ตอนที่ 17 : บทที่ 5: แกนี่ซวยซ้ำซวยซ้อนนะหนมผิง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9490
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 415 ครั้ง
    4 พ.ค. 62

โทรศัพท์มือถือในกระเป๋ากรีดเสียงระหว่างที่อรพนิตก้าวขาออกจากลิฟต์ เธอมองโถงล็อบบี้อันกว้างขวาง ครางอย่างท้อแท้ใจที่ต้องเดินผ่านออกไป เธอรู้สึกเหมือนกำลังซ้อมแก่อย่างโดดเดี่ยว ตอนอายุแปดสิบสองและต้องอยู่ตามลำพังเพราะไม่ได้แต่งงานเธอก็คงจะขยับยากแบบนี้ เดินช้าแบบนี้ รวมถึงไม่รู้จะขอความช่วยเหลือจากใครแบบนี้

มือเรียวควานหาอุปกรณ์สื่อสาร รูปและชื่อของไตรทศปรากฏบนหน้าจอ เขาคืออดีตแฟนที่เลิกกับอรพนิตหลังคบกันได้แค่ห้าเดือน

“ทำอะไรอยู่น่ะผิง! กว่าจะรับสายได้ ก่อนหน้านี้พี่โทรหาตั้งสองครั้งแล้วนะ”

ถ้าก่อนหน้านี้ล่ะก็เธอถูกเจย์เดน บรูคส์ ทับอยู่ ส่วนตอนนี้เธอกำลังตั้งหน้าตั้งตาไปให้ถึงประตูโรงแรม

“พี่ต๊อบมีอะไร”

“ข้าวฟ่างอาหารเป็นพิษ ไปทำงานไม่ได้ เด็กมันบอกว่าโทรหาผิงไม่ติดเลยโทรมาหาพี่” แม้ความสัมพันธ์จะจบไปแล้ว แต่ไตรทศก็ยังเป็นหุ้นส่วนของมอนิ่งเบเกอรี่ “พี่จะเอาขนมไปส่งที่ร้าน ข้าวฟ่างบอกว่าผิงมีกุญแจ พี่กำลังขับรถไป ผิงอยู่ไหน”

อรพนิตบอกชื่อโรงแรม “พี่ต๊อบมารับผิงได้ไหม”

“ทำไมอยู่โรงแรม”

“ก็...แวะมาหาเพื่อน”

“เพื่อนเหรอ เพื่อนทำงานที่นั่นเหรอ”

เพราะเป็นโรงแรมหรูระดับห้าดาวล่ะมัง ไตรทศถึงไม่คิดว่าเธอจะมีเพื่อนเข้าพักที่นี่

“อื้อ” อรพนิตตอบรับในคอ การอือออตามไตรทศไปจะช่วยให้เขาไม่เซ้าซี้

“อีกสิบห้านาทีออกมารอหน้าโรงแรมนะ”

ได้เลย...อย่างไรอรพนิตก็ต้องใช้เวลาในการยกขาแข็งๆ แต่ละก้าวอยู่แล้ว เธอมองหน้าจอโทรศัพท์ เลิกคิ้วอย่างตกใจเมื่อเห็นการแจ้งเตือนสายที่ไม่ได้รับมากมาย มีจากข้าวฟ่างสองสาย ไตรทศสองสาย อมลสิริหกสาย และอัญชิตาแปดสาย!

ทำไมไม่ได้ยินเลยนะ หรือเธอกึ่งหลับกึ่งตายตอนที่ถูกเจย์เดนอนทับ

หญิงสาวเหลือบมองเวลาที่มุมบนของหน้าจอ จากนั้นยกข้อมือขึ้นดูหน้าปัดนาฬิกาเพื่อให้แน่ใจ...สิบโมงสิบนาทีแล้ว เพื่อนๆ โทรตามอรพนิตเพราะมีนัดไปไหว้พระกัน เธอรีบโทรกลับหาอัญชิตา

“แกอยู่ไหนหนมผิง! คิดจะเบี้ยวนัดเหรอ”

“แกยังมีชีวิตอยู่ไหม” อมลสิริส่งเสียงแทรกเข้ามา

“พวกแกฉันขอโทษ เกิดเหตุ...” อรพนิตงับปากตัวเอง ถ้าเธอเล่าแม้เพียงนิดเดียว เพื่อนๆ จะต้องเค้นเอาความจริงที่เหลือแน่ๆ แล้วความลับที่รับปากเจย์เดนเอาไว้ก็จะไม่เป็นความลับอีก “...ขึ้นนิดหน่อย ไม่มีอะไรสำคัญหรอก”

