปากหยักอิ่มที่มีสีสดเหมือนของผู้หญิง ไล่ขึ้นมาจะเห็นจมูกโด่งเป็นสันสวย ผิวของเขาค่อนข้างขาวและเนียนจนขับไรหนวดจางๆ กับคิ้วหนาได้รูปที่พาดเฉียงอยู่เหนือกรอบตายาวรีให้เข้มขึ้น ส่วนที่น่าหลงใหลสุดคงจะเป็นนัยน์ตาสีดำสนิทที่ดูราวจะเก็บกักหลายสิ่งหลายอย่างทั้งร้ายและดีซ่อนเอาไว้ด้านใน

อรยาลอบระบายลมหายใจเบาๆ เมื่อชัชชลยังคงจดจ่อกับการบังคับรถ จะว่าหล่อนโล่งใจหรือก็พูดได้ไม่เต็มปาก ในเมื่อไม่มีสิ่งใดรับประกันประโยคเดียวที่เขาพูดเมื่อกี้เลย แล้วดูตัวเขาสิ แขนขาทั้งยาวและท่าจะแข็งแรงใช่เล่น บ่ากว้างเช่นกันที่แผงอกจะกว้างตาม คะเนว่าเขาสูงกว่าธัญกรกับพี่วิท แน่นอนว่าคงตัวโตกว่าด้วย...แบบนี้ถ้าเขาคิดจะทำอะไรขึ้นมาจริงๆ คนที่แบบบางและสูงเพียงหัวไหล่อย่างหล่อนคงสู้ไม่ไหวแน่

แวบหนึ่ง แค่แวบเดียวเท่านั้นที่หญิงสาวเหมือนจะทันเห็นประกายตาวับวาวของเขา ชัชชลรู้ตัวรึเปล่าว่าถูกมอง...ข้อนี้อรยาชักสงสัย หล่อนหลุบตาลงอย่างหวั่นหวาด ภายใต้ความเงียบของห้องโดยสารสิ่งที่ดังจนแทบอื้ออึงเห็นจะเป็นจังหวะระรัวของหัวใจ

ผมไม่ได้ว่าอะไรถ้าคุณหนูจะมองต่อ

ใบหน้าสะสวยงอง้ำเมื่ออีกฝ่ายเฉลยว่ารู้ตัวอยู่ตลอด หล่อนปรายตามองเขานิดหนึ่ง นั่นเพียงพอแล้วที่จะเห็นรอยยิ้มอ่อนจางยากเดาความหมาย

อรยารู้ตัวว่าเป็นรอง มิหนำซ้ำยังไม่มั่นใจกับสถานการณ์ที่เป็นอยู่สักนิด...หล่อนจึงเลือกไม่ต่อปากกับประโยคกระเซ้านั่น

ปล่อยให้ความเงียบครอบครองอยู่ครู่ ชัชชลก็ทำลายมันลงด้วยการพูดเสียงหนัก

ไปขอให้แฟนช่วยซื้อหุ้นคืนงั้นสิ

คุณรู้!” คราวนี้ล่ะที่หล่อนมองเขาอย่างเต็มตา โกรธขึง ตกใจ หวาดระแวง ความรู้สึกหลายหลากปะปนตีกันมั่วไปหมด ร่างแบบบางกระเถิบเบียดประตูรถชนิดที่ว่าถ้าแทรกตัวเร้นหายจากตรงนั้นได้...หล่อนจะทำ!

