รอยซาตาน

ตอนที่ 1 : บทนำ (แก้ไขชื่อตัวละครนิดหน่อยค่ะ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,976
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    1 ส.ค. 52

href="file:///C:\DOCUME~1\ADMINI~1\LOCALS~1\Temp\msohtmlclip1\01\clip_filelist.xml" /> href="file:///C:\DOCUME~1\ADMINI~1\LOCALS~1\Temp\msohtmlclip1\01\clip_themedata.thmx" /> href="file:///C:\DOCUME~1\ADMINI~1\LOCALS~1\Temp\msohtmlclip1\01\clip_colorschememapping.xml" />

href="file:///C:\DOCUME~1\ADMINI~1\LOCALS~1\Temp\msohtmlclip1\01\clip_filelist.xml" /> href="file:///C:\DOCUME~1\ADMINI~1\LOCALS~1\Temp\msohtmlclip1\01\clip_themedata.thmx" /> href="file:///C:\DOCUME~1\ADMINI~1\LOCALS~1\Temp\msohtmlclip1\01\clip_colorschememapping.xml" />

/>

บทนำ

มณีดารา

 

สิ่งปลูกสร้างซึ่งตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้าเป็นบ้านสองชั้นขนาดใหญ่ ด้านนอกของมันยังเป็นสีขาวสะอาดตาอย่างที่เคยเห็น โดยรอบบริเวณนั้นร่มรื่นด้วยไม้ยืนต้นจำนวนมาก และราวกับความเขียวสดของมันจะช่วยกันขับตัวบ้านให้ดูโดดเด่นขึ้น

เหมือนเวลาสิบสี่ปีไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสิ่งใด...สถานที่ยังโอ่อ่าภายใต้อาณาเขตกว้างขวาง ผู้คนอันเป็นบริวารยังคึกคักในความเงียบเชียบ และคงรวมทั้งเจ้าของบ้าน...ที่อาจ สารเลวไม่ต่างเดิม

ยิ่งเข้าใกล้ตัวบ้านเท่าไร ร่างสูงใหญ่ยิ่งชะลอฝีเท้าให้ช้าลง ปลายนิ้วที่ทิ้งดิ่งสบายๆ เริ่มขยับกำเข้าหาฝ่ามือจนกดแน่น...ชั่วพริบตาภาพที่ปรากฏอยู่ต่อหน้ากลับถูกซ้อนทับด้วยเงาอดีต พร้อมกันกับที่ความเจ็บปวดแล่นปราดเข้ากลางหัวใจ

ชายหนุ่มหยุดยืนนิ่งทันที หลุบตาลงข่มอารมณ์ทั้งหมดให้อยู่เพียงในอกก่อนใบหน้าคมเข้มจะรีบหันไปด้านข้าง...เขาจำเป็นต้องพาตัวเองออกจากสิ่งกระตุ้นเหล่านั้นชั่วครู่เพื่อไม่ให้จิตใจอ่อนแอเกินกว่าที่ควร

ไม่อย่างนั้นการ เอาคืนคงไม่อาจสำเร็จผล!

เสียงทอดหายใจดังยาวทว่าตามมาด้วยรอยยิ้มสมใจเมื่อนัยน์ตาสีดำสนิทสบเข้ากับร่างแบบบางของหญิงสาว...หล่อนอยู่ในชุดเสื้อแขนตุ๊กตาคอเหลี่ยมกับกระโปรงผ้าพลิ้วสั้นครึ่งขา ผิวที่โผล่พ้นอาภรณ์ปกปิดขาวจัดทีเดียว ยิ่งเมื่ออยู่ท่ามกลางสีเขียวสดของเหล่าใบไม้ยิ่งดูผุดผ่อง มือเรียวเล็กสองข้างไขว้กันไว้ที่ด้านหลังขณะทอดน่องเชื่องช้าเรื่อยเปื่อย

คงเพราะรู้สึกตัวว่าถูกมองหญิงสาวจึงหันมา ดวงหน้าหวานละมุนภายใต้กรอบผมสีน้ำตาลอ่อนดัดลอนโตอมยิ้มน้อยๆ ดวงตากลมสุกใสไม่มีแววตื่นกลัวต่อคนแปลกหน้าแม้เพียงนิด

“มาหาคุณพ่อเหรอคะ” หล่อนเอียงคอถาม ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้ดู อ่อนมากนัก ว่าไปแล้วเนื้อเสียงติดจะเด็ดขาดและส่อเค้าไม่ยอมคนด้วยซ้ำ หากก็ไม่ได้ แข็งจนเกินสมควร

ท่าทางและนิสัยอย่างนี้ อรยา...ไม่ผิดแน่!

