สามีเจ้าหัวใจ

ตอนที่ 51 : บทที่ 10: คอยย้ำเตือนจิตใจที่อ่อนแอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,396
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 183 ครั้ง
    17 ส.ค. 63

 

E-book: https://bit.ly/2XES1MC

 

วราลีหลับตาพริ้ม หายใจเข้าออกสม่ำเสมอ ลุคห่มผ้าให้เธออย่างเบามือ จูบเบาๆ ที่แก้มนุ่มก่อนจะลุกออกจากเตียง เขาสวมกางเกงนอนตัวหลวมสบาย เทเหล้าให้ตัวเองดื่มหลายอึกแล้วจึงกลับเข้ามาในห้องนอนอีกครั้ง ร่างสูงใหญ่เอกเขนกที่โซฟาเบดริมผนังกระจก

เขาได้รับความสุขมากมายจากการร่วมรักกับวราลี แต่ตอนนี้เหตุการณ์เมื่อเก้าปีก่อนกลับย้อนวนเข้ามาในหัว ราวกับจะคอยย้ำเตือนจิตใจที่อ่อนแอของเขาไม่ให้พลั้งเผลอ เธอใจดำเหลือเกิน และเธอก็ร้ายกาจเกินกว่าที่จะได้รับการให้อภัย

ลุคทำงานพิเศษจนแทบจะไม่มีเวลาพักในปีแรกที่เขากลับมานิวยอร์ก ระหว่างนั้นเขาพยายามติดต่อวราลีทุกทาง แต่เพื่อนที่ไว้ใจได้รุ่นเดียวกับเขาต่างก็แยกย้ายกันเข้าเรียนมหาวิทยาลัยหมดแล้ว เพื่อนคนหนึ่งให้น้องสาวช่วยและได้ข่าวมาว่าวราลีถูกลุงกับป้าลงโทษ เธอไม่มีโทรศัพท์มือถือ ไม่ใช้อีเมล์เพราะที่บ้านไม่มีคอมพิวเตอร์ เธอถูกคุมเข้มไม่ให้ออกนอกลู่นอกทางและไม่ได้รับอนุญาตให้ไปไหนเพียงลำพัง ลุคได้หมายเลขโทรศัพท์บ้านของเธอมา แต่คนที่รับสายจะเป็นมาลัยหรือไม่ก็ขนิษฐาตลอด

“โทรมาแล้วก็ไม่พูด!” ครั้งหนึ่งมาลัยวางหูไม่สนิท เขาจึงได้ยินบทสนทนาของสองแม่ลูก

“พี่ลุครึเปล่าแม่ ยายคนนึงเป็นน้องสาวเพื่อนพี่ลุค เห็นเคยมาขอเบอร์ติดต่อยายฟาง ก็ไม่ได้สนิทกันนะ แม่อย่าให้ยายฟางรับสายเด็ดขาดนะ แค่นี้ก็ปวดหัวจะแย่แล้ว”

หนึ่งปีหลังจากนั้นเมื่อเก็บเงินได้ก้อนเล็กๆ ลุคก็บินกลับไปหาวราลีที่เมืองไทย เขาพักในเกสต์เฮ้าส์ราคาถูกซึ่งอยู่ห่างจากบ้านของเธอพอสมควร เขาโทรไปที่บ้านเธอและคนรับสายก็ยังคงเป็นมาลัยเหมือนทุกครั้งในหนึ่งปีที่ผ่านมา พอเขาให้เจ้าของเกสต์เฮ้าส์ที่เป็นผู้หญิงพูดแทน เธอก็ถูกซักไซร้ยาวยืดด้วยถ้อยคำที่ไม่สุภาพนัก เธอโมโหจนตัดสายเสียเอง

เพราะเช่นนั้นลุคจึงตัดสินใจเขียนจดหมายถึงวราลีเป็นภาษาอังกฤษ จ่าหน้าซองด้วยตัวอักษรย่อแอลและเอส พร้อมด้วยที่อยู่ของเกสต์เฮ้าส์ ไม่กี่วันหลังจากนั้นเจ้าของเกสต์เฮ้าส์ก็บอกว่ามีคนมาฝากจดหมายไว้ให้ เขาดีใจมาก รีบแกะอ่านอย่างไม่อยากจะเสียเวลา

