สามีหลอกลวง

ตอนที่ 16 : บทที่ 4 เข้าทางแม่ 4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,257
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    18 ก.ย. 61


แพรดาวอ้าปากค้าง เมื่อรถยนต์แล่นเลี้ยวเข้ามาในบ้านหลังใหญ่สีขาวนวล ดูหรูหราราวกับคฤหาสน์ รถยนต์แล่นผ่านสวนสนามหญ้าสีเขียวขจี จัดเซ็ตนั่งไว้อย่างสวยงาม เบื้องขวามีสระว่ายน้ำสีฟ้าสดใส เธอหันขวับมามองสารถี เมื่อรถยนต์จอดสนิทบริเวณหน้าบ้านแล้ว

“นี่บ้านพี่ตรีหรือคะ พาแพรมาทำไมคะ” เธอถามเสียงรัวเร็วและสั่นเอามากๆ ด้วยความตื่นเต้น

“ก็พามาไหว้ว่าที่แม่สามียังไงล่ะ” เขาตอบยิ้มๆ ดวงตามองเธอพริบพราว

“เอ่อ...แต่แพรไม่พร้อมเท่าไรเลย” หญิงสาวหน้าเสีย ก่อนก้มมองสารรูปของตัวเอง เธออยู่ในชุดทำงาน แม้จะดูดีด้วยเดรสสีน้ำเงินเข้มทรงเข้ารูปดูเรียบร้อย แต่กระนั้นใบหน้าก็ออกจะหมองๆ ไม่สดใสเหมือนตอนแต่งหน้าใหม่ๆ แน่ เรือนผมก็ออกจะฟูๆ ด้วยคร่ำเคร่งกับงานมาทั้งวัน

“น่าแพร อุตส่าห์ซื้อขนมไทยเซ็ตใหญ่มาฝากคุณแม่ทั้งที เข้าไปพบท่านหน่อยนะ” ตรีทัตหว่านล้อมหญิงสาว

“แพรดูดีพอหรือเปล่าคะ”

“น่ารักแล้ว ไม่ต้องกังวลนะ” เขาปลอบ

“ก็แพรกลัวคุณแม่พี่ตรีไม่ชอบแพรนี่คะ” แพรดาวยังอดกังวลใจไม่ได้ ดวงตาคู่สวยดูหม่นๆ ริมฝีปากโค้งลงจนทำให้ใบหน้าเรียวสวยดูบึ้งตึง

“ไม่เอาครับ ไม่ทำหน้าแบบนั้น ไหนยิ้มสิ” ตรีทัตว่าก่อนจะเอื้อมมือไปดึงแก้มนุ่มๆ ของแฟนสาวเบาๆ ให้ฉีกยิ้ม

“ยิ้มก็ได้ เดี๋ยวแก้มแพรช้ำหมดค่ะ” เธอต่อว่าพลางฉีกยิ้มให้กว้างตามคำสั่งของพ่อตัวดี วางแผนอะไรไม่บอกไม่กล่าว ไม่รู้แผนซ้อนแผนหรือเปล่าเนี่ย

“ไม่หรอก ถ้าแก้มแพรจะช้ำ ต้องช้ำเพราะแบบนี้ครับ”

ตรีทัตยิ้มเจ้าเล่ห์จนหญิงสาวคาดเดาไม่ออก แต่แล้วในวินาทีต่อมาเขาก็เฉลยด้วยการก้มลงมาหอมแก้มนุ่มหนึ่งฟอด หัวใจเต้นแรงมากจนเขาแทบจะได้ยินด้วยซ้ำ แพรดาวตีแขนเขาแก้เขิน แล้วยิ้มไปยิ้มมา

ชายหนุ่มไม่ปล่อยให้หญิงสาวเขินนานนัก เขาลงจากรถแล้วอ้อมมาเปิดประตูให้เธอ ตรีทัตจับจูงมือเล็กเอาไว้ในอุ้งมือใหญ่ อีกข้างหิ้วขนมไทยที่ว่าที่ลูกสะใภ้ตั้งใจนำมาฝาก อีกคนตื่นเต้นจนมือเย็น

“มือเย็นเชียว ไม่ต้องตื่นเต้นนะครับ คุณแม่พี่ใจดีมาก”

แพรดาวพยักหน้ารับ แต่ก็อดตื่นเต้นไม่ได้อยู่ดี ภายในบ้านของเขาดูกว้างขวางเหมือนบ้านของดาราระดับหม่อมราชวงศ์ในละครพีเรียดที่เธอชอบดู ต่อไปเธอต้องย้ายมาอยู่บ้านสวยๆ แบบนี้จริงหรือนี่ เธอไม่ได้ฝันไปใช่ไหม

แล้วหญิงวัยกลางคนที่นั่งอยู่บริเวณห้องรับแขกก็ยืนยันว่าเธอไม่ได้ฝันไปเพราะกำลังเผชิญหน้ากับว่าที่แม่สามีในอนาคต แพรดาวสังเกตท่านแล้วก็นึกชื่นชมในใจ ท่านยังดูสาวมาก ผิวกายขาวผ่องเหมือนกันกับลูกชาย ใบหน้ากลมดูมีน้ำมีนวล ร่างท้วมพองาม แต่งกายด้วยชุดอยู่บ้านสบายๆ ด้วยเสื้อตัวโคร่งกับกางเกงขาสามส่วน มากกว่าจะเป็นชุดไหมหรูหราอย่างผู้ดีในทีวี

