สามีปล้นใจ

ตอนที่ 5 : บทที่ 1: เขาจำชนิตาได้หรือ...จำได้รึเปล่า!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,638
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    20 ต.ค. 61

เกตนิภากดหัวชนิตากับฟูก เธอหันไปหาแฟนหนุ่ม โจส่ายหน้าแล้วรีบโยนความผิด

“เธออ่อยผม เธอใส่แค่บราออกไปหาผม!

“เขาโกหก!” ชนิตาตะคอกกลับ

“นังโบ!” เกตนิภาทุบต้นแขนชนิตา “แกนั่นแหละที่โกหก!

“โอ๊ย! คุณหนู! โบเจ็บค่ะ โบอยู่ในห้อง เขาใช้กุญแจสำรองไขเข้ามา!

เกตนิภาชะงัก ทุกคนในห้องหันไปมองลูกบิดบนประตูที่เปิดค้าง...มีกุญแจสำรองคาอยู่จริงๆ!

“เพราะแกอ่อยเขา! เขาจะสนใจแกทำไมในเมื่อเขามีฉันอยู่ทั้งคน!

เกตนิภาระบายความโกรธเกรี้ยวใส่ชนิตา ครั้งสุดท้ายคุณหนูหยิกที่ชายโครง บิดแรงจนเธอร้องลั่น

“แกออกไปจากอพาร์ตเม้นต์ของฉันเลยนะนังโบ! คนอย่างแกมันเลี้ยงเสียข้าวสุก” เกตนิภาวิ่งไปหยิบกระเป๋าสะพายบนโต๊ะ ปามันใส่ชนิตาอย่างแรง “ออกไปให้พ้นเลย! ไป!

ชนิตายันตัวลุกขึ้น คว้ากระเป๋าสะพายกับเสื้อโค้ทเนื้อหนาที่พาดอยู่ริมเตียงแล้ววิ่งผ่านคนทั้งคู่ออกจากอพาร์ตเม้นต์ เธอสะอื้นฮักระหว่างที่ลงลิฟต์ ร้องไห้ตลอดระยะทางที่เดินไปบนฟุตบาท เธอไม่มีจุดหมายปลายทาง ขอแค่ไปจากที่นั่นให้ไกลที่สุด

พอกันที! ชนิตาตะโกนก้องในใจ เธออายุยี่สิบเจ็ดแล้ว นอกบ้านชัยขจรกิจเธอมีงานที่ดี มีคนมากมายให้เกียรติ ทำไมเธอถึงยังจะต้องทนกับคุณหนูจอมเอาแต่ใจอย่างเกตนิภาด้วย! ยิ่งอายุมากขึ้นเกตนิภาก็ยิ่งร้าย บางทีเธอน่าจะไปแจ้งความ การทำร้ายร่างกายเป็นเรื่องใหญ่และนี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอถูกกระทำ แล้วก็ช่างหัวบุญคุณที่ครอบครัวชัยขจรกิจมีต่อเธอสิ! เธอเองก็ตอบแทนพวกเขามาตลอดตั้งแต่อายุหกขวบไม่ใช่หรือ

ชนิตาปาดน้ำตา ลมหายใจของเธอสะท้านขาดห้วงเมื่อสังเกตว่าท้องฟ้ามืดแล้ว อากาศที่นิวยอร์กในช่วงธันวาคมหนาวจัด เธอสวมเสื้อโค้ท ดึงสร้อยคอนาฬิกาออกมาด้านนอกและกุมไว้...มีอิสรภาพในการได้เลือกทางเดินชีวิต ได้ตัดสินใจเองและไม่ต้องทนอยู่ใต้อิทธิพลของใคร...เธอบอกกับเครื่องรางนำโชคชิ้นนี้มาอย่างยาวนานว่าเธอต้องการชีวิตแบบนั้นเหลือเกิน

วินเซนต์ แลมเบิร์ต ยังเปลี่ยนจากเด็กล้วงกระเป๋าไปเป็นมหาเศรษฐีชื่อดังระดับโลกได้เลย เขาเป็นแรงบันดาลใจของผู้คนรวมถึงเธอด้วย ทุกสิ่งเป็นไปได้ ซึ่งเธอขอแค่ได้มีชีวิตที่เป็นอิสระจากบ้านชัยขจรกิจเท่านั้น