ตัวอักษรภาษาอังกฤษคุ้นตาที่เขียนเป็นระเบียบทำให้เขาใจชื้น เขาจำลายมือวราลีได้ดี แต่แล้วข้อความในจดหมายก็ทำให้เขาช็อก เธอเขียนมาบอกเลิกเขา ดูถูกว่าเขาจนและอายที่จะเป็นแฟนเขา นอกจากนี้เธอยังโกรธที่เขาไม่เคยติดต่อมาเลยตลอดหนึ่งปี แต่สิ่งที่กรีดลึกลงไปในใจลุคมากที่สุดก็คือการที่เธอบอกว่ากำลังคบกับวัชพล ฝ่ายนั้นเป็นลูกสส.และร่ำรวยอย่างที่เวลาเธอเดินด้วยแล้วไม่อายใคร

ท้ายจดหมายวราลีเขียนว่าอย่าติดต่อมาอีก ชีวิตเธอกำลังดีขึ้น เธอจะไปเที่ยวรีสอร์ทแห่งหนึ่งกับวัชพลในสุดสัปดาห์ที่กำลังจะมาถึง

มันเหมือนไม่ใช่จดหมายที่ถูกส่งมาจากวราลี เธอไม่เคยพูดจาเหยียดหยามเขาเลยสักครั้ง ตอนนั้นเขายังคิดว่าใครบางคนเล่นตลก เขาจะต้องคุยกับเธอให้รู้เรื่อง และเขาก็เลือกจะตามไปยังรีสอร์ทที่เธอระบุเอาไว้อย่างชัดเจนในจดหมาย

เขาเข้าพักในห้องราคาถูกที่สุดห้องหนึ่ง วัชพลกับเพื่อนอีกหลายสิบคนจัดงานเลี้ยงและร้องคาราโอเกะเสียงดังน่ารำคาญที่สนามหญ้าในช่วงกลางคืน ลุคซ่อนอยู่หลังต้นไม้ในมุมมืดและมองไปยังกลุ่มวัยรุ่นหนุ่มสาว เขาเห็นขนิษฐาใส่เสื้อสายเดี่ยวคู่กับกางเกงขาสั้น ก่อนจะเห็นวราลีในชุดกระโปรงตัวสวยและสวมรองเท้าที่เขาซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิด หัวใจของเขาร่ำร้องด้วยความคิดถึง

ผู้ชายรูปร่างท้วมซึ่งมีใบหน้าแดงก่ำเพราะฤทธิ์เหล้าแตะแก้มวราลี เธอถอยหนีมาหาขนิษฐาก่อนที่วัชพลจะดึงเธอนั่งลงบนตัก เขาจำได้ว่าตัวเองกำมือแน่นในตอนนั้น ความเจ็บปวดบาดลึกเข้าไปในใจและความโกรธก็พุ่งขึ้นสูงเมื่อเห็นวัชพลหอมแก้มเธอ สองคนนั้นนั่งใกล้กันตลอดเวลากว่าชั่วโมง

ลุครอจนกระทั่งวราลีออกจากงานเลี้ยงพร้อมกับขนิษฐา พวกเธอมุ่งหน้าสู่ห้องพักของตน เขาตามไปแต่ไม่ทันตั้งตัวก็ถูกถูกฟาดเข้าที่หัวเต็มแรง โลกของเขาหมุนขว้าง ผู้ชายหลายคนลากเขาออกไปยังมุมมืดลับตาคน

“กูว่าแล้วว่ามึงต้องมา” วัชพลยิ้มเหี้ยม

ลุคพยายามสลัดไอ้สามคนที่ยึดตัวเขาเอาไว้ วัชพลหัวเราะแล้วชกเข้าที่ท้องเขาหลายมัด เขาจุกจนแทบหายใจไม่ออก เมื่อถูกปล่อยตัวเขาก็ทรุดลงคุกเข่า วัชพลใช้ขวดเบียร์ฟาดเข้าที่ขมับจนเขาฟุบกับพื้น ลุคยันตัวขึ้นอย่างยากลำบาก แต่พวกนั้นก็เตะอัดเขาไม่ยั้ง

“ตอนนี้ฟางเป็นแฟนกู แล้วเขาก็ไม่อยากเจอมึง!” เสียงของวัชพลดังก้องอยู่ในโสตประสาท “ฟางเด็ดมากเลยว่ะ! ไม่น่าล่ะมึงถึงติดใจ หนีไปแล้วยังอุตส่าห์กลับมาหาอีก!”