ริมฝีปากหยักอิ่มบิดรอยยิ้ม อาจจะดูเจ้าเล่ห์หรือมาดร้ายอยู่มากกระมังใบหน้าสะสวยจึงเผือดสีจนดูซีดเซียว ทว่าที่จริงชัชชลแค่อดไม่อยู่...เขาไม่รู้ว่าหล่อนไปพบแฟนหนุ่มทำไม คนของเขารายงานได้แค่ว่าทั้งคู่พบกัน...และเมื่อกี้ก็เป็นแค่คำถามหลอก

โกรธเขามาล่ะสิที่ไม่ช่วย ชายหนุ่มยังคงว่าต่อ ไม่รู้ตัวสักนิดว่าลักษณะการเอื้อนเอ่ยที่ติดรอยเหยียดไว้น้อยๆ...รอยเหยียดที่ไม่รู้แน่ว่าเต็มมอบแก่ใคร กับทั้งริมฝีปากที่ยังยกมุมขึ้นคล้ายหยันอย่างไม่ระบุตัวผู้รับ...เรียกความเกลียดชังให้ผุดขึ้นในใจอรยา

คุณแอบฟังฉันล่ะสิ ทุเรศที่สุดเลย!” หญิงสาวกระแทกเสียงฉุนเฉียว วาระนี้ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าความตระหนกถมท่วมหัวใจจนรู้สึกหนักอึ้ง เขาเหมือนจะรู้ทุกการเคลื่อนไหวของหล่อน อรยาไม่อยากคิดเลยว่าถ้าอีกฝ่ายรุกหนักแบบนี้เวลาที่คุณพ่อพยายามถ่วงไว้ย่อมลดน้อยถอยลง ซึ่งปัจจุบันเหลืออยู่กี่วัน กี่ชั่วโมงหรือกี่นาทีก็เกินกำลังความสามารถของหล่อนจะเดาใจผู้ชายตรงหน้า

น้ำลายที่พยายามกลืนลงคอฝืดเหนียวเต็มที อากาศลงได้ถึงแค่ต้นคอก็ต้องผ่อนออก...เวลานี้ความหวังเดียวของหล่อนคงต้องฝากไว้กับธัญกร แต่นั่นก็ต้องหวังด้วยว่าเขาจะไม่ถือสาหาความกับอารมณ์โกรธเกรี้ยวเมื่อครู่ เขาจะรักหล่อนอย่างคำที่มักพร่ำพูด และที่สำคัญคือเขาจะคิดได้ว่าอาจสูญเสียหล่อนไปจริงๆ

ถ้าคุณหนูยังคิดว่าเขาจะช่วย ผมแนะนำให้เลิกคิดซะเถอะ

ริมฝีปากเคลือบลิปสติกเผยอขึ้นน้อยๆ อย่างคาดไม่ถึง...ชัชชลพูดราวกับได้ยินความคิด! อรยาไม่ได้นึกเอะใจเลยว่าที่จริงเขาเดาเอาจากสีหน้าและแววตาเปิดเผยของหล่อนนั่นเอง

ผู้ชายคนนั้นไม่มีปัญญาช่วยคุณหรอก จะบอกอะไรให้นะว่าเศรษฐกิจไม่ค่อยดีแบบนี้สถานบันเทิงของพ่อเขาก็ทำท่าจะล้มแหล่ไม่ล้มแหล่เหมือนกัน แล้ว ถ้าเขามีเงินก็คงจะเก็บไว้ช่วยตัวเองมากกว่าที่หอบมาช่วยคุณ

แกต้องการอะไรกันแน่!” มือเรียวกำเข้าหากันแน่น ปราการความอดกลั้นแตกเผาะสุดระงับ...แม้แต่เรื่องครอบครัวของธัญกรเขาก็ไม่เว้นหรือนี่!

คุณรู้อยู่แล้วว่าผมต้องการอะไร

แล้วเพื่ออะไรกันล่ะ ในเมื่อเราไม่ได้รักกัน ไม่ได้รู้สึกดีต่อกัน ไม่เคยเห็นหน้ากันด้วยซ้ำ

เราเคยเจอกันแล้วคุณหนู เสียงทุ้มคล้ายเจือรอยขื่นอย่างที่คนฟังไม่อยากเชื่อหู หากครู่เดียวก็กลับราบเรียบและกร้าวกระด้าง รู้อะไรไหม...การกระทำบางอย่างก็ไม่จำเป็นต้องใช้ความรัก

แต่งงานนะหรือไม่ใช้ความรัก! อรยาร่ำร้องอยู่ในใจ ดวงตากลมโตมองจับใบหน้าคมเข้มอย่างดูแคลน

