สามีปล้นใจ

ตอนที่ 4 : บทที่ 1: รอมาสิบเจ็ดปีแล้วนะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,455
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    19 ต.ค. 61

ยังไม่มีบริษัทไหนในนิวยอร์กตอบรับจดหมายสมัครงานของชนิตา

หญิงสาวก้าวออกจากห้องน้ำ กระตุกผ้าขนหนูผืนนุ่มที่ใช้กระโจมอกมาเช็ดหยดน้ำที่เกาะพราวบนตัว เธอสวมชุดชั้นในและใส่กางเกงยีนส์ขายาว เสียงกุกกักดังมาจากห้องนั่งเล่นด้านนอก เธอไม่ได้สนใจมากนักเพราะคิดว่าเป็นคนที่อยู่ด้วยกันอย่างเกตนิภา

สิบวันแล้วที่พวกเธอย้ายจากลอสแองเจลิสมานิวยอร์ก เกตนิภาออกไปเที่ยวทุกคืน บางครั้งเธอกลับมาในช่วงใกล้เช้า บางครั้งเธอไม่กลับ และอีกหลายครั้งที่เธอพาแฟนหนุ่มชื่อโจกลับมาเล่นจ้ำจี้กันในห้องข้างๆ สิ่งที่ชนิตาต้องทำคือปิดปากเงียบ อันที่จริงมันก็เป็นงานถนัดที่เธอทำมาตลอดชีวิตอยู่แล้ว เรื่องแย่ๆ ของเกตนิภาต้องไม่ถึงหูคุณปทุม

คุณปทุมคือย่าของเกตนิภา เป็นนายหญิงวัยเจ็ดสิบที่ยังแข็งแรงและทรงอำนาจแห่งบ้านชัยขจรกิจ เธอสืบเชื้อสายมาจากตระกูลผู้ดีเก่า เข้มงวดในการปฏิบัติตัว มีความภูมิใจ รวมถึงเชื่ออย่างสุดใจว่าหลานสาวแสนดีไม่เคยทำเรื่องเสื่อมเสีย เธอคือเศรษฐีนีที่จ่ายค่าเช่าอพาตเม้นต์แบบสองห้องนอนในแมนฮัตตันแห่งนี้ให้เกตนิภาและชนิตาอยู่

หญิงสาวหันมองประตูเมื่อได้ยินเสียงเหมือนใครเขย่าจากด้านนอก วันนี้เกตนิภาคงพาแฟนกลับมาด้วย ชนิตานึกภาพออกเลยว่าหนึ่งในพวกเขายังอยู่ในภาวะมึนเมาและเซมาชนลูกบิด โจเป็นลูกเศรษฐีที่ชอบปาร์ตี้ ค่อนข้างขี้เมาและไม่แน่ใจว่ายุ่งเกี่ยวกับยาเสพติดด้วยรึเปล่า พวกเขาเจอกันที่ผับไหนสักแห่งในลอสแองเจลิสเมื่อแปดเดือนก่อน ช่วงแรกเขาก็เทียวไปหาเธอบ่อยๆ กระทั่งสองเดือนให้หลังเขาเริ่มขาดการติดต่อด้วยเหตุผลที่ว่าถูกพ่อบังคับให้ทำงาน เกตนิภาจึงตัดสินใจย้ายตามมาหาเขาที่นี่โดยโกหกคุณปทุมว่าอยากมาเรียนต่อด้านธุรกิจแฟชั่น

สุดท้ายก็เดือดร้อนชนิตาต้องลาออกจากงานเพื่อติดตามมารับใช้เธอ

เมื่อไรชีวิตแบบนี้จะจบลงสักทีนะ เมื่อไรที่เธอจะเป็นอิสระ...ชนิตาเคยคิดว่าถ้าเธอเรียนจบปริญญาตรี มีงานที่อยู่นอกร่มเงาธุรกิจของครอบครัวชัยขจรกิจทำ เธอจะหลุดพ้นจากการเป็นคนรับใช้ แต่ไม่จริงเลย ดูตอนนี้สิ แม้เธอเกือบจะได้เลื่อนตำแหน่งในโรงแรมระดับห้าดาวที่ทำงานอยู่ แต่เมื่อคุณปทุมเอ่ยปาก เธอก็ต้องลาออกเพื่อกลับมาเป็นคนรับใช้แบบเต็มเวลาของเกตนิภาเหมือนเดิม