รู้ตัวอีกทีชนิตาก็อยู่บนรถบัสแล้ว เธอนั่งมาด้วยอาการใจลอยโดยไม่รู้ว่ากำลังมุ่งหน้าไปที่ไหน อึดใจหนึ่งเธอก็รวบรวมสติ ลงป้ายถัดมาเพื่อตั้งหลักและพบว่าตัวเองอยู่ที่ร็อกกี้เฟลเลอร์เซ็นเตอร์[1]

หมู่ตึกขนาดมหึมาตั้งสูงขึ้นไปเสียดฟ้า ผู้คนมากมายเดินสวนกันขวักไขว่ ต้นไม้ที่แตกแขนงกิ่งก้านยาวถูกประดับด้วยไฟสายดวงเล็กจิ๋วสีเหลืองทอง ใกล้วันคริสต์มาสแล้ว สิ่งที่ดึงดูดใจผู้คนให้มาที่นี่เห็นจะเป็นต้นคริสต์มาสยักษ์ที่ตกแต่งไฟอย่างสวยงามหลายหมื่นดวง

ชนิตาเดินปะปนไปกับฝูงชน ถ้าไม่เกิดเรื่องแย่ๆ เธอคงอยากดูต้นคริสต์มาสยักษ์ที่เป็นข่าวดังทุกปีให้เห็นกับตาสักครั้ง เธอกวาดสายตาหาจุดที่สามารถหยุดยืนค้นข้อมูลจากโทรศัพท์มือถือ เธอต้องหาโรงแรมราคาถูกสำหรับพักในคืนนี้

แล้วเธอก็เห็นเขา หญิงสาวกะพริบตาถี่ๆ จนแน่ใจว่าเป็นเขาจริงๆ...วินเซนต์ แลมเบิร์ต! ชายหนุ่มเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่เธอมองรูปภาพมานับครั้งไม่ถ้วน เขากำลังเดินสวนมาจากอีกทาง เมื่อดวงตาสีฟ้าอมเทาคู่นั้นมองเธอ หัวใจของชนิตาก็เต้นรัวแรงจนหูอื้อ สมองมึนชาจนไร้ประสิทธิภาพในฉับพลัน ขาของเธอแข็งจนก้าวไม่ออก และพวกเขาก็หยุดยืนเผชิญหน้ากันท่ามกลางคลื่นมนุษย์รายรอบ

บางสิ่งบางอย่างในดวงตาของวินเซนต์ค่อยๆ เปลี่ยนไป เขาจำชนิตาได้หรือ...จำได้รึเปล่า! อึดใจถัดมาเขาก็มองนาฬิกาที่ห้อยคอเธอ หญิงสาวถอดมันออกช้าๆ จังหวะนั้นคนที่เดินไปมาก็กระแทกไหล่จนเธอเซไปชนเขา

“คุณเป็นอะไรรึเปล่า”

เสียงของวินเซนต์ทุ้มนุ่มเหมือนในคลิปสัมภาษณ์ไม่มีผิด วันนี้เขาคือมหาเศรษฐีหนุ่มหล่อ ไม่เหลือเค้าของเด็กวัยรุ่นที่เธอเคยรู้จักเมื่อสิบเจ็ดปีก่อนเลยสักนิด

ชนิตากำนาฬิกาแน่น เธอจะพูดกับวินเซนต์ว่าอย่างไรดี ถามว่าจำเธอได้รึเปล่า จำเครื่องรางนำโชคอันนี้ได้รึเปล่า หรือบอกว่าเธอคือเด็กผู้หญิงที่เขาเคยสารภาพรักที่ปารีส

“ฉัน...” เสียงของเธอจางหายไปกับลมหนาว “ฉันไม่เป็นไร ขอบคุณค่ะ”

