เมียเก็บอสูรร้าย

ตอนที่ 3 : บทที่ 1: ปัญหาคือทุกคนในครอบครัวของเธอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,976
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 55 ครั้ง
    18 มี.ค. 61

เปี่ยมรักทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ทำงาน วางมือที่สั่นเล็กน้อยลงบนโต๊ะที่มีกองเอกสารวางอยู่ทางขวามือ เมื่อวานซืนเธอยื่นเรื่องขอกู้เงินจากบริษัท ไหว้วานให้คนที่แผนกทรัพยากรมนุษย์ช่วยเร่งการพิจารณา ซึ่งวันนี้ผลก็ออกมาแล้วว่าไม่มีการอนุมัติ

“แป้งกู้จนเต็มวงเงินไปแล้ว” พี่สาวที่คุ้นเคยกันมาหลายปีบอกหล่อนแบบนั้น “แป้งรู้กฎดีใช่ไหม บริษัทจะไม่ให้กู้จนกว่าแป้งจะใช้หนี้เก่าหมด”

หัวใจของเปี่ยมรักเต้นแรงจนหูอื้อ เธอรู้เรื่องกฎดีอยู่แล้ว แต่เธอหวังว่าโชคจะเข้าข้างเธอบ้าง เธอทำงานในแผนกบัญชีของบริษัทอีคอมเมิร์สแห่งนี้มาสี่ปี เธอมาทำงานตรงเวลาและแทบไม่เคยลา เธอหวังว่าพวกเขาจะเห็นใจ

“แป้งกำลังลำบากค่ะ”

“พี่ก็ไม่รู้จะช่วยแป้งยังไง พี่ไม่ใช่คนอนุมัติ ผู้ใหญ่เขาว่ามายังไงก็ต้องเป็นแบบนั้น” 

เปี่ยมรักวางศอกลงบนโต๊ะ ทาบหน้ากับฝ่ามือที่เย็นเฉียบ แต่แล้วดวงตาของเธอก็ร้อนผ่าวจนต้องรีบเงยหน้าขึ้น เป็นเวลาเที่ยงพอดี เธอยิ้มจางให้เพื่อนคนหนึ่งที่เอ่ยชวนให้ลงไปทานข้าวกลางวันด้วยกัน บอกปัดว่าอีกเดี๋ยวจะตามไป

“โอเคไหมแป้ง” รตาที่นั่งโต๊ะข้างๆ หมุนเก้าอี้หันหน้ามาหา เธอบีบมือเปี่ยมรักอย่างให้กำลังใจ

“บริษัทไม่อนุมัติเงินกู้ ฉันจะทำยังไงดีรตา” เปี่ยมรักกัดริมฝีปากที่เริ่มสั่น “จะไปหาเงินจากไหนดี”

รตาพ่นลมหายใจแรง แสดงออกทางสีหน้าอย่างชัดเจนถึงความเหนื่อยหน่ายใจ พวกเธออายุเท่ากัน เข้าทำงานในเดือนเดียวกันและกลายเป็นเพื่อนสนิทกันในที่สุด เธอรู้เรื่องราวในชีวิตของเปี่ยมรักเป็นอย่างดี

“พ่อ แม่ หรือตัวยายแอนเองช่วยหาทางออกบ้างรึเปล่า” เธอวางโทรศัพท์มือถือลงบนโต๊ะด้านหน้าเปี่ยมรัก “โทรไปถามพวกเขาซิว่ามีใครหาเงินมาได้บ้าง”

“พวกเขาก็กำลังพยายามเหมือนกัน” เปี่ยมรักตอบอ้อมแอ้ม...ครอบครัวฝากความหวังไว้ที่เธอ อีกอย่างเธอก็สัญญากับน้องสาวเอาไว้แล้ว ไม่ว่าตอนนี้คนอื่นๆ กำลังทำอะไรอยู่ มันเป็นหน้าที่เธอร้อยเปอร์เซ็นต์ที่จะหาเงินไปใช้หนี้วิทูรให้ได้

“วิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุดก็คืออย่าสร้างปัญหาตั้งแต่แรก” รตาโคลงศีรษะอย่างรู้ทัน “อย่าเอาแต่แก้ปัญหาที่ปลายเหตุนะแป้ง แก้ที่ต้นเหตุด้วย ยายแอนควรจะเลิกนิสัยติดหรูใช้เงินเกินตัว ส่วนพ่อกับแม่ของเธอก็ควรจะเลิกนิสัยชอบยืมไปทั่วแล้วตั้งหน้าตั้งตาหาเงินมาใช้หนี้ที่พวกเขาก่อได้แล้ว ไม่ใช่ทิ้งปัญหาให้เธอแก้อยู่คนเดียว”

