ตอนที่ 11 : บทที่ 3: ไม่ยอมก็ปล้ำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10082
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 333 ครั้ง
    16 เม.ย. 62

นุชรดีกระซิบต่อไปว่า “การจะได้อยู่กับเขาสองต่อสองมันง่ายที่ไหน นี่ถ้าพี่ปุ๊กเลขาฯ ไม่เม้าส์เรื่องคุณเจย์ถามถึงบาร์น่านั่งดื่มคืนวันศุกร์ เราไม่แอบขับรถตามเขามาจากออฟฟิศ แกคิดว่าฉันจะได้มีโมเม้นต์แบบนี้ไหม โอกาสอาจจะมีแค่ครั้งเดียว ถ้ามันมาตอนนี้ก็ต้องคว้าไว้ตอนนี้”

โอ้โห...นอกจากอรพนิตแล้วยังมีนุชรดีอีกคนเหรอเนี่ยที่ตามเจย์เดนมา

“เขาเมาไม่รู้เรื่องเลยนะ เขาอาจจะไม่ยอม” คนพูดดูจะกลัวมากกว่ากล้า

“ไม่ยอมก็ปล้ำ”

“ห๊ะ!

อรพนิตรีบยกมือขึ้นปิดปาก โชคดีที่เธออุทานพร้อมกับหญิงสาวด้านนอกพอดี

คุณพระคุณเจ้า! นุชรดีจะปล้ำเจย์เดน บรูคส์!

“พี่นุช! จะบ้ารึไง! หนูไม่อยากถูกไล่ออกจากสทรีคเพราะร่วมมือกับพี่หรอกนะ”

“ปล้ำเสร็จเขาก็ชอบเองแหละ รับรองว่าหลังจากนั้นเขาจะติดใจอยากกินกับฉันอีก”

“ชีวิตจริงไม่ใช่ละครหลังข่าวนะพี่นุช! พี่ไม่ใช่พระเอกที่พอปล้ำนางเอกสาวบริสุทธิ์แล้วก็ได้รักกัน” เธอเค้นเสียงลอดไรฟัน

น้องคนนี้พูดถูก อรพนิตเห็นด้วย! นุชรดีไม่ใช่พระเอก เธอเป็นนางร้ายต่างหาก ร้ายมาตั้งแต่งานแต่งของอรกานต์แล้ว!

“ถ้าแกกลัวมากนักก็กลับบ้านไปเลยไป! นั่งแท็กซี่กลับเองนะ!” นุชรดีกระแทกเสียง “เอากุญแจรถฉันมา ฉันจะขับมาจอดใกล้ๆ ประตู ไม่อยากประคองคุณเจย์ไปไกลมาก ฉันยังไม่อยากให้เขาตื่นตอนนี้”

“แล้วแต่พี่แล้วกัน หนูไปล่ะ”

เดี๋ยวสิน้อง....กลับมาห้ามนุชก่อน! อรพนิตตะโกนลั่นในใจ แทบตะกายผนังห้องน้ำเมื่อได้ยินเสียงอีกฝ่ายเดินเร็วๆ จนเงียบไปในที่สุด ส่วนนุชรดียังอยู่ข้างนอกนั่น เธอบ่นงึมงำ ฟังไม่รู้ความแต่รู้ว่าไม่สบอารมณ์

คนเราจะปล่อยให้ใครบางคนต้องเจอเรื่องร้ายๆ โดยไม่ช่วยได้เหรอ เจย์เดน บรูคส์ กำลังจะถูกลูกน้องของตัวเองลากไปปล้ำเชียวนะ! อรพนิตคิดถึงเรื่องที่อัญชิตามักจะถูกลวนลาม เธอโมโหอยู่ลึกๆ เสมอที่ไม่เคยช่วยเหลือเพื่อนได้

หญิงสาวพ่นลมหายใจออกทางปากระหว่างตั้งสติ เธอหมุนข้อมือและต้นคอ งานนี้เป็นไงเป็นกัน โชคชะตาของเจย์เดนอยู่ในมือเธอแล้ว เธอจะเป็นเทวดาผู้พิทักษ์ของเขาในคืนนี้เอง!

