My boyfriend #แฟนน้องดุ 'yaoi

ตอนที่ 3 : แฟนน้องดุ : 02

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28,973
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,325 ครั้ง
    25 ก.ย. 62

Chapter

02







สองสามวันแล้วที่พีเอาแต่นั่งมองไปข้างนอกเหมือนรออะไรบางอย่างหรือใครบางคน หลังกลับมาจากมหาลัยก็จะนั่งอยู่หน้าร้านไม่ยอมไปไหน แม้แต่ในเวลาที่กีต้าร์เรียกไปกินข้าวเขาก็ยังทำท่าไม่อยากไป ร่างสูงนั่งเช็ดไม้กลองที่เป็นสินค้าโชว์ของร้านแล้วสังเกตพฤติกรรมแฟนเด็กอย่างไม่เข้าใจ เขาไม่รู้ว่าพีกำลังรอใคร อยากจะถามก็กลัวก้าวก่ายมากเกินไปจึงได้แต่เงียบมาตลอดหลายวัน



แล้วแน่นอนว่าคนดุๆ อย่างเขาไม่ได้มีความอดทนมากมายอะไรขนาดนั้น เมื่อเห็นเจ้าเด็กแสบชะเง้อคอมากๆ เข้า ไม้กลองที่ตั้งอกตั้งใจเช็ดก็ถูกโยนลงบนโต๊ะอย่างแรงไม่สนว่ามันจะเป็นสินค้าโชว์หรืออะไรจนร่างเล็กที่นั่งอยู่บนโซฟารับแขกไม่ไกลสะดุ้งหันมอง หน้าหล่อเข้มขึ้นทันที จ้องพีอย่างจับผิด



“อ้อน มึงรออะไร?” ถามตรงประเด็นแบบไม่อ้อมค้อมใดๆ ทั้งสิ้น



พียิ้มแหยๆ เกาแก้มเหมือนเพิ่งรู้ตัวว่าทำแฟนขี้หึงอารมณ์ขึ้น เขาลุกแล้วรีบปรี่เข้าไปหา ทรุดตัวนั่งลงกับพื้นเกยคางบนตักกีต้าร์ประหนึ่งสัตว์เลี้ยงตัวน้อยๆ อ้อนเจ้านาย



“พี่จ๋า น้องรอไปรษณีย์ น้องสั่งของไป”



“สั่งของ? ของอะไรทำให้ต้องตั้งหน้าตั้งตารอขนาดนั้น”



“ความลับ!



คนทะเล้นเอานิ้วชี้ขึ้นจรดริมฝีปากทำสายตากรุ้มกริ่มไม่น่าไว้วางใจ กีต้าร์ที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ใกล้ตู้กระจกขมวดคิ้วสงสัย เขารู้ดีว่าเจ้าเด็กแสบขี้เล่นขนาดไหนและทุกการละเล่นของพีนั้นย่อมเป็นเรื่องเหนือความคาดหมาย ชายหนุ่มคาดเดาไม่ได้จึงเขกหน้าผากขาวนั่นไปหนึ่งทีเบาๆ



“หัดมีความความลับกับกูเหรอ ไอ้อ้อน”



“อุ้ย!! น้องเจ็บนะพี่จ๋า” พีทำท่าโอเวอร์แอ็กติ้งเกินจริงก่อนจะเอามือหนามาแนบแก้มตน “น้องเจ็บจังเลยพี่ต้าร์ เป่าเพี้ยงๆ ให้หน่อยสิ”



ว่าพลางทำปากจู๋เหมือนจะบอกกับคนรักว่าพื้นที่ที่ต้องการให้เป่านั้นไม่ใช่หน้าผากที่โดนดีดแต่เป็นปากอิ่มสีหวานที่ช่างฉอเลาะนั้นต่างหาก คนดุที่ไม่ว่าจะหน้าตึงแค่ไหนก็ไม่อาจข่มขู่เจ้าตัวเล็กตรงหน้านี้ได้ส่ายหัวไปมา กีต้าร์ไม่ได้ระอาเพียงแค่ทำท่าทางเบื่อหน่ายไปอย่างนั้น เอาเข้าจริงๆ เขาก็ตามใจพีทุกอย่าง ไม่ว่าเจ้าอ้อนของเขาอยากได้อะไรเขาก็ให้ได้ทั้งนั้น



จูบก็เหมือนกัน



ร่างของพีถูกดึงจนต้องคุกเข่าขึ้น หน้าหล่อคมโน้มลงพร้อมมือที่กอบกุมแก้มนุ่มไว้ ปรับองศาให้พอดีแล้วจึงแนบปากลงไป กีต้าร์มอบจูบที่อ่อนหวานให้และพีก็เต็มใจรับมัน ปากอิ่มถูกดูดแรงสลับกับผะแผ่วชวนใจเต้น ร่างสูงรู้ดีว่าจูบแบบไหนที่จะทำเด็กแก่แดดแทบละลายได้ ดูดดื่มขนาดไหนพีถึงจะพอใจ เสียงครางหวานในลำคอเหมือนเป็นรางวัลของเขา ยามจะผละออกห่างเพื่อให้อีกฝ่ายได้หายใจพีก็ไม่ยอม มือบางยังคงรั้งคอเขาไว้ไม่ให้ห่าง



ทั้งสองต่างมัวเมาในความหวานของจุมพิตที่เต็มไปด้วยความรัก พีเสพติดทุกสัมผัสของแฟนหนุ่ม เขาเบียดกายเข้าหาจนได้นั่งอยู่ระหว่างขาของคนรัก สติเลือนหายไปไม่ต่างอะไรกับจิตใต้สำนึกที่ตอนนี้ไม่รับรู้สิ่งรอบข้างนอกคนที่กำลังคลอเคลียกันตรงหน้า เขารู้สึกถึงแค่กีต้าร์ อยากให้กอดแน่นกว่านี้ จูบแรงกว่านี้ พีอยากได้ทั้งหมดของคนรักแม้ว่าเขาจะได้มาหลายครั้งแล้วก็ตามแต่ก็ยังโลภมากอยากได้อีก



มากกว่านี้ อยากให้รักเขามากกว่าที่เป็นอยู่



“อือ...พี่จ๋า จูบน้องอีกสิ”



ตากลมหยาดเยิ้ม ปรือปรอยยั่วยวนไม่ปิดบังในความต้องการที่มี พีไม่อายกับการอ้อนขออะไรแบบนี้จากแฟนตัวเอง เขาอยากได้เขาก็จะบอก ด้านได้อายอดมันคือคติประจำใจสำหรับชีวิตคู่ของพวกเขาไปเสียแล้ว



กีต้าร์ยิ้มเอ็นดู มองคนปากแดงที่บวมเจ่อขนาดนั้นแต่ก็ยังร้องขอ มันทำเอาเขาอยากจับมาดูดให้ได้สักแผล พีขี้อ่อยและเพราะแบบนั้นเขาถึงหวงนักหนา



“เด็กแรด” ว่าอย่างไม่จริงจังแล้วดีดหน้าผากไปอีกหนึ่งที



“ดีดน้องอีกแล้วนะพี่ต้าร์!” พีเริ่มโวยวาย



“ก็มึงแรด”



“น้องไม่ได้แรด!



“อย่าเถียง ไอ้เด็กอมมือ”



“น้องไม่ใช่เด็กอมมือนะ น้องโตพอจะอมอย่างอื่นได้แล้ว หรือพี่จะลอง?”



สายตาท้าทายถูกส่งมาพร้อมเสียงใสที่ประชดประชัน กีต้าร์ไม่ตอบอะไร เขาเพียงยักคิ้วให้เหมือนดูถูกว่าพีไม่กล้าหรอก และนั่นทำเด็กขี้อ้อนกัดปากอย่างไม่พอใจ แต่เพียงแค่เสี้ยววิสายตาแวววาวก็กลับมาอีกครั้งเหมือนเจ้าตัวแสบนึกอะไรขึ้นมาได้ มือขาวคว้าหมับเข้าที่เข็มขัดกางเกงของแฟนหนุ่มอย่างรวดเร็ว และด้วยท่าที่เหมาะเจาะเป็นทุนเดิมอยู่แล้วทำให้ภารกิจที่คิดจะทำดูง่ายขึ้นเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก



“หมอบอกว่าช่วงนี้น้องขาดวิตามิน น้องต้องกินกล้วยเยอะๆ”



ลิ้นเล็กๆ เลียปากบนเบาๆ หนึ่งครั้ง ตามองไปที่ กล้วยซึ่งหมายมาดว่าจะกิน



“อ้อน นี่ข้างล่าง” กีต้าร์เตือนเบาๆ เมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กเริ่มเล่นเลยเถิด



แต่พีก็ยังเป็นพีที่ไม่เชื่อฟังและดื้ออยู่วันยันค่ำ



“น้องไม่สน น้องจะกิน!



“ไอ้อ้อน...”



