กลรักกับดักใจ (หัวใจในกลรัก)

ตอนที่ 44 : บทที่ 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,695
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    17 ม.ค. 52



(ลบแล้วจ้า)

 

            หายไปซะนาน...อีกแล้ว

            แฮ่...ตอนแรกกะลงตั้งแต่เมื่อวาน แต่รุณรัตน์ต้อง นอน ฉลองอายุ เต็ม 22 ขวบ

(จริงๆ แล้วนอนเพลินทั้งวัน โรคขี้เกียจกำเริบ หลังจากเหนื่อยกับการเรียนอันเหน็ดเหนื่อย...)

 

            บทนี้ปล่อยออกมาล่อขบวนมดกันก่อนค๊า...ก่อนที่ความน่ารักหวานซึ้งจะตามออกมาในบทต่อไป อุ๊ย! ต๊าย! อิชั้นพลั้งปากบอกอะไรไปเนี่ยยย....หุหุ

         

หลังจากคำถามจริงจังค่อนไปทางซีเรียสของเราหายไปนาน วันนี้รุณรัตน์ก็มีคำถามมาถามให้ต้องคิดหนักกันอีกแล้วค๊า...

            จงตอบคำถามต่อไปนี้ให้ถูกต้อง (เหมือนเดิม) อนุญาตให้ตอบนอกเหนือจากช้อยได้ แล้วแต่จะพอใจ (แหม่ คนเขียนใจดีนะเนี่ย)

1.      คุณคิดว่าคุณบุรินทร์จะลองวิชาอะไรกะลลนา

ก.      วิชานวดแผนโบราณโดยการใช้ลูกประคบ อบสมุนไพร ที่เคยร่ำเรียนมาสมัยรับจ๊อบเป็นหมอนวดไฮโซอยู่เมืองนอก

ข.      วิชานวดน้ำมัน แบบสปา อโรม่าเทอราปี่ (กรุณาออกเสียงให้ถูกต้องตามที่เขียน) ผสมผสานกลิ่นหอมเย้ายวน โอ้วว้าววว....

ค.      วิชานวด...นาบ...หนึบ...หนับ...

ง.       วิชากำลังภายในที่เรียนมาจากสำนักบู้ลิ้ม...เจ้าฆ่าพ่อข้า! (เกี่ยวกันยังไงหว่า?) ให้ข้ามไปตอบข้อ 3 เลยค๊า

 

2.      ถ้าอยู่ในกลุ่มนวด แล้วจะนวดตรงไหนเอ่ย???

ก.      นวดแขน แค่แขนก็พอแล้ว จะนวดอย่างอื่นได้ยังไง....ชั้นไม่ยอม!

ข.      นวดขา พร้อมแว็กขนหน้าแข้ง เพราะคุณบุรินทร์ทนไม่ได้แล้ว ผู้หญิงอะไร ขนหน้าแข้งยิ่งกว่าลิงอุรังอุตัง (คนเขียนอยู่ในภาวะนี้เลย 55 )

ค.      นวดหน้า...ถ้าคุณน้องพอใจนะฮ้า...คุณพี่จะลดราคาค่าคอร์สให้ถูกเป็นพิเศษเลยฮ้า หรือจะเลือกซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง แถมครีมหน้าเด้งดึ๋งดั๋ง อีกกระปุกฟรี แต่ถ้าคุณน้องสั่งซื้อภายในสิบนาทีนี้ คุณพี่แถมฟรี(เสียงตื่นเต้น).........ครีมฉุนกึก สำหรับทาจุ๊กกูแร้ให้ขาวนวลเนียน กลิ่นหอม ถึงออกไปวิ่งเล่นกะชีว้อน (นักร้องชื่อดังจากประเทศเกาหลี อยู่วงซุปเปอร์จูจุ๊กกรู๊ ไม่ใช่คนเดียวกับชีวอนสุดหล่อวงซุปเปอร์จูเนียร์แต่อย่างใด) ทั้งวันก็....ม่ายยยยเหม็น!

ง.       นวดหมึบ...นวดหมับ....นวดยึบ....นวดยับ....นวด......

 

3.      คุณคิดว่า....

ก.      แท้จริงแล้วความลับที่คุณบุรินทร์ปิดมาตลอดก็คือ....ครั้งหนึ่งพ่อคุณบุรินทร์ไปทานอาหารที่ร้านของลลนา แต่บังเอิญซวย เจอลลนาลองทำอาหารมาให้ทาน เลยอาหารเป็นพิษ แล้วจากไปอย่างไม่ค่อยสงบ...นั้นทำให้เขากลับมาแก้แค้นเธอ...เจ้าฆ่าพ่อข้า!

ข.      เรื่องทั้งหมดเป็นความเข้าใจผิด ที่คู่อริของลลนาใส่ร้ายเธอกับบุรินทร์ว่าเธอเป็นคนฆ่าพ่อเขา เขาเลยกลับมาแก้แค้นด้วยการหลอกให้เธอรัก เพื่อจะทิ้งเธอในซักวันหนึ่ง...ความเจ็บปวดอันนี้เจ้าต้องชดใช้ให้ข้า แม่นางม่ายเหมน (เพราะลนาใช้ทเวลพลาดโรลออนค่ะ รับประกันความหอมโดย...ชีว้อน คนเดิม)

ค.      แฮ่....คนเขียนคิดไม่ออกแล้ว

 

4.      ถามว่าคนเขียนเรื่องนี้จะเขียนจบหรือไม่? (เอ๊ะ! ยังไง?)

ก.      จบ แน่นอนอยู่แล้ว ทั้งนิสัยดี มีความสามารถ มีพรสวรรค์ เก่งรอบด้านแบบนี้ต้องเขียนจบแน่นอน

ข.      จบ แต่อาจจะอีก 10 หรือ 20 ปีข้างหน้า เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป.....อ่านเดือนละนิดจิตแจ่มใส 555 ใช่ไหมค๊า...คุณผู้อ่านที่รัก ของเสียงหน่อยเร้วววววว...

ค.      มีแววจะไม่รอด เอ่อ...คือว่า...เอ่อ .....ฟิ้วววว คนเขียนหายไปกับสายลม

ง.       ............. (อนุญาตให้เติมเอง กันการโดนตืบ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

639 ความคิดเห็น