ตอนที่ 14 : บทที่ 4: จะกอดกันทั้งคืนเลยไหม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9786
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 338 ครั้ง
    22 เม.ย. 62

แต่ก็ไม่ใช่ความผิดของอรพนิตทั้งหมดสักหน่อย เสน่ห์ของเจย์เดนเหมือนกับยาเสพติดที่ฟุ้งอยู่ในอากาศ พวกผู้หญิงที่น่าสงสารจะถูกมอมเมาให้ลุ่มหลง และกว่าจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นพวกเธอก็ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้แล้ว

อรพนิตก็แค่เป็นหนึ่งในผู้หญิงพวกนั้น

“ขอโทษนะคะ ฉัน...” เธอเอียงหน้ากระซิบบอกเขา

ฉันแค่เผลอใจไปนิดหน่อย

อรพนิตคงต้องใช้จินตนาการเข้าช่วย เธอเป็นต้นไม้แล้วกันและให้เจย์เดนเป็นหมีโคอาล่า เธออยู่เฉยๆ ส่วนเขาก็แค่เกาะไปงั้นๆ...หมีโคอาล่าตัวเบ่อเริ่มเทิ่มที่สวมเสื้อเชิ้ตขยับตัวเป็นบางครั้ง มือหมีตกลงไปบนเบาะ สงสัยหมีกลัวหล่นก็เลยรีบตะปบหมับเข้ากับบั้นท้ายของต้นไม้...

เอาล่ะ...อรพนิตกัดฟัน สะกดจิตตัวเองว่าเธอเป็นต้นไม้ ดังนั้นเธอไม่มีบั้นท้าย และหมีที่เมาแอ๋ก็ไม่รู้หรอกว่าตรงไหนคือบั้นท้ายของต้นไม้แม้ว่ามือใหญ่และนิ้วยาวๆ นั่นจะกุมแน่นเชียว

“จะกอดกันทั้งคืนเลยไหม พี่จะได้ไม่ต้องหยุดมิเตอร์” คนขับปล่อยมือจากพวงมาลัย เขาพยักพเยิดให้มองนอกหน้าต่าง “ถึงโรงแรมแล้ว”

อรพนิตรีบจ่ายเงิน พนักงานโรงแรมเข้ามาช่วยเหลือหลังเธอเปิดประตู แต่ก่อนที่เธอจะก้าวลงจากรถคนขับก็พูดขึ้นอีก

“ผู้ชายดีๆ มีเยอะแยะ ดีด้วย รวยด้วย หล่อด้วยถมเถไปน้อง ถ้าไอ้หมอนี่มันไม่รักเดียวใจเดียว ไม่รักน้องจริงก็ปล่อยมันไปเถอะ รั้งไว้ก็ทุกข์ใจเปล่าๆ”

“หนูจะลองคิดดู” อรพนิตคิดว่าตัวเองสมควรได้รางวัลออสการ์

เจย์เดนลืมตาเมื่อถูกประคองให้ออกเดิน พนักงานต้อนรับที่ล็อบบี้จำลูกค้ามหาเศรษฐีหนุ่มได้ เขาเต็มใจอย่างยิ่งที่จะช่วยกดลิฟต์และพาขึ้นไปยังห้องสวีท อรพนิตตีเนียนตามพวกเขาไปเงียบๆ

“นอนบนเตียงเลยนะครับมิสเตอร์บรูคส์” พนักงานเอ่ยชื่อเจย์เดนก็จริงแต่ก็หันมาหาอรพนิตเพื่อขอคำตอบ

เมื่อเจย์เดน บรูคส์ ส่งเสียงงึมงำ อรพนิตจึงเข้าแทรกแซง

“ให้เขานั่งที่โซฟาก่อนค่ะ เรามีธุระสำคัญที่ยังคุยกันไม่จบ”

พนักงานทำตามแต่โดยดี “คุณผู้หญิงต้องการอะไรเพิ่มเติมรึเปล่าครับ”

“ไม่ค่ะ” เธอตอบกลับอย่างรวดเร็ว

ไม่ถึงนาทีภายในห้องก็เหลือเพียงพวกเขาสองคน เจย์เดน บรูคส์ เลื่อนสะโพกเพื่อให้ต้นคอพิงกับพนักด้านบนของโซฟา ดูเหมือนเขากำลังจะหลับอีกครั้งแล้ว

“เดี๋ยวสิคะคุณ เรามีเรื่องต้องคุยกันนะ”

เธอเขย่าแขนเขา เจย์เดนเอียงหน้ามาหา เขาพยายามที่สุดที่จะรั้งเปลือกตาขึ้นแต่ก็ไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าไร ชายหนุ่มชี้นิ้วมาที่เธอ

“ผมบอกแล้วไงว่าอย่าให้ผมเห็นหน้าเพื่อนคุณอีก” เขากระแทกเสียงต่อไปว่า “คุณกานต์!