ไม่ทันได้ดุได้ว่ากีต้าร์ก็ต้องกัดปากแน่นเมื่อลิ้นน้อยๆ เริ่มไล้เลียตั้งแต่เป้ากางชั้นในของเขาขึ้นมาถึงหน้าท้อง พีสร้างความตื่นเต้นด้วยการไม่ยอมเอาของสงวนของกีต้าร์ออกมาดีๆ แต่เล้าโลมมันจนแข็งขึงสู้ปากภายใต้ร่มผ้าก่อนอย่างเร่าร้อน กางเกงไม่ถูกถอดเองมีเพียงซิบที่ถูกรูดลงสร้างความอึดอัดจนร่างสูงแทบทนไม่ไหว



พียิ้มกริ่มทันทีที่เห็นท่าทางแบบนั้นของคนรัก เขารู้ดีว่ากีต้าร์นอกจากจะดุ ขี้หึง ยังอารมณ์ขึ้นง่ายอีกด้วย ปากที่บวมแดงจากแรงจูบเมื่อครู่ยังคงทำหน้าที่ไม่ขาดตกบกพร่อง อ้าออกอมและดูดกล้วยลูกใหญ่ใต้กางเกงชั้นในเนื้อดีสีดำเหมือนมันเป็นของหวานรสเลิศ เสียงคำรามต่ำในลำคอที่ได้ยินบ่งบอกให้รู้ว่าคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้กำลังอดกลั้นแค่ไหนกับลิ้นของเขาที่ไม่เอาจริงสักที



กางเกงชั้นในสีเข้มเปียกชุ่มไปหมดแล้ว มือหนากำแน่นจนเห็นเส้นเลือดเพราะความสุขที่ไปไม่สุด พีแกล้งคนรักจนพอใจแล้วก็นึกสงสาร เขาชื่นชมในความอดทนของกีต้าร์ที่ไม่ยอมกระทำอะไรรุนแรงกับตัวของเขาแม้จะทำได้ก็ตาม คนตัวเล็กกว่าผละออกมาเล็กน้อย ดึงชั้นในสีเข้มลงให้เจ้ากล้วยที่กำลังพองโตโผล่ออกมารับอากาศภายนอก ขนาดของมันยังคงทำเขาตื่นตาตื่นใจทุกครั้งที่ได้เห็น ปลายโค้งงอนมีน้ำปริ่มดูยั่วเย้าให้เข้าไปลองชิม และพีไม่เคยพลาดที่จะกลืนกินของล่อตาล่อใจ



เขาก้มลงไปที่หว่างขาของคนรักอีกครั้ง แตะลิ้นเลียส่วนปลายให้มันสั่นสะท้านก่อนจะอ้าปากครอบส่วนหัวเข้ามาแล้วดูดแรงให้ร่างสูงหลุดเสียงครางจากลำคอ มือที่เคยกำแน่นเปลี่ยนเป็นขยุ้มผมเขาไว้เต็มฝ่ามือ กีต้าร์สูญเสียมาดที่เคยมีเพราะโพรงปากอุ่นร้อนที่กำลังปรนเปรอไม่ห่าง พีแอบยิ้มอย่างภูมิใจ เขาไม่ได้เก่งออรัลเซ็กซ์มากแต่ทำให้คนรักมีความสุขได้ขนาดนี้ถือว่าประสบความสำเร็จ เด็กน้อยเริ่มอมเข้าไปลึกขึ้น รูดขึ้นลงเอาใจ ความใหญ่ของมันคับปากและส่วนหัวก็กระทุ้งช่องคอของเขาเป็นบางจังหวะทำเกือบสำลัก กรามเขาเริ่มเมื่อยแต่ก็ยังเร่งความเร็วต่อไป



“อ่าห์...อ้อน...มึงถอยก่อน” ร่างสูงบอกเสียงสั่นพร้อมดันหัวน้อยๆ ออก ความร้อนในกายเริ่มพุ่งสูง ยิ่งพีดื้อไม่ทำตามเขาก็ยิ่งอยากคลั่ง



“ไอ่!” (ไม่!)



“ไม่งั้นกูจะปล่อยใส่ปากมึง”



กีต้าร์พูดความจริงเพราะห้วงอารมณ์กำลังจะถึงจุดเดือดสุด แต่พีก็ยังไม่สนใจเร่งความเร็วผงกหัวขึ้นลงต่อไปไม่ยั้ง ปากเล็กๆ ดูดแรง ฟันคมครูดเล็กน้อยตามแนวเส้นเลือด กีต้าร์เชิดหน้าขึ้นอ้าปากครางต่ำออกมาอีกครั้งอย่างควบคุมไม่ได้ ฉับพลันมือที่ขยุ้มผมซึ่งคอยดันพีออกก็คว้าหมับที่ท้ายทอยเล็ก ดึงรั้งให้เด็กดื้อรับความร้อนผ่าวเข้าไปมากยิ่งขึ้นจนเกือบสุดความยาว พีเบิกตากว้าง น้ำใสๆ ไหลออกมาจากหางตาแต่กีต้าร์ไม่สนใจแล้วเหมือนกัน เขาสวนเอวเข้าปากอิ่มนั้นแรงๆ เป็นการตอบแทนความรั้นตะแบงที่อีกคนมี เสียงอุกอักดังขึ้นพร้อมกับเสียงร้องประท้วงในลำคอของพี เขาแทบหายใจไม่ออก ทุบที่ต้นขาแกร่งอย่างไรกีต้าร์ก็ไม่ถอยสักที ได้แต่รองรับอารมณ์ดิบอยู่แบบนั้นจนกระทั่งน้ำเหนียวข้นร้อนผ่าวถูกปล่อยเข้ามาในลำคอ รสชาติและกลิ่นของมันทำพีแทบสำลัก



“อื้อ!!!



“กลืนเข้าไปเลยนะ ไอ้เด็กแรด”



พีมองค้อนตาเหลือกเมื่อโดนว่าไม่พอคนที่ถอนแกนกายออกไปยังเอามือปิดปากเขาไว้เป็นการบังคับว่าห้ามคาย น้ำในปากทิ้งอีก เด็กขี้อ้อนจำใจต้องกลืนมันลงไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ และเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กกลืนตามที่สั่งแล้วกีต้าร์ก็ดึงแฟนเด็กขึ้นมานั่งคร่อมตักทันทีโดยไม่ได้สนใจจะเก็บลูกชายที่ยังคงอยู่นอกกางเกงแม้แต่น้อย



“เป็นไง วิตามิน มึงได้พอหรือยัง”



เสียงทุ้มถามพร้อมแสยะยิ้มร้ายๆ คุณชายแบดบอยมองคนในอ้อมแขนที่ทำหน้าบึ้งทุบอกเขาไม่หยุดแล้วก็หลุดขำ



“มันขมอ่ะพี่จ๋า ขมๆๆๆ”



เด็กน้อยเริ่มงอแงอย่างไม่พอใจ



“ก็มึงซนเอง โทษกูไม่ได้นะ”



“น้องไม่ได้ซน น้องรอของอยู่ดีๆ”



“เถียงเหรอ?”



“ใช่ น้องเถียง!



พีเชิดหน้าพูดอย่างไม่ยอมแพ้ ในท่วงท่าที่ดูล่อแหลมแต่ไม่มีใครสนใจมันสักเท่าไร เด็กน้อยเลือกที่จะกลั่นแกล้งคนรักต่อด้วยการนั่งทับส่วนนั้นแบบไม่ยั้งตัวไว้ ทิ้งน้ำหนักเต็มที่ บดเบียดสะโพกไปมา กีต้าร์มองอย่างคาดโทษกับการกระทำนั้น เขาเลื่อนมือจากเอวบางไปยังก้อนกลมๆ ที่แสนซุกซนนั่น บีบเค้นมันไม่ออมแรงอย่างเอาแต่ใจ ยิ่งพีขยับกายเสียดสีมากขนาดไหนเขาก็ตอบแทนด้วยแรงบีบเท่านั้น จากที่เค้นคลึงเล่นภายนอกเขาก็สอดมือเข้าข้างในกางเกงขาสั้นของคนตัวเล็ก รังแกสะโพกน้อยก่อนจะดึงกางเกงแสนเกะกะลง ฟาดเจ้าก้อนซาลาเปาแรงๆ ด้วยความมันเขี้ยว



“โอ๊ย! เจ็บนะพี่จ๋า!



“กูรู้ว่ามึงชอบ”



คนหล่อยิ้มเจ้าเล่ห์จนพีต้องแบะปากใส่ เด็กขี้อ้อนสะบัดหน้าหนีงอนๆ ตัดพ้อต่อว่าตามประสาคนขี้น้อยใจ



“พี่จ๋าอ่ะ ไม่รักน้องเลย”



“เออ กูไม่รักมึงหรอก”



ตอบทันทีทันใดจนพีต้องหันไปค้อนขวับๆ อีกครั้งอย่างไม่พอใจ มือบางที่โอบรอบคอหนาฟาดไปที่บ่าแกร่งอย่างไม่ปรานี ใบหน้าน่ารักบูดบึ้งกะทันหัน กีต้าร์หัวเราะชอบใจ บีบปลายจมูกโด่งรั้นอย่างคนเอาแต่ใจของพีด้วยความเอ็นดู เขาดึงแฟนเด็กมาใกล้แล้วป้อนจูบหวานๆ ให้อีกครั้ง คว้ามือนุ่มมาจุมพิตเบาๆ หลังผละจากกัน



“กูไม่รักมึงหรอก กูหลงมึงต่างหาก ไอ้เด็กแสบ”



(-////-)



เด็กน้อยหน้าแดงเป็นมะเขือเทศสุก เขินอายจนอยากจะลงไปนอนกลิ้งกับพื้นแล้วปิดหน้าไม่ให้กีต้าร์เห็น แล้วก็เหมือนว่าร่างสูงจะเดาได้ถึงอาการของคนรักจึงอุ้มพีพาดบ่าทั้งอย่างนั้น พาเดินขึ้นบันไดไปชั้นสองสานต่อกิจกรรมที่ยังค้างคาโดยที่เจ้าตัวแสบไม่อาจขัดขืน พีได้แต่หมายมั่นในใจอย่างเดียวว่า...