“เรื่องคราวนี้ก็คงจะทำให้พวกเขาเข็ดกันแล้วล่ะ พ่อยังไม่รู้เรื่องที่ยายแอน...” เปี่ยมรักเบาเสียงลง เมื่อแน่ใจว่าไม่มีใครแถวนั้นแล้วจริงๆ เธอจึงพูดต่อ “เรื่องที่ยายแอนเคยทำไซด์ไลน์ แม่เองก็กลัวพ่อจะรู้ ส่วนยายแอนก็กลัวแฟนจะรู้ ถ้าหาเงินมาใช้เสี่ยวิทูรได้ อย่างน้อยๆ บ้านฉันก็คงไม่ข้องเกี่ยวกับเสี่ยอีก”

“แฟนยายแอน! ใช่เลย! ยืมเงินจากแฟนยายแอนได้ไหม เขาเป็นไฮโซไม่ใช่เหรอ ขอยืมเขาสักแสนสองแสนไปใช้หนี้บางส่วนก่อน หรือไม่ก็บอกเขาไปเลยว่าสี่แสน เผื่อเขาจะช่วยทั้งหมด”

“แอนไม่อยากให้เขารู้ว่าที่บ้านเป็นหนี้ กลัวว่าบ้านคุณจิมเขาจะมองเราไม่ดี เพราะถ้าเขารู้ว่าบ้านเราเป็นหนี้เยอะ เขาอาจจะคิดว่ายายแอนหาทางจับเขาเพื่อหวังเงิน”

“นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้!” รตาตั้งท่าเหมือนจะระเบิดเสียงกรี๊ดออกมาในนาทีใดนาทีหนึ่ง “ทุกคนปกป้องตัวเอง ส่วนเธอก็ปกป้องทุกคนยกเว้นตัวเอง ห่วงตัวเองบ้างนะแป้ง เงินจะกินข้าวกลางวันแทบจะไม่มีอยู่แล้ว ปีที่ผ่านมาฉันไม่เห็นเธอซื้อเสื้อผ้าใหม่ๆ เลยแม้แต่ตัวเดียว อันที่จริงสองปีด้วยซ้ำมั้ง”

“ของเก่ายังใส่ได้น่า”

“ในขณะที่ยายแอนแทบจะใส่เสื้อไม่ซ้ำ ชุดเดรสสวยๆ ราคาแพงทั้งนั้น ถึงฉันจะไม่เคยซื้อใส่แต่ฉันก็มองออกหรอกว่าแบบไหนเป็นของแพง”

รตาเป็นหนึ่งในคนที่ใช้เงินอย่างประหยัด พ่อกับแม่ของเธอเสียตั้งแต่เล็ก เธออาศัยอยู่ที่บ้านเช่ากับป้าซึ่งเคยมีอาชีพเป็นพนักงานทำความสะอาด เธอได้รับทุนการศึกษามาตั้งแต่เด็กจนกระทั่งเรียนจบมหาวิทยาลัย

“มันไม่ใช่ปัญหานะรตา”

“ฉันรู้ ปัญหาไม่ใช่เสื้อผ้า แต่ที่เป็นปัญหาคือทุกคนในครอบครัวของเธอ”

“ครอบครัวฉันไม่ใช่ปัญหานะ!” น้ำตาไหลปาดผิวแก้มโดยไม่ทันตั้งตัว เปี่ยมรักรีบใช้หลังมือเช็ดออก “พวกเขาคือสิ่งที่ดีที่สุดที่ฉันมีในชีวิต ถ้าพ่อกับแม่ไม่รับฉันมาเลี้ยง ไม่ส่งฉันเรียนหนังสือ ป่านนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะไปอยู่ที่ไหน”

เปี่ยมรักไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของพ่อกับแม่ เธอถูกทิ้งไว้ที่โรงพยาบาลหลังคลอด แม่แท้ๆ หายตัวไป หรือไม่ก็อาจจะหนีไป ไม่มีใครรู้แน่ชัดและข้อมูลทุกอย่างก็เลือนหายไปตามกาลเวลา มีแต่คำบอกเล่าว่าคนที่ตั้งชื่อจริงให้เธอคือหมอทำคลอด ส่วนชื่อเล่นน่าจะถูกตั้งหลังจากที่เธอถูกส่งไปสถานสงเคราะห์เด็กอ่อนแล้ว

ตอนที่เปี่ยมรักอายุสามขวบ อนุวัติและน้ำทิพย์ เพิ่มกานต์ คู่สามีภรรยาอายุสามสิบปลายๆ ขออุปการะเธอไปเป็นลูก ธุรกิจร้านเช่าวีดีโอของพวกเขากำลังรุ่งโรจน์ ปัญหาเพียงอย่างเดียวในชีวิตของพวกเขาคือการที่ไม่มีลูก

