My boyfriend #แฟนน้องดุ 'yaoi

ตอนที่ 9 : แฟนน้องดุ : 08

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,598
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,305 ครั้ง
    13 ต.ค. 62

Chapter

08






หลังจากการเปิดตัวอย่างอลังการของพี ห้องรับแขกที่เคยมีเสียงพูดคุยก็ดูราวกับป่าช้าไปทันที ทุกคนยังอยู่ในอาการอึ้งและตกใจ คุณเยาวภากับลูกสาวนิ่งค้างไปส่วนคุณสิรินเองก็เหงื่อตกอย่างเห็นได้ชัด พียิ้มอย่างผู้มีชัย เขากอดกีต้าร์แน่นขึ้น ซุกหน้าลงกับซอกคอแกร่ง ดวงตากลมแวววาวเต็มไปด้วยความสนุกสนานที่ได้เอาคืนคน



“อะไรกัน นิ่งแบบนี้ไม่เชื่อเหรอ งั้นถามพี่กีต้าร์ของผมมั้ยครับ ว่าไง...สามี?”



เจ้าตัวแสบหันไปเอ่ยถามคนรัก กีต้าร์ปรายตามองเล็กน้อยแล้วพยักหน้าให้เป็นคำตอบ ทำเอาคู่ดูตัวของเขาที่มองอยู่เกิดอาการไม่พอใจเป็นอย่างมาก คุณหญิงเยาวภาลุกขึ้นมองเพื่อนของตนที่นัดมาด้วยความโกรธจัด



“ริน! นี่มันอะไร เธอหลอกฉันมางั้นเหรอ!!!



“มะ...ไม่ใช่นะเยาว์ ฟังฉันก่อน”



“เธอตั้งใจให้ฉันพาลูกสาวมาดูตัวกับลูกชายตัวเองที่เป็น...เป็นเกย์!!!



“....”



“น่ารังเกียจ!



หญิงวัยกลางคนในชุดผ้าไหมดูดีชี้หน้าทั้งพีและกีต้าร์ เธอคว้าแขนลูกสาวที่ยังคงนั่งนิ่งให้เดินออกมาโดยไม่สนใจเสียงของสิรินที่เรียกเลยแม้แต่น้อย พีเองก็รีบลุกออกจากตัวของกีต้าร์และเดินตามไปเช่นกัน ใบหน้าน่ารักงอง้ำอย่างไม่สบอารมณ์



“เดี๋ยวครับคุณน้า” เขาเรียกให้คนที่กำลังจะก้าวออกจากประตูบ้านหยุดชะงัก



“มีอะไรอีก!



“ผมอยากให้คุณน้าเก็บอะไรกลับไปคิดสักนิดน่ะครับ” พีเดินเข้าไปใกล้ ยิ้มกว้างเหมือนที่เคยทำ “เกย์ไม่ใช่เชื้อโรคนะครับ ไม่ต้องขยะแขยงกันขนาดนั้นก็ได้”



“เหอะ” เธอเชิดหน้าอย่างถือตัว



“ผมไม่รู้ว่าทัศนคติของคนมีเงินที่มองเราว่าอะไร แต่เกย์มันก็แค่ชื่อเรียก จริงๆ เราก็แค่รักคนคนหนึ่งโดยที่ไม่ได้จำกัดว่าเขาจะเป็นเพศชายหรือหญิง สังคมอาจแบ่งแยกก็จริงแต่ช่วยให้เกียรติกันหน่อยได้ไหม ผมอาจเป็นผู้ชายที่รักเพศเดียวกันและต่ำต้อยในสายตาคุณ แต่ถ้าใจผมน่ะ...” มือขาวทุบลงไปที่อกของตัวเองด้วยท่าทีหนักแน่น “ผมเชื่อเหลือเกินครับว่ามันสูงส่งกว่าคุณแน่นอน”



“เธอเป็นใครกล้ามาสั่งสอนฉัน!



“อยากโทรคุยกับพ่อผมเหรอครับ ไม่ดีมั้ง เดี๋ยวครอบครัวคุณไม่มีความสุขนะ”



เด็กน้อยแสยะยิ้มร้าย สีหน้าท่าทางที่เปลี่ยนจากนอบน้อมเป็นหยิ่งทระนงทำคุณเยาวภากัดฟันแน่น เธอสะบัดหน้าและจูงมือลูกสาวเดินออกไป สายตาที่มองเพื่อนซึ่งนับหน้าถือตากันมานานตอนนี้ไม่มีแม้แต่ความเป็นมิตรให้ คุณสิรินหน้าเสียเดินตามเพื่ออธิบายและไม่วายส่งสายตาอาฆาตใส่พีอีกครั้ง



คนตัวเล็กยักไหล่ทำท่าไม่สนใจก่อนหมุนตัวกลับและชนเข้ากับแผงอกแกร่งของแฟนตัวเองซึ่งยืนซ้อนหลังตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ เขาเริ่มยิ้มแหยๆ เมื่อปะทะเข้ากับตาคมดุคู่นั้น มือหนาคว้าแขนเรียวแล้วลากขึ้นชั้นสองไปโดยที่พีขัดขืนไม่ได้แม้แต่นิดเดียว



“พี่จ๋า เบาก่อน พี่จ๋า!!!



คนที่อวดเบ่งไปเมื่อครู่หมดมาดกลับกลายเป็นแฟนเด็กขี้อ้อนเหมือนเดิม เขาร้องเสียงหลงเมื่อทันทีที่ประตูห้องปิดลงแล้วถูกกอดรัดแน่น กีต้าร์กอดและถอนหายใจเหมือนโล่งอกกับเหตุการณ์เมื่อครู่นี้



“นึกว่าจะโกรธ” พีอมยิ้ม เสียงใสเอ่ยเบาๆ พร้อมมือบางที่ลูบหลังกว้างให้ใจเย็นลง



“ใครจะโกรธลง” กีต้าร์สูดลมหายใจเข้าลึก เก็บกักกลิ่นหอมของเรือนร่างในอ้อมแขนก่อนผละออกเล็กน้อย “ต้องขอบคุณต่างหากที่มาช่วยทัน ไม่อย่างนั้นคงได้หมั้นไปแล้ว”



“ใครจะยอมล่ะ!