ชนิตาหยิบสร้อยคอนาฬิกาขึ้นมอง มันทำมาจากวัสดุสีทองรมดำ ฝาด้านหน้าสลักลายนูนเป็นรูปหอไอเฟล ด้านหลังมีรอยขีดลึกลงไปในเนื้อโลหะเป็นตัวอักษรว่า ‘VINCENT’

“ไหนบอกว่าถ้าใส่มันไว้แล้วคุณจะหาฉันเจอไง รอมาสิบเจ็ดปีแล้วนะ ไม่เห็นจะมาตามหาเลย”

ชนิตาก็พูดไปอย่างนั้น เธอรู้ว่าเจ้าของเดิมไม่มีทางตามหาเธอหรอก มันเป็นคำสัญญาระหว่างวัยรุ่นนักล้วงกระเป๋าอายุสิบสามกับเด็กหญิงรับใช้วัยสิบขวบ ใครกันที่จะเห็นว่าเป็นเรื่องจริงจัง

อีกอย่างวันนี้เขาก็ไม่ใช่คนธรรมดาอีกต่อไปแล้ว แต่เขาคือวินเซนต์ แลมเบิร์ต มหาเศรษฐีผู้ร่วมก่อตั้งแอพพริเคชั่นชื่อดังระดับโลก เธอติดตามข่าวคราวของเขามานาน เธอรู้ว่าเขามีงานหนักให้ทำ มีปาร์ตี้มากมายให้สังสรรค์ ไหนช่วงที่ผ่านมาจะมีเรื่องวุ่นวายของเพื่อนสนิทอีกสองคนให้ต้องช่วยเหลือ

หญิงสาวสวมสร้อย ทาบมือทั้งสองข้างกับนาฬิกาเย็นเฉียบที่ห้อยลงมาอยู่กลางอก...ชนิตายังพกมันติดตัวเสมอ วินเซนต์บอกว่ามันเป็นเครื่องรางนำโชค เธอหวังว่าเธอจะโชคดีและมีชีวิตที่เป็นอิสระอย่างที่ฝันไว้เสียที

“ว๊าย!

ประตูเปิดผาง! ชนิตาสะดุ้งโหยง! ร่างเพรียวบางหันไปมองและรีบใช้มือปิดทรวงอกเมื่อเห็นว่าคนที่เข้ามาคือโจ!

เกตนิภาคงให้กุญแจอพาตเม้นต์กับเขาและบอกเขาว่าซ่อนพวงกุญแจสำรองของห้องต่างๆ ไว้ตรงไหน ซึ่งตอนนี้โจที่ดูมีสติดีกำลังจ้องชนิตาอย่างหื่นกระหาย เขาก้าวเข้ามาช้าๆ พร้อมกับค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตน

“คุณเข้าผิดห้องค่ะ นี่ไม่ใช่ห้องคุณหนูเคท”

โจไม่ได้เข้าผิดห้อง ชนิตารู้เรื่องนั้นดี แต่เธอหวังว่าการเอ่ยชื่อเกตนิภาจะช่วยดึงสำนึกผิดถูกของเขาได้บ้าง หนุ่มอเมริกันเลิกคิ้ว กระตุกมุมปากข้างหนึ่งขึ้นขณะที่ดวงตาจับจ้องอกอิ่มที่เสื้อชั้นในและมือเรียวเล็กปิดไว้ไม่มิด

“เคทไม่อยู่ เธอยังไม่กลับ”

“คุณไปรอคุณหนูที่ห้องของเธอดีกว่าค่ะ”

ชนิตากระโจนไปที่ตู้เสื้อผ้า กระชากเสื้อถักไหมพรมออกจากไม้แขน เธอใช้มันปิดร่างกายส่วนบนและถอยกรูดหนีโจที่ถลาเข้ามาหา

“ในเมื่อเธอไม่อยู่แล้วทำไมเราไม่หาความสุขด้วยกันล่ะ!

“ออกไปนะ!