พวกเขาปรึกษาหมอ บนบานศาลกล่าว กินยาจีน กินยาหม้อแบบไทย ทำทุกวิถีทางแต่ก็น้ำทิพย์ก็ไม่ท้อง พวกเขาอยากได้ลูกสาว แต่หมดหวังกับการที่จะมีลูกของตัวเอง ดังนั้นการอุปการะเด็กหญิงที่น่าตาน่ารักสักคนจึงเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

จนกระทั่งเปี่ยมรักอายุสี่ขวบ น้ำทิพย์ก็ตั้งท้องอย่างปาฏิหาริย์ เก้าเดือนต่อมาแม่ก็คลอดอนุธิดา ลูกสาวที่เกิดจากเลือดเนื้อเชื้อไขของพวกเขา ลูกสาวที่พวกเขารอคอยมาตลอด

ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ไม่ได้ทอดทิ้งเปี่ยมรัก เธอมีชีวิตอยู่ในฐานะพี่สาวคนโตของบ้าน พ่อกับแม่คอยดูแลเธอและส่งเธอเรียนหนังสือ การได้เป็น เปี่ยมรัก เพิ่มกานต์มีความหมายสำหรับเธอ

“ฉันขอโทษนะแป้ง ฉันไม่ได้ตั้งใจทำร้ายจิตใจเธอ” รตาหน้าเจื่อน

“ฉันเองก็ต้องขอโทษเธอเหมือนกัน ฉันรู้ดีว่าเธอห่วงฉัน เธอเป็นเพื่อนที่คอยอยู่ข้างฉันตลอด” เปี่ยมรักรีบทาบมือลงบนมือเพื่อน “พ่อกับแม่เลี้ยงดูฉันจนโต วันนี้ฉันก็ต้องดูแลพวกท่าน”

“ถ้าฉันมีสิทธิ์กู้เงินบริษัท ฉันก็จะทำเรื่องกู้ให้เธอ”

รตาเคยกู้เงินบริษัทเพื่อเซ้งร้านก๋วยเตี๋ยวให้ป้า เธอพึ่งได้รับอนุมัติเมื่อราวสามเดือนก่อนนี่เอง แต่ถึงรตาจะยังมีสิทธิ์กู้ยืมเงิน เปี่ยมรักก็ไม่คิดรบกวนเพื่อนถึงขนาดนั้นหรอก

“แค่เธออยู่ข้างฉัน คอยให้คำปรึกษาฉันก็ดีมากพอแล้วรตา” เปี่ยมรักโอบกอดเพื่อนสนิท “ขอบคุณมากนะ”

พวกเธอกินบะหมี่สำเร็จรูปด้วยกันที่ออฟฟิศ ตลอดบ่ายทั้งแผนกต่างก็ยุ่งเพราะเป็นช่วงปิดบัญชีสิ้นเดือน กว่าเปี่ยมรักจะออกจากตึกฟ้าก็มืดแล้ว เธอโบกมือลารตาที่ป้ายรถเมล์

“กลับบ้านดีๆ นะแป้ง มีปัญหาอะไรก็โทรมานะ”

เปี่ยมรักยิ้มรับพร้อมกับพยักหน้า มองเพื่อนวิ่งขึ้นรถเมล์ที่เทียบจอดพอดี เธอเดินต่อไปบนทางเท้าโดยมีความรู้สึกผิดหนักอึ้งถ่วงอยู่ในอก น้ำทิพย์และอนุธิดารอเธออยู่ที่บ้านด้วยความหวัง แต่เธอกำลังจะกลับไปหาพวกเขามือเปล่า

 

เรื่องมันก็เป็นแบบนี้แหละค่ะคุณผู้อ่าน งานนี้ไม่รู้ว่าแป้งจะทำยังไงนะคะ จริงๆ ฝนก็รู้แหละ แต่ฝนจะไม่สปอย 55555555555

ให้ทายดีกว่า สาวๆ ว่าแป้งจะไปหาเงินมาได้ไหม? จริงเหร๊อออ หามาได้ยังง๊ายยย 5555

ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ ^^ เอ๊ะ...มีคนติดตามเรื่องนี้ไหมเน๊อะ? แต่ถึงสาวๆ จะมาอ่านแค่ครั้งเดียว ฝนก็ดีใจมากแล้วค่ะ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านเรื่อยนี้นะคะ

พบกันใหม่ในตอนต่อไปนะคะ หวังว่าสาวๆ จะสนุกกับเมียเก็บอสูรร้ายค่ะ ^__^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 55 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

185 ความคิดเห็น

  1. #6 kanokradaparima (@kanokradaparima) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 20:14
    หวังว่าจะมีคนมาช่วยนะแป้ง
    #6
    1
  2. #5 Pinkrabbit15 (@1975kanyabut) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 12:57
    น่าสงสารนางเอกจัง
    #5
    1