รอของที่สั่งมาก่อนนะพี่ต้า จะเอาคืนให้หนักเลย!









 

วันต่อมา



“พี่ครับ ผมยังไม่ได้ของเลยนะ!!!



เสียงตะคอกอย่างโมโหของคนเพิ่งตื่นดังลั่นห้องนอน นี่มันก็เข้าวันที่สี่ไปแล้วหลังจากโอนเงินให้ แต่ไอ้ของที่เขาสั่งเจ้ากรรมมันก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะถูกส่งมาเลยสักที พีรอไปรษณีย์จนจะแห้งตายคาเก้าอี้ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของคนส่ง ความหัวร้อนและอยากได้ของไวๆ ทำให้ต้องขอเบอร์คนขายและโทรไปถาม เขาต้องการของมาใช้แล้วนะ พีอยากได้! พีอยากโดน!!!



ลูกค้าใจเย็นๆ นะครับ ผมส่งของไปให้ตั้งแต่เย็นวันที่ลูกค้าโอนมาแล้วจริงๆ ไม่ได้โกงแน่นอนครับ



“แล้วทำไมของไม่ถึง?”



เช็กสถานะพัสดุจากเลขที่ส่งให้แล้วหรือยังครับ



“เช็กแล้วสิ มันขึ้นว่ามีคนรับไปแล้วแต่ของไม่ถึงมือผมสักชิ้น”



งั้นลองโทรถาม ปณ. ดูสิครับ เผื่อเขาส่งบ้านผิด



“คุณก็โทรสิ คุณต้องรับผิดชอบนะ!!!



เขาปรี๊ดแตกตวาดใส่คนปลายสายอย่างเดือดดาล พีสั่งของมาหลายชิ้นจากทางร้านและราคามันก็ไม่ได้ถูก เหนือสิ่งอื่นใดคือเขาต้องการสินค้ามากๆ หากร้านบอกว่าส่งแล้วแต่เขายังไม่ได้รับทางร้านเองก็ต้องรับผิดชอบตามของให้เขาสิ ไม่ใช่ให้พีมานั่งโทรถามตามเองแบบนี้



เอาอย่างนี้นะครับ เดี๋ยวผมโทรให้ แล้วถ้าได้ความยังไงจะแจ้งทางไลน์นะครับ



“เร็วหน่อยก็แล้วกัน”



คนรีบใช้ ทำไมอุปสรรคมันเยอะแบบนี้!



พีกดวางสายแล้วโยนมือถือเจ้าปัญหาไปไว้บนเตียงทันที วันนี้อุตส่าห์ได้หยุด กีต้าร์เองนอกจากเฝ้าร้านก็ไม่ได้ออกไปทำธุระข้างนอก มันเป็นโอกาสดีแท้ๆ ที่จะเอาของที่สั่งมาใช้ให้คนรักให้เขินอายเล่น เขาชอบแกล้งกีต้าร์ เวลาเห็นหน้าหล่อแดงก่ำบ้างพีรู้สึกสนุกดี



ร่างเพรียวคว้าเอาเสื้อกล้ามตัวบางมาใส่แทนเสื้อยืดสีเข้มก่อนจะหยิบกระบอกน้ำเก็บความร้อนเดินลงมาจากชั้นสอง เหลือบไปมองหน้าร้านแล้วเห็นแฟนสุดหล่อของตัวเองกำลังแนะนำกลองชุดกับลูกค้าผู้ชายกลุ่มหนึ่งอยู่ก็เลี่ยงเข้าครัวไปไม่ได้ทัก เขากดน้ำร้อนผสมกับน้ำธรรมดาใส่กระบอกจนเกือบเต็มแล้วปิดฝา เพราะเจอของใหญ่กระแทกลำคอแท้ๆ ถึงได้รู้สึกเจ็บจนต้องกินน้ำอุ่นๆ แบบนี้ เพราะเจ้ากล้วยมหึมานั่นเลยที่ทำเขาอ่อนเปลี๊ยเพลียแรงตั้งแต่หลังกิจกรรมยันตอนเช้า จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่หาย



พีรู้ดีว่ากีต้าร์เป็นคนที่ดุในทุกเรื่อง แม้แต่เรื่องบนเตียงก็ดุเสียจนเขาแทบลุกไม่ไหว



แต่ถึงอย่างนั้นพีก็ไม่เคยเข็ดหลาบที่จะอ่อย คนตัวขาวแอบหัวเราะคิกคักเมื่อนึกไปถึงสีหน้าสุดเซ็กซี่ยามมีอารมณ์ของร่างสูง เขาเหยียดแขนขึ้นบิดขี้เกียจให้ความเมื่อยล้าหายไปก่อนจะหยิบกระบอกน้ำแล้วหันหลังจะเดินกลับขึ้นห้องนอนแต่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อเจอใครบางคนยืนอยู่ข้างหลัง



“เฮ้ย!” เสียงหวานอุทานอย่างตกใจ เขาเผลอปล่อยกระบอกน้ำในมือลงพื้นแต่คนที่ยืนอยู่ก็ไวกว่ามาช่วยรับไว้ทัน



“เอ่อ...ขอโทษครับ ผมมาเข้าห้องน้ำ ไม่คิดว่ามีคนอยู่”



ผู้ชายที่พีไม่คุ้นหน้าบอก เขายิ้มอย่างเป็นมิตร ท่าทางดูซื่อๆ ไม่ได้คิดร้ายอะไร พีเดาว่าเขาคงเป็นลูกค้าที่ดูกลองอยู่เมื่อกี้นี้แน่ๆ



“ครับ ขอบคุณที่ช่วย ผมตกใจมากไปเอง ห้องน้ำไม่ได้อยู่ตรงนี้นะครับ เดินไปอีกหน่อยเลี้ยวซ้ายจะเจอประตูสีขาว ผมขอตัวก่อน”



พีว่าแล้วค่อยๆ ดึงกระบอกน้ำของตัวเองคืนมาอย่างสุภาพ ยิ้มให้แล้วทำท่าจะเดินออกไปแต่ผู้ชายคนนั้นก็ยังเดินตามมาติดๆ คนตัวเล็กหันมองอย่างไม่เข้าใจ



“ผมเข้าห้องน้ำมาแล้วล่ะครับ ว่าแต่คุณเป็นน้องชายเจ้าของร้านเหรอ?”



เป็นคำถามจากคนแปลกหน้าที่ร่างโปร่งไม่รู้จะตอบอย่างไรดี เขาได้แต่ยิ้มแล้วพยักหน้ารับเพราะไม่อยากพูดอะไรมาก พีคิดว่าไม่จำเป็นต้องบอกคนที่ไม่สนิทให้รู้ว่าเขากับกีต้าร์เป็นอะไรกัน อีกอย่างตอนนี้เขาก็กำลังอยากขึ้นไปวีนใส่เจ้าของร้านที่สั่งแล้วไม่ได้ของด้วย ไม่มีอารมณ์มาผูกมิตรกับใครตอนนี้



“ผมชื่อดิวนะครับ ตั้งใจจะมาซื้อกลอง พอดีผมกับเพื่อนเพิ่งจะเริ่มตั้งวงกัน ไม่ทราบว่าคุณ...”



“พีครับ”



“คุณพี ไม่ทราบว่าคุณพีจะแนะนำได้ไหมครับ”



ไม่ได้!!!



พีอยากจะตะโกนบอกพ่อหนุ่มหน้าซื่อคนนี้เสียเหลือเกินแต่ก็ได้แค่ยิ้มแหยๆ ส่งให้ พีไม่ใช่คนที่อ่อนในเรื่องแบบนี้จนดูไม่ออกว่าคนที่เดินตามกันมามีจุดประสงค์อะไร ตั้งแต่เด็กแล้วที่เขามักจะถูกเพื่อนๆ บอกว่าหน้าสวย และความสวยที่มีมักจะเรียกผู้ชายหลายคนให้มาตามจีบได้ พีชินไปแล้วกับการโดนขอเบอร์จนมามีแฟนเป็นตัวเป็นตนจึงต้องระวังตัวเองมากขึ้น



เขายังไม่อยากโดนแฟนงอนตอนนี้หรอกนะ



“ผมไม่ได้เล่นดนตรีน่ะครับ ให้พี่กีต้าร์แนะนำจะดีกว่า” เขาบอกปัดแล้วจะเดินขึ้นบันได ทำท่าอยากหนีอย่างจริงจัง



“เดี๋ยวสิครับ ผมอยากให้พีช่วยจริงๆ นะ”



“ผมมีธุระครับ”



พูดขนาดนี้แล้ว ถ้าจะยังตื้อต่อเขาก็จะไหว้เลยล่ะ อยากให้มองสีหน้าที่แสนจะลำบากใจนี้สักนิด พีกำลังอารมณ์ไม่ดีเพราะไปรษณีย์ไม่มาส่งของ อย่ากวนเข้าใจไหม เดี๋ยวพ่อตบด้วยกระบอกน้ำในมือ!!!



