สามีปล้นใจ

ตอนที่ 2 : บทที่ 1: มันเป็นคืนที่น่าเบื่อหน่าย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,193
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    13 ต.ค. 61

สามีปล้นใจ โดย รวีดารา


มันเป็นคืนที่น่าเบื่อหน่ายสุดๆ สำหรับวินเซนต์ แลมเบิร์ต

เขาดื่มเบียร์จากขวดสามอึก วางมันลงบนเคาเตอร์หินอ่อนสีดำสนิท หันไปปิดตู้เย็นและเดินออกมาเพื่อจะนึกขึ้นได้ในอึดใจหนึ่งว่าลืมหยิบเบียร์มาด้วย ชายหนุ่มสอดมือในกระเป๋ากางเกง โคลงศีรษะพร้อมกับพ่นลมหายใจแรง เขาไม่ได้ใจลอยสักหน่อย เขาไม่ได้คิดอะไรเลยด้วยซ้ำ อันที่จริงถ้ามีอะไรให้คิดบ้างเขาคงรู้สึกดีกว่านี้

“ให้ตายสิ!

เสียงสบถดังขึ้นและจางหาย วินเซนต์ไม่เคยคิดเลยว่าเพนต์เฮ้าส์ราคาแปดสิบล้านดอลล่าร์ของเขาจะเงียบได้อย่างน่ารำคาญ ร่างสูงใหญ่เดินทอดน่องไปมาภายใต้ไฟประดับที่ให้แสงสลัวสีเหลืองทอง เขาเป็นเจ้าของชั้นแปดสิบแปดบนอาคารระฟ้าย่านมิดทาวน์บนเกาะแมนฮัตตันที่ถูกขนานนามว่าตึกมหาเศรษฐี และแน่นอน...ชายหนุ่มแค่นหัวเราะ เขาคือมหาเศรษฐีที่กำลังทำตัวงุ่นง่านเหมือนคนเมาที่หาทางกลับบ้านไม่เจอ

กำแพงโดยรอบทั้งชั้นทำจากกระจกที่สามารถมองทิวทัศน์ของแมนฮัตตันได้สามร้อยหกสิบองศา เขาหยุดฝีเท้าและปรายตามองแสงไฟระยิบระยับด้านล่างชั่วแวบ การได้รับรู้ว่านครนิวยอร์กยังคงคึกคักทำให้เขากระสับกระส่ายยิ่งกว่าเดิม

วินเซนต์หยิบโทรศัพท์มือถือจากกระเป๋าด้านหลังกางเกงยีนส์ เลื่อนปลายนิ้วโป้งบนหน้าจอเพื่อเปิดเพลงฮิปฮอปสุดโปรดให้ดังจากลำโพงที่ถูกนักออกแบบซ่อนไว้อย่างงดงามตามมุมต่างๆ ของเพนต์เฮ้าส์ ทุกอย่างที่นี่สามารถควบคุมได้ด้วยแอพพริเคชั่นที่เขาสร้างขึ้นใช้เอง

ชายหนุ่มโยกศีรษะเบาๆ ตามจังหวะเพลงระหว่างที่เดินไปยังห้องของเล่น บนโต๊ะกว้างตั้งจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่สามจอ คอมพิวเตอร์แบบโน๊ตบุ๊ควางเป็นระเบียบข้างๆ อีกสอง และโทรศัพท์มือถือหลายรุ่นระเกะระกะอยู่ทางซ้ายมือ ร่างสูงใหญ่ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ เอนหลังพิงพนักแสนสบายขณะดึงแขนเสื้อคาดิแกนสีเทาเข้มขึ้นทั้งสองข้าง

เอาล่ะ...วินเซนต์ถูมือ เขาสนุกเสมอเมื่อได้ใช้เวลาพัฒนาแอพพริเคชั่นใหม่ๆ เขาเปิดคอมพิวเตอร์ พรมมือระรัวลงบนแป้นพิมพ์ แล้วทุกอย่างก็เริ่มติดขัด จู่ๆ สมองส่วนสร้างสรรค์ที่เคยทำงานอย่างฉับไวก็อืดอาดไม่ต่างจากเทคโนโลยีเก่าตกรุ่น ความท้าทายที่มักเป็นแรงขับเคลื่อนอันทรงพลังกลับให้ความรู้สึกเหมือนหมากฝรั่งเหนียวหนืดน่ารำคาญที่บังเอิญเหยียบโดนบนทางเท้าในเวลาเร่งรีบ

