เผลอรักพลั้งใจ

ตอนที่ 9 : บทที่ 2: น้องได้เจ้านายเพื่อนเป็นผัวใช่ไหม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9805
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 291 ครั้ง
    12 เม.ย. 62

พนักงานเปิดประตูรถโรงแรมให้กับเขา ชายหนุ่มผินหน้ามาระหว่างที่ก้าวเข้าไปนั่งข้างใน เขาคือเจย์เดนจริงๆ ด้วย! อรพนิตรีบสาวเท้าเร็วๆ ไปหา ทว่ารถแล่นออกไปทันทีที่พนักงานปิดประตู

“คุณเจย์เดน!” เธอตะโกน

ฝันไปเถอะว่าอรพนิตจะปล่อยให้โอกาสหลุดมือ! เธอวิ่งตามรถโรงแรม โบกมือหยอยๆ สุดแขนพร้อมกับตะโกนเรียกเขา เธอคะเนว่ารถจะต้องชะลอหรือไม่ก็จอดระหว่างที่รอออกสู่ถนนใหญ่ แต่เคราะห์ซ้ำกรรมซัดอะไรกันนะ ทำไมตอนนั้นถึงมีจังหวะว่างให้รถขับออกไปได้อย่างง่ายดาย!

“คุณเจย์เดนคะ!

อรพนิตหอบแฮ่ก เธอมองตามท้ายรถที่แล่นห่างไปเรื่อยๆ และเริ่มจะปนไปกับคันอื่นๆ บนถนน หญิงสาวละล้าละลังหันซ้ายหันขวา แท็กซี่คันหนึ่งที่เปิดไฟว่างผ่านมาพอดี เธอร้องกรี๊ดอย่างดีใจ ยืดแขนโบกรัวๆ

“ตามรถโรงแรมไปค่ะพี่ รถสีขาวคันนั้น อย่าให้ลับตาเด็ดขาดเลยนะ!

อรพนิตเขยิบมานั่งตรงกลางของเบาะด้านหลังเพื่อจะเห็นถนนด้านหน้าได้ดีขึ้น เป็นไงเป็นกันล่ะคืนนี้!

“ไปไหนล่ะน้อง”

คนขับแท็กซี่มีรูปร่างท้วม อายุน่าอยู่ช่วงวัยกลางคน อรพนิตสบตาเขาผ่านกระจกมองหลัง

“ไปตามคันหน้าค่ะ”

“แล้วคันหน้าจะไปไหน”

นั่นสิ เธอก็สงสัยอยู่เหมือนกัน อรพนิตเลือกที่จะเงียบ เป็นเรื่องปกติที่คนขับแท็กซี่บางคนจะชวนคุย วิธีแก้ก็แค่ไม่ตอบโต้

“เราตามเขาไปนี่เขารู้รึเปล่า”

แหนะ...ยังไม่หยุดอีก สาบานสิว่าอรพนิตจะแกล้งหลับถ้าไม่ต้องจับตามองรถที่เจย์เดนนั่ง เธอเม้มปากแน่น เคาะนิ้วกับต้นขาอย่างร้อนใจ

“ตามเขาไปทำไม ถามจริง”

โอย...อรพนิตครางในใจ มีอีกมุขที่คนส่วนใหญ่ใช้คือคุยโทรศัพท์ เธอแกล้งคุยคนเดียวดีไหม แต่ถ้ามีสายเข้าพอดีคงหน้าแตกแย่ หรือจะโทรหาเพื่อนสักคน...

“พี่จะอยากรู้ไปทำไม” สุดท้ายเธอก็อดไม่ได้ที่จะถามกลับ

“เขาไม่รู้ล่ะสิ” คนขับโคลงศีรษะอย่างรู้ทัน “น้องนี่ดูเจตนาไม่บริสุทธิ์นะ ลับๆ ล่อๆ ทำอะไรผิดกฎหมายรึเปล่าเนี่ย”

“นี่พี่เป็นแท็กซี่หรือตำรวจนอกเครื่องแบบแอบมารับจ็อบเสริม”

“นี่น้อง! ถ้าน้องทำเรื่องผิดกฎหมายก็ลงไปเลย” เขาเบี่ยงรถจอดเทียบฟุตปาธ “พี่ไม่อยากซวยไปด้วยหรอกนะ พี่ต้องทำมาหากิน!

“พี่! จอดทำไม ตามคันนั้นไป!” อรพนิตโวยวาย รถโรงแรมลับตาเธอไปแล้ว! “หนูไม่ได้ทำผิดกฎหมาย คนที่อยู่ในรถคันนั้นคือเจ้านายเพื่อนหนู เรื่องมันยาว”

“ยาวก็ย่อมา!

“ออกรถก่อนเดี๋ยวตามไม่ทัน!