คนตัวเล็กหน้าบึ้งตึงขึ้นมาทันที แก้มใสพองลมอย่างน่ารักจนคนที่มองอยู่อดไม่ได้ที่จะหอมแก้มไปฟอดใหญ่



“แล้วนี่มายังไง?” เสียงทุ้มถาม เขาจำได้ว่าบอกให้พีรออยู่ที่มหาลัย



“น้องก็ขึ้นวินมอเตอร์ไซต์มาน่ะสิ เปิดเฟสแล้วเจอภาพแบบนั้นใครจะทนรอได้”



“แล้วเมื่อกี้ทำแบบนั้นไม่กลัวแม่พี่เกลียดมากกว่าเดิมเหรอ?”



“ไม่! ทุกวันนี้ก็เกลียดอยู่แล้ว เกลียดอีกหน่อยคงไม่เป็นไร” พีพูดกลั้วหัวเราะ เขาใช้มือทั้งสองข้างกอบกุมหน้าคมของแฟนหนุ่มเอาไว้ ยิ้มอ่อนหวานไปให้เหมือนเป็นการส่งกำลังใจ “ให้คุณแม่พี่เกลียดน้องคนเดียวก็พอ ไหนๆ พี่ก็ทำตัวเป็นลูกที่ดีนั่งทนอยู่ตรงนั้นตั้งนาน”



“รู้ด้วย?”



“ก็ต้องรู้สิ ไม่งั้นจะเข้าไปช่วยได้ยังไง แต่แม่พี่ทำเกินไปนะ ตัวน้องเองก็ตอบโต้แรงเหมือนกัน ป่านนี้ความดันขึ้นไปอีกรอบแล้วมั้ง”



“บางทีท่านอาจเจอสะใภ้ที่เหมาะสมแล้วก็ได้นะ”



“พี่จ๋าว่างั้นเหรอ”



พีตาแวววาวเมื่อฟังที่แฟนคนดีของเขาพูด กีต้าร์อาจเลือกเขาจนกลายเป็นว่าหลงแฟนลืมแม่ แต่จริงๆ พีรู้ดีว่าคนรักแค่ทำตัวเป็นกลางมากที่สุดเท่านั้น ใครผิดก็ว่าไปตามผิด ครั้งนี้คุณสิรินทำเกินไป เธอติดนิสัยเอาแต่ใจตามประสาคุณนายที่ไม่มีใครกล้าขัดมาตลอด และกีต้าร์เองก็ไม่ได้หักหน้าเธอ ทั้งยังตามใจจำยอมให้ผู้หญิงที่หามานั่งกอดแขนนั่นก็ถือว่าทำมากพอแล้ว



พี่กีต้าร์ของเขาเป็นคนและมีความคิดเป็นของตัวเอง เขาไม่ใช่สัตว์ที่จะยอมให้ชักจูงง่ายๆ



บางทีข้อนี้คุณแม่เองอาจลืมไป



พีเอื้อมไปโอบรอบคอหนา ดึงให้คนหล่อโน้มลงมาใกล้กัน เขายกยิ้มและเอ่ยติดริมฝีปากกระจับ ยั่วยวนด้วยปลายจมูกที่คลอเคลียกับคนรักไม่ห่าง



“ไม่ยกพี่ให้ใครแน่ ต่อให้ร้ายน้องก็ยอม”



ปากอิ่มประกบเข้าหาร่างสูง ดูดดึงเบาๆ ก่อนผละออกมา สบตาคมคู่นั้นที่ยังคงจ้องนิ่งๆ มาที่เขา พีกำลังจะปล่อยมือออกจากคนรักแต่ยังไม่ทันที่จะถอยไปได้ก็ถูกดึงรั้งท้ายทอยเข้าหารับจูบที่หนักหน่วงกว่าเดิมจนเกือบหายใจไม่ทัน เสียงครางในลำคอสั่นเครือด้วยความวาบหวาม คนตัวบางเบียดกายนุ่มเขาหาร่างสูง อ่อนระทวยในอ้อมแขนแข็งแรงที่พยุงไว้ไม่ให้ล้มลงไปกองกับพื้น



“จะคลั่งแล้วอ้อน อย่าทำให้หลงมากไปกว่านี้ได้มั้ย”



เสียงทุ้มน่าฟังกระซิบเบาๆ หลังจากถอนจูบออกไป พีที่ยังคงหลับตาดื่มด่ำกับความสุขระบายยิ้มออกมาแล้วส่ายหน้าปฎิเสธ



“ไม่เอา พี่จ๋าต้องหลงน้องมากกว่านี้”



“จะขี้หึงเพิ่มขึ้นอีกนะ”



“ได้”



“หึ! แล้วอย่าบ่นให้ได้ยินล่ะ”



เด็กน้อยหัวเราะคิก กอดคนตรงหน้าแน่นกว่าเดิมด้วยความรู้สึกดี พีลืมตามอง เอียงคออย่างน่ารักให้คนหล่อที่อยู่ใกล้ชิดมัวเมาไปกับความสดใสของรอยยิ้ม



“น้องชอบให้พี่หวงแล้วน้องก็ชอบให้พี่ดุ ไม่รู้เลยเหรอ?”