แล้วรู้อะไรไหม...ว่าถ้าฉันจะแต่งงานกับใครสักคน เขาและฉันต้องรักกัน

นั่นมันเรื่องของคุณ

น้ำเสียงราบเรียบเหมือนไม่ใส่ใจแต่ริมฝีปากกลับจุดรอยยิ้มเจ้าเล่ห์แสนกล ส่วนที่น่าโมโหสุดเห็นจะไม่พ้นประกายวิบวาวในหน่วยตากว้าง...หล่อนเดาไม่ออกแม้เพียงน้อยว่าเขากำลังคิดดีหรือร้าย รู้แต่ว่าเมื่อถูกมองจะประหม่า หวามในอกประหลาดๆ อรยาเลี่ยงการสบประสานสายตาด้วยการเชิดหน้าขึ้น ใจชื้นได้บ้างเมื่อเห็นว่ายานพาหนะที่ตัวนั่งอยู่เลี้ยวเข้าอาณาเขตบ้านแล้ว

ทันทีที่รถจอดสนิทร่างแบบบางก็ถลันก้าวลง ขาเรียวงอขึ้นก่อนใช้รองเท้าส้นสูงถีบประตูกระแทกปิดด้วยแรงโทสะ

ไม่รู้จักบุญคุณแล้วยังทำรถผมเป็นรอยอีก ชัชชลลงเสียงหนัก ช่วงขายาวๆ พาเขาลงจากรถมาทันเห็นการกระทำของหล่อนพอดี

นั่นมันเรื่องของคุณ หล่อนหยิบเอาคำพูดของเขามาตอกกลับ เวลานี้หล่อนอยู่ในบ้านของตัวเอง ห้อมล้อมด้วยบริวารที่พร้อมเข้าช่วยเหลือเสมอหากคุณหนูอรยาเพียงส่งเสียงเบาๆ มิหนำซ้ำยังเห็นพ่อกับพี่ชายวิ่งตรงเข้ามาอีก...แล้วอย่างนี้จะต้องกลัวเขาไปทำไม!

หญิงสาวก้าวเท้าเร็วขึ้นดูคล้ายกึ่งวิ่งกึ่งกระโจนเข้าหาความหวังที่ใกล้แค่เอื้อมคว้า หล่อนคลี่ยิ้มกว้างอย่างคลายกังวลทีเดียวขณะโผจะเข้าสู่อ้อมกอดที่มั่นใจว่าต้องได้รับการปกป้องดูแลของผู้เป็นพ่อ หากภัยที่ตามติดมาด้านหลัง ภัยที่หล่อนประมาทหรือดูแคลนว่าไม่มีความใจเด็ดบ้าบิ่นกลับฉุดร่างแบบบางให้ถอยกลับ

เสียงกรีดร้องดังขึ้น สองวินาที หนึ่งวินาทีหรือกินเวลาสั้นกว่านั้นไม่มีใครคิดไตร่ตรอง ทุกสายตารวมจุดสนใจที่ชายหญิงตรงหน้าราวถูกนัดหมาย มีเพียงหนึ่งเดียวที่หลับตานิ่ง ร่างกายค้างแข็งไม่ต่างรูปปั้นที่ถูกชายหนุ่มสูบสติ กำลังแรงกาย และเสียงหวีดเมื่อครู่ผ่านริมฝีปากที่ประกบแน่น

อรยาไม่สามารถรับรู้อะไรอีกแล้ว หูของหล่อนอื้ออึงกลืนกินทุกสรรพเสียงโดยรอบ เนื้อตัวที่ถูกกอดรัดให้เบียดชิดแผงอกและหน้าท้องเต็มหนั่นด้วยมัดกล้ามร้อนขึ้นราวดวงไฟเล็กๆ จุดปะทุทั่วร่าง ยามนี้แข็งขาหล่อนอ่อนเปลี้ยหากแขนแข็งแรงของอีกฝ่ายยังรั้งเอาไว้จึงไม่ทรุดลงกองพื้น...มันเหมือนเป็นความช่วยเหลือจากซาตานที่ต้องแลกด้วยการยอมรับจังหวะรุกเร้าช่ำชองสลับหยอกเอินให้หวามหวาบในอก

