My boyfriend #แฟนน้องดุ 'yaoi

ตอนที่ 5 : แฟนน้องดุ : 04

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,809
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 982 ครั้ง
    27 ก.ย. 62

Chapter

04





ปังๆๆๆ



เสียงเคาะประตูยังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่องแต่ไม่มีใครกล้าเปิดให้คนข้างนอกเข้ามา ความดังของมันบ่งบอกว่าคนที่ยืนอยู่ด้านนอกนั้นกำลังโมโหแค่ไหน และถ้าปล่อยให้คอยนานกว่านี้ไอ้ประตูห้องนี่ก็จะกั้นเขาไม่ได้อีกต่อไป กีต้าร์คงพังมันเข้ามาแล้วฉุดแฟนเด็กไปกระทำชำเรา! พีแบะปากจับแขนคนใกล้ตัวไว้แน่น พูดเสียงเอื่อยๆ อย่างไว้อาลัยให้ตัวเอง



“พี่ไนท์ กระเพาะปลาศาลาสี่ หลังผมโดนผัวฆ่าตายนะพี่ (T^T)



“มึงไม่บอกชื่อวัดไปด้วยเลยวะพี”



“วัดดอนแล้วกัน โลงผมตั้งคู่กันกับไอ้มีน คืนที่สองขอหูฉลามน้ำแดงนะ”



“ส้นตรีนเถอะพี เอากูไปเกี่ยวด้วยทำไมเล่า!!!



“มึงจะไม่ตายเป็นเพื่อนกูจริงๆ เหรอมีน (TOT)/



“ยังมีอารมณ์มาเล่นอีกนะไอ้เวร!



มีนส่ายหน้าด้วยความระอาใจกับนิสัยของเพื่อน เขารู้ว่าพีกลัวแต่กำลังทำตัวบ้าบอลดความกดดันให้ตัวเอง รุ่นพี่หลายคนในนี้เคยเห็นพี่กีต้าร์มาแล้วบ้างแต่ไม่มีใครได้รู้จักแบบจริงจัง วันนี้คงเป็นวันแรกที่เด็กมหาลัยทั้งหลายจะได้พบกับพ่อทูนหัวสุดที่รักของนายพีระซึ่งกำลังคิดภาพตัวเองสิ้นใจตายคาเตียงอยู่



คนที่รับอาสามาส่องตาแมวในตอนแรกสูดลมหายใจเข้าลึก เรียกความกล้าแล้วเปิดประตูเชิญมัจจุราชให้เดินเข้ามาในห้องพร้อมบรรยากาศแสนน่ากลัว



กีต้าร์ไม่พูดอะไร ใบหน้าหล่อเหลาดุดันพร้อมหาเรื่องทุกคนที่ขวางหูขวางตา เขาไม่ได้ต่อว่าอะไรทั้งนั้นเพียงแค่จ้องมองไปยังคนคนเดียวที่ยืนหลบอยู่หลังห้อง พีพยายามทำตัวลีบๆ อยู่ด้านหลังพี่รหัสให้มากที่สุด หวังเพียงว่าพี่ชายจะช่วยได้ในเวลานี้ แต่ร่างเล็กหารู้ไม่ว่าการกระทำนั้นยิ่งเพิ่มโทสะให้กับแฟนตัวเอง



“กูบอกไว้ว่าให้มึงกลับบ้านกี่โมง?”



เสียงเข้มถาม ขายาวก้าวเข้าหาอย่างรวดเร็ว



“พี่...พี่จ๋า...”



“ตอบคำถามกู”



“คือน้อง...”



“อย่าหลบหลังคนอื่นสิวะ!!!



ร่างสูงตะคอกดังลั่น อาการหึงเริ่มครอบงำเมื่อเห็นว่าเจ้าตัวเล็กที่เคยเชื่อฟังกำลังตัวสั่นแอบอยู่ข้างหลังคนอื่น นี่กล้าเอาร่างกายบอบบางที่เขาหวงแหนไปแนบชิดกับใครโดยไม่เกรงใจกันเลยเหรอ มันเนไปแล้ว! มือหนากระชากแขนพีออกจากไนท์อย่างแรงให้แฟนตัวดีถลาเข้ามาหาตน ไนท์เห็นแบบนั้นก็รับคว้าแขนน้องชายไว้แน่น ส่งสายตาไม่พอใจให้กับคนมาใหม่ด้วยความไม่เป็นมิตร



“มีอะไรคุยกันดีๆ ดิพี่ ทำไมต้องรุนแรงกับน้องมันด้วย”



“แล้วมึงเสือกอะไรกับแฟนกู!



“ผมเป็นพี่รหัสของพี”



“แต่กูเป็นผัวมัน!