กีต้าร์ยิ้มมุมปาก มองดวงตะวันดวงน้อยของเขาอย่างรักใคร่ก่อนจะเคลื่อนหน้าเข้าไปใกล้คนขี้อ้อนอีกครั้ง สบตากลมคู่สวยอย่างหลงใหล



“ชอบให้ดุ แล้วรู้หรือเปล่าว่าบนเตียงพี่ก็ดุด้วย”



“นั่นแหละ ชอบที่สุด”



+



เจ้าตัวแสบยักคิ้วท้าทายและคนที่โดนท้าก็ไม่รอช้ายกร่างบางขึ้นพาดบ่าทันที เขาแกล้งโยนพีลงบนเตียงนุ่ม ขึ้นคร่อมทับอย่างรวดเร็ว กดข้อมือทั้งสองข้างของคนรักไว้เหนือหัว ริมฝีปากเข้าจู่โจมซอกคอขาวทันที คนใต้ร่างเปิดทางเอียงคอให้อย่างเต็มใจ กีต้าร์ขบกัดจนเป็นรอย พรมจูบผิวกายหอมที่ไม่ว่าจะได้ลิ้มลองกี่ครั้งก็ไม่เคยรู้สึกพอ



เสียงครางผะแผ่วอย่างพึงพอใจดังปลุกอารมณ์ในกายชายหนุ่มให้ร้อนระอุมากยิ่งขึ้น กีต้าร์เงยหน้าขึ้นมองคนรักของตน ใบหน้าหวานที่ซับสีแดงจางๆ ดูเย้ายวน ปากอิ่มช่างเจรจานั้นเผยออ้ารับอากาศเข้าปอด เป็นภาพที่ทำเขาอดใจไม่ไหวต้องก้มลงไปหมายจะจุมพิตอีกครั้งด้วยความสิเน่หา



หากแต่ว่า...ไม่ทันได้ชิมความหวานจากเรียวปากสีสวยนั้นเสียงทุบประตูห้องก็ดังลั่นเสียก่อน



ปังๆๆๆ



“ออกมานะ ไอ้เด็กบ้า!



เสียงแหลมตะคอกด้วยโทสะดังลั่นอยู่หน้าห้อง ถ้ากรี๊ดได้เกรงว่าสิรินจะกรี๊ดไปแล้ว เจ้าของห้องที่กำลังจะเริ่มบรรเลงเพลงรักกับหวานใจชะงักกลางคัน กีต้าร์หยัดตัวขึ้นมา หันไปจ้องมองบานประตูที่กำลังสั่นอย่างอ่อนอกอ่อนใจ ก้มมองเด็กน้อยที่เสื้อผ้าเริ่มหลุดรุ่ยใต้ร่างแล้วก็ได้แต่ส่ายหัวไปมา เขาก้มลงจูบเปลือกตาสีอ่อนเป็นเชิงขอโทษก่อนจะคว้าเอาผ้าห่มมาคลุมกายบางและลุกไปเปิดประตูคุยกับมารดาที่กำลังโมโหจัด



“มันอยู่ไหน!!!



ประโยคแรกที่เจอหน้าเขาคุณแม่ก็ตวาดถามอย่างเดือดดาล มองเข้าไปในห้องเพื่อหาแฟนเด็กที่ทำเรื่องแสบสันเอาไว้ กะจะเอาเรื่องเต็มที่แต่ร่างสูงไม่ยอมให้ได้ทำง่ายขนาดนั้น เขาออกมา ปิดประตูห้องและขวางทางไว้



“แม่มาหาใครครับ?” แกล้งถามไปอย่างนั้นทั้งที่ในใจรู้อยู่แล้ว



“กีต้าร์ อย่ามาทำหน้าซื่อใส่แม่นะ รู้ไหมว่าเรื่องเมื่อกี้แม่เสียหน้าแค่ไหน คุณเยาว์เขาเป็นถึงเมียนายธนาคาร เป็นเพื่อนแม่ ทำไมแกปล่อยให้ไอ้เด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้านั่นมาหักหน้าแม่ได้!



“แม่ใจเย็นก่อนเถอะครับ”



“ไม่! แกหลงมันจนลืมแม่ เห็นมันดีกว่าแม่”



สิรินใช้อารมณ์กับลูกชาย หน้าเธอสีเข้มด้วยความโกรธจัด กีต้าร์ไม่เถียงอะไรอีก เขาทำเพียงแค่นิ่งฟังมารดาเท่านั้น แม่บ้านหลายคนวิ่งขึ้นมาดูเพราะได้ยินเสียงเอะอะ พอเห็นว่าเป็นเจ้านายต่างก็หลบไปแอบฟังเงียบๆ ในมุมที่มองเห็นยาก เป็นที่รู้กันทั่วว่าคุณหญิงสิรินอารมณ์ร้ายและเอาแต่ใจมากแค่ไหน เธอว่าลูกชายสารพัดจนเหนื่อยและหยุดไปเอง ตายังคงมองอย่างไม่พอใจขณะหอบอยู่



“แม่ฟังผมหน่อยนะครับ” กีต้าร์ใช้จังหวะนั้นในการแสดงความคิดเห็น “แม่ให้ผมมาที่บ้านด้วยเหตุผลว่ามีของจะให้ แต่กลับนัดใครก็ไม่รู้มาดูตัว แม่ไม่คิดว่ามันผิดบ้างเหรอครับ”



“นี่แกกำลังจะสั่งสอนแม่อีกคนงั้นสิ”



“ผมแค่อยากให้มองความเป็นจริง ผมไม่ใช่พอใจกับเรื่องนี้ แต่เพราะแม่เป็นแม่ผมถึงยังนิ่งอยู่ ผมมีแฟน ผมรักเขามาก แม้ว่าแม่จะไม่เห็นด้วยแต่ผมก็พยายามเต็มที่แล้วกับการแก้ไขให้มันดีขึ้น ผมอาจเป็นลูกที่ดีทำตามที่แม่ต้องการไม่ได้ ผมขอโทษครับ”



“เพราะมัน...เพราะมันใช่มั้ย!



“แม่...”



“ออกมานะไอ้เด็กเลว ออกมา!!!