รอจนสำลักอากาศทีเดียวกว่าจะได้รับการปลดปล่อยให้เป็นอิสระ หญิงสาวเพิ่งสังเกตว่าดวงตาของหล่อนพร่างพราย โสตประสาทการรับรู้เริ่มทำงานอีกครั้ง สิ่งเดียวที่ยังไม่กลับคือสติที่ฟุ้งเตลิด

ร่างแบบบางเริ่มดิ้นรนทว่าแรงน้อยนิดไม่อาจสู้ผู้ชายตัวสูงใหญ่ได้เลย

ค่าที่คุณทำรถผมเป็นรอย

พูดกับหล่อนไม่ใช่หรือ? แล้วทำไมนัยน์ตาสีดำสนิทเคลือบแววมาดร้ายนั่นจึงผินมองผ่านไป...

ความสงสัยนั้นคงมีเพียงชัชชลที่รู้ ทำไมนะหรือ? ก็เพราะอยากเห็นสีหน้าไอ้เอกชัยชัดๆ ตอนลูกสาวของมันถูกเขาทำตามแต่จะพอใจนะสิ!

แล้วดูเอาเถอะ ริ้วเครียดขึงที่กระจายทั่วผิวกับรอยปวดร้าวระคนเจ็บแค้นในแววตาของมัน ทำให้ผิดหวังซะที่ไหน

ชายหนุ่มแสยะยิ้ม กระชับวงแขนขึ้นเมื่อหญิงสาวในอ้อมกอดพยายามผลักไส เขามองจับอนุวิทที่กำลังดิ่งมาช่วยน้องสาว

อย่าลืมข้อตกลงของเราสิ คุณอนุวิท

เผลอหัวเราะทีเดียวเมื่อเห็นไอ้เอกชัยรั้งแขนลูกชายคนโต มันกระซิบกันแม้เสียงแผ่วแต่เขาก็ได้ยิน

เขาแค่...จูบยาย่า

แต่น้อง...

เอาน่าวิท! เขาแค่จูบ ยังไม่ได้ทำอะไร

ชัชชลมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกเลย สิบกว่าปีใช่ไหมนะกับการต่อสู้ทุกวิถีทางให้ตัวเองมีชีวิตรอด ยอมอดมากกว่าอิ่ม ทำทุกวิถีทางถูกมากผิดก็ไม่น้อยเพื่อถีบตัวเองให้ผงาดยืนตรงจุดที่สูงและเหนือกว่าพวกมัน...แล้วผลตอบแทนก็ช่างคุ้มค่าสมการรอคอย

พวกคุณสมควรท่องให้ขึ้นใจว่าคุณหนูยาย่า...เป็นสิทธิ์ขาดของผม จบประโยคด้วยการโน้มใบหน้าคมเข้มลง ริมฝีปากหยักอิ่มบดเบียดกับกลีบปากบาง หากคราวนี้รุนแรงและหนักหน่วงด้วยจงใจประทับฝาก รอยซาตาน

นานพอดูชายหนุ่มจึงยอมเงยหน้าขึ้นอย่างแสนเสียดาย เขาเลื่อนมือข้างหนึ่งขึ้นปาดหยดน้ำที่คลอขังดวงตากลม  ก่อนลากไล้ลงมาที่ริมฝีปากแดงช้ำบวมเจ่อ

ผมไม่เคยทำปากผู้หญิงคนไหนช้ำ แต่สำหรับคุณหนู... เสียงทุ้มเบาลงอย่างยั่วเย้า ...มอบให้เป็นกรณีพิเศษ

ไอ้เลว!” ตะเบ็งสุดเสียงแต่ถ้อยคำที่เล็ดลอดผ่านไรฟันดังเพียงผะแผ่ว อรยาผลักร่างสูงใหญ่ออกห่าง อย่างนั้นเขากลับมั่นคงจนเป็นหล่อนเสียเองที่กระเด้งถอย ผู้หนูผู้ถือตัวในศักดิ์ศรีและ ชั้นสูงอย่างพ่อกับพี่ชายพร่ำสอนมาตลอดเชิดหน้าขึ้น หล่อนทั้งโกรธ ทั้งอับอาย....ในชีวิตย่างยี่สิบสามปีไม่เคยมีใครกล้าหยามหล่อนเช่นนี้มาก่อนเลย!