ชนิตาตั้งใจวิ่งผ่านโจไปที่ประตู แต่เขากางแขนขวางและรวบตัวเธอเอาไว้ได้ หนุ่มอเมริกันโยนร่างเพรียวบางลงบนเตียงก่อนจะตามมาคร่อม เขากดข้อมือเรียวกับฟูก ใบหน้าซุกไซร้ซอกคออย่างน่าสะอิดสะเอียน

“ช่วยด้วย!” ชนิตาร้องลั่น พยายามเตะถีบโจ น้ำตาของเธอพรั่งพรูเมื่อเสื้อไหมพรมที่ขวางอยู่ถูกกระชากออก เขาลากริมฝีปากไล้เลียมุ่งหน้าสู่เนินอก แต่จังหวะนั้นเสียงร้องกรี๊ดก็ดังลั่นมาจากหน้าประตู

“โจ! นังโบ!” นั่นคือเสียงของเกตนิภา!

โจผละออกห่างเหมือนถูกแรงที่มองไม่เห็นกระแทกจนกระเด็น ชนิตารีบลุกขึ้นคว้าเสื้อมาสวม เกตนิภากรี๊ดอีกครั้งก่อนจะพุ่งเข้ามาขยุ้มผมเธอด้วยมือหนึ่ง ส่วนอีกมือเงื้อขึ้นสุดแขนแล้วฟาดเผี๊ยะลงบนแก้มที่ชื้นด้วยน้ำตา

ศีรษะชนิตาร่วงกลับลงไปบนเตียง น้ำตาแห่งความเจ็บแค้นไหลออกมาโดยไม่อาจห้าม เกตนิภารัวมือตีเธออย่างคุ้มคลั่ง เธอยกแขนป้องกันใบหน้า พยายามที่จะกระถดตัวหนี

“แกกล้ายุ่งกับแฟนฉันเหรอนังโบ!

“เขาจะข่มขืนโบค่ะ! โบไม่ได้คิดอะไรกับเขาเลย!

เกตนิภากดหัวชนิตากับฟูก เธอหันไปหาแฟนหนุ่ม โจส่ายหน้าแล้วรีบโยนความผิด

“เธออ่อยผม เธอใส่แค่บราออกไปหาผม!

“เขาโกหก!” ชนิตาตะคอกกลับ

“นังโบ!” เกตนิภาทุบต้นแขนชนิตา “แกนั่นแหละที่โกหก!




และนี่ก็คือชีวิตของน้องโบ รักแรกที่วินเซนต์ตามหาอยู่ค่ะ โถววว...ช่างน่าสงสารและมีความแตกต่าง แหะๆ

ฝากเอาใจช่วยโบกันด้วยนะคะทุกคน ^^ แล้วก็ฝากคอมเม้นต์และแอดแฟนเก็บไว้ด้วยนะคะ 555555

ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ


พื้นที่โฆษณา

ฝากซีรี่ย์ “วิวาห์หวนรัก” อีก 2 เรื่องด้วยนะคะ ^^

สามีเจ้าหัวใจ

ซื้อได้ที่ร้านหนังสือทั่วไปนะคะ ราคา 279 บาท
ออนไลน์ เว็บไซต์ของสนพ. ไลต์ออฟเลิฟ ลด 15% >>> คลิกตรงนี้
E - BOOK เว็บ MEBMARKET >>> คลิกตรงนี้

อ่านตัวอย่าง >>> คลิกตรงนี้

 

สิบปีมาแล้ว...

ท่ามกลางเสียงซุบซิบถึงเรื่องอื้อฉาวที่ไม่มีใครลืม วราลียังคงเชื่อมั่น อดทนและเฝ้ารอให้คนรักของเธอกลับมาตามสัญญา แม้เขาจะไม่เคยติดต่อมาเลยสักครั้ง แต่เธอก็หล่อเลี้ยงหัวใจด้วยความหวังอันเต็มเปี่ยมเสมอ

จนกระทั่งพวกเขากลับมาเจอกัน...

ลุค แซนฟอร์ด จากเด็กหนุ่มหนีคดีและการกลั่นแกล้งที่ไม่ยุติธรรม เขาใช้เวลาเพียงสิบปีสร้างตัวจนกลายเป็นมหาเศรษฐีระดับโลก ทว่าวันนี้เขากลับเกรี้ยวกราด หมางเมิน เจ็บแค้น และกล่าวโทษในสิ่งที่วราลีไม่ได้ทำ

แต่แล้วพวกเขาก็แต่งงานกัน...

