กลรักกับดักใจ (หัวใจในกลรัก)

ตอนที่ 1 : หนี (บทนำ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,586
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    10 ต.ค. 50

บทนำ

 

รุณรัตน์     

 

                หยุดต่อรองกันก่อนก็ได้นะจ๊ะ...น้องสาว

          ....หยุดให้โง่นะซิ....

            ผิวกายของลลนาชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อ ผมดำยาวปรกลงมาคลอเคลียใบหน้าขาวซีด ปากบางสั่นระริกด้วยความกลัว แขนสั่นเทากอดกระเป๋าบรรจุของสำคัญแน่นแนบอก หัวใจเต้นรัวแรงกระทั่งแขนที่ถูกกั้นด้วยกระเป๋าใบโตสัมผัสได้ถึงจังหวะนั้น

            หญิงสาวเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น เธอวิ่งฝ่าความมืดเข้าไปในซอยเล็กทางด้านซ้ายของถนนใหญ่ ในซอยเล็กๆนี้ยังแบ่งแยกย่อยอีกด้านใน  มันเป็นเส้นทางที่ซับซ้อนที่สุดในการออกสู่ถนนใหญ่อีกสาย แต่มันก็น่าจะปลอดภัยที่สุดสำหรับผู้ชำนาญทางอย่างเธอ ในการหลบหนี คนทวงหนี้ อย่างพวกมัน

            แสงสลัวจากไฟกิ่งข้างหน้าทำให้ลลนามองเห็นทางชัดขึ้น ซอยที่ตอนกลางวันมีผู้คนพลุกพล่าน ทั้งแม่ค้า คนงานก่อสร้าง และมอเตอร์ไซค์ที่แทบจะวิ่งชนกันทุกวินาที ในยามเที่ยงคืนหลังฝนหยุดตกเช่นนี้กลับไร้เงาของสิ่งมีชีวิตใดๆ ราวกับว่ามันเป็นสถานที่ที่ยังไม่ถูกนักบุกเบิกคนไหนค้นพบ แต่ถึงกระนั้นหลักฐานการมีชีวิตอยู่ของสิ่งมีชีวิตในช่วงกลางวันก็กลาดเกลื่อนเต็มพื้น น้ำสะอาดที่ร่วงหล่นจากฟ้าคงได้ชะล้างไหลรวมกับสิ่งปฏิกูล ขยะ ผักเน่า และเศษอาหารต่างๆ จนกลายเป็นน้ำคลำเจิ่งนองอยู่บนพื้นคอนกรีต กลิ่นของมันคละคลุ้งไปทั่ว แต่จมูกของลลนากลับไม่ได้กลิ่นนั้นเลย เธอยังคงวิ่งเหยียบย้ำเรียบไปตามแนวตึกที่กำลังก่อสร้าง เส้นมะละกอหลายเส้นกระเด็นขึ้นพร้อมน้ำคลำมาเกาะที่ขากางเกง มะเขือเทศเน่าเฟะแทบจะมุดเข้าไปทำหน้าที่แทนพื้นรองเท้าแตะ แต่ถึงจะมีปลาร้าตัวเป็นๆกระโดดงับขาเธอ มันก็น่าอภิรมย์ที่จะวิ่งไปตามถนนเน่าๆสายนี้ อย่างน้อยก็ไม่ต้องถูกคนทวงหนี้ ตัดแขน ตัดขา หรือถูกพวกมันข่มขืนแล้วส่งเธอไปขายชายแดน!

            โครม!...

            ร่างแบบบางล้มลงพร้อมกองไม้ก่อสร้างที่ระเกะระกะรายทาง แขนเสื้อข้างซ้ายเกี่ยวติดกับตะปูที่ตอกตึงอยู่บนแผ่นไม้ท่อนยาว ร่างของหญิงสาวสั่นสะท้านด้วยความกลัว เธอรวบรวมกำลังใจก่อนกระชากแขนสุดแรง แทนที่แขนเสื้อจะหลุดจากตะปู กลับเป็นแผ่นไม้ลอยติดแขนเสื้อขึ้นมา แผ่นไม้นั้นก็ยาวเกินกว่าที่เธอจะพามันไปด้วยได้ มันยาวกว่าช่วงตัวเธอด้วยซ้ำ!  ลลนาใช้มือไร้เรี่ยวแรงค่อยๆแกะมันออก แต่ดูเหมือนจะช้าเกินไป พื้นเปียกน้ำทำให้เธอได้ยินเสียงวิ่งของพวกมันชัดขึ้น ชัดขึ้น... คงไม่มีเวลามากพอสำหรับการค่อยๆแกะหญิงสาวตัดสินใจใช้เท้าข้างหนึ่งเหยียบลงบนแผ่นไม้ ก่อนกระชากแขนสุดแรงอีกครั้ง เธอหลุดออกจากพันธนาการตะปู พร้อมต้องเสียแขนเสื้อส่วนหนึ่งไปกับมัน ออกวิ่งอีกครั้งเท่าที่เท้าทั้งสองข้างจะยังพาไปได้

            ....อีกนิดเดียว....

ผ่านซอยนี้ไปก็จะออกสู่ถนนใหญ่อีกสาย ที่นั้นมีผู้คนคึกคัก และรถวิ่งพลุกพล่าน ลลนาอยากจะเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น แต่ขาเรียวกลับไม่ทำตามคำสั่ง มันสั่นเทาและวิ่งช้าลงทุกที เธออยากตะโกนร้องให้ใครสักคนมาช่วย แต่สัญชาตญาณก็หยุดการกระทำนั้นไว้ เพราะคนที่จะพบเธอก่อนอาจไม่ใช่ผู้หวังดี แต่อาจเป็นพวกมัน!