กีต้าร์ย้ำเสียงเข้ม สายตาดุดันเอาเรื่องไนท์อย่างไม่ยอมแพ้ เขาดึงแฟนตัวน้อยมาหาตนโดยที่พีไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด พียอมโอนอ่อนผ่อนตามด้วยรู้ดีว่าตอนนี้อารมณ์ของคนรักไม่ได้อยู่ในสภาวะจะอธิบายอะไรได้ เพียงแค่ทำให้ไม่อาละวาดหนักไปกว่านี้ก็ดีเท่าไหร่แล้ว



หน้าหล่อหันมาหา จ้องอย่างคาดคั้นทำเอาคนที่หน้าซีดอยู่แล้วยิ่งซีดกว่าเดิมเข้าไปใหญ่ มือบางเลื่อนมากุมมือหนาเบาๆ ส่ายหน้าเชิงบอกว่าไม่ได้มีอะไรเป็นไปอย่างที่ร่างสูงคิด



“กลับ!



คำสั่งเด็ดขาดของกีต้าร์ถือเป็นการปราณีขั้นสุด พียิ้มแหยๆ โบกมือลาทุกคนในห้องก่อนโดนลากออกไปโดยมีสายตาห่วงใยของมีนและไนท์ไล่ตามหลัง เขาถูกพาลงมาชั้นล่าง โดนผลักเข้าไปในรถยนต์ที่คุ้นเคยดี กีต้าร์สตาร์ทเครื่องออกตัวแรงด้วยอารมณ์โทสะที่ยากจะระงับได้ บรรยากาศระหว่างกันจึงอึดอัดจนพีทำอะไรไม่ถูก



ยิ่งเงียบความเร็วก็ยิ่งเพิ่ม



คนตัวบางสูดลมหายใจเข้าลึก หันไปพูดกับแฟนตัวเองเผื่อจะคลี่คลายความไม่พอใจของกีต้าร์ลงได้บ้าง



“พี่จ๋า...น้องขอโทษ...”



เอี๊ยด!!!



เสียงเบรกดังลั่นทันทีที่เขาพูดจบ พีเกือบหัวทิ่มไปติดคอนโซลหน้ารถ โชคดีที่มือหนาของคนขับยื่นมาดันศีรษะไว้ได้ทัน กีต้าร์ไม่เคยยอมให้คนรักเจ็บตัวแม้ว่าเขาจะอยู่ในอารมณ์โมโหแค่ไหนก็ตาม



“กูบอกให้กลับบ้านกี่โมง?” เสียงดุยังคงถามอย่างเกรี้ยวกราด



“น้อง...ลืมดูเวลา”



“ลืมบ้าอะไรเป็นชั่วโมงวะ!



“ลืมจริงๆ ก็ช่วยงานเขาแล้วมันเพลิน”



“ไม่ใช่ว่ามึงเอาแต่อ่อยไอ้พี่รหัสนั่นหรือไง”



“พี่จ๋า ทำไมพูดแบบนี้!



พีขึ้นเสียงใส่บ้างเมื่อเห็นว่าแฟนตัวเองเริ่มจะยกประเด็นมือที่สามเข้ามา เขาจ้องหน้าหล่อ มองกีต้าร์ที่ออกรถแรงจนคล้ายกระชากด้วยความหุนหัน



“พี่อย่าใจร้อนได้มั้ย จอดข้างทางคุยกันดีๆ น้องก็ขอโทษแล้วไง” คนน่ารักพยายามใจเย็นอธิบายอีกครั้ง



“มึงก็รู้ว่ากูห่วง ทำไมชอบขัดคำสั่งกู!



“ไม่ได้จะขัด”



“อ่อยไปทั่ว”



“น้องกับพี่ไนท์เป็นแค่รุ่นพี่รุ่นน้องกันจริงๆ”



“แล้วทำไมต้องหลบหลังมัน มึงเห็นพี่ดีกว่าผัวอย่างกูใช่มั้ย! กูน่ากลัวมากเหรอวะพี”



“อย่าเอาเรื่องไร้สาระมาปนกันสิ ก็พี่ถือเชือกมา ใครๆ ก็กลัวทั้งนั้น”



“มึงเชื่อใจกูบ้างไหม!!!



เสียงเข้มตวาดลั่น เรื่องที่ทะเลาะกันดูจะเลยเถิดไปไกลกว่าการกลับบ้านไม่ตรงเวลาของพี ร่างสูงมองถนน เท้าเหยียบคันเร่งเกือบมิด เขากำลังโกรธจัด โมโหที่คนรักลืมเวลาที่ตนบอกไม่พอยังเห็นเขาเป็นคนร้าย พีที่นั่งอยู่เบาะข้างๆ กลืนน้ำลายอึกใหญ่ พยายามเตือนตัวเองว่าพี่กีต้าร์ของเขาหึงดุแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร ถ้าเขายังอารมณ์ร้อนตามทุกอย่างก็ยิ่งแย่ เด็กน้อยเอื้อมมือไปวางที่ขาของคนรัก ลูบไปมาเบาๆ เพื่อคลายความตึงเครียดของสถานการณ์



“พี่ต้าร์ น้องผิดไปแล้ว”



“....”