วินเซนต์ลุกพรวดและคำรามอย่างหงุดหงิด นรกสิ! การที่เพื่อนสนิทอย่างลุค แซนฟอร์ด และแอชเชอร์ เวสต์ แต่งงานไม่ใช่ปัญหาสักหน่อย ก็แค่พวกเขาอยู่ในช่วงข้าวใหม่ปลามันและอยากใช้เวลาหวานแหววกับเมีย ก็แค่ไม่มีใครสนใจจะคิดโปรเจคใหม่ช่วงหัวค่ำนอกเวลางาน ก็แค่ไม่มีใครอยากนั่งดื่มและใช้เวลาเรื่อยเปื่อย ก็แค่ไม่มีใครอยากออกไปผับประจำที่พวกเขาจ่ายค่าสมาชิกรายปีเอาไว้ ก็แค่ไม่มีปาร์ตี้ที่สาวๆ ทั้งหมดใส่บิกินี่อีก

ก็แค่นั้น!

วินเซนต์ไหวไหล่ เขาสาวเท้าเร็วๆ ออกจากห้อง คว้ากุญแจรถและดิ่งตรงไปยังลิฟต์ส่วนตัว เมื่อถึงลานจอดรถร่างสูงใหญ่ก็กระโจนเข้าไปในแลมโบกินี่สีดำสนิท เหยียบคันเร่งพามันพุ่งทะยานไปบนถนนมุ่งหน้าสู่ผับประจำ

ที่นั่นเสียงเพลงอึกทึกลอดออกมาจนถึงหน้าประตู แบบนี้ล่ะ! วินเซนต์คลี่ยิ้มให้กับความครึกครื้นที่เขากำลังตามหา ชายหนุ่มเดินผ่านบอดี้การ์ดร่างยักษ์ที่สวมชุดสูทสีดำเข้าไปอย่างง่ายดาย ทุกคนที่นี่รู้จัก วินเซนต์ แลมเบิร์ตดีในฐานะมหาเศรษฐี และสำหรับสาวๆ ที่ชายตามองมาอย่างยั่วยวนก็รู้ดีว่าเขาคือคนเดียว...คนสุดท้ายในกลุ่มเพื่อนสนิทสามคนที่ยังโสด

“วินซ์! มาคนเดียวรึไงพวก”

ชายหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยทัก วินเซนต์จำได้ว่าอีกฝ่ายเป็นลูกชายคนโตของเจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์แห่งนิวยอร์ก เขาพยักหน้าเล็กน้อย กล่าวขอบคุณและปฏิเสธอย่างนุ่มนวลเมื่ออีกฝ่ายชวนให้ไปนั่งที่โต๊ะด้วยกัน

การเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งแอพพริเคชั่นดังอย่าง แฟลชแชทร่ำรวยมหาศาล และมาคนเดียวโดยไร้เงาเพื่อนสนิทอย่างที่เคย เชื้อเชิญให้ใครๆ อยากทำความรู้จักวินเซนต์ ผู้คนที่ทั้งคุ้นหน้าและแปลกหน้าทักทายเขาตลอดทาง บริกรสวมเชิ้ตขาวทับด้วยเสื้อกั๊กสีดำเดินมาหา ในมือถือถาดบรรจุแก้วทรงเตี้ยเพียงใบเดียว

“ไม่เจอกันนานเลยนะครับคุณวินเซนต์” บริกรทักทายอย่างกระตือรือร้น “เบอร์เบิ้นเหมือนเดิมใช่ไหมครับ”

“ขอบใจ”

วินเซนต์หยิบแก้ววิสกี้ขึ้นดื่ม...บริกรคงเห็นเขาตั้งแต่ก้าวเข้ามาและรีบนำเครื่องดื่มที่เขาสั่งประจำมาเสิร์ฟเพื่อแลกกับทิปก้อนโต ชายหนุ่มเดินตรงไปยังโซฟา ทว่าเขาก็ต้องชะงักฝีเท้าเมื่อหญิงสาวในชุดรัดรูปสองคนเยื้องย่างมายืนขวาง พวกหล่อนกัดริมฝีปากและหรี่ตามองเขาอย่างยั่วยวน

“เฮ้...ว่าไงคนสวย” ยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดีปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลา

“พวกเราคิดถึงคุณจะแย่อยู่แล้วค่ะวินซ์!