ร่างแบบบางหมุนตัวกลับ หญิงสาวไม่มองหน้าพ่อกับพี่ชายที่ละเลยเข้าช่วยเหลือหล่อนด้วยซ้ำ ทว่าสุดท้ายก็ต้องหันมาเมื่อรู้สึกถึงรัศมีประหลาดบางอย่างที่ผิดแผกจากของคนอื่น...

ตรงนั้น เยื้องด้านหลังของคุณพ่อ เกล็ดดาว...คนที่หล่อนเรียกได้เต็มปากว่านางบำเรอกำลังยิ้มเยาะ!

ผู้ชายคนนั้นอยากจะแต่งกับฉัน แต่อย่างฉัน...จะแต่งกับใครก็เพราะความรักเท่านั้น ไม่ใช่เพราะเงิน!” ปลายประโยคแดกดันคนที่ตั้งใจพูดด้วย คงเพราะแรงโทสะที่โถมทับหล่อนจึงลืมเสียงสนิทว่าสิ่งที่พูด ใครๆก็ได้ยิน

และใครที่ถูกอ้างอิงถึงก็หัวเราะเสียงต่ำราวได้ฟังมุขตลกฝืดๆ

ใครกันเหรอที่อยากแต่งงานกับคุณหนู

ให้ตายสิ อรยาเกลียดเสียงทุ้มที่เอื้อนเอ่ยราบเรียบ ริมฝีปากหยักอิ่มจุดรอยมาดร้าย แล้วก็ดวงตายาวรีส่องประกายวิบวาวคู่นั้นซะจริง!

ก็คุณนั่นล่ะ

ท่าทางคุณจะเข้าใจผิดนะ ใบหน้าคมเข้มส่ายน้อยๆ เขามองจับหญิงสาวและเห็นว่าหล่อนมีอาการสะท้าน หรือบางทีอาจจะผิดเพราะผมใช้คำไม่ถูกต้อง

จะพูดอะไรก็พูดมา!”

ผมไม่แต่งกับคุณหรอกคุณหนู ก็แค่อยากจะได้คุณไปไว้เป็น... คนพูดแสร้งกรอกตาอย่างขุ่นคิด คำว่าเมียใช่ไหมที่ทำให้คุณเข้าใจผิด งั้นก็เลือกเอาคำที่คุณชอบแล้วกัน ระหว่าง...ของเล่นกับนางบำเรอ

อรยาแทบจะร้องกรี๊ด หล่อนต้องทำแน่ถ้าไม่ติดว่าริมฝีปากอ้าค้างด้วยความโกรธ...ท่ามกลางบริวารคนรับใช้ พ่อ พี่ชายและนางบำเรอที่หล่อนจงเกลียด นี่เป็นครั้งที่สองแล้วกับการถูกไอ้บ้านั่นดูหมิ่น!

ร่างแบบบางสะบัดตัว ออกวิ่งสุดฝีเท้า...