แม้จะคิดแบบนั้นแต่ก็ได้แค่เก็บไว้ในใจ ท่องอย่างเดียวในหัวว่านี่ลูกค้าและลูกค้าคือพระเจ้า พีเดินยิ้มขึ้นบันไดไปอย่างสวยๆ ทิ้งให้ดิวคนซื่อยืนมองตาละห้อยอยู่ตรงนั้น



หลังปิดประตูห้องนอนแล้วนั่งบนเตียง พีวางกระบอกน้ำไว้ข้างๆ ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้งเปิดดูข้อความแต่แทนที่มันจะมีไลน์จากร้านที่เขาสั่งของกลับกลายเป็นสายเรียกเข้าที่ไม่ได้รับจากเพื่อนสนิทแทน



“ไอ้มีน?”



เขาพึมพำชื่อเพื่อนก่อนจะโทรกลับไปด้วยความสงสัยว่ามีธุระอะไรหรือเปล่า รอเพียงไม่นานปลายสายก็รับ



โหล พี



“เออ มึงโทรมามีอะไรวะมีน?”



มึงสั่งของอะไรไป



“หือ?”



พีได้แต่ขมวดคิ้วมุ่นไม่เข้าใจที่เพื่อนถาม มันรู้ได้ยังไงว่าเขาสั่งของไป หรือมันเห็นตอนเขากดสั่ง ความงุนงงและความเงียบของพีเหมือนจะนานเกินไปจนปลายสายรอไม่ไหว มีนตะคอกกลับมาราวกับกำลังโมโหจัด



ไอ้เชี่ยพี มึงสั่งอะไรไป มึงลงที่อยู่ผิดใช่มั้ย รู้ป่ะว่ามันมาส่งบ้านกูเนี่ย!’



“หา!!!



ไม่ต้องหา มาเอาไปเลยไอ้สัส ดีนะแม่กูไม่เปิด



ร่างเล็กได้ยินแบบนั้นก็เบิกตากว้างพร้อมอ้าปากค้างอย่างตกใจ เขากดเข้าไลน์ทันทีเปิดดูที่อยู่ที่ตัวเองส่งไปอีกครั้ง มันปรากฏว่าชื่อเป็นชื่อของเขาจริงๆ แต่ที่อยู่...ของมีน! พีจำผิดเพราะเมื่อก่อนชอบสั่งของแล้วส่งไปบ้านของเพื่อนกันแม่จับได้



คุณพระ!!!



สารพัดของสิบแปดบวกอยู่กับมีนหมดเลย!!!



“ชิบ!!! กูก็ว่าแล้วรอทำไมไม่มาสักที เออๆ เดี๋ยวเข้าไปเอา มึงอย่าให้ใครเห็นนะมีน”



ไอ้เวร ใครจะไปให้เห็นวะของแบบนี้ นี่กูมีเพื่อนเป็นโรคจิตตั้งแต่เมื่อไหร่

“ตั้งแต่มีผัว”



สัส!’



พีที่เถียงกับเพื่อนชนะแล้วหัวเราะเบาๆ เขากดวางสาย รีบคว้าเสื้อแขนยาวมาใส่ทับเสื้อกล้ามแล้วหยิบกระเป๋าสตางค์เดินออกจากห้องทันที ในใจกำลังกระดี๊กระด๊าที่จะได้ของมาแกล้งแฟนแล้ว เขายิ้มร่าลงมาหากีต้าร์ที่กำลังคิดเงินอยู่หน้าเคาท์เตอร์



“จะไปไหนพี?” ร่างสูงถามทันทีที่เห็นแฟนตัวเอง



“น้องจะไปหามีน ขอกุญแจรถหน่อยสิพี่ต้าร์”



“นานมั้ย?”



“แป๊ปเดียว”



กีต้าร์หยิบกุญแจรถยื่นให้ด้วยสีหน้าไม่เต็มใจเท่าไรนัก พีรู้ว่าแฟนหนุ่มไม่ได้หวงรถกับเขาแต่เป็นห่วงอยากขับไปให้ต่างหาก เข้าทางหน่อยที่วันนี้ติดลูกค้าเขาจะได้ไปเอาของโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ เด็กขี้อ้อนรับกุญแจมาแล้วเดินลั้นลาไปทางประตูหน้าร้าน เขาสบตากับดิวที่มองอยู่ก่อนแล้วแต่ไม่ได้สนใจเดินผ่านไปเหมือนไม่รู้จักกัน



พีก็เป็นแบบนี้ ในหัวเขาไม่มีคนอื่นหรอกนอกจากพี่ต้าร์สุดที่รักคนเดียว และคืนนี้สนุกแน่ รอก่อนนะคุณแฟน อะฮิๆ (เขาว่าตัวเองเริ่มโรคจิตตามที่มีนด่าแล้วจริงๆ แต่คนเสียหายมีแค่กีต้าร์คนเดียว เพราะฉะนั้นไม่เป็นไรหรอกเนอะ ^^)



พีขับรถคันหรูไปจอดหน้าบ้านเพื่อนอย่างอารมณ์ดี เขาผิวปากเป็นเพลงด้วยความเริงร่า ลงไปกดกริ่งอย่างว่องไว ในใจคิดถึงกล่องพัสดุที่สั่งไว้ของตน คิดว่าจะเอามันไปใช้อย่างไรดีให้คุ้มเงินที่เสียไป ยืนรอไม่นานแม่ของมีนก็เดินมาเปิดด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม พียกมือไหว้อย่างนอบน้อม เขาสนิทกับครอบครัวมีนจนเรียกได้ว่าเป็นลูกอีกคนของบ้านนี้ไปแล้ว ดังนั้นไม่แปลกอะไรหากผู้ใหญ่จะต้อนรับอย่างดีเมื่อมาเยือน



“สวัสดีครับแม่”



“น้องพี หายหน้าหายตาไปนานเลย มายังไงเนี่ยลูก มีนไม่เห็นบอกแม่ว่าวันนี้หนูจะมา” คุณแม่ของมีนรับไหว้แล้วลูบหัวเขาด้วยความเอ็นดู



“พีแค่แวะมาเอาของน่ะครับ ว่าแต่มีนอยู่ข้างบนห้องใช่ไหมแม่”



“จ้ะ เห็นถือกล่องไปรษณีย์แล้วทำหน้าบูดอยู่ พีขึ้นไปหาสิ”



“ขอบคุณครับ”



คนตัวเล็กไหว้อีกครั้งพร้อมเดินเข้าบ้านของเพื่อนสนิทด้วยความคุ้นชิน เขากับมีนเรียนด้วยกันมาตั้งแต่สมัยประถม ตั้งแต่พ่อกับแม่เขายังไม่ย้ายกลับไปบ้านที่ต่างจังหวัด ตอนที่ไม่มีแฟนพีมักจะมาค้างบ้านเพื่อนเป็นประจำจนโดนแม่ว่า เขาจึงรู้ทุกซอกทุกมุมของบ้านหลังนี้ดี รู้ด้วยว่าเพื่อนรักไม่ชอบล็อกประตูห้อง เมื่อขึ้นบันไดไปถึงพีจึงจับลูกบิดเปิดเข้าไปเลยแบบไม่เคาะตามมารยาท



“ฮัลโหล มีนเพื่อนเลิฟ กูมาแล้วเว้ยยยย”



“เชี่ยพี ตกใจหมด!



มีนที่กำลังสาละวนกับกองหนังสือการ์ตูนสะดุ้งเฮือกโยนหนังสือในมือทิ้งก่อนจะหันมาตวาดแว้ดใส่ตัวต้นเหตุที่ทำเขาแทบหัวใจวายตาย หน้าขาวติดไปทางสวยกว่าผู้ชายของเพื่อนที่มาใหม่ยังคงแป้นแล้นได้น่าหมั่นไส้ มีนกัดฟันคว้าเอากล่องกระดาษทิชชู่ใกล้มือแล้วปาใส่ทันทีอย่างไม่ออมแรง



“จะยืนทำหน้าอ้อนตีนอีกนานมั้ย เข้ามาดิสัส!



“โอ๊ยๆ ใจเย็นดิวะ แล้วใครสอนให้ปาข้าวของครับคุณมีน กระดาษทิชชู่สำคัญนะเว้ย ไม่มีแล้วเวลาxจะทำไงวะ”



“ทะลึ่งใหญ่ละมึงไอ้พี”



มีนชี้หน้าเพื่อนสนิทอย่างคาดโทษ เขารู้ดีว่าพีชอบกวนประสาทไปอย่างนั้น เจ้าของห้องส่ายหน้าเหนื่อยใจ เก็บหนังสือการ์ตูนของตนเข้าที่เพื่อให้คนที่กำลังเดินเข้ามาหามีที่นั่ง



“มึงนี่ยังติดการ์ตูนญี่ปุ่นเหมือนเดิมเลยเนอะ” พีเอ่ยแซวทันทีที่เดินมาใกล้เพื่อน



“ก็ปกติ จะให้กูติดผัวเหมือนมึงหรือไง” มีนตอบโต้กลับอย่างไม่ยอมแพ้



“พูดอย่างกับมึงมี”



“ไม่มี และไม่มีทางมีด้วย!