...หึ เราได้เผชิญหน้ากันเร็วกว่าที่คิดนะ คุณหนู

ชายหนุ่มเพียงพยักหน้าช้าๆ และทอดยิ้มบางๆ ส่งให้ อีกฝ่ายดูจะไม่สนใจเขาเท่าใดนักเพราะพูดต่อเพียงประโยคเดียวก็หันหลังจากไป

“คุณพ่ออยู่ในบ้านน่ะค่ะ เชิญข้างในสิคะ”

เขาเพียงแต่ยิ้มกับตัวเองเมื่อขยับออกเดินตรงสู่ตัวบ้าน...ไม่มีความจำเป็นจะต้องเหนี่ยวรั้งหล่อนให้สนทนาหรือถ่วงเวลาไว้เพื่อการใดอีก ในเมื่อหลังเสร็จธุระวันนี้ เราคงได้มีชีวิตร่วมกันอีกนาน

พ้นบานประตูถึงมีสาวรับใช้วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาต้อนรับ เจ้านายของบ้านคงสั่งเอาไว้แล้วว่า แขกสำคัญมากเพียงใด หล่อนจึงนอบน้อมและแสดงกิริยาทั้งขลาดกลัวและกริ่งเกรงราวกับชายหนุ่มเป็นผู้กุมชีวิตตน

“คุณท่านกับคุณวิทรออยู่ที่ห้องรับแขกค่ะ เชิญทางนี้เลยค่ะ”

ร่างเล็กของสาวรับใช้โน้มลงจนดูงองุ้มเมื่อออกเดินนำยังจุดหมาย หล่อนส่งเขาเพียงหน้าห้องแล้วจึงลับไปอีกด้าน ดวงตายาวรีกวาดไปทั่วบริเวณและพบว่าแทบร้างไร้ผู้คน...

ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ อย่างสมใจ...การมาของเขาและการเจรจาต่อรองที่กำลังจะเกิดขึ้นคงทำให้พวกมันหวั่นต่อการรับรู้ของข้าทาสบริวารไม่น้อย!

ห้องรับแขกตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ไม้สีเข้มเป็นส่วนมาก ตรงกลางห้องวางโซฟาสีน้ำตาลไหม้เข้าชุดกับโต๊ะกระจกสีชา ใครสองคนรีบยืนขึ้นเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาใกล้...หน้าตาของพวกมันส่อเค้าไม่ดีนัก โดยเฉพาะใบหน้าเหี่ยวย่นตามวัยล่วงเลยของเอกชัย ทั้งเปื้อนริ้วรอยเคร่งขึง ไหนจะไม่ยอมมองเขาอย่างเต็มตา

...กลัวแบบนี้ได้ก็ดี!

“เชิญนั่งก่อน เอ่อ...ก่อนครับ” คนพูดเป็นชายหนุ่มอีกคนที่ยืนเคียงกัน จมูกของเขาโด่งและดวงตาค่อนข้างโตเช่นชายสูงวัยด้านข้าง ผิดแต่โครงหน้าที่เรียวกว่ากันมาก

มองปราดเดียวเขาก็จำมันได้ดี...อนุวิท ลูกชายคนโตของเอกชัย

ร่างสูงใหญ่ยอบตัวลงนั่งบนโซฟาตัวยาว ในขณะที่สองพ่อลูกทรุดกายลงบนตัวที่สั้นกว่า ลักษณะเกร็งจนเห็นได้ชัด...แน่นอนว่าความหวั่นใจของพวกมันคงมีมากจนท้วมท้นล้นอกเมื่อต้องมาเจอเขาอีกครั้งในสถานะที่เปลี่ยนไป

นี่ละที่ต้องการ...ยิ่งสีหน้าท่าทางของพวกมันดูแย่เท่าไร ความสุขของเขาก็เพิ่มมากขึ้นเท่านั้น!