“พี่ใจเย็นๆ ก่อนนะ ฟังน้องพูดก่อน” เขาเอาน้ำเย็นเข้าลูบ แม้เสียงจะสั่นด้วยความกลัวแต่ก็ยังตั้งสติไว้ได้



คนขับที่เมื่อโดนสายตาออดอ้อนมากเข้าก็เริ่มเย็นลงบ้าง เขาถอนหายใจ กำพวงมาลัยแน่นพร้อมพูดด้วยน้ำเสียงที่เหมือนเก็บกดมานาน



“อ้อน กูหึงมาก หวงมึงที่สุด มึงรู้ดีใช่มั้ย?”



“น้อง...รู้...”



“งั้นรู้ด้วยรึเปล่า ว่าต่อให้กูจะโกรธมึงแค่ไหน มึงทำผิดเรื่องอะไร ก็ไม่มีสักครั้งที่กูจะทำร้ายมึงได้ลง”



“....”



“กูแค่เก็บเชือกได้ที่หน้าห้องมึง ไม่ได้ตั้งใจจะเอามันมามัดมึงเลย แต่มึงกลับคิดว่ากูจะทำอะไรไม่ดีกับมึงได้ลงคอ เออสิ! กูมันเลวนี่ เป็นผัวเลวๆ ที่ชอบบังคับใช่ไหมล่ะ!



“ไม่ใช่นะพี่ ไม่ใช่เลย”



เหมือนทุกอย่างเริ่มแย่อีกครั้งเมื่ออารมณ์ที่อัดอั้นปะทุ กีต้าร์เหยียบคันเร่งเพิ่ม โทสะทำให้เขาหลงลืมสติ ไม่ว่าพีจะพยายามเรียกยังไงร่างสูงก็ไม่หันมอง เขาทั้งตีขา ตะโกนเรียก แต่ความเร็วของรถก็ไม่ชะลอลง



“น้องผิดไปแล้วพี่จ๋า” เสียงหวานสั่นเครือ “น้องผิดที่ลืมเวลา น้องผิดเองที่คิดว่าพี่จะมาลาก น้องผิดที่หลบหลังคนอื่น แต่น้องไม่เคยมองพี่ว่าไม่ดีเลย น้องรักพี่ต้าร์มากนะ รักพี่ต้าร์คนเดียว ใจเย็นลงหน่อย อย่าทำแบบนี้”



คำว่ารักที่เปล่งออกมาจากปากอิ่มดูจะทำให้สติของคนขับกลับมาได้บ้าง รถที่พุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วเริ่มชะลอตัวเล็กน้อย หากแต่มันก็ดูจะช้าไปเมื่อมีรถเก๋งสีขาวคันหนึ่งจอดติดไฟแดงอย่างกะทันหันทำให้รถของเขาชนเข้าอย่างจังด้วยความแรง



โครม!











*










กีต้าร์ตกใจพยายามหักพวงมาลัยประคองรถ พีกรีดร้อง หลับตาปี๋ด้วยความกลัว ร่างสูงกัดฟัน เหยียบเบรกจนมิด รถที่ปะทะกันไถลออกไปข้างทางก่อนจะหยุดนิ่ง ถุงลมนิรภัยและสายคาดเบลท์ป้องกันอันตรายให้พวกเขาได้ในระดับหนึ่ง ความโชคดีของทั้งคู่คือกระจกด้านหน้าไม่แตก มันเพียงคาร้าวเลยไม่กระเด็นมาบาด



พีน้ำตาไหล หายใจถี่ด้วยความกลัวและเสียขวัญ เมื่อตั้งสติได้สิ่งแรกที่เขามองหาคือคนรักข้างกัน



“พี่จ๋า!!!



พีโผเข้าหาร่างสูงทันทีที่เห็นว่าคนรักปลอดภัย กีต้าร์รับร่างเล็กไว้ กอดแน่นเหมือนกลัวว่าจะหายไปเช่นกัน เขากระซิบเสียงแผ่วให้พีลงจากรถแล้วตัวเองก็ค่อยๆ เปิดประตูตามไป คนที่ยังร้องไห้ไม่หยุดวิ่งเข้าหาแฟนหนุ่มอีกครั้งเหมือนตอนนี้ระยะห่างคือสิ่งต้องห้ามสำหรับเขาทั้งคู่



กีต้าร์มองดูสภาพรถด้วยอาการหอบ ใจเต้นเร็วและยังคงรัดเอวของพีแน่น คู่กรณีเดินกุมหัวที่แตกลงมาโวยวายลั่น ชี้หน้าด่าพวกเขา ชาวบ้านและคนสัญจรไปมาเริ่มเข้ามุงดูเหตุการณ์ แต่กีต้าร์ไม่ได้สนใจใครนอกจากคนตัวเล็กในอ้อมแขนที่ยังขวัญผวากับอุบัติเหตุเมื่อครู่ ขมับสวยมีเลือดไหลเล็กน้อย มือหนาแตะมันแล้วกัดฟันด้วยความเจ็บในหัวใจ



นี่เขาทำอะไรลงไป...