อรพนิตเผยอริมฝีปากก่อนจะอ้าค้างอย่างไม่เชื่อหู เจย์เดนเป็นคนเมาหน้าตาดีที่หยาบคายสุดๆ เลย! เธอเด้งสะโพกบนโซฟาสามครั้งเพื่อถอยห่างจากเขา

“ถ้าฉันไม่ตามคุณไป คุณถูกยายนุชปู้ยี้ปู้ยำไปเรียบร้อยแล้ว!” อรพนิตเบิกตากว้าง เธอลืมตัว! หญิงสาวกระแอม รีบคลี่ยิ้มโดยหวังว่าเจย์เดนจะจำความเกรี้ยวกราดเล็กๆ น้อยๆ ของเธอไม่ได้ “ฉันเข้าใจดีค่ะว่าฉันเป็นต้นเหตุให้คุณต้องอับอาย และฉันก็เข้าใจถ้าคุณจะเกลียดขี้หน้า...คุณเจย์! ตื่นขึ้นมาก่อน!

เจย์เดนคอพับ เปลือกตาปิดไปเรียบร้อย อรพนิตเขยิบไปนั่งชิดเขาอีกครั้ง เขย่าร่างสูงใหญ่แรงๆ แต่แทนที่จะตื่นเขากลับล้มลงไปนอนบนโซฟาแทน

“คุณต้องเลิกโทษเลิกพาลเอากับไอ้กานต์ เรื่องทั้งหมดไม่ใช่ความผิดมัน แค่เกิดขึ้นในงานแต่งมันและบังเอิญว่ามันเป็นเพื่อนฉัน โธ่เอ๊ย...กว่าฉันจะได้คุยกับคุณแบบส่วนตัวมันไม่ง่ายเลยนะ คุณจะมาหลับหนีกันแบบนี้ไม่ได้!

แต่เจย์เดน บรูคส์ จะหลับ ใครจะทำไม...อรพนิตเท้าสะเอว เงยหน้ามองเพดานและส่งเสียงรอดไรฟันเพื่อระบายอารมณ์ เธอคาดหวังอะไรจากคนเมากันล่ะ!

อรพนิตปลดกระเป๋าสะพายข้างออกจากไหล่ โยนมันลงบนโซฟาอย่างอ่อนอกอ่อนใจ ร่างอ้อนแอ้นเดินไปยังโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ใกล้หน้าต่าง เธอเคยได้ยินว่าโรงแรมหรูทั้งหลายมักจะใส่ปากกาและกระดาษไว้ในลิ้นชักงาน ซึ่งก็มีจริงๆ ด้วย เธอนั่งบนเก้าอี้หนัง พยายามจะร่างจดหมายขอโทษเจย์เดนแบบสุดซึ้ง แต่เธอก็ค้นพบว่ามันยากกว่าที่คิด

“ฉันพาคุณไปนอนก่อนดีกว่า”

เธอตรงดิ่งกลับไปหาร่างสูงใหญ่อีกครั้ง ประคองเขาให้ลุกนั่งบนโซฟา เธอย่อตัวลงโดยหันหน้าเข้าหาเขา งอข้อศอกสอดใต้วงแขนเพื่อรั้งเขาให้ยืนขึ้น

“ช่วยกันหน่อยค่ะคุณเจย์ ฉันจะหมดแรงแล้ว”

เรี่ยวแรงของอรพนิตหมดไปแล้วตั้งแต่ตอนที่พาเขาหนีจากนุชรดี ร่างกายเธออ่อนล้ากว่าที่ควร เจย์เดนหลับหูหลับตาลุกยืน เขาเซมาข้างหน้า เธอคว้าเอวเขาไว้ขณะที่เขาเริ่มทรุด

“คุณเจย์!

อรพนิตเปลี่ยนไปโอบกอดเขาเพื่อช่วยพยุง ขาเธอสั่นพั่บๆ เมื่อเริ่มรับน้ำหนักไม่ไหว แต่ถ้าเธอปล่อยมือจากเขาและกระโดดหลบไปข้างๆ เขาอาจจะหน้าฟาดพื้น ซึ่งเธอจะไม่ยอมให้เจย์เดนหัวแตกรอบสองเด็ดขาด เขาจะต้องโกรธมากแน่ๆ และเพื่อนของเธอก็จะซวยยิ่งกว่าเดิม

“กรี๊ดดด!

เจย์เดนทิ้งน้ำหนักทั้งหมดมายังอรพนิต พวกเขาล้มลงบนพื้นโดยมีเธอนอนหงายอยู่ข้างล่างและเขานอนคว่ำทับอยู่ข้างบน มหาเศรษฐีหนุ่มหล่อไม่รู้ตัวเลยว่าเขาไม่ได้นอนอยู่บนเตียงนุ่มๆ ของโรงแรม อันที่จริงเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังแนบริมฝีปากกับแก้มและซุกจมูกกับใบหูของเธอ!