พวกหล่อนหัวเราะพร้อมกับเปิดทางให้วินเซนต์ได้ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา เขาเหยียดแขนยาวไปบนพนัก ปล่อยให้สาวสวยทั้งสองโถมตัวลงเบียดอกนุ่มๆ กับสีข้างทั้งซ้ายและขวา เบอร์เบิ้นในแก้วทรงเตี้ยกระฉอกใส่บ่าเปลือยบอบบาง ฉับพลันก็ไหลลงสู่ทรวงอกกลมโตที่มีผ้าสีดำระยิบระยับคาดปิดอย่างหมิ่นเหม่

“คุณต้องรับผิดชอบ”

สาวผมบลอนด์พูดชิดใบหูของวินเซนต์ ดวงตาสีฟ้าเจิดจ้ามองเขาอย่างเชื้อเชิญระหว่างที่เธอยืดตัวขึ้น เขายิ้มร้ายตอบกลับก่อนแนบริมฝีปากกับเนินอกเธอ ใช้ปลายลิ้นรับรู้รสชาติของเบอร์เบิ้นและโหมไฟราคะในตัวเธอให้ลุกโชน

เธอยื่นใบหน้ามาหา ดวงตาวาววับด้วยแรงปรารถนาทางกายอันเปิดเผย แต่ก่อนที่จูบร้อนแรงจะทันได้เริ่ม หญิงสาวผมแดงทางด้านซ้ายก็ดันไหล่เขาให้แนบชิดเบาะ เธอเหวี่ยงตัวเองขึ้นมานั่งคร่อมบนตัก จับมือเขาข้างที่ถือแก้วไปเทเบอร์เบิ้นรดบนตัวจนหมด

“คราวนี้คุณก็รู้แล้วว่าฉันน่ากินกว่า”

โอ๊ะโอ...วินเซนต์หัวเราะชอบใจ เขาโยนแก้วเปล่าลงบนโซฟาแล้วตะปบสะโพกผาย หญิงสาวกัดริมฝีปาก ดวงตาที่ตกแต่งรอบๆ ด้วยโทนสีดำหรี่ปรือเซ็กซี่ เธอเอียงศีรษะเปิดเผยลำคอระหง เขาหลุบตาลงมองผิวเนียน และอย่างไม่ทันตั้งตัวเธอก็กระเด็นตกลงไปบนพื้นพร้อมกับเสียงร้องกรี๊ด

ไม่ใช่ฝีมือวินเซนต์! เพื่อนของเธอต่างหากที่ผลักเธอ!

สงครามนางแมวเกิดขึ้นต่อหน้าทันที พวกหล่อนกรีดร้อง จิกทึ้งกันและกันแบบที่จะต้องอับอายเมื่อสร่างเมา วินเซนต์ผายมือ ส่งเสียงที่บอกถึงความยุ่งยากใจผ่านไรฟัน เอาเถอะ! เขาลุกออกจากโซฟาและทิ้งความวุ่นวายไว้ข้างหลัง อีกเดี๋ยวก็มีคนจับพวกหล่อนแยกกันเองนั่นล่ะ

“วินซ์...”

หญิงสาวรูปร่างสูงโปร่งกางแขนดักระหว่างทางก่อนจะตวัดโอบรอบเอวเขา เธอเป็นนางแบบดังชื่อ...ชื่อ...เอ่อ...วินเซนต์หรี่ตา เธอชื่ออะไรกันนะ เขานึกไม่ออกแต่เขากอดตอบ เขาลูบแผ่นหลังเปลือยและปล่อยให้เธอจูบแก้มเบาๆ

“ฉันดีใจที่ได้เจอคุณอีก” คราวนี้เธอจูบริมฝีปากเขา “ทำไมคุณไม่ติดต่อหาฉันบ้างค่ะ ถ้าคุณทำเบอร์ฉันหาย แชทมาทางแฟลชแชทก็ได้นี่”

พวกเขาเคยเจอกันหรือ...ซึ่งนั่นหมายความว่าเธอไม่ใช่แค่คนดังที่เขาลืมชื่อ แต่เป็นคนที่เขาเคยรู้จักหรือไม่ก็เคยคุยด้วยแล้วก็ลืมเรื่องนั้นอย่างสิ้นเชิง ชายหนุ่มอ้าปาก กลืนอากาศเข้าไปอึกหนึ่งระหว่างที่หาข้อแก้ตัว