ดาวช่วยไปดูคุณหนูหน่อยนะ เอกชัยเอี้ยวกระซิบภรรยาสาวคราวลูก เมื่อหล่อนพยักหน้ารับคำแล้วเดินเลี่ยงเข้าตัวบ้าน นั่นล่ะ เขาจึงพอคลายใจ

 แกทำมากเกินไปแล้วนะ!” อนุวิทขบฟันแน่นหลังพูดประโยคนั้น เขาคงกระโจนเข้าต่อยหน้าไอ้คนที่เคยเป็นเด็กในบ้าน ไอ้ชั้นต่ำลูกขี้ข้าไปแล้วหากไม่ติดที่ผู้เป็นพ่อเน้นเสียงหนักเป็นการปราม

ไม่เอาน่าวิท

คุณพ่อ!” คนพูดถอนใจแรง เขางึมงำกระทบกระเทียบ มันจูบน้องต่อหน้าเรายังทำเฉยอยู่อีก

เอกชัยถลึงตาใส่ลูกชาย ใช่ว่าเขาไม่โกรธที่ถูกไอ้เด็กเมื่อวานซืนตลบหลัง แต่ชีวิตของวัยห้าสิบกลางๆ สอนให้เขารู้ว่าเปล่าประโยชน์กับการเอะอะโวยวายในเรื่องที่เพลี่ยงพล้ำ เพราะผลตอบแทนที่จะได้รับมีเพียงการเยาะหยันจากอีกฝ่ายเท่านั้น

ทีแรกผมเข้าใจว่าคุณจะแต่งงานกับยาย่า

งั้นเหรอ ชัชชลว่ายิ้มๆ เขาเอนกายพิงรถหรูของตัวเอง รถ...ที่ สวยกว่าทุกคันในโรงจอดของคุณเอก

คุณทำแบบนี้ไม่แฟร์กับพวกเราเลย

ผมทุ่มเงินไม่น้อยซื้อหุ้นบริษัทที่กำลังจะไปไม่รอดของคุณ แล้วยังทำตัวเป็นหุ้นส่วนใหญ่แสนดีอนุญาตให้คนไม่มีประสิทธิภาพอย่างพวกคุณบริหารงานต่อ นี่ยังไม่รวมเรื่องที่ยินดีจะขายหุ้นคืนให้ถ้าวันนึงพวกคุณมี ปัญญาจะซื้อคืนอีก...นี่ไม่เรียกว่าแฟร์หรอกเหรอ เขายกมือแตะปลายคางแสร้งทำท่าครุ่นคิด หากดวงตาคู่นั้นไม่วายทอแววอย่างคนที่รู้ตัวว่าเหนือกว่า

นั่นคุณตกลงเอง อนุวิทโพล่งออกมา

เรื่องคุณหนูยาย่าพวกคุณก็ตกลงเองเหมือนกัน

แต่แก...คุณ...ไม่ได้บอกเราว่าจะเอายัยยาย่าไปเป็น...อย่างอื่น

ชัชชลชอบใจกับเสียงตะกุกตะกักขาดๆ หายๆ ของอนุวิทซะจริงและนั้นก็เรียกรอยยิ้มมาดร้ายจุดขึ้นจางๆ มุมริมฝีปาก

แล้วทำไมพวกคุณไม่ถามล่ะ ผมก็นึกว่าเข้าใจตรงกันซะอีก หลังบอกข้อแลกเปลี่ยนผมให้เวลาพวกคุณคิดตั้งหลายวัน...พวกคุณมัวแต่ใช้สมองคิดเรื่องอะไรกันอยู่ล่ะ

เอกชัยหน้าเสีย เพิ่งรู้ตัวเองตอนนี้ว่าประเมินเล่ห์เหลี่ยมของชายหนุ่มต่ำเกินไป...ทีแรกเขาคิดว่าฝ่ายนั้นเป็นเพียงคนโง่ที่หวังดี คนโง่...ที่อาจหลงรักลูกสาวเขาและอยากแต่งงานด้วย แผนการทุกอย่างจึงวางไว้ว่าจะแกล้งเออออตามไปก่อนแล้วค่อยถ่วงเวลาหาเงินมาซื้อหุ้นคืน หึ ก็ไม่มีทางซะล่ะที่เขาจะปล่อยลูกสาวคนเล็กไปแต่งงานกับไอ้คนชั่นต่ำอย่างนั้น

แล้วนี่มันบอกว่าจะเอาแก้วตาดวงใจของเขาไปเป็น ของเล่นยิ่งไม่มีวัน!

