สามีหลอกลวง

ตอนที่ 17 : บทที่ 5 ว่าที่เจ้าสาว 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,425
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    19 ก.ย. 61

บทที่ 5

 

แพรดาวสวมชุดนอนกระโปรงที่ตัดเย็บด้วยผ้าซาตินเนื้อดี เธอย่างก้าวออกมาจากห้องน้ำที่แบ่งซีกเอาไว้ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าแต่งตัวด้วย ร่างเล็กทรุดกายลงนั่งบนเตียงนอน หยิบหมอนมากอดเอาไว้แล้วถอนหายใจยาวเหยียด หวังปัดเป่าความไม่สบายใจออกไป

วันนี้เธอพลาดอย่างไม่น่าให้อภัย!

                “น้องทีน่าตายแล้ว”

                แพรดาวนึกถึงแล้วก็ใจหาย แม้จะเคยเจอตรีชฎาเพียงครั้งเดียวเท่านั้น แต่ตอนนี้เธอเป็นคนรักของตรีทัตจึงเหมือนว่าตรีชฎาเป็นคนในครอบครัวไปด้วย อายุก็ยังน้อยแท้ๆ ไม่คิดเลยว่าจะด่วนจากไปเร็วแบบนี้

                หลังจากที่เธอรู้ก็รีบขอโทษคุณตรีทิพย์ทันที แต่ก็ไม่ได้ช่วยให้บรรยากาศที่ในการรับประทานอาหารครั้งแรกกับครอบครัวคนรักดีขึ้น คุณตรีทิพย์ทานข้าวได้น้อยลงอย่างเห็นได้ชัด ส่วนตรีทัตก็เงียบขรึม พูดน้อย แต่ก็ยังดีที่เมื่อเขานำขนมไทยมาฝากแม่ของเธอตอนมาส่ง ยังพูดคุยยิ้มแย้มแจ่มใสดี

                หญิงสาวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูนาฬิกาเห็นเป็นเวลาสี่ทุ่มแล้ว สมควรจะนอนแต่เธอกลับไม่รู้สึกง่วงเลยสักนิด นิ้วเรียวเลื่อนไล้ไปยังโปรแกรมแชทออนไลน์ กดชื่อของตรีทัตแล้วพิมพ์ถ้อยคำลงไปในนั้น

                พี่ตรีคะ วันนี้แพรขอโทษนะคะที่สะกิดใจคุณแม่กับคุณ

                แพรดาวพิมพ์เสร็จก็ลบออก ระบายลมหายใจออกมาอย่างหนักหน่วงแล้ววางโทรศัพท์ลง ไม่กล้ารบกวนเขา เดาอารมณ์ของเขาไม่ถูกเลย ตรีทัตเหมือนจะโกรธเธอมาก แต่พักเดี๋ยวก็พูดดีด้วยเหมือนเดิม เธอจึงตัดสินใจปิดไฟนอน คิดว่าเดี๋ยวก็คงจะหลับไปเอง

                แต่แล้วหญิงสาวก็นึกถึงแต่ใบหน้าบึ้งตึงของแฟนหนุ่ม เข้ามารบกวนจิตใจจนเธอไม่สามารถข่มตาหลับลงได้ จึงเปิดโคมไฟแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดรูปตรีทัตดู ครู่เดียวเธอก็ต้องสะดุ้งโหยง เมื่อเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นพร้อมกับที่หน้าจอโชว์ใบหน้าของเขาเต็มจอ

                “ค่ะพี่ตรี” แพรดาวรับสายเสียงไม่ค่อยมั่นใจนัก

                “นอนหรือยังครับแพร พี่โทรมาดึกแล้ว” ปลายสายมีน้ำเสียงดีขึ้น ฟังดูอ่อนโยน ไม่ดุกร้าวอย่างเมื่อช่วงเย็น

                “นอนแล้วค่ะ แต่ว่านอนไม่หลับ” แพรดาวบอกตามตรง

                “คิดมากเรื่องวันนี้หรือ” ชายหนุ่มรู้ทัน

                “ใช่ค่ะ” เธอถอนหายใจยาว ก่อนว่าต่อ “แพรต้องขอโทษพี่ตรีจริงๆ นะคะที่ทำให้พี่ตรีกับคุณแม่ต้องเสียใจเรื่องน้องทีน่า แพรไม่คิดว่า...” แล้วเธอก็พูดต่อไม่ออก

                “ไม่เป็นไรครับแพร เรื่องมันก็ผ่านมาสักระยะหนึ่งแล้ว” น้ำเสียงของแฟนหนุ่มเศร้าหมองลง