ความวู่วาม ความใจร้อน เกือบจะทำให้ต้องเสียคนที่มีค่าที่สุดในชีวิต



“พี่จ๋า...ฮึก! พี่จ๋า”



พียังคงเรียกชื่อเขาไม่หยุด กีต้าร์สูดลมหายใจเข้าลึก จูบเปลือกตาสีอ่อนปลอบขวัญคนรัก



“พี่อยู่นี่ ไม่เป็นไรแล้วนะ”



กู้ภัยเดินทางมาถึงพร้อมเจ้าหน้าที่ตำรวจ ต่างฝ่ายต่างตรวจสอบที่เกิดเหตุและปฐมพยาบาลผู้บาดเจ็บ กีต้าร์โทรเรียกประกัน เขาเอากล้องหน้ารถที่เป็นหลักฐานส่งมอบให้เจ้าหน้าที่ ไม่มีผู้เสียชีวิตกับอุบัติเหตุครั้งนี้ถือเป็นเรื่องโชคดีไม่น้อย แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยิ่งทำให้ร่างสูงรู้ตัวว่าเขาต้องระมัดระวังมากกว่านี้ เพราะที่นั่งมาด้วยคือคนรักที่ตอนนี้ยังคงน้ำตาไหลไม่หยุดแม้จะได้กู้ภัยมาช่วยทำแผลให้แล้วก็ตาม



พีมองไปยังร่างสูงของแฟนตัวเองที่ยืนคุยกับเจ้าหน้าที่และคู่กรณี เขาไม่ละสายตาไปจากกีต้าร์เลยแม้แต่นาทีเดียว รอจนแฟนหนุ่มเคลียร์เรื่องเสร็จแล้วเดินกลับมาหาจึงพุ่งเข้ากอดอีกครั้ง



“พี่จ๋า เจ็บตรงไหนมั้ย?” ถามด้วยเสียงที่ยังคงสั่นไม่หาย



ยิ่งได้รับความเป็นห่วงกีต้าร์ก็ยิ่งรู้สึกผิด พีไม่สนใจตัวเองเลยสักนิดเอาแต่กระวนกระวายจับนั่นดูนี่ของเขาว่ามีตรงไหนบาดเจ็บหรือเปล่า ไม่เอ่ยต่อว่าหรือกล่าวโทษใดๆ ทั้งๆ ที่เขาเป็นคนขับรถเร็วจนเกิดอุบัติเหตุแท้ๆ



“ขอโทษนะอ้อน” ร่างสูงเอ่ยเสียงแผ่ว



คนฟังที่ซบหน้าอยู่กับอกแกร่งส่ายหัวไปมา หน้าหวานเงยขึ้นสบตากับคนรัก ลูกแก้วสีนิลชุ่มไปด้วยน้ำตาที่ทำใจแกร่งเหมือนถูกมีดกรีดลึก



“น้องไม่โกรธพี่จ๋า น้องกลัวมากกว่าว่าพี่จะเป็นอะไรไป”



“พี่ตายไม่เท่ากับพีตายหรอกนะ”



“ใครตายก็ไม่ได้ทั้งนั้น!” พีตวาดเสียงสูง “พี่จ๋าอย่าทำแบบนี้อีกนะ น้องอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีพี่ จะตีน้องก็ได้แต่อย่าทำอะไรไม่คิดแบบนี้อีก พี่ต้าร์...น้องกลัวจริงๆ นะ กลัวพี่เป็นอะไรไป”



“จะไม่เป็นแบบนี้อีกแล้ว สัญญา”




ความกลัวของพีมันบ่งบอกถึงความรักที่เขามีให้กับกีต้าร์ ด็กน้อยไม่คิดว่าตัวเองก็ตกอยู่ในอันตรายเช่นกัน เอาแต่ห่วง กลัวว่าแฟนหนุ่มจะบาดเจ็บ เสียงสะอึกสะอื้นจากคนที่กอดเอวแน่นทำกีต้าร์ลืมเรื่องที่ทะเลาะกันเมื่อครู่ไปหมด ทิ้งความบาดหมางและทิฐิทุกอย่างลง เอ่ยขอโทษคนรักในอ้อมแขนซ้ำไปซ้ำมาจนกระทั่งรถลากมาถึงแล้วนำรถทั้งสองคันไปสถานีตำรวจ เขาทั้งคู่ก็ต้องไปด้วยเช่นกัน



เป็นเวลากว่าสองชั่วโมงกว่าที่จะตกลงกับคู่กรณีได้ กีต้าร์ลงบันทึกประจำวัน เสียค่าปรับกรณีขับรถประมาทและค่าทำขวัญไปจำนวนไม่น้อย ไม่ใช่แค่นั้นเขายังต้องรับผิดชอบค่าซ่อมรถของอีกฝ่ายรวมไปถึงค่ารักษาพยาบาล กว่าที่จะออกจากโรงพักได้ก็เกือบเข้าวันใหม่