ฉันขอยกเลิกที่จะให้แกยุ่งเกี่ยวกับยาย่า ไม่ว่าแกคิดจะให้ลูกสาวฉันอยู่ในฐานะอะไรก็ตาม!” น้ำเสียงและสรรพนามที่เปลี่ยนไปบ่งบอกอารมณ์ของคนพูดได้ดี

ไม่ง่ายไปหน่อยเหรอ คุณเอก ประโยคของชัชชลยังคงราบเรียบ

หึ แล้วจะเป็นไรล่ะ เรื่องอย่างนี้มันไม่มีสัญญา แต่ถึงจะมี...ศาลก็คงไม่รับฟ้องหรอก!”

ผมก็ไม่ได้คิดจะไปฟ้องศาลนี่ ในเมื่อมีอีกตั้งหลายวิธีสำหรับจัดการกับคนอย่างพวกคุณ เขาเงียบครู่หนึ่ง เป็นครู่เดียวที่จุดความวิตกให้ก่อตัวในตาของสองพ่อลูก ตอนนี้ผมเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ ผมก็ควรมีอำนาจตัดสินใจเกี่ยวกับบริษัทจริงไหม...คุณว่าถ้าผมจะปรับโครงสร้างองค์กรใหม่ทั้งหมด แล้วก็ลื้อผู้บริหารเก่าออกยกทีมดีรึเปล่าล่ะ หรือว่า...รวมบริษัทนี้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของชัชชล อินเตอร์เทรด แอนด์ คอนสตรัคชั่นดี

แกอย่าขู่พวกเราซะให้ยากเลย!” อนุวิทตะคอก ถึงแกจะถือหุ้นห้าสิบห้าเปอร์เซนต์ แต่ถ้าฉันกับคุณพ่อรวมกับผู้ถือหุ้นรายย่อยคนอื่นๆ ก็มีสิทธิมีเสียงมากพอจะคัดค้านสิ่งที่แกคิดจะทำได้

อ่อ ถ้าเป็นเรื่องนี้ผมคงไม่ต้องกังวลหรอก...คิดดูสิคุณอนุวิท ระหว่างยอมรับการเปลี่ยนแปลงแล้วได้กำไรจากการลงทุนกับยึดติดสิ่งเก่าๆ คนเก่าๆ มองเงินหดหายไปทุกที คุณว่าผู้ถือหุ้นคนอื่นเขาจะเลือกแบบไหนล่ะ

ร่างสูงขยับตัวขึ้นยืนตรง ออกเดินช้าๆ อ้อมด้านหน้าตัวรถก่อนหันกลับมองชายต่างวัยทั้งสองเมื่อถึงประตูที่นั่งด้านคนขับ

อีกอย่างที่คุณควรรู้ไว้ก็คือ...คนของผมกำลังตามซื้อหุ้นของพวกรายย่อย บางคนเขายินดีเทขายทั้งหมดเลยนะ ก็อย่างว่า บริษัทที่ทำท่าจะล้มแบบนี้ใครเขาจะอยากเป็นหุ้นส่วนรอรับผิดชอบหนี้ หึ คิดต่อเองได้ใช่ไหมว่าตอนนี้ผมมีอำนาจในบริษัทของคุณมากแค่ไหนชายหนุ่มทอดยิ้มยั่วโมโหอีกฝ่าย ยังไงพวกคุณก็คิดดูดีๆ แล้วกันว่าจะทำตามที่เราเคยตกลง หรือให้ผมตัดสินใจทำอย่างใดอย่างหนึ่งกับไอ้บริษัทนี่ อ้อ ทุกครั้งที่เรียกผมกรุณาใช้คำสุภาพด้วยนะ ส่วนเรื่องวันนี้ผมจะไม่เอาความ...คุณเอกชัยว่าไหม ว่าผมเนี่ย...ใจดีกับพวกคุณจริงๆ!”