เธอเก็บนาฬิกาใส่กระเป๋าเสื้อโค้ท...อดีตที่เคยมีร่วมกันผ่านไปนานมากแล้ว ในวัยที่รักแรกเป็นได้เพียงความทรงจำหวานแหววให้นึกถึง ชนิตาดีใจที่เจอเขาโดยบังเอิญ ได้สนทนากันสั้นๆ อย่างห่างเหิน แค่นี้ก็เพียงพอให้เธอฝันถึงเขาด้วยภาพที่ชัดเจนสมจริงไปได้อีกหลายปี

ชนิตายิ้มให้วินเซนต์ เขาเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ละลายใจ ซึ่งวินาทีที่ก้าวเท้าผ่านเขามาหัวใจของเธอก็แทบสลาย ความรักที่เธอมีต่อวินเซนต์ แลมเบิร์ต ก็เหมือนกับความรักที่แฟนคลับมีต่อดาราคนดังนั่นล่ะ...จินตนาการพร่ำเพ้อละเมอถึงได้ แต่ไม่อาจแตะต้องในชีวิตจริง

หญิงสาวเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น ดวงตาของเธอร้อนผ่าวขัดกับอากาศที่เย็นลงทุกที

 

 

พื้นที่โฆษณา

ฝากซีรี่ย์ “วิวาห์หวนรัก” อีก 2 เรื่องด้วยนะคะ ^^

สามีเจ้าหัวใจ

ซื้อได้ที่ร้านหนังสือทั่วไปนะคะ ราคา 279 บาท
ออนไลน์ เว็บไซต์ของสนพ. ไลต์ออฟเลิฟ ลด 15% >>> คลิกตรงนี้
E - BOOK เว็บ MEBMARKET >>> คลิกตรงนี้

อ่านตัวอย่าง >>> คลิกตรงนี้

 

สิบปีมาแล้ว...

ท่ามกลางเสียงซุบซิบถึงเรื่องอื้อฉาวที่ไม่มีใครลืม วราลียังคงเชื่อมั่น อดทนและเฝ้ารอให้คนรักของเธอกลับมาตามสัญญา แม้เขาจะไม่เคยติดต่อมาเลยสักครั้ง แต่เธอก็หล่อเลี้ยงหัวใจด้วยความหวังอันเต็มเปี่ยมเสมอ

จนกระทั่งพวกเขากลับมาเจอกัน...

ลุค แซนฟอร์ด จากเด็กหนุ่มหนีคดีและการกลั่นแกล้งที่ไม่ยุติธรรม เขาใช้เวลาเพียงสิบปีสร้างตัวจนกลายเป็นมหาเศรษฐีระดับโลก ทว่าวันนี้เขากลับเกรี้ยวกราด หมางเมิน เจ็บแค้น และกล่าวโทษในสิ่งที่วราลีไม่ได้ทำ

แต่แล้วพวกเขาก็แต่งงานกัน...

ด้วยการตัดสินใจของลุคเอง ซึ่งวราลีมองไม่ออกเลยว่าสามีผู้เป็นเจ้าของหัวใจ...คิดจะทำเช่นไรกับภรรยาอย่างเธอ

สามีวายร้าย

ซื้อแบบรูปเล่มได้ที่ร้านหนังสือทั่วไปนะคะ ราคา 319 บาท

ออนไลน์ เว็บไซต์ของสนพ. ไลต์ออฟเลิฟ ลด 15% >>> คลิกตรงนี้

E - BOOK เว็บ MEBMARKET >>> คลิกตรงนี้

อ่านตัวอย่าง >>> คลิกตรงนี้



นลิน จำเป็นต้องแต่งงานตามเงื่อนไขในพินัยกรรมของพ่อ เพื่อรับมรดกเป็นบ้านที่เธอรัก เธอมุ่งหน้าสู่นิวยอร์ก สถานที่ที่เต็มไปด้วยความหลัง และได้พบกับ แอชเชอร์ เวสต์ อดีตอันธพาลรูปหล่อผู้เป็นรักแรกอีกครั้ง

แอชเชอร์ ไม่เคยเป็นตัวเลือกของนลินเลย เธอไม่กล้าฝันว่ามหาเศรษฐีชื่อดังอย่างเขาจะจำเธอได้ด้วยซ้ำ แต่ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานนั้น เขากลับเสนอตัวอย่างกระตือรือร้นที่จะช่วยแต่งงานกับเธอ