พีเริ่มโงนเงนไปมาด้วยความอ่อนเพลียและความง่วง ร่างโปร่งไม่ยอมออกห่างจากแฟนตัวเองสักนาที งอแงด้วยความกังวลในส่วนลึกและความตื่นตระหนกจากเหตุการณ์ที่เพิ่งผ่านไปไม่นาน



“โทรบอกคนที่บ้านแล้ว เดี๋ยวเขามารับ คืนนี้ไปนอนบ้านใหญ่นะอ้อน”



เสียงทุ้มบอกคนที่ตาปรือเหมือนจะปิดอยู่รอมร่อ พีพยักหน้าครางรับในลำคอ พิงไหล่หนาและกอดแขนแข็งแรงแน่น



คนตัวโตมองแล้วยิ้มบาง เขาอุ้มร่างนุ่มนิ่มมานั่งตักให้ซบอกแทนหมอน ลูบหลังกล่อมให้นอนเหมือนเจ้าตัวเป็นเด็กเล็กๆ ที่ไม่ประสีประสา ไม่นานนักโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เป็นสายเรียกเข้าจากบิดาที่เดินเข้ามาในโรงพักด้วยสีหน้าตื่นตระหนก



กีต้าร์ไม่ได้อธิบายทันที เพียงแค่บอกว่าเกิดอุบัติเหตุเล็กน้อย เขาอุ้มคนรักไปขึ้นรถ พยายามไม่ให้เด็กน้อยตื่นขึ้นมา แต่เหมือนว่าพีจะยังหลับไม่สนิทดี เพราะเมื่อรถยนต์แล่นเข้าไปในบ้านหลังใหญ่เขาก็ลืมตาขึ้น งัวเงียอ้อนคนที่กอดตนอยุ่ไม่ห่าง



“อือ...พี่จ๋า...”



“ถึงบ้านแล้ว ขึ้นไปนอนดีๆ”



“อุ้มหน่อย”



คุณดิลกเผลอหัวเราะออกมาเมื่อเห็นกิริยาของแฟนลูกชาย ท่าทางพีจะยังไม่เห็นเขาจึงทำตัวน่ารักแบบนี้ ผู้อาวุโสลงจากรถ มองดูกีต้าร์อุ้มคนตัวเล็กเดินขึ้นบ้านไป ไม่อยากซักไซ้ไล่ความอะไรตอนนี้เพราะมันดึกมากแล้ว อย่างไรเสียตอนเช้าก็ต้องได้เจอกันอยู่ดี



“คุณ ทำไมลูกถึงมากะทันหันล่ะคะ?” สิรินถามสามีอย่างสงสัยเมื่อเดินสวนกับลูกชายตรงบันไดบ้าน



“เกิดเรื่องนิดหน่อยน่ะ คุณไปนอนต่อเถอะ”



“เรื่อง? เรื่องอะไร”



“ผมก็ไม่รู้”



“ต้องเป็นเพราะไอ้เด็กนั่นแน่เลย ฉันบอกแล้วใช่มั้ย ว่ามันจะพาลูกเราเดือดร้อน!” ใบหน้าสวยสมวัยงอง้ำ เสียงสูงเอ่ยอย่างไม่พอใจเต็มที่



สามีที่รู้อยู่แล้วว่าภรรยาไม่ชอบแฟนลูกชายสักไหร่ได้แต่ส่ายหน้า เขาเดินนำขึ้นบันไดไปไม่ตอบอะไรอีกคน



“เดี๋ยวสิคุณ จะไปไหนน่ะ!



“นอนสิ ผมฟังคุณแล้วความดันจะขึ้น”



“เอ๊ะ!



“เอาน่า ริน พรุ่งนี้ค่อยถามลูกกัน วันนี้ปล่อยไปเถอะ”



“หึ!



คุณหญิงของบ้านกระฟัดกระเฟียด เธอถลึงตามองสามีและเดินตามขึ้นบันไดเสียงดังตามประสาคนเอาแต่ใจ คุณดิลกได้แต่ปลงเพราะอยู่ด้วยกันมาหลายสิบปีนิสัยของภรรยาก็แก้ไม่หายสักที ดูท่าว่าบ้านเขาคงจะวุ่นวายอีกแล้วแน่ๆ



แม่ผัวลูกสะใภ้...อา แค่คิดก็เหนื่อยแล้ว









 

รุ่งเช้าของวันใหม่



เตียงสีขาวตั้งเด่นกลางห้องนอนกว้าง ผ้าม่านสีครีมสบายตากับโต๊ะเขียนหนังสือที่มุมห้องดูเข้ากันลงตัว เครื่องปรับอากาศยังคงทำงานได้ดี ความเย็นของมันเป็นเหตุให้ร่างเล็กที่นอนขดตัวอยู่ในผ้านวมอุ่นไม่ยอมลืมตาตื่นขึ้นมาสักที