ด้วยการตัดสินใจของลุคเอง ซึ่งวราลีมองไม่ออกเลยว่าสามีผู้เป็นเจ้าของหัวใจ...คิดจะทำเช่นไรกับภรรยาอย่างเธอ

สามีวายร้าย

ซื้อแบบรูปเล่มได้ที่ร้านหนังสือทั่วไปนะคะ ราคา 319 บาท

ออนไลน์ เว็บไซต์ของสนพ. ไลต์ออฟเลิฟ ลด 15% >>> คลิกตรงนี้

E - BOOK เว็บ MEBMARKET >>> คลิกตรงนี้

อ่านตัวอย่าง >>> คลิกตรงนี้



นลิน จำเป็นต้องแต่งงานตามเงื่อนไขในพินัยกรรมของพ่อ เพื่อรับมรดกเป็นบ้านที่เธอรัก เธอมุ่งหน้าสู่นิวยอร์ก สถานที่ที่เต็มไปด้วยความหลัง และได้พบกับ แอชเชอร์ เวสต์ อดีตอันธพาลรูปหล่อผู้เป็นรักแรกอีกครั้ง

แอชเชอร์ ไม่เคยเป็นตัวเลือกของนลินเลย เธอไม่กล้าฝันว่ามหาเศรษฐีชื่อดังอย่างเขาจะจำเธอได้ด้วยซ้ำ แต่ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานนั้น เขากลับเสนอตัวอย่างกระตือรือร้นที่จะช่วยแต่งงานกับเธอ

“เราจะนอนด้วยกันในห้องนี้”

“นอนด้วยกันเหรอ” นลินถอยห่างจากเขาสองก้าว

แอชเชอร์ปกป้องเธอเสมอ เขาคือความปลอดภัยที่เธอสามารถโผเข้าหาโดยไม่ลังเล แต่สาบานได้ว่าตอนนี้เธอรู้สึกถึงอันตรายที่แผ่ออกจากตัวเขาเป็นระรอกคลื่น มันเลวร้ายมากที่เขาดูเซ็กซี่ทั้งๆ ที่ขยับเข้าหาเธออย่างคุกคาม

“จะให้พูดอย่างอื่นด้วยเหรอ” เขาเลิกคิ้วสูง

“หมายความว่ายังไง”

นลินถอยหนี เธอสะดุ้งเมื่อหลังชนกำแพงกระจก ร่างโปร่งระหงเด้งไปข้างหน้าซึ่งแอชเชอร์ยิ่งกว่าเต็มใจจะรวบเธอไว้ในอ้อมกอด เขาพันธนาการเธอด้วยแขนแข็งแรงทั้งสองข้าง

“คุณอายุยี่สิบเจ็ดแล้วลิน ผมรู้ว่าคุณเข้าใจ”

ใช่...ถ้ายอมรับตามจริงน่ะเธอเข้าใจ แก้มของเธอกำลังร้อนผ่าวจากจินตนาการที่กำลังเลยเถิดเชียวล่ะ

“เมื่อก่อนคุณไม่ใช่คนแบบนี้”

นลินดิ้นขลุกขลัก แต่แล้วก็ต้องหยุดก่อนที่ร่างกายจะลุกเป็นไฟจากการเสียดสีกับแอชเชอร์ เขาเป็นผู้ชายทั้งเนื้อทั้งตัว เป็นความแตกต่างที่กระตุ้นสัญชาตญาณความเป็นผู้หญิงของเธอได้ไวเกินไป

“ตอนนั้นคุณยังเด็ก” เสียงเอื่อยๆ ของเขาให้ความรู้สึกเหมือนกับน้ำผึ้งที่ถูกราดลงบนผิว “แต่ตอนนี้คุณโตแล้ว” 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

572 ความคิดเห็น

  1. #445 pemipond (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 มกราคม 2562 / 12:21

    น่างสานจริงๆ

    #445
    0
  2. #90 lkjj (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 11:51
    โบดูสู้คนอยู่นะ /*รอดูต่อไป นางเอกสู้ๆ
    #90
    0
  3. #11 Mikorinchi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 20:03

    วินซ์หาตัวนางให้เจอเร็วๆๆๆๆๆๆๆๆ

    #11
    0
  4. #10 nala2524 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 19:30
    โห รันทดอะ
    #10
    0
  5. #9 alich25 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 19:28
    สงสารนางเอก ฮือออ พี่มาช่วยน้องเร้ววว
    #9
    0
  6. #8 nala2524 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 19:02
    รอๆๆๆๆๆ
    #8
    0