พีหัวเราะร่วนที่ได้ยินแบบนั้น ท่าทีขนลุกขนพองของเพื่อนรักที่คบกันมาหลายปีทำเขาแซวต่อไม่ออก มีนมักจะด่าและว่าเขาเหมือนเป็นแม่คนที่สองและเมื่อเห็นพีสวีทกับกีต้าร์ก็มักทำท่าไม่ชอบใจเหมือนเหม็นความรักนักหนา จริงๆ ข้างในของเพื่อนเขาก็พอจะเดาได้ว่ามันคงเหงาพอสมควรที่เขาติดแฟนจนไม่ค่อยได้มาสุงสิงด้วยเหมือนเมื่อก่อน พอคิดแบบนั้นคนตัวบางก็อดที่จะตบไหล่เพื่อนสนิทไม่ได้ ร่างเล็กขยับเข้าใกล้ พิงตัวไว้กับไหล่เจ้าของห้อง



“มีน มึงน้อยใจกูหรอ?”



“เรื่องอะไร” คนถูกถามทำหน้าไม่เข้าใจ มีนผลักหัวของพีออกแล้วขยับนั่งดีๆ



“ก็เรื่องที่กูติดแฟนมากไปจนลืมมึง มึงเลยไม่อยากมีแฟนใช่ป่ะ?”



“บ้า! ใครจะคิดแบบนั้นได้วะ กูแค่ยังไม่อยากมี แล้วถึงมีก็ไม่อยากมีแฟนเป็นผู้ชายแบบมึงเว้ย”



“มีผัวแล้วออกจะดี”



“ดีของมึงคนเดียวน่ะสิ”



สองเพื่อนรักเถียงกันไม่เลิกรา พีท้าวคางทำปากจู๋ไม่ชอบใจที่ไม่สามารถชักจูงเพื่อนให้อยากมีแฟนได้ ไม่ว่าจะพูดถึงข้อดีของการมีคู่อย่างไรมีนก็ยังคงปฎิเสธไม่คล้อยตาม เขาถอนหายใจยอมแพ้ เลิกต่อปากต่อคำ หันไปมองนาฬิกาแล้วแบมือไปตรงหน้ามีนแทน



“จะมีแฟนหรือไม่มีแฟนก็เรื่องของมึงละกัน แต่ไหนของกูอ่ะ กูรีบเอาไปใช้นะมีน”



คนน่ารักพูดด้วยสีหน้าทะเล้น มีนหันมองตาขวางก่อนจะลุกขึ้นไปหยิบกล่องใบใหญ่มาโยนให้อย่างไม่ออมแรง



“รีบเอาไปเลยของโรคจิตพวกนี้ คราวหน้าถ้าสั่งอีกก็ห้ามส่งบ้านกู ใครรู้ขึ้นมากูจะเสียชื่อเสียง”



“คร้าบๆ คุณมีน แค่ของเล่นผู้ใหญ่เองจะอะไรนักหนาวะ”



“ก็ของเล่นนั่นแหละ ห้ามส่งมาบ้านกูอีก!



พียักไหล่แล้วแกะของในกล่องดูอย่างไม่ยี่หระ เขารู้ดีว่ามีนก็แค่พูดไปอย่างนั้นเอง ความจริงต่อให้พีจะสั่งมากี่รอบแล้วส่งที่นี่มีนก็เซ็นต์รับไว้อยู่วันยันค่ำ นิสัยปากร้ายแต่ใจดีของเพื่อนเป็นอย่างไรนั้นพีเข้าใจดีที่สุด



“ใครตั้งใจจะส่งล่ะ กูแค่เผลอเท่านั้นเอง ถ้าไม่มีอะไรแล้วกูไปล่ะ จะเอาของไปแกล้งพี่ต้าร์”



คนตัวขาวยักคิ้วหลิ่วตาให้เพื่อนสนิทก่อนจะลุกขึ้นเดินออกจากห้องไปพร้อมกล่องใบใหญ่ในมือโดยมีมีนตะโกนไล่หลังเสียงดัง



“ถ้ามึงโดนจัดหนักจนไปเรียนไม่ไหว กูไม่ให้ลอกเล็คเชอร์นะ บอกไว้ก่อน!



“ไม่ลอกหรอก ฝากมึงจดเผื่อกูไปเลย ขอบใจล่วงหน้า”



“ขอให้มึงตายคาเตียง!!!



พีหัวเราะร่า ไม่ได้สนใจคำแช่งใดๆ ที่ได้ยิน เขาโบกมือลาแล้วเดินออกจากบ้านของเพื่อนมา มือบางวางกล่องไปรษณีย์ไว้ที่เบาะด้านหน้า ขับรถกลับไปหาคนรักด้วยอารมณ์ที่ดีขึ้นกว่าตอนเช้าเป็นสิบเท่า แม้แต่การติดไฟแดงครึ่งชั่วโมงยังทำเขาหงุดหงิดไม่ได้เลย พีฆ่าเวลาด้วยการเอาของในกล่องมาตรวจว่าครบทุกอันที่สั่งไปหรือไม่ เขาไม่ลืมที่จะส่งไลน์บอกทางร้านว่าได้ของแล้วและขอโทษที่โทรไปต่อว่า ทุกอย่างดูลงตัวและวันหยุดของเขาในวันนี้เหมือนจะเป็นไปอย่างที่หวังไว้ ร่างเล็กเริ่มคิดแผนการในหัวถึงการใช้ของเล่นผู้ใหญ่ที่ซื้อมา



ถ้าเป็นไปตามที่คิดไว้ล่ะก็ พี่กีต้าร์คนหล่อต้องร้องขอชีวิตแน่นอน!



แค่นึกภาพยังฟิน~



รถยนต์คันสวยเคลื่อนที่ด้วยความเร็วปานกลางเข้าไปจอดยังที่ประจำหน้าร้านจำหน่ายเครื่องดนตรีที่คุ้นเคย พีฮัมเพลงก้าวลงจากรถ เขาเปิดประตูอีกฝั่งหยิบกล่องพัสดุก่อนจะล็อกรถด้วยความว่องไว มองเข้าไปในร้านที่ตอนนี้ไม่มีลูกค้าแล้ว มันดูจะเป็นใจอย่างยิ่งให้กับเขาในการทำภารกิจพิชิตแฟนขี้หึง



พีเดินเข้าไปในร้าน อมยิ้มน้อยๆ เมื่อเห็นแฟนตัวเองนั่งทำงานไม่ได้สนใจกัน เขาแอบย่องเงียบๆ เข้าไปด้านหลังร่างสูงที่กำลังนั่งกดคีบอร์ดอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ฉวยโอกาสทีเผลอพุ่งเข้าไปกอดหมับจากทางด้านหลัง



“จ๊ะเอ๋”



กีต้าร์สะดุ้งเล็กน้อยแต่เมื่อเห็นหัวกลมๆ ซบอยู่ที่ไหล่ก็ถอนหายใจเอื้อมมือไปลูบผมนุ่มดุจไยไหมนั้นเบาๆ



“อ้อน กูตกใจหมด” ถึงจะพูดแบบนั้นแต่สีหน้านิ่งเฉยก็ยังไม่เปลี่ยน



“พี่จ๋าอ่ะ ทำหน้าให้มันตกใจเหมือนที่พูดหน่อยสิ” เด็กน้อยงอแง



“กูไม่ได้ขวัญอ่อนนะ จะให้กรี๊ดหรือไงไอ้ดื้อ”



คนตัวเล็กบุ้ยปากอย่างงอนๆ แต่ไม่จริงจังอะไรมาก เพียงแค่กีต้าร์ก้มลงมาหอมแก้มใสฟอดหนึ่งพีก็หายเป็นปลิดทิ้งแล้ว เจ้าตัวแสบขี้อ้อนหอมกลับ เบียดกายเข้าหา กอดรัดเอวสอบของแฟนหนุ่มแน่นขึ้น ตากลมมองไปยังหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่กีต้าร์พิมพ์ค้างไว้



“งานยุ่งเหรอพี่ น้องกวนมั้ย?”



“แค่สั่งของเพิ่มน่ะ ไม่ได้มีอะไรมาก”



เสียงทุ้มตอบพร้อมกับดึงแขนเจ้าลูกลิงที่เกาะไม่ปล่อยให้มานั่งตัก พีดันกล่องที่เอามาจากบ้านมีนไปด้านล่าง หันมาสนอกสนใจงานที่แฟนหนุ่มกำลังทำอย่างขะมักขะเม้น เขามองเจ้าของร้านสั่งสินค้าอยู่หลายนาทีก่อนจะเริ่มเบื่อ พีไม่ค่อยชอบความเงียบสักเท่าไร คนตัวเล็กโอบรอบคอหนา เงยหน้าขึ้นจูบปากบางของกีต้าร์เบาๆ อย่างหยอกล้อแล้วค่อยๆ ขยับตัวลงจากตักแกร่ง



“น้องไปอาบน้ำรอดีกว่า พี่จ๋าทำงานเสร็จแล้วต้องรีบขึ้นไปหาน้องนะรู้มั้ย”



“นี่กี่โมงพี มึงจะนอนแล้วเหรอ?”