เมื่อแสงจากริมระเบียงส่องเข้ามาจนแสบตาพีขยับตัวซุกเข้าหาไออุ่นของคนที่โอบกอดเขามาทั้งคืน กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่คุ้นเคยชวนให้เคลิ้มหลับอีกรอบ แต่ก่อนจะเป็นเช่นนั้นเขาก็รู้สึกถึงริมฝีปากหนาที่กดจูบลงมายังส่วนต่างๆ ของใบหน้าไม่หยุดหย่อน แม้จะส่งเสียงครางอย่างรำคาญไปแต่คนทำก็ดูจะไม่ได้สนใจที่จะหยุดเลยแม้แต่น้อย กลับกันยังออกแรงกดมากกว่าเดิมเสียด้วยซ้ำ เด็กน้อยขมวดคิ้วมุ่น พีกำลังคิดว่าแก้มนุ่มๆ ของตนต้องช้ำไปแล้วแน่ๆ ที่โดนหอมตั้งแต่เช้าแบบนี้



“อื้ออออ พี่จ๋า”



เขาส่งเสียงเรียกและดันหน้าหล่อๆ ออกไปอย่างเผลอตัว ตากลมลืมขึ้นมามองคาดโทษแฟนหนุ่มที่อายุมากกว่าก่อนจะพลิกตัวหนีไปอีกทาง วงแขนแกร่งยังคงโอบรัดเอวทำให้ขยับได้ไม่สะดวกนัก อีกทั้งทางที่พีหันไปก็ยังมีแสงสว่างส่องเข้ามาอีกด้วย คนที่ง่วงงุนเริ่มแบะปาก ความอ่อนล้าทั้งร่างกายและจิตใจจากเหตุการณ์เมื่อคืนทำเขาอารมณ์ไม่คงที่



“น้องอยากนอน น้องอยากนอนนนนนน!!!” เสียงใสงอแงดังลั่นห้อง



“เก้าโมงกว่าแล้วนะอ้อน ตื่นเถอะ”



คนพี่พูดอย่างเอ็นดูเด็กน้อย หัวเราะเบาๆ ในลำคอเมื่อเห็นปฎิกิริยาไม่พอใจของเจ้าตัวแสบ พีหันขวับมาหา ทุบอกเขาด้วยความแรงไม่มากนัก ปากก็พูดไม่หยุด



“น้องง่วง จะนอน อยากนอน พี่จ๋าอย่ามากวนสิ!



คนตัวเล็กทุบตีร่างหนาไปจนหมดแรง ตากลมเริ่มปิดลงอีกครั้งเหมือนเป็นคำสั่งอัตโนมัติ ลมหายใจสม่ำเสมอบ่งบอกว่าเขาหลับไปจริงๆ ไม่ใช่แกล้งทำ



กีต้าร์ยิ้ม ยกมือของตัวเองลูบแก้มเนียนเบาๆ นึกขอบคุณฟ้าดินที่เมื่อคืนไม่เกิดเรื่องร้ายแรงขึ้น ความหึงหวงเป็นเพียงส่วนหนึ่งที่เขาควบคุมไม่ได้ ความโกรธที่เห็นพีให้ความสำคัญกับคนอื่นที่ไม่ใช่ตัวเองต่างหากทำให้ขาดสติ เขายอมรับว่าเมื่อคืนตัวเองเป็นฝ่ายผิดและผิดมาก ทำให้เด็กน้อยที่พร่ำบอกทุกวันว่ารักกันแค่ไหนต้องตกอยู่ในอันตราย



แต่ต่อไปนี้มันจะไม่เกิดขึ้นอีก เขาได้บทเรียนมาแล้ว



“ตื่นเถอะพี...น้องอ้อนของพี่ ตื่นนะครับ”



ใบหน้าคมก้มลงกระซิบข้างหูคนรัก น้ำเสียงอ่อนโยนชวนใจสั่นทำคนฟังยอมปรือตาขึ้นมามอง ความใกล้ของดวงตาและริมฝีปากทำพีแก้มแดงก่อนจะอมยิ้มน้อยๆ แล้วเป็นฝ่ายเคลื่อนตัวไปประกบปากขโมยจูบร่างสูงเสียเอง


จุ้บ!                                                                                     



“เจ้าหญิงนิทราเขาให้ปลุกกันแบบนี้ ไม่รู้หรือไง” คนน่ารักว่าแล้วค่อยๆ พลิกตัวนอนหงาย โอบรอบคอคนหล่อให้ขึ้นมาคร่อมบนร่างโดยที่กีต้าร์เองก็ไม่ขัดขืน