“เหตุอะไรของแก” อัญชิตาถาม

มีเสียงกุกกักก่อนที่อมลสิริจะเป็นคนพูดต่อ “เหตุอะไรก็ช่าง มาให้ถึงก่อน พวกฉันรอแกอยู่ หรือเราจะเปลี่ยนใจไม่ไหว้พระกันแล้ว ไปช้อปปิ้งดีไหม”

“ไม่ดี ฉันจะไหว้พระต่อ!” อัญชิตาคงแย่งโทรศัพท์คืนจากเพื่อน เสียงเธอชัดขึ้น “แก...เราบังเอิญเจอคุณแม็กซ์เวลล์มาไหว้พระกับครอบครัว เขาเข้ามาคุยกับไอ้อ้อน แถมยังคอยส่งสายตาหวานๆ...”

“แกเงียบไปเลยไอ้หวาน!” อมลสิริตะคอก

“เขาจีบมันแหละแก เชื่อฉันสิ!” อัญชิตาหัวเราะร่า

อรพนิตควรจะอยู่ที่นั่น เธอไม่อยากพลาดเหตุการณ์สำคัญน่าสนุกของเพื่อนๆ น่าเศร้าชะมัด ตอนนี้อย่าว่าแต่ไปไหว้พระเก้าวัดเลย ไปให้ถึงหน้าโรงแรมได้ก็ถือว่าประสบความสำเร็จแล้ว

“ฉันไปไม่ได้...” เธอทอดเสียงอย่างงอแง “ข้าวฟ่างอาหารเป็นพิษ ฉันต้องไปเปิดร้านที่ห้างก่อน แล้วว่าจะแวะไปดูข้าวฟ่างสักหน่อย”

“อ้าว...แกนี่ซวยซ้ำซวยซ้อนนะหนมผิง ต้องบุญน้อยขนาดไหน แค่มาไหว้พระยังชวดเลย” อัญชิตาทอดถอนใจ “ฉันว่าแกต้องสะเดาะเคราะห์ ปล่อยสัตว์ใหญ่ระดับไดโนเสาร์แล้วล่ะ”

มีที่ไหนในกรุงเทพฯ ให้ไถ่ชีวิตไดโนเสาร์บ้าง อรพนิตจะรีบไปเลย

“มันไม่ได้ร้ายไปซะหมดหรอก มีเรื่องดีๆ อย่างนึง”

“อะไร”

“ฉันมั่นใจว่าไอ้กานต์จะได้เลื่อนตำแหน่งภายในอาทิตย์หน้านี้”

“แกรู้ได้ไง”

ความลับหรือหมามุ่ยกันแน่นะ ทำไมอรพนิตถึงคันปากยุบยิบ อันที่จริงเธอก็แค่อยากแชร์เรื่องน่ายินดีกับเพื่อนๆ เท่านั้น

ไม่ได้! ห้ามพูดเด็ดขาด! หญิงสาวสั่งตัวเองในใจ

“ฉันฝัน ฝันแบบนิมิตน่ะแก”

“เพ้อเจ้อ”

เธอแทบจะเห็นอัญชิตาโคลงศีรษะอยู่ต่อหน้า

อมลสิริเป็นคนพูดต่อ “เคลียร์เรื่องงานเสร็จแล้วรีบตามมานะ”

“ไม่รับปากนะ ถ้าไปไหวจะไป”

แต่อรพนิตคิดว่าไปไม่ไหว จนป่านนี้แล้วเธอยังไม่พ้นโถงล็อบบี้เลย เธอบอกลาเพื่อนสนิททั้งสองก่อนโทรไปหาข้าวฟ่างอย่างห่วงใย ยืนรอที่ประตูโรงแรมราวห้านาทีก็เห็นรถกระบะตู้ทึบติดโลโก้มอนิ่งเบเกอรี่แล่นเข้ามา

หัวอรพนิตเกือบโขกกับขอบประตูเมื่อปวดเข่าจี๊ด โชคดีที่สะโพกกลมกลึงทิ้งลงบนเบาะพอดี เธอพ่นลมหายใจอย่างโล่งอก บิดตัวไปมาช้าๆ พยายามคลายกล้ามเนื้อ

“เป็นอะไรน่ะผิง”

“ก็ถูกทับทั้งคืน...” หญิงสาวเบิกตากว้าง เธอเผลอพูดไปแล้ว!