 รถหรูราคาแพงพาชัชชลจากไปแล้วทว่าเขาไม่ได้เอาความคับแค้นกลับไปพร้อมกันด้วย มันจึงยังลอยตลบรายรอบชายมากวัยที่กำมือแน่น เอกชัยเจ็บยอกกลางอกจนเหมือนจะทรงตัวไม่อยู่ ส่วนในสมองมีถ้อยคำหนึ่งเต้นตุ๊บๆ กระตุ้นให้ปวดหัว...

            ...เขาประเมินทุกอย่างเกี่ยวกับมันพลาดไปมากจริงๆ!’

ฮัลโลๆ ใครเข้ามาอย่าลืมลงชื่อทักทายกันหน่อยนะคะ อย่าปล่อยให้คนเขียนอยู่อย่างเปลี่ยวเหงาเดียวดาย...

ฝนฝน

  

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

570 ความคิดเห็น

  1. #566 tasja (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2556 / 13:18
    สนุกคะ
    #566
    0
  2. #428 รักเดียวใจเดียว (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มกราคม 2553 / 21:34
    สะใจสุดๆไปเลยค่า

    #428
    0
  3. #394 ~PamPam~ (@pampampamela) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มกราคม 2553 / 15:25
    ฮ่าๆๆๆๆ สะใจมากกกกกกกกกกกกกกกกก
    เอาพวกมันให้หนักๆเลบยค่ะเฮียชัช
    #394
    0
  4. #320 นางมารหน้าหยก (@nongwan4) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2552 / 09:34
    เริดมากคร้าพระเอกสะใจสุดๆ
    #320
    0
  5. วันที่ 9 ธันวาคม 2552 / 19:53
    สนุกค่ะ *-* พระเอกร้ายมากกกกกกกกก !!

    ชอบ ๆๆๆ ( - .- )
    #295
    0
  6. #170 ploy_pink (@cello-ploy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2552 / 16:33
    พระเอกร้ายมาก ได้ใจสุดๆๆ 
    สมน้ำหน้าเอกชัย
    #170
    0
  7. #126 mayonise (@matinny) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2552 / 20:50

    สุดยอด

    #126
    0
  8. #41 parasetamal (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2552 / 11:12
    น้อยไปหน่อย เอาคืนให้สาสม

    ภาษาคนแต่งนี่เยี่ยมยอดจริง ๆ นะคะ
    #41
    0
  9. #37 210531 (@puy210531) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2552 / 09:52
    ดุเดือดที่สุดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #37
    0
  10. #36 pinkpenther (@pinkpenther) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2552 / 22:13
    เอาเปน โรมานซ์ ดีกว่านะค่ะ
    อ่านไปก้อมยิ้ม ปนกับเครียดไป 55
    คุ้มเลย ยย
    ยังไงก้มาอัพบ่อยๆๆนะค่ะ รอเสมอจ้า
    ^^
    #36
    0
  11. #34 **~Mink~** (@minkkiez) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2552 / 17:12
    มิ้งโหวตให้ฉากวี้ดวิ่วเต็มที่ค่ะ เพราะมิ้งว่าคุณฝนฝนเขียนได้ดี
    น่าจะให้ความรู้สึกเลือดลมไหลเวียนได้ดีอ่ะค่ะ
    แต่แบบนี้ก็ชอบนะคะ พระเอกก็ไม่ถึงกับโหดกับยาย่าเกินไป
    ตอนนี้แค่หยอกล้อเท่านั้นเอง แต่จิกเอากับนายเอกชัยนายอนุวิท
    นั่นก็สมควรอยู่ค่ะ เพราะทำกับเม่กับเขาไว้เยอะเลย
    เอาเป็นว่าแบบไหนก็ได้ค่ะ มิ้งอ่านได้ทั้งนั้น
    แต่ถ้าให้เลือก เลือกแบบวสวีทวี้ดวิ่วปนโหดเล็กๆ ก็พอค้าาา
    #34
    0
  12. #32 Bad girl (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2552 / 15:39
    โรมานน่อยก้อดินะ มัน .. . ดี คริๆ



    อัพไวๆนะค่ะ หนุกดี ^O^"
    #32
    0