“งานผมยุ่งมาก” ไม่มีอะไรสมเหตุสมผลเท่านี้อีกแล้ว ก็เขาคือวินเซนต์ แลมเบิร์ต ใครๆ ต่างรู้ว่าเขาสร้างเนื้อสร้างตัวด้วยตัวเองจนกลายเป็นมหาเศรษฐี

“แต่คืนนี้คุณเหงาใช่ไหมคะ”

เธอยกเข่าขึ้น ใช้ต้นขาด้านในเสียดสีกับต้นขาของเขา วินเซนต์กระตุกมุมปากข้างหนึ่ง คืนนี้เขารู้แล้วว่าจะลงเอยที่ไหน

“คงเป็นแบบนั้น” เขาเลื่อนมือต่ำลงไปอีก เกือบ...แค่เกือบจะแตะสะโพกกลมกลึงเต็มที

 

 


มาแล้วค่ะทุกคนคะ ฝนกลับมาแล้วกับนิยายเรื่องเดิม ฮา.... ว่าแล้วก็ละอายใจเบาๆ จบเรื่องนึงทีก็หายไปที แหะๆ แต่ก็ดีใจที่ยังมีคนรออยู่ ขอบคุณที่เม้นต์บอกกันนะคะ ฝนใจชื้นขึ้นมาเยอะแยะเลย กลัวว่าจะลืมกันไปหมดแล้ว ^^

วินเซนต์ แลมเบิร์ต เป็นสามีคนสุดท้ายในเซ็ต “วิวาห์หวนรัก” นะคะ เซ็ตนี้มีสามเรื่องคือ สามีเจ้าหัวใจ / สามีวายร้าย / สามีปล้นใจ นามปากกา รวีดารา ตีพิมพ์กับสนพ. ไลต์ออฟเลิฟ ค่ะ อ่านแยกกันได้นะคะ เนื้อเรื่องไม่เกี่ยวข้องกัน แต่ฝนก็ขอกราบแนบอกดูมๆ ถ้าทุกคนอุดหนุนทุกเรื่องนะคะ 5555

คอนเซปซีรี่ย์นี้คือรักในวัยเด็กที่ได้กลับมาพบกันอีกครั้ง วินเซนต์หนุ่มฝรั่งเศสของเราก็มีกะเขาเหมือนกัน ^__^ ฝนได้เฉลยชื่อนางเอกไปแล้วในโปรยเรื่อง 555 กลับมาลงนิยายแล้วตื่นเต้นม๊ากมาก รู้สึกว่าตัวเองเป็นมือใหม่สุดๆ เลยค่ะ หวังว่าทุกคนจะสนุกกับเรื่องนี้น๊า ใครชอบอย่าลืมแอดแฟนนะคะ อย่ลืมทิ้งคอมเม้นต์ทักทายกันด้วยนะคะ

รักคนอ่าน จุ๊บๆๆ

 

พื้นที่โฆษณา

ฝากซีรี่ย์ “วิวาห์หวนรัก” อีก 2 เรื่องด้วยนะคะ ^^

สามีเจ้าหัวใจ

ซื้อได้ที่ร้านหนังสือทั่วไปนะคะ ราคา 279 บาท
ออนไลน์ เว็บไซต์ของสนพ. ไลต์ออฟเลิฟ ลด 15% >>> คลิกตรงนี้
E - BOOK เว็บ MEBMARKET >>> คลิกตรงนี้

อ่านตัวอย่าง >>> คลิกตรงนี้

 

สิบปีมาแล้ว...

ท่ามกลางเสียงซุบซิบถึงเรื่องอื้อฉาวที่ไม่มีใครลืม วราลียังคงเชื่อมั่น อดทนและเฝ้ารอให้คนรักของเธอกลับมาตามสัญญา แม้เขาจะไม่เคยติดต่อมาเลยสักครั้ง แต่เธอก็หล่อเลี้ยงหัวใจด้วยความหวังอันเต็มเปี่ยมเสมอ

จนกระทั่งพวกเขากลับมาเจอกัน...

ลุค แซนฟอร์ด จากเด็กหนุ่มหนีคดีและการกลั่นแกล้งที่ไม่ยุติธรรม เขาใช้เวลาเพียงสิบปีสร้างตัวจนกลายเป็นมหาเศรษฐีระดับโลก ทว่าวันนี้เขากลับเกรี้ยวกราด หมางเมิน เจ็บแค้น และกล่าวโทษในสิ่งที่วราลีไม่ได้ทำ

แต่แล้วพวกเขาก็แต่งงานกัน...