“คุณเจย์!” เธอร้องลั่น เสียงสะท้อนกระเด้งกระดอนไปมาในห้องก่อนจะอันตรธานหายไปในความเงียบ

เธอพยายามผลักเจย์เดนออก การที่เขาตัวโตและหนักก็เป็นอุปสรรคมากพออยู่แล้ว ทว่าเมื่อลมหายใจของเขาเป่ารดใบหูเธอก็สะท้านสั่นระริก แข้งขาอ่อนเปลี้ยยิ่งกว่าเดิมเสียอีก

อรพนิตเบี่ยงหน้าหลบ ใบหน้าของเจย์เดนจึงเลื่อนไปแนบกับซอกคอเธอแทน หญิงสาวส่งเสียงคร่ำครวญที่อึดใจหนึ่งเธอก็หยุดเพราะมันฟังเหมือนเสียงครางมากกว่า

เธอไม่ควรครางระหว่างที่ถูกเจย์เดนทับอยู่ มันล่อแหลมมากเกินไป

“ช่วย...” หญิงสาวหุบปากหลังจากเปล่งเสียงได้เพียงเท่านั้น เจย์เดนจะอับอายถ้าเธอตะโกนขอความช่วยเหลือ “ทำไมมันยุ่งยากอย่างนี้!

ประเด็นคือเธอขอความช่วยเหลือได้ แต่ต้องทำแบบเงียบๆ ต่างหาก อรพนิตมองไปยังกระเป๋าที่วางอยู่บนโซฟา วางแผนจะโทรเข้าโรงแรมและตามพนักงานมาช่วย เธอดึงขาเรียวออกจากต้นขาแน่นๆ ของเจย์เดน ยกขึ้นเพื่อจะยืดเท้าไปเกี่ยวสายกระเป๋า

“ฮึ๊บ...ฮึ๊บ!

อีกนิดเดียว...อีกแค่สองนิ้ว!

อรพนิตพยายามเลื่อนตัว การเสียดสีกับร่างสูงใหญ่ที่กดแนบทำเอาเธอร้อนผ่าวแปลกประหลาด และในตอนนั้นเองที่เจย์เดนงอเข่าสอดใต้ขาที่เธอยกค้างไว้!

“คุณจะบ้ารึไง!

อึ๋ย! ท่าทางมันเหมือนพวกเขากำลังมีเซ็กส์กันอยู่! อรพนิตทึ้งเสื้อเชิ้ตบนแผ่นหลังกว้างอย่างคลุ้มคลั่ง สุดท้ายเธอก็เหนื่อยจนหอบแฮก ขาตกลงเกี่ยวกับขาของเจย์เดนอย่างไม่มีทางเลือก

 

ถึงโรงแรมนะคะทุกคน ไม่ต้องห่วง แค่ถึงแล้วออกมาไม่ได้ โดนผู้ชายทับอยู่ 555555555555 มันก็อาจจะเป็นทุกขลาภก็ได้ ใครจะรู้ ตอนนี้ทุกคนรู้แต่ว่านางซวยนะคะ 55

วันนี้มาช้าไปนี๊ดดดด แหะๆ ขออภัยนะคะ ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นต์ ทุกกำลังใจนะคะ พบกันใหม่ตอนหน้าน๊า

      

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 338 ครั้ง

703 ความคิดเห็น

  1. #387 Jellydolphin (@Jellydolphin) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2562 / 13:08
    ล่อแหลมไปอีก
    #387
    0
  2. #184 goldpaddy (@goldpaddy) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 16:06
    โอ้ย บ้าเอ้ยยยย บ้าจริงพี่ชายยนยย
    #184
    0
  3. #113 pimpisakumkong (@pimpisakumkong) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 19:31
    55555ขำนางเอก
    #113
    0
  4. #105 Tsukishi (@for_me2) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 01:43
    สงสารหนมผิง 55555555
    #105
    1
  5. #104 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 10:45

    ผิงจ๋าจะออกจากห้องนายเจย์ได้ไหมนะ อาจจะต้อง อยู่ถึงเช้าแน่ แต่จะรอดปลอดภัยไหม ต้องลุ้นกันค่ะ

    #104
    1
  6. #103 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 06:27
    5555 น่าสงสารจิงหนมผิง

    เจย์เดนจะแค่ทับใช่ไหม
    #103
    1
  7. #102 pang1975 (@pang1975) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 06:25

    หนมผิงต้องเข้าฟิตเนส ปั้มกล้ามแล้วมั้ง

    #102
    1
  8. #101 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 02:54
    คุณเจย์นี่มันแค้นเคืองยัยหนมผิงขนาดไหนกันนี่ ขนาดหลับยังโวยวายได้
    #101
    1
  9. #100 lllland (@ann39919) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 21:12
    น้อนหนมผิงตลกอ่ะ55555
    #100
    1
  10. #99 Nala Imcharoen (@nala2524) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 21:12
    มาให้อยากแล้วจากไป
    #99
    1
  11. #98 pang1975 (@pang1975) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 18:11

    รับทราบบบบบบบ ^-^

    #98
    1
  12. #97 Mikorinchi (@Mikorinchi) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 22 เมษายน 2562 / 09:21

    รอค่ะ หนูผิงจะค้างห้องคุณเจย์รึเปล่านะ

    #97
    1