อรพนิตค่อยๆ เบนหน้าไปทางหน้าต่างเพื่อหลบสายตา เธอพึ่งเรียนรู้ก่อนหน้านี้ว่าการเคลื่อนไหวเร็วๆ จะทำให้คอเคล็ดได้

“อะไรทับ”

ตู้...เป็นคำตอบที่ไม่เข้าท่าเอาซะเลย ตุ๊กตา...นั่นก็เบาไป

“โดนผู้ชายทับเหรอผิง” ไตรทศถามด้วยน้ำเสียงที่กึ่งทะลึ่งกึ่งดูแคลน “เขารุนแรงมากเหรอ ถึงกับเดินขาเป๋”

“ระวังคำพูดด้วยพี่ต๊อบ!” อรพนิตตวาด

“ล้อเล่นน่า ทำไมต้องโกรจริงด้วยล่ะ” เขาหัวเราะ “อย่างผิงคงไม่ปล่อยให้ผู้ชายนอนทับง่ายๆ หรอก พี่รู้”

เขาจงใจใช้คำว่า ทับแทบความหมายของการมีเซ็กส์ บางทีนี่อาจจะเป็นเรื่องฝังใจที่ไตรทศมีต่อความสัมพันธ์ของพวกเขา...พวกเขารู้จักกันในคอร์สพัฒนาผู้ประการซึ่งกินระยะเวลาสามเดือนครึ่ง เขาขอเธอเป็นแฟนในวันสุดท้ายของการเรียน และขอมีอะไรกับเธอหลังจากนั้นแทบทุกวัน

ห้าเดือนเต็มที่เธอคอยปฏิเสธเขา เธอให้เขากอดได้ หอมแก้มนานๆ ครั้ง ไม่มีอะไรมากกว่านั้น ไม่แม้แต่จูบ เธออยากให้ความสัมพันธ์ค่อยเป็นค่อยไป เรียนรู้กันและกัน เธอคิดว่าความรู้สึกที่พวกเขามีต่อกันยังไม่ลึกซึ้งมากพอ

 

คุณแม็กซ์เวลล์เนี่ยเป็นพระเอกในเรื่อง หวามรักซ่านใจ ค่ะ แหม...มีการเปิดตัวพระเอกคนใหม่ แต่เรื่องนี้ยังเขียนไม่จบเลยอ่ะ 55555555

ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะทุกคน แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ ^__^

    

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 415 ครั้ง

730 ความคิดเห็น

  1. #389 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 13:46
    แฟนเก่าไม่ให้เกียรติเลย เป็นหุ้นส่วนได้ไง
    #389
    0
  2. #179 namhinn (@namhinn) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 21:17
    พี่ต๊อบมีความประชดอ่าา
    #179
    0
  3. #162 Jakkaran55 (@Jakkaran55) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 23:16
    ดีละที่เลิกแต่ไม่ดีตรงที่ยังเป็นหุ้นส่วนกัน
    #162
    1
  4. #158 lllland (@ann39919) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 12:13
    หนมผิงต้องเดินแบบตลกมากแน่ๆเลย555
    #158
    1
  5. #157 Jirachaya Noey (@jirachaya14) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 07:33

    สนุกจู้ดๆเลย
    #157
    1
  6. #156 pimpisakumkong (@pimpisakumkong) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 22:26
    นึกภาพตอนหนมผิงเดินแถต่ละก้าวมาขึันรถ5555
    #156
    0
  7. #154 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 19:12
    คอเคล็ด คอเอียงเข่าเจ็บโอ้ยยัยหนมผิงเอ้ยไปไหว้พระเก้าวัดคงไม่พอหรอกนะ สงสัยต้องไหว้พระเกจิอาจารย์ดัง99วัดล่ะมั้งถึงจะพอ55555
    #154
    1
  8. #152 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 12:48

    รอนะคะ
    #152
    1
  9. #151 pimpisakumkong (@pimpisakumkong) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2562 / 09:45
    ปูเสื่อนอนรอคะไรท์ ชอบนางเอกเรื่องนี้มากๆๆๆ
    #151
    1