“เราจะนอนด้วยกันในห้องนี้”

“นอนด้วยกันเหรอ” นลินถอยห่างจากเขาสองก้าว

แอชเชอร์ปกป้องเธอเสมอ เขาคือความปลอดภัยที่เธอสามารถโผเข้าหาโดยไม่ลังเล แต่สาบานได้ว่าตอนนี้เธอรู้สึกถึงอันตรายที่แผ่ออกจากตัวเขาเป็นระรอกคลื่น มันเลวร้ายมากที่เขาดูเซ็กซี่ทั้งๆ ที่ขยับเข้าหาเธออย่างคุกคาม

“จะให้พูดอย่างอื่นด้วยเหรอ” เขาเลิกคิ้วสูง

“หมายความว่ายังไง”

นลินถอยหนี เธอสะดุ้งเมื่อหลังชนกำแพงกระจก ร่างโปร่งระหงเด้งไปข้างหน้าซึ่งแอชเชอร์ยิ่งกว่าเต็มใจจะรวบเธอไว้ในอ้อมกอด เขาพันธนาการเธอด้วยแขนแข็งแรงทั้งสองข้าง

“คุณอายุยี่สิบเจ็ดแล้วลิน ผมรู้ว่าคุณเข้าใจ”

ใช่...ถ้ายอมรับตามจริงน่ะเธอเข้าใจ แก้มของเธอกำลังร้อนผ่าวจากจินตนาการที่กำลังเลยเถิดเชียวล่ะ

“เมื่อก่อนคุณไม่ใช่คนแบบนี้”

นลินดิ้นขลุกขลัก แต่แล้วก็ต้องหยุดก่อนที่ร่างกายจะลุกเป็นไฟจากการเสียดสีกับแอชเชอร์ เขาเป็นผู้ชายทั้งเนื้อทั้งตัว เป็นความแตกต่างที่กระตุ้นสัญชาตญาณความเป็นผู้หญิงของเธอได้ไวเกินไป

“ตอนนั้นคุณยังเด็ก” เสียงเอื่อยๆ ของเขาให้ความรู้สึกเหมือนกับน้ำผึ้งที่ถูกราดลงบนผิว “แต่ตอนนี้คุณโตแล้ว”

 




[1] Rockefeller Center เป็นคอมเพลกซ์ขนาดใหญ่ มีจำนวนตึก 19 ตึก ประกอบไปด้วยพื้นที่สำนักงาน แหล่งช้อปปิ้ง ร้านอาหาร สวน สถานีโทรทัศน์ สถานบันเทิงและสถานที่จัดงานรื่นเริง ตั้งอยู่ย่านมิดทาวน์ของแมนฮัตตัน นิวยอร์ก


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

572 ความคิดเห็น

  1. #446 pemipond (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 12:25

    หนู ทำไมล่ะลูก โธ่

    #446
    0
  2. #91 lkjj (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 12:13
    สำหรับเราเสน่ของนิยายคุณคือตัวละครมีความคิดเป็นเหตุเป็นผลดีอ่ะ
    #91
    0
  3. #18 devilaeh (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 09:12
    เขียนดราม่าดี
    #18
    0
  4. #17 tuktun0710 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 07:48
    แง้ๆๆ เพิ่งจะลุ้นที่ได้เจอกัน จากกันอีกแล้วว รอตอนต่อไปค่า
    #17
    0
  5. #16 Mikorinchi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 22:42

    โอ้ยยย คุณฝน อย่าแกล้งกันนนนนนน วินซ์จำได้ป่าวเนี่ย

    #16
    0
  6. #15 Linara_63 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 22:12
    ลงต่อเลยได้ไหมมมมม
    #15
    0
  7. #14 alich25 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 21:28
    จำนางเอกได้ไวๆน้าา ฮือออ
    #14
    0
  8. #13 Mikorinchi (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 09:44

    เย้ เจอกันแล้ว รวดเร็ว

    #13
    0
  9. #12 tuktun0710 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 08:13
    โอ้ววว ลุ้นๆๆ เค้าเจอกันแล้ววว
    #12
    0