“คุณแม่ครับ นี่แพรดาว แฟนผมครับ” ตรีทัตเอ่ยแนะนำเธอหลังพามานั่งที่โซฟาด้านข้าง โดยเขานั่งใกล้กับมารดา แล้วตามด้วยเธอ

“สวัสดีค่ะคุณแม่” แพรดาวพนมมือไหว้ ก่อนจะเบิกตาโตเมื่อนึกขึ้นได้ว่ายังไม่ควรอาจหาญเรียกท่านแบบนั้น ดูไม่งามเลย “อุ้ย! ขอโทษค่ะ แพรควรว่าคุณป้าน่าจะเหมาะกว่า”

คุณตรีทิพย์รับไหว้แล้วยิ้มบางๆ นัยน์ตาที่มองแพรดาวฉายแววเอ็นดู

“เรียกแม่นั่นแหละถูกแล้ว”

“เห็นไหมบอกแล้วว่าไม่ต้องกลัว คุณแม่พี่น่ารัก” ชายหนุ่มหันไปบอกแฟนสาว

“น่ารักจริงๆ ด้วยค่ะ”

“หนูแพรเองก็น่ารักมาก” คุณตรีทิพย์ชมหญิงสาวเช่นกัน ก่อนหันไปหาลูกชาย “นี่ยังไงกัน จู่ๆ ก็พาแฟนมาหาแม่ ไปมีแฟนตั้งแต่เมื่อไร แม่ไม่เห็นรู้เรื่องเลย”

“เพิ่งมีครับ แพรเป็นเออีบริษัทที่เราจ้างทำโฆษณาน่ะครับ แพรน่ารัก ทำงานเก่ง ผมเลยตามจีบจนได้มาเป็นแฟนนี่แหละครับ” ตรีทัตอธิบายเสียงสบายๆ

“คือว่าเราเคยคบ...” ยังไม่ทันพูดจบ ตรีทัตก็เอ่ยขึ้นมาเสียก่อน แพรดาวแปลกใจ แต่ก็กักเก็บความแปลกใจนั้นเอาไว้เมื่อเขาหยิบกล่องขนมไทยส่งให้

“แพรเอาขนมให้คุณแม่สิ ท่านน่าจะชอบ”

“จริงด้วยค่ะ” แพรดาวรับกล่องขนมมาวางไว้ ก่อนจะเปิดกล่องออก เผยให้เห็นเซ็ตขนมไทยสีสันสดใสน่ารับประทาน เธอเงยหน้าขึ้นมองมารดาของตรีทัต ก่อนว่า “แพรซื้อขนมไทยมาฝากค่ะ”

“โอ้โห! น่ากินมากๆ นี่หนูแพรรู้ได้ยังไงจ๊ะเนี่ยว่าแม่ชอบขนมไทย”

“แพรเดาเอาน่ะค่ะเพราะแม่ของแพรก็ชอบเหมือนกัน” หญิงสาวหัวเราะต่อท้าย

“ขอบใจมากนะหนู” คุณตรีทิพย์ยิ้มพิมใจ ก่อนชักชวน “หนูแพรอยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนนะลูก”

“เอ่อ...” เธอหันไปหาตรีทัตเห็นเขาพยักหน้าก็เอ่ยตอบ “ค่ะคุณแม่”

ประมุขใหญ่ของบ้านเรียกแม่บ้านให้มารับขนมไปจัดใส่ทานเป็นของหวานเย็นนี้ ก่อนจะสั่งเมนูอาหารดีๆ เพิ่มเติม โดยบอกกล่าวกับแม่บ้านจนเธอหน้าแดงว่า ว่าที่สะใภ้มาทานด้วย

“จริงสิคะ ในกล่องมีลูกชุบด้วยนะคะ แพรซื้อมาฝากน้องทีน่าค่ะ เธออยู่ไหมคะ” แพรดาวเอ่ยถามเสียงร่าเริง เธอหันไปหาคุณตรีทิพย์ เมื่อเห็นใบหน้าของท่านเรียบเฉยไปจนเกือบจะเรียกว่าเศร้า จึงหันมาหาตรีทัต สีหน้าดุกร้าวทำให้แพรดาวตกใจ เมื่อมองไปหาแม่บ้านสูงวัยก็เห็นน้ำตา นี่มัน อะไรกัน!

“เอ่อ...มีอะไรหรือเปล่าคะ”

หญิงสาวหน้าเสีย ต้องมีอะไรผิดปกติแน่นอน ไม่อย่างนั้นทุกคนในบ้านคงไม่ทำหน้าเศร้าแบบนี้ ตรีทัตกัดฟันดังกรอดจนเธอขนลุกด้วยความตกใจกลัว เผลอขยับกายออกห่างเขาโดยอัตโนมัติ

“นี่ตรีไม่ได้บอกเรื่องทีน่ากับหนูแพรหรอกหรือลูก”

ตรีทัตไม่ได้มองใคร เขามองตรงไปยังรูปของน้องสาวคนสวยที่ตั้งเด่นอยู่ที่ชั้นโชว์ ใบหน้าเรียวเล็กฉีกยิ้มกว้างจนตาหยี มองทีไรก็รู้สึกสดชื่นเมื่อนั้น แต่วันนี้กลับมีแต่ความเศร้าหมองและคั่งแค้น!

“พี่ตรีคะ น้องทีน่า...”

“ทีน่า...ตายแล้ว”


แฟนเพจนิยาย ธัญปัณณ์ - จรดปลายรุ้ง กดไลค์กันนะคะ 




ขอฝาก E-BOOK เรื่องใหม่ล่าสุดด้วยนะคะ


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

20 ความคิดเห็น