คนที่กำลังใช้สมาธิในการทำงานหันมองนาฬิกาแล้วถามแฟนเด็ก เขาดูงงมากที่เห็นคนรักอาบน้ำนอนเร็วตั้งแต่ยังไม่หัวค่ำแบบนี้



“เอ่อ...ก็...น้องง่วงแล้วนี่” พีที่เพิ่งรู้ว่าตัวเองเหมือนจะโป๊ะแตกก็อึกอัก มือขาวคว้าเอากล่องที่วางไว้มาถือแล้วพองลมที่แก้มทำไม่รู้ไม่ชี้กลบเกลื่อนพิรุธ



กีต้าร์ละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์มาหาคนรัก ลุกขึ้นไปเอามือแตะหน้าผากเพื่อวัดไข้ ตาคมฉายแววความเป็นห่วงออกมาอย่างเห็นได้ชัด



“ก็ปกติดี หรือเมื่อคืนนอนไม่พอ?”



เพราะใครล่ะ!



พีเถียงในใจอย่างทันควัน เขายู่ปากพยักหน้าให้แฟนสุดหล่อ พยายามทำตัวให้เนียนที่สุดเพื่อที่กีต้าร์จะได้จับผิดอะไรไม่ได้ คนตัวโตมองมาที่กล่องในมือเขาเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ถามอะไร หน้าหล่อคมคายก้มลงมากดจูบที่หน้าผากของพีอีกครั้งอย่างอ่อนโยน



“ง่วงก็ไปนอนก่อนเลย เดี๋ยวตอนเย็นกูทำข้าวต้มให้กิน”



“แต่น้องอยากกินข้าวผัดอ่ะ” เรื่องมากไว้ก่อนพ่อสอนไว้



“เออ ได้ รีบไปนอนไปอ้อน”



“รักพี่ต้าร์ที่สุด”



คนน่ารักยิ้มกว้างหอบกล่องไปรษณีย์วิ่งดุ๊กดิ๊กขึ้นชั้นสองไปอย่างเริงร่า กีต้าร์มองตามแล้วส่ายหน้าก่อนหันมาจัดการกับงานของตัวเองต่อโดยไม่ได้เอะใจเลยว่าพีขึ้นไปพร้อมกล่องใบนั้นทำไม



งานสำหรับเขาเป็นสิ่งเร่งรีบ ยุคสมัยปัจจุบันที่เทคโนโลยีก้าวหน้าและเป็นปัจจัยในการดำรงชีวิตของคนในตอนนี้ การขายของก็ต้องตามให้ทันโลกเช่นกัน กีต้าร์เปิดเว็บไซต์สำหรับขายเครื่องดนตรีของเขาเองโดยมีที่อยู่และเบอร์โทรศัพท์ชัดเจน เขาลงคลิปรีวิวสินค้าในร้านหลายตัวและได้กระแสตอบรับค่อนข้างดี คนสั่งออนไลน์เข้ามาเยอะกว่าคนที่มาซื้อเองหน้าร้านเสียอีก ยุคนี้เด็กที่มีฝันอยากเป็นนักดนตรีมีไม่ใช่น้อย หลายคนซื้อไปฝึกเล่น หลายคนซื้อเพื่อทำวงจริงจัง มันเป็นกิจการที่ดูเหมือนเงียบเหงาเพราะเครื่องดนตรีใช่ว่าจะมีคนซื้อทุกวัน แต่ใครจะรู้เล่าว่ากีต้าร์ทำกำไรจากการขายของเขาได้แบบเหลือกินเหลือเก็บ



ของแบบนี้อยู่ที่กลยุทธ์การขายและที่ขาดไม่ได้เลยคือหน้าตาเจ้าของ เพราะสิ่งที่ดึงลูกค้าให้เชื่อถือได้อันดับแรกก็มาจากหน้าตาหล่อๆ ของเขานี่แหละ



เจ้าของร้านหนุ่มไฟแรงบิดตัวไปมาคลายความเมื่อยล้า เขาเพิ่งจะสั่งสินค้าตัวท็อปเข้าร้านและตกลงราคากับคู่ค้าเจ้าประจำเสร็จ เคลียร์ออเดอร์และตอบเมล์อีกนิดหน่อยก็เหมือนงานวันนี้จะลุล่วงไปได้ด้วยดีแล้ว ตาคมปรายมองนาฬิกาที่แขวนบนผนัง มันบอกว่าเขาทำงานเพลินจนเวลาตอนนี้ล่วงเลยมานานมากแล้ว กีต้าร์รีบลุกขึ้นเดินไปเข้าครัว จัดการรื้อค้นวัตถุดิบหลายอย่างออกมาจากตู้เย็นเพื่อเตรียมทำข้าวผัดให้แฟนขี้อ้อนที่ป่านนี้คงนอนหน้าบูดเตรียมงอนเขาอยู่บนห้อง



พีเป็นเด็กน่ารักที่มักจะงอนง่ายหายเร็ว กีต้าร์รู้ดีว่าเขาควรจะง้อแฟนตัวแสบอย่างไรให้กลับมาออดอ้อนออเซาะได้เหมือนเก่า พ่อครัวจำเป็นที่มีฝีมือในเรื่องการทำอาหารไม่น้อยจัดการปรุงข้าวผัดในกระทะสุดฝีมือเพื่อเอาใจเด็กน้อยของตน เขาตักข้าวผัดที่เสร็จแล้วใส่จานสองใบวางลงในถาดพร้อมเหยือกน้ำเย็นๆ ยกขึ้นไปชั้นสอง ในใจกำลังคิดว่าโต๊ะริมระเบียงที่เอาไว้ดูดาวคงเหมาะสำหรับมื้อค่ำของพวกเขาในวันนี้



แต่เพียงแค่เดินมาถึงหน้าห้องร่างสูงก็ต้องขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจที่เห็นประตูไม้สีขาวถูกเปิดกว้างเอาไว้เหมือนรอเขาอยู่อย่างไรอย่างนั้น กีต้าร์เดินเข้าไปในห้องแล้วดึงประตูปิดเสียงเบา เขาไม่เห็นร่างเล็กๆ ของคนรักจึงเดินเอาข้าวไปวางที่โต๊ะริมระเบียงแล้วเดินเรียกหาไปทั่วห้อง



“พี อยู่ไหน?”



เขาตะโกนเสียงดัง มองซ้ายมองขวาไม่มีการตอบรับ กีต้าร์เริ่มใจไม่ดี เดินไปเปิดประตูห้องน้ำทันทีเผื่อจะเจอแฟนของตนในนั้น แต่เพียงแค่นิ้วชี้แตะโดนที่ลูกบิดก็มีมือเล็กๆ จากด้านหลังปิดตาทั้งสองข้างของเขาไว้ เสียงหัวเราะคิกคักดังใกล้หูบ่งบอกให้รู้ว่าเป็นใคร



“เล่นอะไรเนี่ย!



ร่างสูงส่งเสียงดุทันที พียังคงไม่ปล่อยมือที่ปิดตาเขาออก กลับกันเจ้าตัวแสบยังดันหลังให้เดินไปข้างหน้าตามที่ต้องการจนขาของกีต้าร์ชนเข้ากับขาเตียงนอน เขาถูกผลักลงไปบนฟูกนุ่มอย่างไม่ทันตั้งตัว คิ้วเรียวขมวดมุ่นอย่างไม่ชอบใจ หากคนที่ทำแบบนี้ไม่ใช่แฟนล่ะก็ กีต้าร์สาบานว่าเขาเตะสลบไปแล้ว



“อ้อน มึงทำอะไร?!” เขาพลิกตัวขึ้นนั่ง มองตัวต้นเหตุที่ยืนยิ้มแป้นตรงหน้า



“อย่าทำหน้าดุอย่างนั้นสิพี่จ๋า น้องแค่แกล้งเอง”



“แกล้งอะไรไม่รู้เรื่อง กูตกใจแทบตาย”



“ที่น้องไปปิดตาพี่น่ะเหรอ”



“ที่มึงหายไปต่างหาก!



กีต้าร์ดุอย่างจริงจัง หลายครั้งหลายคราที่พีเล่นอะไรพิเรนทร์ๆ ให้เขาเป็นห่วง ร่างเล็กคงแค่อยากเล่นสนุกหรือไม่ก็คิดแค่ว่าเขาไม่ได้สนใจเจ้าตัวเท่าไรนัก แต่จะรู้บ้างไหมว่าสำหรับผู้ชายอย่างกีต้าร์แล้วนั้นไอ้เด็กขี้อ้อนตัวแสบคนนี้สำคัญแค่ไหน เขาจะเป็นจะตายทุกครั้งกลัวว่าเรื่องไม่ดีจะเกิดขึ้นกับคนรัก



“งือออ พี่จ๋าอย่าดุน้องงงงง”



“ยังไม่สำนึกอีก!



