สามีหลอกลวง

ตอนที่ 10 : บทที่ 3 ปกป้องแฟนเก่า 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,883
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    13 ก.ย. 61


ตอนนี้กำลังเปิดจองหมอเจตน์ อีกเรื่องนึงของไรต์

ฝากอุดหนุนด้วยนะคะ




บทที่ 3

 

                “แพรดูงานถ่ายโฆษณาของพี่อยู่หรือเปล่าครับ”

                ทันทีที่รับโทรศัพท์ ตรีทัตก็เอ่ยถามเสียงทุ้มนุ่มอย่างที่เคย แพรดาวไม่ต้องดูชื่อคนโทรมาด้วยซ้ำเพราะเสียงแบบนี้มีเขาเพียงคนเดียว ซึ่งชายหนุ่มโทรมาหาแทบจะสามเวลาหลังอาหารทุกวันๆ จนเป็นความเคยชินไปแล้ว

                ทุกๆ เช้า บางทีแพรดาวตื่นนอนนานแล้ว แต่ก็นอนกลิ้งเล่นบนเตียงรอเสียงโทรศัพท์สร้างความสุขก่อนไปทำงานอย่างเบิกบาน ก่อนนอนก็รอคำว่า ฝันดี เหมือนถ้าวันไหนไม่ได้ยิน จะทำให้เธอนอนไม่หลับ

                แพรดาวยิ้มหวานใส่โทรศัพท์ ก่อนจะกรอกเสียงหวานกว่าลงไป

                “ค่ะพี่ตรี นึกว่าพี่ตรีจะมาดูด้วยเสียอีก”

                “รอพี่เหรอ”

                “รอก็ได้ค่ะ ก็คิดว่าจะมาเจอกันนี่นา” แพรดาวตอบไปตามความคิด เธอไม่ได้แอ๊บแบ๊วถึงขนาดไม่รู้ว่าสิ่งที่ตรีทัตกำลังทำอยู่หมายความว่ายังไงเธอรอเขาเพราะตรีทัตแค่โทรมา แต่น้อยครั้งที่จะได้เจอกันด้วยภาระงานของเธอและเขา

                “ถ้ารอก็จะสมหวัง”

                “หืม...พี่ตรีจะมาที่นี่หรือคะ” เธอถามด้วยรอยยิ้มกว้าง ก่อนจะนึกได้ “แต่ว่าใกล้จะเสร็จแล้วนะคะ พี่ตรีไม่ต้องมาหรอกค่ะ กว่าจะมาถึงน่าจะถ่ายเสร็จพอดี”

                “ถ่ายเสร็จก็ไม่เป็นไรนี่ พี่ไม่ได้จะไปดูงานถ่าย พี่จะไปหาแพรต่างหาก”

                “แหม! ทำมาปากหวานนะคะพี่ตรี จะมาเช็กว่าบริษัทแพรทำงานดีหรือเปล่าก็บอกมาเถอะค่ะ”

                “แพรนี่รู้ทันพี่ตลอดเลยนะครับ” เขาว่าเขินๆ

                “แพรรู้อยู่แล้วแหละเพราะพี่ตรีเป๊ะมาก เป๊ะตลอด” เธอยังจำได้เสมอ

                “ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวเจอกันนะครับ”

                แพรดาววางสายปุ๊บ เสียงดังโหวกเหวกโวยวายก็ดังมาจากตรงที่ถ่ายทำโฆษณาอยู่ เออีสาวรีบสาวเท้าเข้าไปยังที่เกิดเหตุทันที สีหน้าตึงเครียดขึ้นมา เมื่อเห็นว่าทีมงานของเธอยืนประสานมือรับคำด่าจากอีกฝ่ายอยู่แบบนั้น

                “ขอโทษนะคะ ไม่ทราบว่ามีอะไรหรือเปล่าคะ”

                “คุณแพรดาวหรือเปล่าคะ” หญิงวัยกลางคนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเอาเรื่อง ใบหน้าขึงขัง เธออายุประมาณสี่สิบห้าปี สวมสูททั้งๆ ที่อากาศของสวนสาธารณะออกจะร้อนพอสมควร แพรดาวเดาได้ไม่ยากว่าผู้หญิงคนนี้น่าจะเป็นผู้จัดการฝ่ายแน่นอน เธอไม่เคยพบเพราะที่ผ่านมาติดต่ออยู่กับตรีทัตตลอด