“ต้องขอโทษที่ผมมาพบพวกคุณด้วยตัวเองช้าไปสักนิด” ชายหนุ่มทอดยิ้มบางๆ ถึงอย่างนั้นกลับทำให้บรรยากาศอึดอัดขึ้น "แต่คิดว่าตัวแทนของผมคงได้บอกข้อตกลงกับพวกคุณแล้ว”

อนุวิทก้มงุดขณะพูด “ทางเรายินดีที่คุณจะเข้ามาถือหุ้นใหญ่ในบริษัท และต้องขอบคุณมากที่ยังจะให้ผมและคุณพ่อเป็นผู้บริหารงานต่อ” เงยขึ้นสบตาแวบหนึ่ง เพียงแวบเดียวก่อนว่า “แต่ข้อแลกเปลี่ยนอื่น เขาบอกว่า...คุณจะมาเจรจาเอง”

ชายหนุ่มพยักหน้ารับรู้ก่อนยกมือขึ้นกอดอกหลวมๆ...สวรรค์คงมอบเวลาเอาคืนให้เขาแล้ว บริษัทรับเหมาก่อสร้างขนาดใหญ่ของเอกชัยจึงได้ประสบปัญหา มันจวนล้มเต็มทีจนเจ้าตัวต้องวิ่งโล่หาเงินไปทั่วและเขาก็ขัดขาให้มันสะดุดลงคุกเข่าตรงหน้า

...ให้ตายเถอะ รู้สึกสะใจจริงๆ!

“ผมมีข้อแลกเปลี่ยนเพียงอย่างเดียวเท่านั้นล่ะ คุณเอกชัย” ความเงียบช่วยให้เสียงของเขาก้องกังวานมากขึ้น ชายหนุ่มไม่เร่งร้อนจะบอกความจนกระทั่งคนรอฟังคงอดรนทนไม่ไหว เอกชัยจึงรีบพูด

“บอกมาเถอะ...ครับ ทางเรายินดีทำทุกอย่าง”

ดูเหมือน ครับของพวกมันจะเปล่งยากนักจนเขานึกหงุดหงิด...หากก็ไม่ได้เป็นประเด็นสำคัญอะไร

ประโยคต่อจากนี้ต่างหากคือใจความสำคัญที่ทำให้เอกชัยถึงขั้นหลุดปากเรียกเขาว่า ไอ้ชัชชล ทีเดียว

“อรยาจะต้องเป็น เมียผม ไม่ว่า ใครจะยอมหรือไม่ก็ตาม!

 

ลงครั้งแรก 17 ก.ค. 52 ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

570 ความคิดเห็น

  1. #552 jeabarpa (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มกราคม 2553 / 22:04

    เริ่มอ่าน บทแรก ก็น่าติดตามแล้วคะ

    #552
    0
  2. #543 yasumes (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มกราคม 2553 / 10:59
    วาวววววววว

    เอางั้นเลยนะพระเอก

    ปล.ไรเตอร์ขานู๋เพิ่งเข้ามาอ่าน เพื่อนแนะนำมาตอนแรกก็แรงงงงงงงง
    #543
    0
  3. #509 คนที่เฝ้ารอ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มกราคม 2553 / 16:58
    แร็งววววววววววว
    #509
    0
  4. #367 นุ่น (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มกราคม 2553 / 22:05
    โห เป็นเมียเรยเหรอ
    #367
    0
  5. #356 ap-love (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มกราคม 2553 / 17:50
    เรื่องนี้อ่านอยู่่ค่ะ *-* //

    แต่ไม่ค่อยได้เม้น

    แหะ ๆ ขอโทษด้วยนะคะ

    สนุกมากๆค่ะ ^^
    #356
    0
  6. #304 ben-sira (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2552 / 15:38
    โหเริ่มแรกก้อหนุกแล้วค่ะ
    #304
    0
  7. #9 พี่กุ้ง (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2552 / 21:04
    ได้อ่านเรื่องใหม่แล้ว น่าติดตามจิง ๆ

    ชอบ ๆ รออยู่นะจ๊ะ
    #9
    0
  8. #7 prarotna (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2552 / 13:45
    เรื่องใหม่มาแล้ว พระเอกผิดกับเรื่องที่แล้วเลยเนอะ
    ทำไมเปลี่ยนนามปากกาล่ะคะ
    #7
    0
  9. #2 -_momogo_- (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2552 / 21:24

    บทนำก้อแรงซะ
    5555+
    รออ่านค่ะ

    #2
    0
  10. #1 minkkiez (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2552 / 21:23
    โอ้....ขอบอกว่ามิ้งชอบมากค่ะ พระเอกซาตานแบบนี้แหละ
    ถูกใจใช่เลย
    เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #1
    0