                “แล้วพี่ตรีเป็นยังไงบ้างคะ นอนไม่หลับเพราะเรื่องนี้หรือเปล่า” แพรดาวห่วงใยความรู้สึกของเขามากเหลือเกิน เขาดูเปราะบางกับเรื่องของตรีชฎา

                “ใช่ครับ พี่คิดถึงทีน่ามาก”

                “ถ้าไม่ละลาบละล้วงไป แพรอยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นคะ น้องทีน่าไม่น่าด่วนจากไปเร็วแบบนี้” แพรดาวเอ่ยถามอย่างไม่ค่อยเต็มเสียงมากนัก ด้วยกลัวจะกระทบกระเทือนจิตใจคนฟัง

                “ทีน่าเป็นลูกหลงของพ่อกับแม่ เธอเป็นเหมือนลูกสาวของพี่มากกว่าน้องสาวเสียอีก” เขาหัวเราะขื่นๆ ก่อนจะเล่าต่อเสียงเลื่อนลอย “ทีน่าเป็นเด็กน่ารัก อ่อนต่อโลก เธอเพิ่งเรียนจบกำลังเรียนรู้งานจากพี่ ทำให้ช่วงหลังพี่โชคดีที่ได้ใกล้ชิดกับทีน่าเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่โลกอันโหดร้ายจะทำร้ายเธอ”

                “น้องทีน่าเป็นเหมือนหัวใจของพี่ตรีกับคุณแม่ใช่ไหมคะ”

                “ใช่ครับแพร ทีน่าจากไปเหมือนกระชากเอาหัวใจของพี่กับคุณแม่ไปด้วย มันทั้งเจ็บปวด เสียใจ อยากจะตายตามไปด้วยซ้ำ แรกๆ ไม่มีใครอยู่ได้เลยโดยไม่มีเสียงน่ารักๆ ของทีน่าในบ้าน”

                แพรดาวฟังแล้วก็น้ำตาซึม รับรู้ความรู้สึกเจ็บปวดร่วมไปกับเขา

                “ผ่านมานานแค่ไหนหรือคะพี่ตรี”

                “สามเดือน แค่สามเดือนเท่านั้น พี่กับคุณแม่ยังทรมานขนาดนี้”

                “แพรเชื่อว่าเด็กน่ารักอย่างน้องทีน่าคงเป็นนางฟ้าบนสวรรค์” เธอปลุกปลอบเสริมกำลังใจเขา

                “แต่ทีน่าคงไม่เหงานักหรอกเพราะมีลูกในท้องอยู่ด้วย”

                “อะ...อะไรนะคะ!” หญิงสาวร้องเสียงหลง ใจหายวูบตกลงไปที่ตาตุ่ม

แพรดาวขนลุกซู่ด้วยความตกใจกลัว ทั้งเหตุการณ์ร้ายแรงที่เกดขึ้นกับตรีชฎา และน้ำเสียงเคียดแค้นของเขา ลำคอแห้งผากจนแทบพูดอะไรไม่ออก หยาดน้ำตาไหลซึมที่บริเวณหน่วยตาอย่างกลั้นไม่อยู่

                “แล้วสักวันแพรจะรู้เองว่ามันเกิดอะไรขึ้น”

                คำๆ นี้อีกแล้ว สักวันเธอจะได้รู้เอง เขาพูดแบบนี้มาสองครั้งแล้ว

                “แต่ไม่ว่าจะยังไง พี่ตรีก็ยังมีแพรนะคะ”

                “แพรเป็นเหมือนนางฟ้าที่เข้ามาช่วยให้ใจของพี่หายดีขึ้น รู้ไหมครับคนดี”

                คำพูดทิ้งท้ายของเขาก่อนจะวางสาย ทำให้แพรดาวหลับตาลงนอนอย่างสบายใจและ...ฝันดีที่สุด

 


แฟนเพจนิยาย ธัญปัณณ์ - จรดปลายรุ้ง กดไลค์กันนะคะ 




ขอฝาก E-BOOK เรื่องใหม่ล่าสุดด้วยนะคะ


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #11 Earn Nuttanun Setwipattanachai (@earnniestar) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2561 / 21:20
    หรือว่าพี่ชายนางเอกเป็นคนทำ เพรสะฮีดูอารมณ์รุนแรงมากตอนพูดถึงพี่ชาย
    #11
    0
  2. #6 visr (@visr) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กันยายน 2561 / 08:04
    แผนลวงแน่เลย
    #6
    1
    • #6-1 ธัญปัณณ์ (@rokoy) (จากตอนที่ 17)
      19 กันยายน 2561 / 20:18
      แน่นอนค่ะ ใกล้จะดราม่าสุดๆ แล้ว ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ
      #6-1