ยิ่งกีตาร์พยายามพูดมันก็ยิ่งเหมือนเขาราดน้ำมันใส่ไฟกองใหญ่ คุณสิรินไม่ฟังอะไรอีกแล้ว เธอกำลังคิดว่าลูกชายไม่รักโดยมีต้นเหตุมาจากพี มือเรียวผลักกีต้าร์ออกไป ทุบประตูห้องนอนลูกชายเพื่อเรียกคนที่อยู่ในนั้นออกมา แน่นอนว่าพีที่ยืนฟังอยู่ก่อนแล้วก็เปิดทันที



เด็กหนุ่มอายุน้อยที่สุดในบ้านกับเสื้อนักศึกษาที่ไม่ค่อยเรียบร้อยเท่าไหร่ดูไม่น่ามองนัก ปากบวมเจ่อ คอมีรอยฟันเด่นชัด สิรินมองภาพตรงหน้า ความโมโหจากที่มีมากอยู่แล้วยิ่งเพิ่มขึ้นอีกเมื่อรู้แน่ชัดว่าหลังจากหักหน้าเธอแล้วพีกับลูกชายตัวเองกำลังทำอะไรกัน



ในขณะที่เธอถูกเพื่อนเลิกคบ โดนด่าสารพัด แต่คนที่ทำให้มันเกิดขึ้นกลับมายั่วยวนลูกเธออยู่บนห้อง



“แกมันต่ำ!!!




เพี๊ยะ!




“แม่!!!



เสียงของฝ่ามือที่ฟาดลงกระทบกับแก้มนวลจนหน้าสวยหันไปอีกทางทำร่างสูงตกใจจนต้องรีบเอาตัวเองมาคั่นกลางระหว่างคนรักกับบุพการีที่ตอนนี้ดูจะไร้เหตุผล เขาหันมองแก้มนุ่มที่เป็นรอยชัดกว่าตอนเช้าอย่างเสียใจ กีต้าร์ปกป้องและถนอมพีมาตลอด แต่เขากลับปล่อยให้แม่ตัวเองทำร้ายคนรักต่อหน้าต่อตา ทั้งๆ ที่พีก็ไม่ได้มีความผิดอะไรเลยด้วยซ้ำ



“ทำไมกีต้าร์ แม่ตบหน้าแฟนแกไม่ได้เหรอ แตะต้องไม่ได้เลยสินะ” เสียงด้านหลังยังคงเกรี้ยวกราด



“นี่มันเกินไปนะครับ”



คนเป็นลูกชายกำลังจะหันไปหามารดาเพื่อบอกว่าทำไม่ถูกต้องแต่มือขาวของแฟนเด็กก็รั้งเขาไว้เสียก่อน พีส่ายหน้าแล้วออกมาจากหลังของร่างสูง เผชิญหน้ากับสิรินด้วยตัวของเขาเอง ไม่ได้มีท่าทางหยิ่งผยองหรือจองหอง พียังคงยกมือไหว้เหมือนเดิม แต่ในแววตามีความอยากเอาชนะอยู่เต็มร้อย



“ผมต้องขอโทษที่ทำคุณหญิงไม่พอใจ แต่ที่ผมพูดตอนอยู่ด้านล่างคือเรื่องจริงทั้งหมดนะครับ ผมเป็นลูกสะใภ้คุณหญิง เป็นเมียพี่ต้าร์”



“ใครเขาอยากได้แกมาเป็นสะใภ้ ไอ้เด็กเหลือขอ!



“ไม่มีใครอยากหรอกครับ ผมเสนอหน้าเอง เพราะว่าผมก็เสียตัวให้ลูกชายของคุณหญิงไป...” นิ้วป้อมๆ ยกขึ้นมาทำท่านับจำนวน “แหม่...ผมเสียไปกี่ครั้งผมยังจำไม่ได้เลย งั้นเอาเป็นครั้งล่าสุดเมื่อกี้นี้ละกัน ที่นี่ บ้านหลังนี้ กับผู้ชายข้างหลังผมคนนี้ นี่ยังไม่เรียกว่าสะใภ้ของแม่อีกเหรอครับ”



“กรี๊ดดดด!!! แกไม่มีสิทธิ์เรียกฉันแบบนั้นนะ”



“ผมมีสิทธิ์ ก็คุณหญิงเป็นแม่ผัวผม”



เพี๊ยะ!



โดนอีกครั้งที่แก้มข้างเดิม กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งในโพรงปากสวย คนถือสิทธิ์สะใภ้ของบ้านใช้ลิ้นดุนแผลที่แตกพร้อมยกมือห้ามแฟนหนุ่มที่จะเดินมาปกป้อง เรื่องนี้กีต้าร์ยุ่งไม่ได้ เขาจะให้แม่ลูกทะเลาะกันเพราะตัวเองมากไปกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว



พีเงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้ม มองคนอายุมากกว่าตรงหน้าที่ควบคุมอารมณ์ของตนเองไม่อยู่...



คุณสิรินคงถูกเลี้ยงดูมาอย่างตามใจตลอดชีวิตตามประสาคุณหนูที่เพียบพร้อม มีสามีที่รักและยอมทุกอย่าง พอลูกชายไม่ได้ดังใจจึงรับไม่ได้และก้าวร้าว ทำดีด้วยเท่าไหร่ก็ไม่ได้ผล



ถ้าอย่างนั้นในเมื่อขิงรามาข่าก็ต้องแรงไป!



พีตัดสินใจทำแบบนี้ตั้งแต่วินาทีที่โดนตบครั้งแรกแล้ว



“ถ้าตบผมแล้วทำให้คุณหญิงยอมรับความจริงได้บ้างก็ตบเถอะครับ ตบแรงๆ ผมทนได้ ผมทนมือทนเท้า โดนผัวขย่มทั้งคืนผมยังทนได้เลย”




เพี๊ยะ!




อื้อหือ แม่ตบจริงจัง!!







