สามีหลอกลวง

ตอนที่ 8 : บทที่ 2 รำลึกถึงความหลัง 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,899
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    10 ก.ย. 61

ตรีทัตก้าวเข้ามาในชีวิตของเธออย่างรวดเร็วเกินกว่าที่หญิงสาวจะตั้ง...ใจรับทัน

แพรดาวงัวเงียตื่นขึ้นเพราะโทรศัพท์ที่ร้องดังขึ้นหลายครั้ง ดวงตาค่อยๆ ปรือขึ้นมา มือควานหาโทรศัพท์มือถือหวังจะกดปิดเสียงนาฬิกาปลุกที่ตั้งเอาไว้ แต่แล้วเมื่อสติเริ่มมา หญิงสาวก็ต้องย่นหัวคิ้วเข้ามาหากัน ไม่ใช่เสียงปลุกนี่นา แต่เป็นเสียงเรียกเข้าต่างหาก

“ใครโทรมาทวงงานแต่เช้าเนี่ย” เออีสาวบ่นอุบ เธอเคยมีประสบการณ์แบบนี้มาก่อน จึงทำสีหน้าหงุดหงิด

พี่ตรี

ชื่อที่โชว์บนหน้าจอทำให้หญิงสาวลืมตาโต ผุดลุกขึ้นมานั่งอย่างไว อวัยวะที่ทำงานก่อนสมองคือหัวใจ มันกำลังเต้นรุนแรงเหมือนตอนดื่มกาแฟไม่มีผิด

“ฮัลโหลค่ะพี่ตรี” หญิงสาวกรอกเสียงออกจะงัวเงียไป ปลายสายหัวเราะร่วนทันที แพรดาวจึงค้นใส่โทรศัพท์ โทรมาปลุกเขาแต่เช้ายังมีหน้ามาหัวเราะอีกเหรอ

“ว่าไงครับคนสวย ตื่นสายเชียว”

“ใครตื่นสายคะ นี่เพิ่งจะ..หะ...เจ็ดโมงครึ่ง” แพรดาวร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ ก่อนจะบ่นโทษโทรศัพท์ “ทำไมโทรศัพท์ไม่ยอมปลุกแพรล่ะเนี่ย”

“นั่นๆ ตัวเองนั่นแหละขี้เซา โทษโทรศัพท์ได้ไง”

                “พี่ตรีคะ แค่นี้ก่อนนะคะ แพรสายแล้วค่ะ” แพรดาวละล่ำละลักบอกเขารัวเร็วพลางยกมือแคะขี้ตาที่กรังอยู่

                “เดี๋ยวๆ สิ จะรีบวางไปไหนล่ะ”

                “แต่ว่าแพรสายแล้ว เดี๋ยวไปทำงานไม่ทันนะ” หญิงสาวโอดครวญคนขี้แกล้ง

                “นี่ถ้าไม่ได้พี่โทรมาปลุกนะ แพรต้องลางานแน่ๆ เพราะสาวน้อยขี้เซามัวแต่นอนจนไม่ได้ยินเสียงปลุก รู้ไหมพี่โทรหาแพรสามรอบกว่าแพรจะรับสาย” ตรีทัตหัวเราะหึๆ ต่อท้าย เสียงหัวเราะฟังดูล้อเลียนจนแพรดาวย่นจมูกใส่มือถือ

“โห! สามรอบเลยหรือคะ” แพรดาวร้องเสียงตกใจ ก่อนจะสารภาพ “เมื่อคืนแพรทำงานดึกไปหน่อยค่ะ เลยเพลียมากๆ”

“อย่าหักโหมมากนะแพร พี่เป็นห่วง”

แพรดาวอึ้งไป คำว่า พี่เป็นห่วง มันอุ่นวาบเข้าไปถึงก้นบึ้งหัวใจ หญิงสาวเผลอยกมืออีกข้างมากุมที่บริเวณตำแหน่งที่ตั้งหัวใจ ริมฝีปากอิ่มสวยโค้งน้อยๆ และดวงตาก็พลันเปล่งประกายสดใสเหมือนมีดาววิบวับอยู่ในนั้น

“ระวังจะแก่ก่อนวัยนะแพร” ตรีทัตหัวเราะอีกครั้ง หลังแกล้งแซวหญิงสาว

“พี่ตรีน่ะ ปากร้ายตลอด”

“เอางี้สิ เดี๋ยวพี่ตรีคนนี้จะทำตัวเป็นนาฬิกาปลุกให้นางสาวแพรดาวทุกเช้าเลยดีไหมครับ”

คำถามนั้นทำให้แพรดาวต้องอึ้งอีกครั้ง ริมฝีปากโค้งขึ้นมากกว่าเดิมโดยอัตโนมัติ หัวใจก็เต้นแรงเหมือนดื่มกาแฟไปสองแก้ว

“อุ้ย! ไม่ดีมั้งคะ รบกวนพี่ตรีเปล่าๆ ค่ะ แพรเกรงใจ”

“ก็ถ้าเกรงใจก็ต้องมีอะไรตอบแทนพี่บ้าง โอเคไหม”

“อะไรที่ว่า...คืออะไรคะ”แพรดาวไม่ปฏิเสธว่าเธอแอบลุ้น

“อืม...เดี๋ยวพี่จะบอกทีหลัง”ชายหนุ่มยังไม่วายแกล้งหญิงสาว

“บอกเลยไม่ได้หรือคะ แพรจะได้รู้ว่ามันคุ้มหรือเปล่า”

“รับรองว่าคุ้มเสียยิ่งกว่าคุ้มเสียอีก”

“แพรไม่เสี่ยงดีกว่า พี่ตรีน่ะร้ายจะตาย ใครๆ ก็ดูออก” หญิงสาวรีบบอก

“ถึงพี่จะดูร้ายกับคนอื่น แต่ยกเว้นแพรนะครับ” เขาเอ่ยเสียงหวาน

“ก็ได้ค่ะ แพรจะลองดู”

แพรดาววางสายแล้วกลับนั่งพิจารณาหัวใจตัวเองอยู่บนเตียงอย่างนั้น หัวใจของเธอเต้นแรงเหมือนดื่มกาแฟไปเป็นสิบแก้ว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

20 ความคิดเห็น