แท็กซี่แล่นออกสู่ถนนอีกครั้ง คนขับเร่งแซงคันหน้า ซิกแซกไปมาจนกระทั่งเห็นท้ายรถโรงแรมในระยะสายตา อรพนิตพ่นลมหายใจอย่างโล่งอก

“หนูกับเขาเจอกันในงานแต่งเพื่อน จะว่าไงดี คือทุกคนเห็นหนูนั่งคร่อมเขา แต่ว่า...” เล่าถึงตรงนั้นอรพนิตก็พักหายใจ เธอหายใจถี่ขึ้นจากความตระหนกเมื่อกี้

“อ๋อ...น้องได้เจ้านายเพื่อนเป็นผัวใช่ไหม ทุกคนรับรู้เพราะเห็นน้องกับผัว อื้อ!’ กันอยู่ เอ้า! พี่เข้าใจตรงนี้แล้ว!” คนขับวัยกลางคนสรุปเอาเอง “แต่เขาก็ยังไปมีผู้หญิงคนอื่นอีก เราก็เลยจะตามไปจับให้ได้คาหนังคาเขา”

หือ...อรพนิตหันขวับ คิ้วเธอขมวดพร้อมกับดวงตาที่เบิกกว้าง มันไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย เธอไม่ได้อื้อ!’ กับเจย์เดนไม่ว่านั่นจะหมายความว่ายังไงก็ตาม

ไม่ได้ อ๊า!’ ‘อู้ว!’ หรือ โอ้วเยส!’ อะไรทั้งนั้นด้วย!

“ไม่ต้องอายหรอกน้อง น้องไม่ใช่คนแรกที่ให้พี่ขับรถตามผัว ขับห่างประมาณนี้แหละกำลังดี อย่าใกล้มากเดี๋ยวเขารู้ตัว เฮ้อออ...” เขาถอนหายใจเสียงดังลั่น “อย่าหาว่าพี่สอนเลยนะ ผู้ชายบนโลกมีเยอะแยะ ถ้าไอ้คนนี้มันไม่ซื่อสัตย์ก็ปล่อยมันไป หาใหม่ดีกว่า ทำไมต้องทนกับพวกเฮงซวยที่ไม่เห็นค่าเรา”

รถโรงแรมจอดที่หน้าบาร์กึ่งร้านอาหารแห่งหนึ่ง ขอบคุณสวรรค์ที่การสนทนาครั้งนี้จะจบลงเสียที อรพนิตมองค่ามิเตอร์และส่งเงินให้เขา

“ไม่ต้องทอนนะคะพี่”

แท็กซี่จอดห่างจากหน้าร้านระยะหนึ่งเพราะมีรถติดข้างหน้า อรพนิตเร่งรีบฝ่าผู้คนบนทางเดินเข้าไปในร้าน เธอกวาดตามองหาร่างสูงของเจย์เดน แสงสลัว ไฟประดับ โต๊ะมากมายที่มีผู้คนแน่นขนัดคืออุปสรรคสำคัญ

ร้านแห่งนั้นค่อนข้างกว้างทีเดียว มีมุมลับตาที่ต้องเดินไปดูถึงจะเห็น อรพนิตใช้เวลาร่วมสิบนาทีทีเดียวกว่าจะพบว่าเจย์เดนนั่งดื่มอยู่ที่หน้าบาร์

หญิงสาวพุ่งตรงเข้าไปหาเขา แต่แล้วก็ต้องเบรกจนหัวเกือบทิ่ม

ทำไมนุชรดีมาอยู่ที่นี่ได้! เธอใส่ชุดรัดรูปที่เปิดเผยสัดส่วนโค้งเว้า เดินนวยนาดบนรองเท้าบูธหัวแหลมส้นสูงปี๊ดไปนั่งข้างเจย์เดน

 

นิยายเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า จงทำบุญเยอะๆ เพราะถ้าแต้มบุญน้อยก็จะซวยอย่างนี้แหละจ้า เข้าถึงตัวเขาก็ไม่ได้ ได้แต่รับสมอ้างเนียนๆ ไปว่าเขาเป็นผัว 55555555

งานนี้ยังกลับมาเจอยายนุชเจ้าเดิมด้วยค่ะ เขามีความลับอะไรยังไงกัน นัดกันมารึเปล่า? มาลุ้นกันใหม่ในตอนหน้านะคะ หุหุ ^^

ขอบคุณสำหรับการติดตาม ขอบคุณทุกคอมเม้นต์ ทุกกำลังใจ ทุกการแอดแฟนนะคะ ^___^

     

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 291 ครั้ง

781 ความคิดเห็น

  1. #383 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 12:36
    อ้าววววว
    #383
    0
  2. #57 Go_Aey (@Go_Aey) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 เมษายน 2562 / 20:47
    ชอบพี่คนขับจริงรู้ไปหมด5555
    #57
    1
  3. #56 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 22:07
    รอต่อนะคะ
    #56
    1
  4. #55 Zuza1522 (@Zuza1522) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 21:47
    e-book คลอดเมื่อไหร่ค่ะ รีบค่ะรีบ
    #55
    1
  5. #54 ออย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 21:45

    สั้นเหลือเกินคุณฝน

    #54
    1
  6. #53 LittleMoonchild (@uchinia97) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 18:32

    รอค่าาา
    #53
    1
  7. #52 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 18:13
    อ้าวๆ อย่าบอกนะเจย์เดน คั่วกับยัยคนนี้ อยู่
    #52
    0
  8. #51 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 18:10
    อ้าว อย่าบอกนะเจย์เดน คั่วกับยัยคนนี้ อยู่
    #51
    1
  9. #50 milkruku (@milk_phitcharat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 18:06
    มาบ่อยๆนะคะไรท์
    #50
    1
  10. #49 Jidawa (@Jidawa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 12:12

    ลุง ลุงมโนไปเองแล้ว
    #49
    1