            ว๊า...

            มือใหญ่ข้างหนึ่งตวัดโอบรอบเอวบาง อีกข้างหนึ่งเอื้อมมาปิดปากเธอไว้ ก่อนจะลากร่างอ่อนแรงเข้าไปหลังกองวัสดุก่อสร้าง น้ำตาอุ่นไหลอาบสองแก้มด้วยความกลัว ลลนาใช้แรงเฮือกสุดท้ายทุบตีเจ้าของมือปริศนาสุดกำลัง  ไฟกิ่งที่สาดแสงลงมากระพริบสองสามครั้งก่อนดับลงอย่างเป็นใจ

            ลมหายใจร้อนผ่าวกระทบเข้าข้างแก้ม หญิงสาวสะดุ้งสุดตัวพยายามผลักอีกร่างเพื่อให้ตัวเธอเองหลุดจากอ้อมแขนแข็งแกร่งนั้น แต่เจ้าของอ้อมแขนกลับพลิกตัวเธอให้หันหน้าเข้าหากัน รีบก้มลงกระซิบริมใบหู

            ผมเองครับ... คุณผู้หญิงคนเก่ง

            ....คุณบุรินทร์....

            เสียงที่ได้ยินทำให้หญิงสาวผ่อนคลายลงมาก เธอใช้มือข้างหนึ่งพยายามดึงมือที่ปิดปากเธอออก มือนั้นกลับกระชับแน่นขึ้น

            หายไปไหนว่ะ!”

            เสียงของพวกมันดังขึ้นใกล้ๆ ก่อนเสียงวิ่งจะห่างออกไปอีกทาง ลลนาเดาว่าพวกมันคงวิ่งเข้าไปอีกซอยที่อยู่ใกล้ๆกัน

            พร้อมนะ

            ชายหนุ่มกระซิบแผ่วเบา โดยไม่รอคำตอบ เขาคว้าข้อมือชุ่มเหงื่อลากให้วิ่งตามกันไป แสงไฟและเสียงรถข้างหน้าทำให้คนทั้งคู่รู้ว่าใกล้ถึงถนนใหญ่เต็มที

            มันอยู่นั้น

             ยังไม่ทันสิ้นเสียงพวกมัน เธอก็ถูกผลักเข้าไปในรถด้านข้างคนขับ ส่วนเขาวิ่งอ้อมเข้ามานั่งด้านคนขับเร่งรถออกไปอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกปลอดภัยทำให้ลลนากล้าจะหันกลับไปมองพวกมัน ดูพวกมันห่างออกไปทุกทีๆ...

 




เรื่องแรกค่ะ ขอคำแนะนำด้วยนะคะ.........

--mouse kata-- -s b-
 ++

14 ต.ค. 49

แก้ไขเพิ่มเติม 10 ต.ค. 2550

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

639 ความคิดเห็น

  1. #625 O'Pond (@silvernigth) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2556 / 13:14
    หืม!น่าสนใจดีนี่
    #625
    0
  2. #624 Meepooh Moopee (@nongbeach) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2556 / 11:50
    ตะเองอย่าเพิ่งลบนะ เพิ่งมาอ่าน ตามมาจาก ภรรยารับจ้างอ่ะ
    #624
    0
  3. #618 dammii (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 เมษายน 2556 / 09:50
    หนูมาจาก " ภรรยารับจ้าง " ค่ะ

    อย่าเพิ่งลบนะ หนูเพิ่งมา
    #618
    0
  4. #617 noopla (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 เมษายน 2556 / 11:14
    น่าจะสนุกอ่ะค่ะ

    (อย่าเพิ่งลบนะ)ยังไม่ได้อ่านเลยค่ะ
    #617
    0
  5. #616 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2556 / 14:21
    เราซื้อมาอ่านแล้ว ขอบอกว่าสนุกมากกกกกกกกกกก
    #616
    0
  6. #615 OoPimmyLovelyoO (@pimmylove-anime) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มีนาคม 2556 / 03:33
    สนุกมาก
    #615
    0
  7. #612 bam'z (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มีนาคม 2556 / 10:53
    :)สนุกกกกก
    #612
    0
  8. #609 ร-มณ (@nannan-ja) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2556 / 16:38
    อย่าเพิ่งลบนะ หนูเพิ่งมา ^^ ++!!!!
    #609
    0
  9. #604 ทิพย์ทิวา (@i-thip) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มกราคม 2556 / 22:34
    อ่านภรรยารับจ้างแล้วติดใจ ตามมาอ่านงานเก่าๆ ของคุณฝนค่ะ นี่ขนาดเรื่องแรกนะคะ เปิดเรื่องได้น่าติดตามมากๆ
    #604
    0
  10. #546 สเลเต (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มกราคม 2552 / 13:53
    เพิ่งเข้ามาอ่านค่ะ เปิดเรื่องได้น่าสนใจเหมือนกันนะ คติเราจะอ่านตามลำดับอย่างใจเย็น ไม่อ่านย้อน

    เพราะฉะนั้นต้องอีกสักระยะจึงจะเม้นท์นะจ๊ะ
    #546
    0