คนท้าทายที่โดนฝ่ามือรอบสามฝืนความเจ็บทำหน้านิ่งและยิ้มเหมือนโรคจิตให้คุณสิรินโกรธจัดกว่าเดิม มันเป็นปกติหากทำร้ายใครแล้วมันไม่เป็นไปตามที่ต้องการคนทำก็ไม่มีทางชอบ อยากให้เขาเจ็บปวดแต่ดันมายิ้มให้แบบนี้ แน่นอนว่าตัวเองก็ต้องเป็นฝ่ายที่เจ็บใจเสียเอง



แม่ผัวลูกสะใภ้ยังคงปะทะสายตากัน พีไม่ก้าวร้าวและไม่มองอย่างเหยียดหยาม เขาเพียงแค่ประสานสายตาไปนิ่งๆ เพื่อปกป้องตัวเอง เขาจะไม่อ่อนแอหากนั่นมันทำให้เขาดูรังแกได้ง่าย



“พี่จ๋า เราอยู่ที่นี่กันอีกสักอาทิตย์นึงเถอะนะ”




เสียงใสพูดกับคนรักทั้งๆ ที่ไม่หันไปมอง รูปประโยคเหมือนขอร้องหากแต่จริงๆ คือคำสั่ง พีจะไม่กลับไปที่ร้านซึ่งอาศัยมาตลอดสองปีแน่ๆ ถ้าเรื่องนี้ยังไม่จบ เขาไม่อยากเห็นแม่แฟนพาผู้หญิงคนไหนมากระชับความสัมพันธ์กับลูกชายของเธออีก



ฝ่ายคุณสิรินเองก็กำหมัดแน่น เงื้อมือทำท่าจะตบอีกครั้งแต่คราวนี้ร่างสูงของกีต้าร์พุ่งเข้ามาบังเอาไว้ซะก่อน เธอจึงต้องชะงักไว้ ฝ่ามือที่แดงเพราะตบแรงมากเกินไปสั่นน้อยๆ



“ใครให้แกอยู่ นี่บ้านฉัน ฉันไม่อนุญาต ฉันจะแจ้งตำรวจมาจับแกข้อหาบุกรุก”



“อย่าลืมว่าผมเป็นแฟนพี่ต้าร์สิครับ ตำรวจไม่ลากไปหรอก อีกอย่างผมเองก็อยากอยู่ปรับความเข้าใจกับคุณหญิงด้วย ผมเป็นเด็ก ผมอยากให้ผู้ใหญ่เอ็นดู”



“หน้าด้าน!



“ยอมรับครับ ^^



ไม่มีใครยอมใคร เป็นมวยที่ถูกคู่จริงๆ คนบรรดาแม่บ้านที่ตั้งหน้าตั้งตาแอบดูถึงกับลุ้นจนตัวโก่ง พวกเธอเอ็นดูเด็กผู้ชายที่เป็นแฟนเจ้านายคนเล็กของบ้านเพราะน่ารักและนิสัยดี ไม่คิดว่าพอจะปะคะคารมกับแม่ผัวแล้วจะราวกับเปลี่ยนเป็นอีกคนได้ขนาดนี้ ดวงตาคู่นั้นซุกซนเหมือนกำลังเล่นสนุกที่ได้ปั่นประสาทคุณผู้หญิงของบ้าน



แต่ก็นะ ไม่ทำแบบนั้นก็คงโดนกดขี่จนทนไม่ไหว



“ดูที่มันพูดกับแม่สิกีต้าร์ แกปล่อยให้มันพูดแบบนี้กับแม่ตัวเองได้ยังไง ฉันเป็นแม่แกนะ!” เมื่อเห็นว่าเถียงไม่ชนะพี สิรินจึงหันมาแว้ดใส่ลูกชายตัวเองที่ยืนเป็นโล่ปกป้องคนตัวเล็กไม่ไปไหน



ร่างสูงถอนหายใจ กีต้าร์รู้สึกเหนื่อยกับเรื่องนี้มากๆ เขาเข้าข้างฝ่ายไหนไม่ได้เลย เป็นคนกลางมักลำบากใจเสมอ



“ผมว่าเราควรจบเรื่องนี้ได้แล้วนะครับ ให้น้องกราบขอโทษแม่ดีมั้ย เราจะได้ไม่ต้องทะเลาะกันอีก” เขาหาทางออกที่ดีที่สุด และรู้ด้วยว่าพียอมกราบมารดาตนแน่ๆ พีเป็นเด็กดี เชื่อฟังเขา พีอยากให้แม่เขาเอ็นดู กีต้าร์มองออก



แต่ปัญหามันไม่ได้อยู่ที่แฟนขี้อ้อนของเขาเลย



มันอยู่ที่ผู้ให้กำเนิดของเขาเพียงคนเดียว...



“แม่ไม่ต้องการคำขอโทษ แม่ต้องการให้แกเลิกกับมัน!



แบบนี้ไง ถึงเป็นงานยากที่ทั้งเขาและพ่อคิดไม่ตกสักทีว่าจะทำอย่างไร



“เฮ้อ!!!” คนหล่อที่มักจะเย็นชาถอนหายใจเฮือกใหญ่ เขาหันกลับไปด้านหลัง สั่งให้พีเข้าไปรอในห้องนอน เด็กน้อยทำตามอย่างว่าง่ายแต่ก่อนไปก็ยกมือไว้แม่ของแฟนเป็นการขอโทษและขอตัวลา



อ่อนน้อมขนาดนี้ยังโดนผู้ใหญ่เกลียดได้อีก น่าสงสารเจ้าตัวแสบของเขาจริงๆ



“จะไปไหน แกต้องออกไปจากบ้านฉันนะ!



“แม่ครับ พอแล้ว!