นุชรดีไปแล้ว เมื่อเสียงส้นรองเท้าบูธกระทบพื้นเลือนหาย อรพนิตก็ค่อยๆ แง้มประตู แม่บ้านถูพื้นอยู่ด้านหน้าพอดี

“ที่จอดรถอยู่ตรงไหนเหรอคะพี่ ไกลไหม”

“อยู่หลังร้านค่ะ เดินไปห้าถึงสิบนาที”

“ขอบคุณค่ะ”

อรพนิตวิ่งออกจากห้องน้ำ ตรงดิ่งไปหาเจย์เดนที่ฟุบอยู่กับเคาเตอร์บาร์ เธอตีต้นแขนแน่นๆ ของเขา

“คุณเจย์เดนคะ! คุณเจย์” เธอเขย่าเขาต่อ “ตื่นเร็วเข้า ไม่มีเวลาแล้ว!

อรพนิตกอดรอบเอวเขา พยายามจะอุ้มร่างสูงใหญ่ออกจากเก้าอี้ เธอส่งเสียง เอื๊อกกกเหมือนนักกีฬายกน้ำหนักและพบว่าเขาแทบไม่ขยับ โธ่เอ๊ย...ตอนเด็กๆ แม่ไม่เคยสอนเขารึไงว่าอย่าเผลอหลับเรี่ยราดในที่สาธารณะ มันอันตราย!

เมาเรี่ยราดยิ่งอันตรายกว่า!

“คุณเขาให้ผมตามคนมารับ...” บาร์เทนเดอร์ชูนามบัตรของโรงแรมให้ดู “ถ้าเขาเมาจนไม่รู้ตัว”

“ผู้หญิงที่เคยนั่งกับเขาจะลากเขาไปปล้ำค่ะ” อรพนิตบอกอย่างว้าวุ่นใจ “เราต้องช่วยเขา!

บาร์เทนเดอร์ค่อยๆ ขยับรอยยิ้มให้กว้างขึ้นก่อนระเบิดเสียงหัวเราะอย่างกลั้นเอาไว้ไม่ได้ เขาเห็นเป็นเรื่องตลกและยังอารมณ์ดีจนน่าโมโห

“ผมว่าเขาน่าจะชอบมากกว่านะ ผู้หญิงคนนั้น...” เขายักไหล่ “เซ็กซี่ดีออก”

“การที่ผู้ชายถูกข่มขืนไม่ใช่เรื่องตลกนะคะ!” อรพนิตตวาด

“เขานั่งด้วยกันตั้งนาน” บาร์เทนเดอร์ยังพูดต่อ “เขารู้จักกัน ส่วนคุณเป็นใครก็ไม่รู้ที่พึ่งโผล่มา”

“คดีข่มขืนส่วนใหญ่ผู้กระทำรู้จักกันดีกับเหยื่อ” เธอไม่ควรหวังพึ่งบาร์เทนเดอร์คนนี้อีก “ยังไงฉันก็จะช่วยเขาให้ได้!

อรพนิตย่อตัวลงและยกแขนเจย์เดนขึ้นพาดไหล่ เธออยากจะร้องสะอื้นจริงๆ ให้ตายสิ! แค่แขนก็หนักจะแย่แล้ว เธอประคองศีรษะเขาให้ผงกขึ้น

“คุณเจย์!” เธอตะคอก “เราต้องไปกันแล้วค่ะ เร็วเข้า!

เจย์เดนปรือตามองเธอ เขามุ่ยหน้า เอนหลังออกห่าง เธอรั้งเขากลับมา

“ฉันหน้าคุ้นๆ ใช่ไหม ใช่ค่ะ เรารู้จักกัน ฉันจะพาคุณกลับโรงแรมนะ”

“คดีข่มขืนส่วนใหญ่ผู้กระทำรู้จักกันดีกับเหยื่อ” บาร์เทนเดอร์ใช้คำพูดของอรพนิต เขาเท้าศอกกับเคาเตอร์ ชะโงกหน้าเข้ามาใกล้ “คุณพูดว่ารู้จักกับเขา แบบนี้ผมจะรู้ได้ยังไงว่าคุณจะไม่พาเขาไปข่มขืน”

อรพนิตแยกเขี้ยว บาร์เทนเดอร์หัวเราะและจากไปให้บริการลูกค้าที่พึ่งนั่งลงที่สุดเคาเตอร์ เธออาจจะมีเรื่องกับเขาถ้าไม่จำเป็นต้องพาเจย์เดนหนีจากนุชรดีให้สำเร็จ