พวกเขายิ้มให้กันรับอรุณ แม้จะสายมากแล้วแต่ก็ถือว่าเป็นช่วงเช้าสำหรับเขาทั้งคู่



ตาคมมองคนใต้ร่าง เด็กน้อยที่เหมือนจะตื่นเต็มที่แล้วยิ้มหวานอย่างสดใส เจ้าตัวดียกหัวขึ้นมาขบกัดที่ปลายคางเขาเบาๆ ลามไปจนถึงลำคอก่อนผละออกไปมองดูรอยฟันที่เป็นผลงานตัวเองอย่างภาคภูมิใจ



กีต้าร์ที่ยอมแฟนมาตลอดไม่ได้ต่อว่าเพียงแค่ก้มหน้าลงไปหาจนเกือบชิด ยกยิ้มมุมปากที่พีเคยบอกว่าหล่อนักหนาให้แฟนเด็กเห็น เอ่ยแซวเบาๆ พร้อมใช้ปลายจมูกเขี่ยกันไปมา



“เจ้าหญิงนิทราที่ไหนเขาซนแบบนี้กัน”



ทั้งซน ทั้งดื้อ แล้วก็น่ารัก!



พีที่ฟังอยู่สบตาของแฟนหนุ่ม ไม่มีทีท่าว่าจะเขินอายแม้แก้มจะแดงปลั่งอย่างน่ามองก็ตามที



“ของพี่ต้าร์ไง ของพี่ต้าร์คนเดียว” เขาให้คำตอบที่น่าพอใจแก่ร่างสูง



“ถ้าอย่างนั้นเจ้าหญิงของผม ตื่นบรรทมเถอะนะครับ”



กีต้าร์ก้มลงมอบจุมพิตที่แสนหวานล้ำไปให้อย่างไม่รีรอ เขาบรรจงป้อนจูบที่แสนอ่อนหวานกว่าครั้งไหนๆ ให้พีจนร่างบางแทบจะหลอมละลายคาเตียง ไม่ได้สนใจว่าอีกฝ่ายจะแปรงฟันหรือยังเพราะสำหรับเขา คนตัวเล็กที่ราวกระต่ายปุกปุยนี้สะอาดน่าจับต้องที่สุดแล้ว



รสจูบหอมหวานทำพีรู้สึกราวกับตัวเองลอยได้ เขาแทบไม่อยากผละออกจากความอ่อนโยนที่แฟนหนุ่มมอบให้ บนเตียงนอนที่ไม่มีใครได้ลุกออกไปสักที สองร่างยังคงกอดรัดกันแน่น อาจจะเพราะเมื่อคืนเจออุบัติเหตุมา ตอนนี้ต่างฝ่ายจึงอยากเยียวยาให้กันและกัน



เยียวยาด้วยความรักที่พวกเขามี



“ลุกมาคุยกับพี่ดีๆ หน่อยได้ไหมอ้อน”



เสียงทุ้มถามหลังจากถอนจูบออก พีพยักหน้า เขาถูกแฟนตัวโตประคองขึ้นนั่ง ทั้งคู่หันหน้าเข้าหากัน กีต้าร์ดูจริงจังมาก นัยน์ตาคมไม่มีแววล้อเล่นแม้แต่น้อย คำพูดก็สุภาพขึ้นอย่างน่าประหลาดใจ



“ขอโทษ” เขาเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่มีเกริ่นนำ ทำเอาพีเอียงคออย่างสงสัย



“เรื่องอะไรพี่จ๋า?”



“เมื่อคืน”



“พี่ขอโทษไปแล้วไม่ใช่เหรอ พูดซ้ำอีกทำไม”



“เพราะพี่ไม่ดีเอง”



“อย่าพูดแบบนั้นสิ”



พีส่ายหน้าก่อนจะคุกเข่าขึ้นแล้วโน้มตัวไปกอดคนรักของเขาเอาไว้แน่น เอนหัวถูไถไปมาออดอ้อนเหมือนเช่นทุกวันที่ทำ แต่คราวนี้เพื่อให้กำลังใจ



“น้องบอกแล้วว่าไม่โกรธอะไรเลย แค่ต่อไปนี้อย่าทำอีก น้องเป็นห่วง”



“จะไม่ต่อว่าอะไรพี่หน่อยเหรอ”



“ไม่ ถ้าพี่จ๋ารู้สึกผิด งั้นต่อไปนี้ก็รักน้องให้มากขึ้น พูดเพราะๆ กับน้องแบบนี้ไปตลอดเลยยิ่งดี” คนน่ารักยิ้มหวาน ช้อนตาเป็นประกายขึ้นมองร่างสูง “เราลืมเรื่องเมื่อคืนไปเถอะนะ ไม่มีใครเป็นอะไรก็ดีแล้ว”



กีต้าร์มองคนที่กำลังกอดตัวเองแน่นแล้วได้แต่ยิ้ม หัวใจรู้สึกเต็มตื้นขึ้นมาอย่างช้าๆ เด็กน้อยแสนซนกำลังสั่นคลอนความรู้สึกเขาอีกครั้ง ให้ยิ่งรัก...ให้ยิ่งหลง เขากอดตอบ ซึมซับความสุขของตอนนี้ไว้ให้มันอุ่นซ่านไปถึงข้างใน