กีต้าร์ใช้แขนกันแม่ตัวเองที่ทำท่าจะตามพีเข้าไปในห้องไว้ แม้ว่าเธอจะทำท่าไม่พอใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้เมื่อคราวนี้ลูกชายเอาจริง ร่างสูงประคองคุณหญิงของบ้านให้เดินลงไปข้างล่างเพื่อคุยกันและเพื่อไม่ให้แม่ของเขายุ่งอะไรกับพีได้อีก



“ขอโทษแทนพีด้วยนะครับ ผมจะสอนและตักเตือนน้องเองว่าคำไหนไม่ควรใช้พูดกับผู้ใหญ่”



กีต้าร์พูดขึ้นเมื่อเขาลงมาถึงห้องนั่งเล่น คุณสิรินได้ยินแบบนั้นก็หันไปจับแขนลูกชาย ออกคำสั่งเสียงแข็งทันที



“ลูกต้องเลิกกับมันนะต้าร์ เลิกไปเลย!



“แม่ครับ ผมทำไม่ได้หรอก”



“ทำไม?”



“ผมจะไม่เลิกกับพี ทางเดียวที่เราจะแยกกันคือเขาเป็นฝ่ายไปจากผมเอง ไม่ใช่ผมที่ทิ้งเขา ผมไม่มีวันทิ้งพี”



สิรินมองเข้าไปในดวงตาที่จริงจังของลูกชาย กีต้าร์ไม่ได้มีแววล้อเล่นหรือลังเลใดๆ ในนั้น บรรยากาศระหว่างแม่ลูกเริ่มมาคุ เธอส่งสายตาผิดหวังและสะบัดตัวออกจากการประคองของลูกชาย



“ได้ กีต้าร์ ถ้าลูกพูดแบบนั้น...ได้เลย แม่จะทำให้มันออกไปจากชีวิตลูกเอง! ใบหน้าที่สวยสมวัยถมึงทึงกว่าเดิม “แล้วจะมาว่าแม่ใจร้ายไม่ได้ จำไว้!

 


ร่างสูงกลับขึ้นห้องนอนด้วยสีหน้าเรียบเฉยแต่ในใจเต็มไปด้วยความกังวล เขาอยากพาพีกลับไปในที่ของพวกเขาเสียเดี๋ยวนี้แต่ก็รู้อีกว่าเจ้าตัวแสบไม่ไปด้วยแน่ๆ ถ้าตั้งใจจะทำอะไรพีไม่เคยลังเลและจะทำมันเต็มที่ ต่อให้เขาคัดค้านก็ไม่สน เป็นเด็กดื้อแบบนั้นทำเอาปวดหัวมาหลายครั้ง



มือหนาเปิดประตูห้องของตัวเองเข้าไป ในหัวคิดไว้ว่าพีจะต้องนั่งรอด้วยสีหน้ากังวลอยู่บนเตียง หากแต่เปล่าเลย เด็กดื้อของเขายืนเปิดอัลบั้มรูปวัยเด็กที่กีต้าร์เก็บไว้ในตู้หนังสือดูอย่างเพลิดเพลิน ซ้ำยังยิ้มไปกับภาพน่ารักๆ ของเขาในช่วงเวลานั้นอีกด้วย ท่าทางยังดูปกติดีไม่มีความเศร้าใดๆ นี่ถ้าแม่เขารู้ว่าแฟนตัวแสบที่ก่อกวนไปเมื่อครู่ยังทำตัวเป็นทองไม่รู้ร้อนแบบนี้มีหวังโมโหอีกแน่



“พี่จ๋า มาแล้วเหรอ?” คนตัวเล็กหันมาเห็นเขาก็รีบวางอัลบั้มลงแล้วเดินดุ๊กดิ๊กมาหา



กีต้าร์ลูบหัวกลมๆ นั้นอย่างเอ็นดู พีปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์เก่ง รู้จักแยกแยะ ตอนนี้คงไม่อยากให้เขาคิดมากจึงแสร้งทำไม่เครียดอะไรให้เห็น



“อ้อน จะอยู่ที่นี่เป็นอาทิตย์จริงๆ เหรอ?” คนตัวโตกว่าถามเพื่อความแน่ใจ



“อยู่สิ น้องต้องเอาชนะใจคุณแม่ให้ได้นะ จะกลับไปเฉยๆ แล้วทิ้งปัญหาให้คาราคาซังมันไม่ได้หรอก”



“แต่แม่พี่ไม่ใช่คนใจอ่อนง่ายขนาดนั้นนะ”



“น้องจะพยายาม”



กำปั้นน้อยๆ ถูกยกขึ้นเป็นเชิงเรียกความมั่นใจ พียิ้มจนตาหยี เห็นฟันขาวเรียงตัวเป็นระเบียบชัดเจน กีต้าร์ถอนหายใจเป็นรอบที่เท่าไหร่ของวันก็ไม่อาจนับได้ เขาพยักหน้าเบาๆ เป็นเชิงรับรู้และเข้าใจ



“ถ้าคิดแบบนั้นก็ตามใจ แต่ต้องใช้คำพูดที่ดีกว่านี้ กับผู้ใหญ่อย่าทำตัวไม่น่ารัก ไหนว่าเป็นเด็กดี เมื่อกี้มันเด็กแสบชัดๆ เลย”



“งื้อออ อย่าดุน้องสิ ก็แม่พี่สติแตกอ่ะ จะให้เหนียมเจี้ยมได้ยังไง”



“แล้วโดนตบกลับมามันคุ้มไหม?”



“คุ้ม! ยังไงน้องก็ชนะ (^o^)/



“ปากแตกแล้วยังจะเล่นอีก”



กีต้าร์ส่งเสียงพร้อมสายตาดุๆ ไปอย่างไม่จริงจังมากนัก เขาลูบแผลมุมปากของพีเบาๆ เหมือนกลัวว่าเจ้าของจะเจ็บ แก้มแดงบวมช้ำเห็นชัดเจน มองจนพอใจแล้วร่างสูงก็รื้อตู้หาผ้าเช็ดหน้าผืนใหญ่ก่อนเดินไปทางที่ตู้เย็นมินิในห้อง เปิดและเทน้ำแข็งจากแม่พิมพ์ใส่ผ้า ทำเป็นลูกประคบเพื่อลดอาการบวมให้พี



เขาไม่รู้ว่าทำถูกไหม แต่อย่างน้อยก็อยากทำอะไรสักอย่างเพื่อคนรักให้ตัวเองสบายใจ



“โอ๊ยๆ พี่จ๋า มันแสบ!