                “ใช่ค่ะ ดิฉันแพรดาว มีอะไรสามารถแจ้งที่ดิฉันได้เลยนะคะ” แพรดาวเอ่ยถามเสียงนุ่ม แม้จะไม่ค่อยพอใจที่ทีมงานโดนโวยวาย แทนที่จะพูดจากันดีๆ

                “โฆษณาถ่ายจบฉากตรงนี้แล้วหรือคะ”

                “เอ่อ...ใช่ค่ะ” ลูกน้องของแพรดาวเป็นผู้ตอบแทนเพราะแพรดาวออกไปคุยโทรศัพท์มาจึงไม่ทราบ

                “ดิฉันไม่ค่อยโอเคเลยค่ะ ถ่ายโฆษณาอะไรดูเบๆ มาก ไม่เหมือนกับที่คุยกันเอาไว้เลย” หญิงสาววัยกลางคนเริ่มพูดใส่อารมณ์อีกครั้ง

                “ตรงจุดไหนหรือคะ ทางทีมงานของเราออกแบบโฆษณามาตามโจทย์ แล้วเนื้อหาก็ผ่านการอนุมัติเรียบร้อยแล้วด้วยค่ะ” แพรดาวอธิบายอย่างใจเย็น ทั้งๆ ที่ในใจกำลังเดือดปุดๆ

                “ทุกจุดเลยค่ะ เหมือนถ่ายให้เสร็จๆ ไป”

                “ช่วยอธิบายรายละเอียดได้ไหมคะ หากเป็นจริงตามที่คุณบอก ทางทีมงานของเรายินดีแก้ไขค่ะ” แพรดาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่น มั่นใจ ใช่...เธอมาคุมงานเองตลอด มีหรือจะผิดพลาด ที่บอกว่ามั่นใจหมายถึงเธอมั่นใจว่าไม่ผิดพลาดอย่างแน่นอน

                “บอกไม่หมดหรอกค่ะ เหมือนกับว่าต้องถ่ายใหม่เลยด้วยซ้ำ” ผู้จัดการวัยกลางคนยืนกอดอก ขณะมองภาพที่ปรากฏในจอกล้องถ่ายทำด้วยสายตาไม่พอใจ

                “ถ้าอย่างนั้นเราดูกันช็อตต่อช็อตเลยไหมคะ” แพรดาวเสนอ เธอคิดว่าเป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้วเพราะคำพูดอย่างเดียวคงเอาชนะอารมณ์ฉุนเฉียวของอีกฝ่ายไม่ได้แน่

                “ไม่ล่ะค่ะ เสียเวลา แก้ไขตามนี้นะคะ ดิฉันคอมเมนต์เอาไว้เรียบร้อยแล้ว” ว่าแล้ว เธอก็ส่งกระดาษที่มีลายมือยุกยิกๆ จดคำคอมเมนต์เอาไว้เต็มหน้ากระดาษส่งให้

                แพรดาวรับมาอ่านแล้วก็ต้องถอนหายใจยาว

                “หากคุณคิดว่าผิดพลาดตั้งแต่ฉากแรกแบบนี้ ทำไมคุณไม่มาบอกตั้งแต่แรกคะ นี่เราถ่ายเสร็จแล้ว” แพรดาวเริ่มเอ่ยเสียงมีอารมณ์โมโห ทั้งๆ ที่พยายามระงับเอาไว้อย่างสุดความสามารถ

                “ทางเราให้โอกาสยังไงล่ะคะ จะดูสิ...ว่าบริษัทดัง นำเสนอเยี่ยมจะได้สักแค่ไหน โธ่! ผลงานกระจอกแบบนี้เราจ้างบริษัทแถวล่างมาทำก็ได้ค่ะ ไม่จำเป็นต้องจ่ายแพงอะไรขนาดนี้เลย” ผู้จัดการสาวเหยียดริมฝีปาก

                “นี่คุณจะต่อว่าทางเรามากเกินไปแล้วนะคะ ทางเราทำตามโจทย์ที่ได้รับทุกอย่าง”

                “อย่าคิดนะคะว่าดิฉันไม่รู้ว่าคุณแพรดาวได้งานนี้เพราะอะไร” 





แฟนเพจนิยาย ธัญปัณณ์ - จรดปลายรุ้ง กดไลค์กันนะคะ 




ขอฝาก E-BOOK เรื่องใหม่ล่าสุดด้วยนะคะ


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

20 ความคิดเห็น