“ไอ้เลวเอ๊ย!”  ลุคคำรามลั่น เขาลุกขึ้นแล้วกระโจนเข้าใส่วัชพลอย่างบ้าคลั่ง แต่ก่อนที่จะถึงตัวอีกฝ่ายเขาก็ถูกไม้หน้าสามฟาดเข้าอย่างจัง ร่างของเขาซวนซุด หัวกระแทกกับพื้น เลือดไหลเข้าตาอย่างช้าๆ ในตอนที่เขาเห็นคริสตัลบนรองเท้าของวราลีสะท้อนแสงสลัววับวาว

“ฟาง เขาเรียกแหบโหย

“ฟางเหรอ อ่อ...ยืนอยู่ตรงนั้นเอง ฟางมาหาพี่นี่มา” เธอเดินมายืนกับวัชพลอย่างว่าง่าย “มึงไม่ต้องห่วง คืนนี้กูจะเป็นคนทำให้น้องเขาครางทั้งคืนเอง”

ลุคเอื้อมมือที่เปื้อนเลือดไปแตะเท้าวราลี แต่เธอกลับสะบัดเท้าหนีทันทีอย่างรังเกียจจนรองเท้าข้างนั้นหลุดอยู่ใกล้ๆ เสียงหัวเราะหยันของวัชพลกับพวกดังอยู่รายรอบราวกับเสียงของปิศาจ

“เห็นไหมไอ้ลุค! แค่จับตีนน้องฟางเขายังขยะแขยงมึงเลย!”

คนพวกนั้นรุมกระทืบเขา และสิ่งที่เขาเห็นเป็นครั้งสุดท้ายก็คือวราลีที่สวมรองเท้าเพียงข้างเดียว ยืนนิ่งมองเขาโดยไม่ปริปากอยู่ต่อหน้า ไม่นานนักเขาก็สลบ พลเมืองดีช่วยพาเขาส่งโรงพยาบาลพร้อมกับรองเท้าผู้หญิงข้างหนึ่งที่ตกอยู่ใกล้ๆ เผื่อว่าจะใช้ตามหาคนร้ายได้

ลุคบาดเจ็บสาหัส ผู้หญิงที่เป็นแม่มีความกล้าหาญเสมอ นอกจากอิงอรจะบินมารับเขาที่เมืองไทย แม่ก็ยังไปหาพ่อของวัชพลที่สำนักงานพรรคการเมืองด้วย แม่ยื่นข้อเสนอที่จะไม่เอาเรื่องวัชพล ไม่บอกนักข่าวหรือใครก็ตามถึงเรื่องที่เกิดขึ้น แต่นั่นต้องแลกกับการลบประวัติทุกคดีของลุค ช่วงนั้นเป็นฤดูหาเสียงพอดี ท่านสส. ไม่อยากเสียชื่อจนหลุดจากเก้าอี้ของตัวเองในสมัยหน้าเขาจึงรับข้อเสนอ ต่างฝ่ายต่างก็วัดใจ และโชคดีที่ไม่มีใครคิดตุกติก

อิงอรพาลุคกลับมารักษาตัวต่อที่นิวยอร์ก แม่เจอจดหมายบอกเลิกในกระเป๋ากางเกงของเขาและเก็บมันไว้คู่กับรองเท้าอีกข้างของวราลี เขาขอร้องให้แม่เอาไปทิ้ง ซึ่งหลังจากนั้นข้อความในจดหมายก็เหลืออยู่เพียงในความทรงจำของเขาเท่านั้น

ลุคพยายามลืมวราลีตลอดเก้าปีที่ผ่านมา เขาคุยกับผู้หญิงมากมายโดยหวังว่าจะเจอใครสักคนที่เขาจะรักได้หมดหัวใจอีกครั้ง หลายช่วงของชีวิตที่เขาไม่นึกถึงวราลีเลย แต่จริงๆ แล้วเธอก็ยังอยู่ตรงนั้น ในส่วนลึก...ส่วนที่งดงามที่สุดและเจ็บปวดที่สุดของหัวใจเขา

และเขาก็พยายามอีกเช่นกันที่จะไม่ใจอ่อนกับวราลี แต่แค่เธอระบายความอัดอั้นที่เขาไม่เคยรู้เลยตลอดสิบปีที่ผ่านมาพร้อมกับน้ำตา เขาก็หนักอึ้งในใจจนเจ็บหน่วง ปวดลึกลงไปที่ไหนสักแห่งอย่างบอกไม่ถูก อดไม่ได้ที่จะดึงเธอมากอดปลอบขวัญ หลังจากนั้นร่างกายของเขาก็พรักพร้อม เขาต้องการเธอจนไม่อาจควบคุมตัวเอง

