ตอนที่ 7 : บทที่ 2: หันหน้าไปพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8841
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 303 ครั้ง
    8 เม.ย. 62

ไม่มีความลับที่แท้จริงอยู่ในกลุ่มเพื่อนสนิทหรอก ถ้ามีใครสักคนรู้ คนอื่นๆ ก็จะรู้ตามมาในไม่ช้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเป็นเรื่องร้ายแรงที่เพื่อนๆ คิดว่าต้องช่วยกันแก้ไข

อรกานต์เรียนปริญญาโทและทำงานไปด้วยในช่วงสองปีที่ผ่านมา สมองเธอมีแต่เรื่องงานและการเรียนให้จบ เธอลืมเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่สำคัญไปแล้ว กรณีนี้ยิ่งเห็นชัดเลยล่ะ ไม่อย่างนั้นเธอไม่คิดหรอกว่าอัญชิตาและอมลสิริจะเก็บความลับจากอรพนิตได้

อรพนิตอยู่ที่ร้านมอนิ่งเบเกอรี่ในตอนที่สองสาวโทรมาเปิดเผยความลับ เธอสวมชุดพนักงานที่เป็นเสื้อแขนสั้นกับกางเกงขายาวสีน้ำตาลทับด้วยผ้ากันเปื้อนสีเหลืองสดใส ใส่ที่คาดผมรูปคุ๊กกี้ขนาดใหญ่ตั้งสูงและรวบผมเป็นหางม้าเพื่อความเรียบร้อย ใบหน้ากระจ่างใสที่เคยยิ้มแย้มกับลูกค้าก่อนหน้านี้ค่อยๆ สลดลง

“เขาคงอายตอนที่ฉันไปหาที่ออฟฟิศ แล้วคงโกรธไอ้กานต์ที่พาฉันไป ดูเหมือนใครๆ ก็จำฉันได้” อรพนิตบอกเพื่อนเสียงอ่อย “เรื่องที่เกิดขึ้นในงานแต่งก็ทำให้เขาอายมากๆ แล้ว พอฉันไปหาเขาที่ออฟฟิศ ต่อให้ไปเพื่อขอโทษก็เถอะ แต่ก็น่าจะทำให้โดนซุบซิบเข้าไปอีก แต่ถึงขั้นต้องไล่ไอ้กานต์ออกเลยเหรอ มันไม่ใช่ความผิดไอ้กานต์สักหน่อย ฉันคือคนที่ล้มทับเขา แล้วคนที่ชนฉันคือนุช ว่าแต่จนถึงตอนนี้นุชโดนอะไรบ้างรึยัง”

อรพนิตไม่แน่ใจว่าเธอคาดหวังให้นุชรดีได้รับโทษอย่างไร แต่ก็นั่นล่ะ เธอคาดหวังอะไรก็ได้สักอย่าง โลกควรแสดงออกบ้างว่ามีความยุติธรรม

“ฉันว่าแล้วว่าแกต้องอยากรู้เรื่องนี้” หมายความว่าอมลสิริถามอรกานต์มา “สรุปว่าไม่โดนอะไร ยายนุชนี่ชาติก่อนน่าจะสร้างวิหารไว้เยอะ”

“ส่วนแกไอ้ผิงคนซวย อย่าพึ่งนอยด์ พวกฉันหาทางแก้ให้แกแล้วค่ะ” อัญชิตาบอกด้วยน้ำเสียงร่าเริงที่ช่วยให้ใจชื้น “พรุ่งนี้วันเสาร์ ไปไหว้พระเก้าวัดกัน”

“อะไรนะ!” อรพนิตย่นคิ้ว

อัญชิตาบอกด้วยน้ำเสียงเนิบๆ อย่างจะชี้ให้เธอเห็นความจริง

“ก็แต้มบุญแกมันน้อย แกคิดดูสิ ช่อดอกไม้แกก็ไม่ได้ ล้มไปนั่งทับ ตรงนั้นของคุณเจย์พอดีอีก”

“ตรงที่พนักงานสทรีคเรียกว่า ‘จุดยุทธศาสตร์’” อมลสิริรีบเสริม

“แถมเข่าช้ำเดินไม่ไหวตั้งหลายวัน พอไปขอโทษเขาก็ดันทำให้เขาโมโหขึ้นกว่าเดิม” อัญชิตาสาธยายต่อ