“ใช่...คุณหน้าคุ้นๆ” เปลือกตาของเจย์เดนปิดลงพร้อมกับที่เขาหายใจเข้าลึก เขากำลังจะหลับอีกรอบ

“ฉันเป็นคนที่คุณไว้ใจได้”

เธอดึงร่างสูงให้ลุกจากเก้าอี้ ใช้แขนข้างหนึ่งโอบรอบเอวเขา เจย์เดนทิ้งน้ำหนักมาที่เธอและทำให้ทั้งคู่เซ มันค่อนข้างทุลักทุเล ถึงอย่างนั้นอรพนิตก็ใจชื้นที่อย่างน้อยพวกเขาก็กำลังก้าวไปข้างหน้า กระทั่งถึงก้าวที่แปด เจย์เดนไม่ยกขาแต่ดันเอนไปข้างหน้าแทน อรพนิตส่งเสียงลอดไรฟัน พลิกตัวไปยืนเผชิญหน้า กางแขนสองข้างโอบกอดและใช้ตัวเองค้ำเขาเอาไว้

“คุณเจย์!

ร่างสูงใหญ่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ แข็งแกร่ง อบอุ่นและดึงดูดใจอย่างแปลกประหลาด เจย์เดนโน้มศีรษะลงหรือไม่บางทีเขาอาจจะเผลอหลับจนคอตก จมูกของเขาซุกอยู่กับศีรษะของอรพนิต ริมฝีปากนุ่มแนบอยู่กับไรผมเหนือหน้าผากเธอ

“ระวังนะครับ”

ลูกค้าผู้ชายคนหนึ่งลุกขึ้นมาช่วยจับเจย์เดน พนักงานเสิร์ฟตามมาหลังจากนั้น อรพนิตขอบคุณเขาจากใจ เขามาทันเวลาก่อนที่ขาของเธอจะอ่อนยวบพอดี

เจย์เดนลืมตาอีกครั้ง ทว่าอย่างไรอรพนิตก็ร้องขอให้พนักงานเสิร์ฟสองคนช่วยประคองเขาโดยมีเธอเดินตามไปติดๆ เธอหันกลับไปมองเมื่อเกือบถึงประตูร้านเต็มที นุชรดียืนอยู่ที่หน้าบาร์ และบาร์เทนเดอร์คนเดิมก็ชี้มาทางนี้

“เร็วค่ะ! รีบๆ พาเขาออกไปค่ะ!

 

ยายนุชมันร้ายมากค่ะคุณตำรวจ มันจะปล้ำคุณเจย์เลยแหละค่ะ คิดการใหญ่มาก 555555

ส่วนหนมผิงจะช่วยคุณเจย์ผู้ทำอยู่สองอย่าง คือเก้วกาดและเมา ได้หรือไม่ ติดตามกันต่อในตอนหน้านะคะ

ขอบพระคุณสำหรับการติดตามค่ะ วันนี้ใครเดินทางกลับบ้านหลังจากไปเที่ยว ใครกลับจากบ้านไปทำงาน ขอให้เดินทางปลอดภัยนะคะ ^^

     

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 333 ครั้ง

731 ความคิดเห็น

  1. #181 goldpaddy (@goldpaddy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 15:56
    ผู้พิทักษ์
    #181
    0
  2. #74 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 03:54

    ผิงเอ๋ยไปส่งเขาแล้วตัวเองจะรอดไหม มีแผนอื่นสำรองไหม

    #74
    1
  3. #73 ใยฟู (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 21:31

    ค้างค่ะ มาอัพเร็วๆ น้าาาา

    #73
    1
  4. #72 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 20:30
    บอสเจย์ เมา ใครจะปล้ำใคน้อทีนี้
    #72
    1
  5. #70 Auammuang (@Auammuang) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 19:07

    นี่หนมผิงต้องรู้ด้วยนะว่าช่วยเค้าแล้วอาจจะได้บาปแทนบุญนะทัมจรัยวรั้ยด้วย
    #70
    1
  6. #69 aranyaorchid (@aranyaorchid) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 18:32
    ถึงขนาดนี้แล้วรีบๆหนีให้พ้นเถอะยัยหนมผิง
    #69
    1
  7. #68 Nala Imcharoen (@nala2524) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 18:11
    ถ้าจะอ่อยขนาดนี้ รีบทำเล่มเลยดีกว่า
    #68
    1