เสียงนิ่งๆ ที่ดุกว่าครั้งไหนทำพีหน้าจ๋อย คนน่ารักก้มลงมองพื้น ตัวสั่นระริกคล้ายกำลังกลั้นก้อนสะอื้น เด็กขี้อ้อนเปลี่ยนเป็นเด็กขี้แย ฟันกระต่ายขบปากอิ่มอย่างพยายามไม่ให้ตัวเองร้องไห้ออกมา กีต้าร์ที่มองอยู่ยังคงนิ่ง จนกระทั่งน้ำใสๆ หยดลงบนพื้นความอดทนของชายหนุ่มจึงพังทลายลง เขาถอยหายใจด้วยความเบื่อหน่ายตัวเองที่ไม่ว่ากี่ครั้งก็ไม่เคยเอาจริงกับพีได้สักที



“มานั่งตักพี่”



เอ่ยพร้อมดึงร่างที่โปร่งบางกว่าตนให้นั่งคร่อมลงมา หน้าใสซบลงบนอกกว้าง แขนทั้งสองข้างกอดเขาไว้อย่างแนบแน่น กีต้าร์กอดตอบ หันไปจูบปลอบที่ขมับสวย



“น้องขอโทษ”



ในที่สุดพีก็พูดคำนั้นออกมา คำที่มันไร้ความหมายสำหรับกีต้าร์



“มึงรู้ดี กูไม่เคยโกรธมึง” เขาดันพีออกเล็กน้อย เชยคางเรียวขึ้นให้สบตากัน “ไม่ต้องขอโทษ แต่อย่าทำให้ตกใจแบบนี้อีก”



“น้องก็แค่เล่น...”



“ไม่เล่นพี สำหรับกู วินาทีเดียวที่มึงหายไปมันก็ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ แล้ว”



“....”



“แฟนทั้งคน พี่ห่วงมากรู้ไหม”



พีฟังแล้วใจเต้นแรง เขาปาดน้ำตาตัวเองก่อนจะยิ้มกว้าง เขาพร่ำขอโทษคนรักอีกหลายครั้งก่อนที่จะถูกร่างสูงจูงมือไปนั่งทานมื้อเย็นริมระเบียง โคมไฟที่ให้แสงสว่างนวลตาเป็นสิ่งกีต้าร์จัดมันไว้ให้พี ทุกครั้งที่ร่างเล็กมานั่งเล่นตรงนี้จะได้รู้ว่าตัวเองพิเศษแค่ไหน เด็กน้อยกลับมาร่าเริงอีกครั้งหลังข้าวผัดฝีมือคนรักลงท้องไปจนอิ่มหนำ หนังท้องตึงแล้วเจ้าตัวแสบก็แปลงร่างเป็นหมูอ้วนๆ กระโดดลงเตียงหลับตาพริ้มเหมือนมีความสุขนักหนา กีต้าร์มองภาพนั้นแล้วยิ้มบาง เขาเอาจานและแก้วลงไปล้างคว่ำก่อนจะเดินตรวจตราประตูร้านว่าล็อกเรียบร้อยแล้วถึงขึ้นชั้นสองเตรียมอาบน้ำพักผ่อนบ้าง



ไฟในห้องดับไปแล้ว ร่างสูงงุนงงเล็กน้อยแต่คิดว่าพีคงแสบตาเลยปิดจึงไม่ได้ใส่ใจอะไร เขาเดินไปทางห้องน้ำด้วยความเคยชินแต่ไม่ทันเดินได้สามก้าวอ้อมแขนที่กอดจากข้างหลังก็ทำเอาชะงักเสียก่อน กีต้าร์ถอนหายใจกับคนที่ไม่ว่าจะดุไปกี่ครั้งก็ไม่ทำให้สำนึกได้ เขาปล่อยให้พีกอดไปอย่างนั้นจนกว่าจะพอใจ อยากรู้เหมือนกันว่าจะทนยืนกอดแบบนี้ได้นานแค่ไหน



แต่เหมือนสิ่งที่กีต้าร์คิดจะผิดไปทั้งหมด เด็กตัวแสบดึงมือเขาทั้งสองข้างไปไพล่หลัง ความเย็นจากโลหะสัมผัสเข้าที่ข้อมือก่อนเสียงดังกริ๊กจะทำให้กีต้าร์สะดุ้งตกใจรีบหันไปข้างหลังทันที



“นี่มันอะไร!



เขาตวาดลั่นห้องพร้อมกับไฟที่สว่างขึ้นเผยให้เห็นแฟนเด็กที่เดินนวยนาดยิ้มแป้นแล้นมาหาช้าๆ ในชุดเสื้อผ้าน้อยชิ้น ร่างสูงกลืนน้ำลายอึกใหญ่เมื่อมองไปยังต้นขาขาวๆ ที่โผล่พ้นขอบกางเกงรัดรูปสีดำสั้นกุดยั่วยวนสายตา รอยยิ้มหวานประดับบนใบหน้าสวยในตอนนี้สำหรับเขาแล้วดูไม่น่าไว้ใจพอๆ กับของในมือที่อีกคนถืออยู่



"พี่ต้าร์ น้องได้ของที่สั่งแล้ว ^o^" พียิ้มกว้างขณะค่อยๆ ขยับตัวเข้าหาแฟนหนุ่มด้วยท่าทีที่ราวกับนางแมวยั่วสวาท



กีต้าร์ถอยหลัง เขาพยายามขยับข้อมือตัวเองและเริ่มรู้แล้วว่าอะไรที่พันธนาการมือทั้งของข้างของตนอยู่ เขาจิ๊ปากเมื่อขาชนกับขอบเตียงอีกครั้ง ไม่ได้กลัวไอ้เด็กขี้ยั่วเลยสักนิด แต่เพราะพีชอบเล่นแผลงๆ กีต้าร์ถึงได้ระแวงว่าจะโดนอะไรต่อไป ยิ่งเห็นลิ้นสีชมพูแลบเลียริมฝีปากตอนเข้าประชิดตัวเขาแล้วยิ่งไม่น่าไว้วางใจเลยแม้แต่น้อย



“น้องสั่งของไปเยอะมากๆ เลยพี่จ๋า” เสียงหวานเอ่ยอย่างใจเย็นเมื่อเห็นแฟนตัวเองไร้ทางหนี ความสนุกเริ่มฉายชัดในแววตาคู่สวย



"แล้วไง ทำไมมึงทำหน้าอย่างนั้นพี?"



"ก็แค่..."



พีเว้นวรรคทำสายตาเจ้าเล่ห์ก่อนจะชูมือข้างที่ถือของไว้ให้กีต้าร์เห็นชัดๆ และเป็นไปตามที่คนตัวบางคาด ร่างสูงตะคอกเสียงดังทันที



"รู้มั้ยว่าถืออะไรอยู่!!!"



"ตกใจทำไมพี่จ๋า ก็แค่โซ่ แส้ กุญแจมือ อยากได้อันไหนก่อนดี อิๆ"



“กูไม่เล่นพี!!!



แม้จะโดนเสียงเข้มดุแต่พีก็ไม่ได้สนใจหรือเกรงกลัว คนขี้แยที่ร้องไห้ขอโทษเขาเมื่อไม่ชั่วโมงก่อนหายไปแล้วเหลือเพียงตัวแสบที่กำลังสนุกสนานในตอนนี้ พีผลักกีต้าร์หงายหลังไปบนเตียงนุ่มตามด้วยตัวเองที่ขึ้นคร่อมตัก เขาหวดแส้ในมือลงบนฟูกเสียงดังเพี๊ยะ ก้มหน้าลงกระซิบที่ใบหูของคนตัวโตกว่าเบาๆ



“ยอมซะดีๆ พี่ต้าร์เป็นของน้องแล้ว”



ใครบอกว่ามีแต่ฝ่ายรับที่ต้องโดนทรมานกันล่ะ วันนี้พีจะแสดงให้เห็นเองว่าคนรุกก็โดนกระทำได้เช่นกัน!



รับประกันความมันส์ โดยเขาเองที่จินตนาการไปไกลตั้งแต่กดสั่งของ



เจ้าเด็กซนเริ่มต้นด้วยการถอดกางเกงขาสั้นของตัวเองโยนทิ้งไปข้างเตียง เปิดเผยทุกสัดส่วนเร้นรับต่อหน้าคนรักอย่างไม่อายใดๆ ทั้งสิ้น เอื้อมไปดึงกล่องใต้เตียงออกมาเปิดให้เห็นเซ็กซ์ทอยกับเจลหล่อลื่นขวดใหญ่และอุปกรณ์สำหรับศึกรักที่ร้อนแรงอีกหลายอันชวนให้ร่างสูงที่ถูกใส่กุญแจมือเวียนหัว



นี่เมียเขามันเป็นเอามากขนาดนี้เลยเหรอ!