“แกควรจะเน้นเรื่องเขาหัวแตกมากกว่านะ” อรพนิตตอบกลับ

“หัวแตกก็น่าเห็นใจอยู่หรอก แต่การที่แกนั่งทับ ‘จุดยุทธศาสตร์’ ของเขาพอดีมันน่าซุบซิบมากกว่า หรือจะเถียง”

อรพนิตกลอกตามองเพดานเพราะเถียงไม่ออก สองสาวแผนกการตลาดที่เจอในลิฟต์ก็กระดี๊กระด๊าพูดถึงเรื่องที่เธอนั่งทับเจย์เดนตรงจุดสำคัญพอดี

“ไม่เถียง” อรพนิตยอมรับในที่สุด

“ตัวไอ้กานต์เองก็ไม่รู้วิธีทำให้คุณเจย์หายโกรธ ต่อให้มันคิดว่าคุณเจย์สมองกระทบกระเทือน มันก็ยังไม่รู้ว่าจะทำยังไงให้เขาไปตรวจสมองอีกรอบ จะพูดตรงๆ ก็กลัวเขาไล่ออกตั้งแต่เดี๋ยวนี้ เขายิ่งคุ้มดีคุ้มร้ายอยู่ด้วย ซึ่ง...” อัญชิตาปรับเสียงให้เป็นการเป็นงาน “เมื่อชีวิตมันจนตรอกอ่ะแก จะมีวิธีไหนดีเท่าหันหน้าไปพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์อีก”

“และพวกเราก็อยู่ในกรุงเทพมหานคร ศูนย์รวมความศักดิ์สิทธิ์ที่เข้าถึงได้ง่ายและสะดวกสบายที่สุดในโลก” อมลสิริเสริมอีกหน

“ปิดท้ายด้วยการไปไห้ไหว้พระพรหมเอราวัณเนอะ ฉันอยากขอพรเรื่องงาน” อัญชิตาว่า

แล้วอรพนิตก็สวนกลับทันทีอย่างที่เจ้าตัวเองก็ไม่ทันคิด “แกตกงานเหรอไอ้หวาน”

อัญชิตาอึกอัก อรพนิตจินตนาการได้ว่าถ้าอยู่ด้วยกันตอนนี้ทั้งเธอและอมลสิริจะต้องจ้องหน้าเพื่อนรักเพื่อเค้นความจริงแน่ๆ

“แกไปไหว้พระพรหมเฉพาะตอนที่แกตกงาน” อมลสิริบอกเสียงเข้มอย่างจับได้ไล่ทันเช่นกัน

พวกเธอรู้จักกันตั้งแต่เข้าเรียนคณะบริหารธุรกิจของมหาวิทยาลัยในเชียงใหม่ ด้วยความที่ชื่อขึ้นต้นด้วย อ.อ่าง เหมือนกันจึงมีรหัสนักศึกษาติดกัน ทำกิจกรรมกลุ่มเดียวกัน เรียนวิชาพื้นฐานช่วงปีหนึ่งคลาสเดียวกันหมด แม้ต่อมาอัญชิตาและอรกานต์จะแยกไปเรียนไปเอกบัญชี อรพนิตเรียนเอกการเงิน และอมลสิริเรียนเอกการตลาด แต่พวกเธอก็คอยช่วยเหลือกัน ดูแลกันและกันจนกลายเป็นเพื่อนรักมาจนถึงทุกวันนี้

เวลายาวนานกว่าสิบปีที่รู้จักกันมา ทำไมพวกเธอจะมองเพื่อนไม่ออกล่ะ

“ไม่ได้ตกงาน...” อัญชิตาทอดเสียง “แค่ไม่มีงานทำเพราะอยู่ระหว่างรองานใหม่”

“ไม่ต้องมาเล่นคำเลยแกน่ะ” อมลสิริพ่นลมหายใจแรง “คราวนี้ลาออกเพราะอะไรอีกล่ะ”

“ไอ้พี่วิทย์มันลวนลามฉัน ฉันเลยเอาแจกันตีหัวมัน” อัญชิตาสารภาพ “ฉันลาออกก่อนงานแต่งไอ้กานต์ประมาณสามอาทิตย์ ฉันไม่บอกพวกแกเพราะไม่อยากให้ไอ้กานต์มันไม่สบายใจเรื่องค่าใช้จ่ายต่างๆ ค่าเดินทางที่ฉันต้องไปงานแต่งมัน”