“จะดูแลให้ดีกว่านี้ พี่สัญญา”




100%

.............................
#แฟนน้องดุ
พี่ต้าร์เป็นผู้ชายที่ควรค่าแก่การเสียตัวให้ค่ะ แค่กๆ 
ม่ใช่ๆ ควรค่าแก่การยกย่องงง
เพราะนางขี้หึงมากแต่นางก็รู้จักปรับปรุงตัว นางอ่อนโยน
และนางมีสติแล้วนะตอนนี้


ติดตามไรเตอร์ได้ที่
(เลือกจิ้มแอพที่สะดวกตามภาพ)

B
E
R
L
I
N
?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 982 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,393 ความคิดเห็น

  1. #3208 poo6699 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 23:18
    น่ารักจัง พี่ต้าร์ มีอยู่จริงไหมในโลกนี้
    #3,208
    0
  2. #1262 Spices_smile (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 12:11
    น่ารักกันมากกกกกก
    #1,262
    0
  3. #1009 tarnandtip (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2562 / 00:16

    จะบอกว่าโชคดีที่เกิดเรื่องขึ้นมาก่อนเลยทำให้เข้าใจกันมากขึ้นก็ได้เนอะ ต้าร์รักมากหวงมากหึงมากคนที่ได้รับมันก็รู้สึกดีล่ะ แต่ถ้ามากจนขาดสติมันก็ไม่ไหวนะลูก บางครั้งต้าร์ก็ต้องมีเหตุผลกับความรักบ้างนะ

    #1,009
    0
  4. #347 Dreamzcf (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 13:38
    พี่จ๋า
    #347
    0
  5. #335 MN23d32c (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 00:19
    โอ้ยยยอบอุ่นจังค่ะพี่จ๋าาา
    #335
    0
  6. #324 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 22:57
    ถือซะว่าเป็นบทเรียนนะพิจ๋า สงสารน้องพี ขวัญเอ้ยขวัญมานะลูกนะ
    #324
    0
  7. #183 KiRasaKR (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 11:01
    น้องงงเอาชนะใจพี่เขาแล้วเอาใจแม่เขามาให้ได้เลยนะคับ!
    #183
    0
  8. #182 K.white wine (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กันยายน 2562 / 08:58
    โหยพี่จ๋าาาาาาาาา ไม่น่าอ้อนถึงรักนักรักหนา แ้อนเอาชนะแม่พี่จ๋าให้ได้นะ!!
    #182
    0
  9. #181 Somluck2510 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 23:48

    พี่จ๋าาาาาาาาา
    #181
    0
  10. #180 suyu27 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 23:08
    อ้อนจะชนะใจแม่สามีได้ไหมน้าาาา
    #180
    0
  11. #179 myeonx (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 22:25
    เย้ นึกว่าจะม่าแร้วคุณไรท์! 555556555666666
    #179
    0
  12. #178 ChitraPiromnukul (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 21:46
    เก็บเอาแม่สามีไปทิ้ง..
    #178
    0
  13. #177 WawaZenzen (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 21:29
    ตกใจหมดเลย..กลัวมีใครเป็นอะไรไป ลุ้นแทบแย่
    #177
    0
  14. #176 zzzPLAzzz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 21:05
    เอาแม่ผัวไปเก็บ 555
    #176
    0
  15. #175 0812461234 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 20:41
    ค้างงงง
    #175
    0
  16. #174 manejanb (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 20:11

    โล่งอก...ที่ไม่เป็นอะไร
    #174
    0
  17. #173 raving_fox (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 19:19
    ฮู่วววว โชคดี~
    #173
    0
  18. #172 zazamah (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 19:17
    ลูกสะใภ้น่ารักขนาดนี้แม่ไม่ปลื้มได้ไง เราไม่ยอมน่ะ
    #172
    0
  19. #171 This_it_delta (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 19:15
    แจ้งเตือนปุ๊บกดเข้าปั๊บ5555
    #171
    0
  20. #170 piraya67 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 13:58
    ค้างงงๆๆๆๆ
    #170
    0
  21. #169 KaPooK2713 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 13:27
    โอ้ย เรื่องนู้ระเบิด เรื่องนี้ รถชน อาร๊ายค้างงงง
    #169
    0
  22. #167 suyu27 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 13:00
    ของให้น้องกับอิพี่ปลอดภัยน้าาาาา
    #167
    0
  23. #166 fonfon2547 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 11:29
    กรี้ดดดด วก่วหวหาหงหวากวปวป่หงหวา มาอัพพพพ
    #166
    0
  24. #165 pimpikachimon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 11:02

    ค้างงงโว้ยยยยยย
    #165
    0
  25. #164 ppna_s (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 08:11
    ค้างมั่กกกก คุณไรท์
    #164
    0