ด้วยการตัดสินใจของลุคเอง ซึ่งวราลีมองไม่ออกเลยว่าสามีผู้เป็นเจ้าของหัวใจ...คิดจะทำเช่นไรกับภรรยาอย่างเธอ

สามีวายร้าย

ซื้อแบบรูปเล่มได้ที่ร้านหนังสือทั่วไปนะคะ ราคา 319 บาท

ออนไลน์ เว็บไซต์ของสนพ. ไลต์ออฟเลิฟ ลด 15% >>> คลิกตรงนี้

E - BOOK เว็บ MEBMARKET >>> คลิกตรงนี้

อ่านตัวอย่าง >>> คลิกตรงนี้



นลิน จำเป็นต้องแต่งงานตามเงื่อนไขในพินัยกรรมของพ่อ เพื่อรับมรดกเป็นบ้านที่เธอรัก เธอมุ่งหน้าสู่นิวยอร์ก สถานที่ที่เต็มไปด้วยความหลัง และได้พบกับ แอชเชอร์ เวสต์ อดีตอันธพาลรูปหล่อผู้เป็นรักแรกอีกครั้ง

แอชเชอร์ ไม่เคยเป็นตัวเลือกของนลินเลย เธอไม่กล้าฝันว่ามหาเศรษฐีชื่อดังอย่างเขาจะจำเธอได้ด้วยซ้ำ แต่ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานนั้น เขากลับเสนอตัวอย่างกระตือรือร้นที่จะช่วยแต่งงานกับเธอ

“เราจะนอนด้วยกันในห้องนี้”

“นอนด้วยกันเหรอ” นลินถอยห่างจากเขาสองก้าว

แอชเชอร์ปกป้องเธอเสมอ เขาคือความปลอดภัยที่เธอสามารถโผเข้าหาโดยไม่ลังเล แต่สาบานได้ว่าตอนนี้เธอรู้สึกถึงอันตรายที่แผ่ออกจากตัวเขาเป็นระรอกคลื่น มันเลวร้ายมากที่เขาดูเซ็กซี่ทั้งๆ ที่ขยับเข้าหาเธออย่างคุกคาม

“จะให้พูดอย่างอื่นด้วยเหรอ” เขาเลิกคิ้วสูง

“หมายความว่ายังไง”

นลินถอยหนี เธอสะดุ้งเมื่อหลังชนกำแพงกระจก ร่างโปร่งระหงเด้งไปข้างหน้าซึ่งแอชเชอร์ยิ่งกว่าเต็มใจจะรวบเธอไว้ในอ้อมกอด เขาพันธนาการเธอด้วยแขนแข็งแรงทั้งสองข้าง

“คุณอายุยี่สิบเจ็ดแล้วลิน ผมรู้ว่าคุณเข้าใจ”

ใช่...ถ้ายอมรับตามจริงน่ะเธอเข้าใจ แก้มของเธอกำลังร้อนผ่าวจากจินตนาการที่กำลังเลยเถิดเชียวล่ะ

“เมื่อก่อนคุณไม่ใช่คนแบบนี้”

นลินดิ้นขลุกขลัก แต่แล้วก็ต้องหยุดก่อนที่ร่างกายจะลุกเป็นไฟจากการเสียดสีกับแอชเชอร์ เขาเป็นผู้ชายทั้งเนื้อทั้งตัว เป็นความแตกต่างที่กระตุ้นสัญชาตญาณความเป็นผู้หญิงของเธอได้ไวเกินไป

“ตอนนั้นคุณยังเด็ก” เสียงเอื่อยๆ ของเขาให้ความรู้สึกเหมือนกับน้ำผึ้งที่ถูกราดลงบนผิว “แต่ตอนนี้คุณโตแล้ว” 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

572 ความคิดเห็น

  1. #6 (@alich25) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 21:58

    ในที่สุดก็มาาาา หนุ่มคนสุดท้ายของเรา!!

    #6
    1
  2. #4 โพล่าแบร์ (@ma2m) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 18:06
    มาแล้ววววว
    #4
    1
  3. #3 Mikorinchi (@Mikorinchi) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 14:28

    โอ้ยยยย มาแล้ววววววว คิดถึงชอบนิยายคุณฝนมากกกกกกก

    #3
    1
  4. #1 Gigaset (@Gigaset) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 15:35

    มาแล้วหนุ่มวินซ์ของฉัน

    #1
    1