ชายหนุ่มผ่อนลมหายใจออกยาว นึกไม่ออกเลยว่าความสัมพันธ์ระหว่างเขากับวราลีจะเป็นอย่างไรต่อไป

  

พี่ลุคเขาบอกว่าเห็นกับตาค่ะ ประสบกับตัวค่ะทุกคน แผลเป็นที่คิ้วก็เพราะโดนรุมทำร้ายตอนกลับไปหาฟาง แถมยังมีจดหมายลายมือฟางด้วย แบบนี้เราจะเชื่อใครดีเนี่ย เชื่อพี่ลุคหรือฟาง?

ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าน๊า ^__^

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 183 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,428 ความคิดเห็น

  1. #1424 saifon2014in (@saifon2014in) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2563 / 20:43

    เชื่อใจฟางบ้างซิ อย่าให้ความแค้นบังตา

    หาสาเหตุให้เจอเร็วๆ ก็รู้อยู่ว่าใครไม่ชอบ

    ฟางบ้าง เอาใจช่วยอยู่นะ... 🍹🍹🍹

    #1,424
    0
  2. #1397 DEKB (@DEKB) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 09:45

    ฟาง... มีไว้ให้ควายกิน

    #1,397
    0
  3. #1395 Aimmy_ka (@Aimmy_ka) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 23:42
    พี่ลุ้คฉลาดขนาดนี้สืบค้นเรื่องเก่าบ้างดีไหม
    #1,395
    0
  4. #1394 aomsinPT (@aomsinPT) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 23:39
    เห้ย ได้กินฟางเเล้วไม่รู้เหรอว่าเป็นคนเเรกอ่ะ พี่ลุคทำไมคิดไม่ได้

    อิ๊น อิน 555
    #1,394
    1
    • #1394-1 sopana23 (@sopana23) (จากตอนที่ 51)
      18 สิงหาคม 2563 / 10:25
      คิดเหมือนกันเลยกินเค้าแล้วน่าจะรู้ว้าคนแรกของฟาง
      #1394-1
  5. #1393 apple_pk (@sunareepk) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 21:13
    คือ พี่ลุค เมื่อไหร่จะพูดให้เคลียร์ เมื่อไหร่จะเปิดใจรับฟังเหตุผลของน้องบ้าง???? สงสารน้อง (อินเกิ๊น)
    #1,393
    0
  6. #1392 Paer0011 (@Paer0011) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 20:34
    คนเราไม่ได้ติดต่อเจอหน้า พูดคุยกัน แถมยังถูกจัดฉากวางแผนมากอย่างดี จะทำให้เข้าใจผิดก็คงจะเป็นเรื่องธรรมดา
    #1,392
    0
  7. #1391 thipp (@thipp) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 17:38

    ไรต์ใจร้ายจังเขียนให้ลุคโง่ฟางน่าสงสารที่สุด

    โดนทรมารมาก็มากแล้วจะต้องช้ำใจต่อไปหรือและข้าม

    ตอนไหนไปล่ะเหตุการณ์นั่นใช่ฟางหรือรองเท้าก็หายไปข้างหนึ่ง

    เหมือนกัน

    #1,391
    0
  8. #1390 puunzaa (@samimo) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 17:14
    ไม่เข้าใจ อยากให้ฟางเห็นรองเท้าที่แม่ของลุคเก็บเอาไว้อ่ะ
    เบื่อลุค โง่ต่อไปนะลุค ทั้งๆที่ฟางไม่เคยพูดเหยียดแล้วทำไมถึงยังคิดไม่ได้ งงใจ
    #1,390
    0
  9. #1389 habity (@habity08) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 13:45
    คือไรแกจะโง่ต่อเหรอลุค
    #1,389
    0
  10. #1388 puynaruk2499 (@puynaruk2499) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 09:50

    ซึ่งๆๆๆ หรือ.....
    #1,388
    0
  11. #1387 puynaruk2499 (@puynaruk2499) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 09:50

    ซึ่งๆๆๆ หรือ.....
    #1,387
    0
  12. #1386 puynaruk2499 (@puynaruk2499) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 09:49

    ซึ่งๆๆๆ หรือ.....
    #1,386
    0