อัญชิตาค่อนข้างอวบตอนที่เรียนมหาวิทยาลัย น้ำหนักของเธอค่อยๆ ลดลงหลังเรียนจบ เรื่องที่เพื่อนๆ อิจฉาเธอมาตลอดก็คือ ในขณะที่เอวเธอคอดและต้นแขนต้นขาของเธอเริ่มเรียวเล็ก แต่หน้าอกและบั้นท้ายกลับกลมกลึงดึ๋งเด้งแบบที่แทบจะไม่หายไปเลย เธอมีผิวขาวผ่องไปทั้งตัว ดูนุ่มนิ่มน่าฟัดต่อให้จะสวมแว่นตาทรงเดียวกับแฮรี่ พ็อตเตอร์ หรือยังติดนิสัยชอบใส่เสื้อผ้าหลวมโคร่งเพื่ออำพรางรูปร่างก็เถอะ

พรุ่งนี้อัญชิตาจะต้องถูกสอบสวนอย่างหนักว่ายังมีเรื่องไหนอีกที่เพื่อนๆ ไม่รู้

“แกก็บอกฉันกับไอ้ผิงสิ” อมลสิริเอ็ด

“ไหนบอกฉันซิว่าพวกแกเก็บความลับได้ แน่จริงสาบานให้ไม่ได้แต่งงานตลอดชีวิต”

ใครจะบ้ารับคำท้ากันล่ะ อมลสิริเป็นคนพูดต่อจากนั้น

“พวกฉันพร้อมซัพพอร์ตแกเสมอนะไอ้หวาน แกรู้ใช่ไหมว่าพวกฉันรักแก”

“ฉันก็รักพวกแก เอาน่า...นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันตกงานสักหน่อย เดี๋ยวก็มีงานใหม่เองแหละ กลับเข้าเรื่องไอ้ผิงเถอะ” อัญชิตานัดแนะต่อไปว่า “พรุ่งนี้เจอกันแปดโมงครึ่งที่ศาลหลักเมือง พวกแกโอเคไหม”

หลังตอบรับทุกคนก็วางสาย อรพนิตเก็บโทรศัพท์มือถือใส่กระเป๋ากางเกง ความเครียดก่อตัวในสมองเธอก่อนจะลามลงไปยังทุกส่วนของร่างกาย การที่เธอล้มทับเจย์เดน บรูคส์ ก็เป็นเรื่องใหญ่มากพอแล้ว เธอไม่อยากเชื่อเลยว่าจะมีเรื่องใหญ่ที่เลวร้ายกว่าตามมาอีก

“เก็บร้านเสร็จหมดแล้วนะคะพี่ผิง”

อรพนิตหมุนตัวหันหน้าออกจากมุมด้านในของร้านอย่างช้าๆ หญิงสาววัยยี่สิบที่แต่งตัวเหมือนเธอเป๊ะยืนยิ้มกว้างรออยู่ ข้าวฟ่างเป็นพนักงานหลักของร้านมอนิ่งเบเกอรี่ กระชับกระเชง เป็นมิตร เต็มใจบริการและซื่อสัตย์ เธอถอดที่คาดผมเก็บไว้ในลิ้นชัก สินค้าถูกเก็บออกจากกระบะทั้งหมด ตู้กระจกถูกล็อกและคลุมผ้าเรียบร้อย

 

ยินดีต้อนรับเข้าสู่กรุงเทพมหานคร ศูนย์รวมความศักดิ์สิทธิ์ที่เข้าถึงได้ง่ายและสะดวกสบายที่สุดในโลกค่า ใครไม่สบายใจ ชีวิตติดขัดใดๆ ก็ขอเชิญไหว้พระ ทำบุญ อธิษฐานกันได้ตามจิตศรัทธานะคะ

ส่วนสิ่งศักดิ์สิทธิ์จะช่วยหนมผิงหรือไม่ โปรดติดตามกันตอนต่อๆ ไปน๊า

เจอกันใหม่ตอนหน้าค่า ^^

   


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 303 ครั้ง

696 ความคิดเห็น

  1. #382 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 12:24
    ทำไมเขาอารมณ์ร้าย
    #382
    0
  2. #43 FantasyGirl1 (@FantasyGirl1) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 19:11
    อยากรู้จังว่าทำไมพระเอกเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังตีน อิอิต้องมีความหลังแน่ๆๆ
    #43
    1
  3. #42 sa_sa_sa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 18:21

    เอ้อจริง หลายวัดมากๆถ้าไม่ขี้เกียจก่อนอ่ะนะ555

    #42
    1
  4. #41 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 18:11
    ไปไหว้พระด้วยคนสิ ตั้ง9วัดแน่ะ
    #41
    1