กีต้าร์สบถในใจอย่างเดือดดาล เขาไม่เคยขาดหรือละเลยเรื่องการทำรักกับแฟนเลยแม้แต่น้อย แต่ดูเหมือนว่าเจ้าตัวดีจะยังไม่อิ่มเอมมากพอ ทั้งๆ ที่บ่นว่าปวดเอวแต่ก็ยังขยันอ่อยขยันหาของมาเล่น น่านับถือจริงๆ



ร่างสูงสะบัดหน้าหนีไม่ยอมมองภาพเร้าอารมณ์ตรงหน้า แต่ก็ต้องหันกลับมาอยู่ดีเมื่อได้ยินเสียงเฉอะแฉะและเสียงครางดังมาจากคนรัก ทันทีที่สายตาโฟกัสภาพ สิ่งที่เห็นก็ทำเอาเลือดในกายหนุ่มเดือดพล่าน กีต้าร์กลืนน้ำลายอึกใหญ่ ตาคมยังไม่ละไปจากคนน่ารักที่กำลังอ้าขากว้างเตรียมพร้อมช่องทางสีสวยด้วยนิ้วที่ชุ่มเจลของตัวเอง



เสียงหอบหายใจทำความเป็นชายตื่นตัวทั้งที่ยังไม่มีใครไปสัมผัสมัน ความอึดอัดภายใต้กางเกงเนื้อดีค่อยๆ ขยายขึ้นจนเริ่มจะทำกีต้าร์สติแตก ยิ่งนิ้วเล็กๆ นั่นขยับให้ดูเร็วเท่าไหร่เขาก็ยิ่งมีอารมณ์จนแทบคลั่งเท่านั้น กัดฟันแน่นจนได้ยินเสียงดังกรอด



“อื้อ!!!



เสียงครางกระเส่าพร้อมสายตายั่วยวนที่ถูกส่งมาเหมือนจงใจปลุกเร้าเขาให้ทรมานเล่น กีต้าร์ยอมรับมาตลอดว่าพีสวย สวยไปทุกสัดส่วน ยิ่งในตอนที่กำลังกัดปากเพราะแรงอารมณ์ก็ยิ่งไม่ต้องบอกเลยว่ามันเร้าใจแค่ไหน



“อ่าห์ พี่จ๋า~




Cut

ฉากต้องห้ามลงบล็อก

กดเข้าไปหาได้ในไบโอทวีตเตอร์จ้า

                                                                                                    

(จิ้มที่ภาพ)



พวกเขาหอบหายใจ ให้ความสุขสมจากบทรักค่อยๆ เจือจางลงอย่างช้าๆ โดยที่ไม่ผละออกจากกันแม้แต่น้อย พีถูกจูบที่หน้าผากปลอบโยน เด็กน้อยซุกตัวเข้าหาไออุ่นอย่างเปรมปรีดิ์ ปล่อยให้ห้วงอารมณ์ร้อนค่อยๆ บางเบาลงจนเหลือเพียงความหวานของความรักระหว่างคนสองคน



“ทำไมถึงซื้อของพวกนี้มา?” กีต้าร์ถามหลังจากทุกอย่างกลับเข้าสู่ความสงบอีกครั้ง



“น้องแค่อยากเปลี่ยนบรรยากาศบ้าง” พีตอบกลับด้วยน้ำเสียงงัวเงีย “แล้วก็เพราะพี่จ๋าชอบแกล้งน้อง น้องเลยอยากแกล้งคืน”



“กูนึกว่าไม่พอใจกับเซ็กซ์ของเรา”



“งือออ ไม่ใช่สักหน่อย พี่ต้าร์ของน้องดีที่สุดอยู่แล้ว”



“รู้ไหม มึงทำกูระแวง”



มือหนาลูบไปมาที่หัวกลมสวย พีเงยหน้ามอง ฝืนอาการง่วงถามเขาอย่างสงสัย



“พี่จ๋าระแวงอะไร?”



“กลัวมึงเบื่อคนเข้มงวดอย่างกู”



“....”



“วันนี้ลูกค้าที่มาร้านบอกว่าน้องชายกูน่ารักมาก อยากขอจีบ มึงรู้ไหมอ้อนว่ากูตอบไปว่าอะไร”



พีส่ายหน้า สบตาคมที่มองมาอย่างแสนรักแสนหวง



“กูตอบมันว่า นั่นเมีย ให้จีบไม่ได้”



“ขี้หวง” คนตัวเล็กฟังแล้วหน้าแดงซ่าน หัวเราะคิกคักอย่างเขินอาย



กีต้าร์ก้มลงจูบหน้าผากเนียนใสอีกครั้ง ลูบหลังบางคล้ายกล่อมให้เด็กดื้อในอ้อมแขนหลับฝันดี เสียงทุ้มเอ่ยถ้อยคำที่ทำเอาพียิ้มแก้มปริ



“ใช่ กูหวงของกู กูรักของกูมาก มึงอย่าเบื่อกูเลยนะ”



สายตาเว้าวอนมองมาเหมือนพีเป็นของล้ำค่าที่ไม่อยากให้หายไปไหน เด็กน้อยพยักหน้ารับอย่างดีใจแล้วซุกตัวเขาหาแฟนหนุ่มอย่างมีความสุข



“น้องรักพี่ต้าร์ขนาดนี้ จะเบื่อพี่ได้ยังไงกัน”



ห้วงนิทราของพีและกีต้าร์เต็มไปด้วยความอิ่มเอมใจ ค่ำคืนนี้ก็ยังคงแสนหวานสำหรับพวกเขาเหมือนเดิม



100%

.............................

#แฟนน้องดุ

โอ้โห้ เอ็นซี ฉากอย่างนี้เสี่ยงปลิวอิ๊บอ๊าย
พี่ลงบล็อกให้แล้ว กดไปในทวิตเตอร์เด้อจ้าาาาาา
(พี่กีต้าร์น่าเป็นพ่อของลูกมากค่ะ มีขายแถวไหนคะ ขอซื้อต่ออออ)



ติดตามไรเตอร์ได้ที่
(เลือกจิ้มแอพที่สะดวกตามภาพ)

B
E
R
L
I
N
?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.325K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,393 ความคิดเห็น

  1. #3362 piechicofic (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 10:38
    แสบมากน้อง
    #3,362
    0
  2. #3358 Bam_2401 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 22:16
    ใจพี่สั่นเลยน้องเอ้ยยยยย
    #3,358
    0
  3. #3301 SandSeaSun (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 09:39
    น้องก๋ากั่นเหลือเกิน พี่หวงห่วงน้องมากอ่ะ
    #3,301
    0
  4. #3294 loveseriesY (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:10
    น้องโคตรซนส่วนอิพี่ก็ดุดันมากค่ะ
    #3,294
    0
  5. #3207 poo6699 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 21:01
    ทำไงถึงจะอ่านตอนที่ตัดออกได้ค่ะ
    #3,207
    0
  6. #1260 Spices_smile (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 09:52
    น่ารักมากเลยยยย
    #1,260
    0
  7. #968 tarnandtip (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 16:08

    ต้าร์แม่ว่าลูกแม่อุ่นยิ่งกว่าไมโครเวฟซะอีก ถ้าน้องพีกล้าทำต้าร์ของแม่เสียใจ ก็ไม่ต้องไปหาผู้ชายดีๆ แบบนี้ได้อีกแล้วลูก https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-09.png

    #968
    0
  8. #618 Cream_2546 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2562 / 22:40

    คิ้กกกกกก
    #618
    0
  9. #446 Iovely39 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 23:16
    อบอุ่นมาก ฮือออ
    #446
    0
  10. #409 tanyawikit (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2562 / 21:34

    โหยยยย อ่าน nc ซะเหนื่อยมากเลย เฮ้อ!

    #409
    0
  11. #310 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 21:36
    เฮ้ออออออออออ อยากมีพี่ต้าร์เป็นของตัวเอง ต้องทำบุญด้วยอะไร
    #310
    0
  12. #270 vicha9001 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 02:14
    ตอนนี้คุ้มค่ามากอะใจละลายไปหมดแล้ววววว
    #270
    0
  13. #168 goom2556 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 13:09
    ไม่อ่อนโยนต่อเราอย่างแรงเลือดหมดตัวกับncเธอ
    #168
    0
  14. #151 Somluck2510 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 21:34

    อืมมมมมมมม
    #151
    0
  15. #134 hachmi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2562 / 01:39
    อื้อหือออ ~~
    #134
    0
  16. #95 myeonx (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 11:06
    สุดๆอะยัยน้องงงง
    #95
    0
  17. #94 raving_fox (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 08:10
    อิจฉาจรุงเลยยยยย
    #94
    0
  18. #93 Aonsuwaree (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 05:59
    เสียเงินเปล่าๆเลยพีอ่ะ
    #93
    0
  19. #91 gamyuyyuy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2562 / 00:48
    พี่กีตาร์ ดุขนาดนี้ ใครจะเบื่อ
    #91
    0
  20. #90 manejanb (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 20:33

    รออออ....
    #90
    0
  21. #89 K.white wine (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 19:33
    พี่ต้าหาซื้อได้แถวไหนคะ555555
    #89
    0
  22. #88 goom2556 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 19:17
    เลือดหมดตัวแล้ว
    #88
    0
  23. #87 Zhounekojung (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 18:30

    เค้าก็อยากได้ปู้ชายยแบบนี้งะไรท์หัวใจฉันอ่อนไปแล้ววว❤❤❤❤❤

    #87
    0
  24. #85 raving_fox (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 13:20
    แงงงงงง ใจเหลวไปแล้วจ้ะพี่จ๋า
    #85
    0
  25. #84 suyu27 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 12:09
    น้องต้องโดนแบน 55555
    #84
    0