พีร้องโอดโอยเมื่อความเย็นของน้ำแข็งในผ้าเช็ดถูกประคบลงมาที่มุมปากเขา คนที่เก่งตอนปะทะคารมกับแม่แฟนตอนนี้มานั่งน้ำตาเล็ดอยู่บนพื้นห้องอย่างหมดมาด เด็กแสบออดอ้อนออเซาะแฟนตัวเองด้วยการปีนขึ้นไปนั่งคร่อมตัก ซบหน้าลงบนอกหนาทำท่าทางราวสัตว์ตัวน้อยหารังนอน



“เจ็บจังพี่ต้าร์ น้องไม่เอาแล้ว” เสียงใสเอ่ยบอกอย่างน่าสงสาร



“ไม่ได้ ประคบหน่อย เดี๋ยวมันบวมมากกว่านี้”



“ไม่เอาอ่า!!! น้องไม่เป็นไรแล้ว ปล่อยมันไว้เดี๋ยวก็หายเอง”



“อ้อน อย่าดื้อ!



“ฮืออออ T^T



พีเริ่มงอแง ยิ่งโดนดุก็ยิ่งแบะปาก ในห้องนอนที่แอร์ยังคงทำงานสร้างความเย็นได้อย่างเต็มที่ ร่างบางบดเบียดกายเข้าหาความอบอุ่น หน้าสวยเงยขึ้นมองคนตัวโตด้วยสายตาแพรวพราว พีชันเข่าขึ้น เอื้อมแขนไปคล้องคอแฟนหนุ่มของตน เสื้อนักศึกษาสีขาวที่กระดุมหลุดไปหลายเม็ดเจ้าของไม่ได้สนใจจะติดมันกลับคืนทำให้อกขาวเด่นชัดต่อสายตาคนที่อยู่ในองศาใกล้ระยะการมองพอดิบพอดี



“น้องว่าน้ำแข็งประคบมันไม่ช่วยให้หายเร็วขึ้นหรอก เอาอย่างอื่นดีกว่า”



“อะไร?”



กีต้าร์ถามอย่างสงสัย ได้ยินพีหัวเราะคิกคักก่อนคนตัวเล็กจะโน้มตัวลงมา พูดเสียงอ่อนเสียงหวานชิดหน้าเขาจนปากแทบจะชนกัน



“จุ๊บน้องหน่อย ตรงไหนน้องเจ็บพี่จ๋าก็เป่าเพี้ยงๆ เดี๋ยวมันก็หายแล้ว”



“เป็นเด็กสามขวบรึไงพี”



“นะๆ เป่าให้หน่อย เนี่ยๆ เป่าเลย”



ไม่ว่าเปล่าเจ้าตัวดื้อยังยื่นแก้มข้างที่โดนตบหลายฉาดมาตรงหน้าเขา กีต้าร์ส่ายหัวอย่างอ่อนอกอ่อนใจแต่ก็ยอมทำตามที่อีกคนร้องขอ เขาแนบริมฝีปากลงไปบนรอยช้ำนั้นอย่างอ่อนหวานก่อนจะผละออกมาแล้วเป่าลมเบาๆ เพื่อปลอบโยนแก้มนุ่มที่บอบบาง



“เพี้ยง! หายแล้วนะครับ”



๑๐๐%
.............................
#แฟนน้องดุ
โอ๊ยยยย ใจละลายยยยย
พี่ต้าร์ขาาาาาา แบบนี้น้องพีคงอยากโดนตบอีกสักสิบที
เพี้ยงเดียวจอด โง้ยยยยยย น่าร้ากกกกก
จะเอาคนนี้ จะแย่งคนนี้ พี่ต้าร์ดีงามมมมม

 
ติดตามไรเตอร์ได้ที่
(เลือกจิ้มแอพที่สะดวกตามภาพ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.305K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,393 ความคิดเห็น

  1. #3391 gisel (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 18:28
    เอาจริง รำคาญอิแม่และกีตาร์มาก แฟนตัวเองโดนพูดจาแย่ๆ และทำร้ายร่างกายโดยแม่ตัวเองอะ ยอมแม่อยู่ได้ บอกเดี๋ยวสอนน้องให้ สอนแม่ก่อนเลย โมโหมากนะ ถ้าบ้านน้องรู้ว่าน้องต้องเจอกับอะไรแบบนี้อะ รับได้อ่อ เห็นบอกว่ารักมาก หวงมาก นี่น้องโดนแม่ตัวเองทำร้ายมากี่รอบแล้วอะ ยอมแม่อยู่ได้ รำคาญจริง
    #3,391
    0
  2. #3320 Maculyne (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:16

    ห้ะ ตอนแรกก็ปลื้มเรื่องนี้นะแต่ไปๆมาๆกลับออกทะเล หน้าที่ของพระเอกก็เหมือนกลวงๆจะมาตกม้าตายตอนท้ายเรื่องไม่ได้นะคะ

    #3,320
    0
  3. #3306 SandSeaSun (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:30
    แม่พี่ทำตัวเองแต่โยนลงน้องทุกอย่าง อายุเยอะแล้วแต่สมองเหมือนเด็กอ่ะ แต่น้องนี่ทนมากเลยนะกอดๆ
    #3,306
    0
  4. #3300 Kie Naka (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 / 03:11
    คือคนกลางแย่มาก กีต้าร์ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลย แบบนร่คือผัวที่ไม่ดี

    ปัญหาแบบนี้คนกลางเท่านั้นที่จะต้องแก้ไขปัญหา
    #3,300
    0
  5. #3279 GGiee (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 มกราคม 2563 / 22:01
    เอ๊า ทะเลาะเปงหมาบ้า
    #3,279
    0
  6. #1266 Spices_smile (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 12:40
    เห้อออออออออ
    #1,266
    0
  7. #1232 แมวดมกาว'วว (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2562 / 08:28
    รำคาญพี่มันว่ะ เห็นน้องโดนตบอยู่ได้ ยังทำอะไรแม่ตัวเองไม่ได้ ปากบอกว่ารัก แต่ก็จัดการไม่ได้เด็ดขาด มันน้อยใจแทนพี ที่มีแฟนไม่ช่วยพูดไม่ช่วยจัดการอะไรเด็ดขาดมากพอ
    #1,232
    0
  8. #1037 tarnandtip (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 01:52

    โอ๊ย! มีแบบต้าร์อีกสักคนไหมเนี้ย อยากได้มาครอบครองเป็นของตัวเอง ไม่ไหวแล้วจริงๆ อิจฉาพีใจจะขาด จากเป็นแม่ลูกขอฉีกสัญญาทิ้งให้หมด แล้วเปลี่ยนใจมาแย่งกับพีไหมเนี้ย https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-09.png

    #1,037
    0
  9. #1025 POP (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 11:15

    โดนตบหลายรอบขนาดนี้ ควนแจ้งตำนวจได้แล้วมะ ทำไมต้องทนขนาดนั้น พ่อแม่ตัวเองยังไม่เคยทำเลย

    #1,025
    0
  10. #641 Nanthara (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 19:26
    แม่ผัวใจร้ายจังสงสารน้อง
    #641
    0
  11. #635 Ferrier (เฟริเรียร์) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 00:08
    เป็นฉัน ฉันตบสู้แล้วนะ แต่ก็เข้าใจพีแหละ เฮ้อออ
    #635
    0
  12. #461 zeezeenan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 15:38
    เกินไปปปป มาทำร้ายร่างกายคนอื่นได้ยังไง พ่อแม่เขายังไม่เคยทำ
    #461
    0
  13. #448 Iovely39 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 00:44
    คือแบบลูกเขาก็มีพ่อมีแม่ปะ!!
    #448
    0
  14. #436 malin964 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 21:22
    อยากรู้ครอบครัวอิน้องต้องแรงงส์ แน่
    #436
    0
  15. #426 tanyawikit (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 14:39

    ดูท่าแล้ว ความดุเดือด ระหว่าง หญิงริน และ น้องพี คงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น

    หนุ่มกีตาร์ คงปวดหัวอีกนาน ถ้าหญิงรินเล่นแรง หนุ่มกีตาร์ จะดูแล น้องพี ไหวเร้อ

    จากนี้ อีกนาน 5555555

    ขอแค่ให้แสบทันกัน จะได้สนุก อย่าให้ใครเพลี่ยงพล้ำ มากจนเกินไป จะได้ดู ศีล เสมอ กัน

    #426
    0
  16. #423 raving_fox (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 09:36
    ไม่ง่ายเลยนะ
    #423
    0
  17. #422 K.white wine (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 09:30
    โอ๊ยยยยยยยย อยากลักพาตัวพี่จ๋ามาอยู่ด้วยยยยยย ละมุนละไมเว่อร์~~
    #422
    0
  18. #421 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 09:23
    น้องพีจะเจออะไรอีกมั้ยล่ะเนี่ย
    #421
    0
  19. #420 tavadza12 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 08:24
    แม่ผัวเหมือนโตแต่ตัวแต่สมองยังไม่โตมีสมองแต่ไม่คิดแยกแยะทำลูกเขาเป็นเหมือนลูกไม่พ่อมีแม่ไปได้นึกจะทำยังไงก็ได้สมควรแล้วให้เด็กมันถอนหงอก ใช้แต่อารมณ์จ้าวอารมณ์ไปเถอะ จะรอวันพ่อแม่ฝั่งน้องนู้นมาตอกหน้าบ้างเอาให้หงายไปเลย
    #420
    0
  20. #419 ChitraPiromnukul (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 08:06
    คุณแม่คะ..ระวังเส้นเลือดสมองแตกนะ
    #419
    0
  21. #418 MaySupaporn (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 05:45
    แม่ผัวน้อแม่ผัวอยากตบให้รู้แล้วรู้รอด
    #418
    0
  22. #417 Chom_snj (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 02:37
    แม่พี่ตาร์นี่แบบเฮ้อ เกินไปจริงๆนะ ลูกเขามีพ่อมีแม่อ่ะ สงสารยัยน้องอ้อน
    #417
    0
  23. #416 SuneeWichafuaeng (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 01:04
    รุ้ได้ไงว่าน้องไม่มีหัวนอนปลายเท้า เกินไปเเม่ผัวเนี้ยโคตรไม่มีเหตุผลเลย
    #416
    0
  24. #415 Applenaka123 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 00:57
    ไหนบอกว่ารักเมียมากไงแล้วทำไมถึงยืนไห้แม่ตัวเองตบขนาดนั้นวะ จริงๆกีตาร์เป็นคนกลางควรเคลียร์ไห้มันจบๆกันไปปะ นี่อะไรปล่อยไห้ตีกันอยู่นั่น กลัวแม่เสียใจแล้วไม่กลัวเมียตัวเองเสียใจรึไงวะ พีนี่ก็เหมือนกันยอมไห้เค้าด่าอยู่นั่น รักผัวมากแต่ไม่รักตัวเองรึใง ไม่คิดว่าพ่อแม่เค้าจะเสียใจรึใงวะ เลี้ยงลูกมาดีๆ แต่ลูกดันมาไห้แม่ผัวด่าเป็นหมูเป็นหมา (เราอินเกินไปไหมอ่ะ 😆)
    #415
    0
  25. #414 ME>_< (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 00:47
    จัดให้หนักกก
    #414
    0