My boyfriend #แฟนน้องดุ 'yaoi

ตอนที่ 12 : แฟนน้องดุ : 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,649
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,026 ครั้ง
    20 มี.ค. 63


Chapter

10







“คุณพี ทำแบบนั้นไม่ได้นะคะ!



เสียงปึงปังดังมาจากห้องครัวในช่วงบ่ายของวันหยุด แม่บ้านทั้งหลายกำลังเอะอะโวยวายกันเสียงดังจนคนข้างนอกได้ยิน เสียงหม้อและจานชามตกกระทบพื้นอย่างน่ากลัวทำเอาหลายคนที่เดินผ่านไปมาอดสงสัยไม่ได้ว่ามีใครกำลังตบกันในนั้นหรือเปล่า



พียิ้มกว้างอยู่หน้าเขียงพลาสติก ในมือมีมีดทำครัวอันคมอยู่ด้วย ตัวต้นเหตุของเสียงเอะอะทั้งหมดกำลังผ่าส้มลูกโตด้วยสายตามุ่งมั่น ท่าทางเหมือนคนไม่เคยทำ น่าหวาดเสียวว่ามีดจะหั่นเข้าเนื้อคนแทนที่จะเป็นเนื้อผลไม้บนเขียง แม่บ้านทั้งหลายภาวนาเหลือเกินว่าสะใภ้ของบ้านจะไม่โดนมีดบาด ไม่อย่างนั้นพวกเธอคงต้องเตรียมรับศึกหนักจากคุณชายกีต้าร์ที่รักแฟนมากมายคนนั้น



“คุณพีคะ อยากทานอะไรบอกพวกเราเถอะค่ะ อย่าทำเองเลย เดี๋ยวมันบาดมือเอานะคะ” ป้าภาหัวหน้าแม่บ้านเตือนด้วยความหวังดี



“ไม่เป็นไรหรอกครับ แค่หั่นเอง ผมจะคั้นน้ำส้มสดให้พี่ต้าร์กับคุณพ่อดื่ม จะได้ชื่นใจ”



ช่างเป็นเด็กน่ารักจริงพ่อคุณ



พีในสายตาแม่บ้านและคนอื่นนั้นเป็นเด็กที่น่าเอ็นดูรักใคร่ อ่อนน้อมถ่อมตน ร่าเริงสดใส ทั้งยังชอบช่วยเหลือและไม่แบ่งชนชั้น เมื่อได้เข้าไปคุยด้วยก็จะรู้ว่าพีเป็นคนสนุกสนานไม่มีพิษไม่มีภัย ในบ้านหลังนี้นอกจากคุณหญิงสิรินแล้วก็ไม่มีใครไม่ชอบพีเลยสักคน ทุกคนต่างก็เอาใจช่วยเด็กน้อยน่ารักคนนี้ทั้งนั้น



“จะคั้นน้ำส้ม หั่นครึ่งครั้งเดียวก็พอแล้วค่ะ จริงๆ มันก็มีเครื่องคั้นน้ำผลไม้แบบไม่ต้องหั่นอยู่นะคะ คุณพีไม่ลองไปใช้”



“อ้าว ผมไม่รู้ มันมีด้วยเหรอครับ” คนที่กำลังจะผ่ากลางส้มลูกที่ห้าชะงักมือลง



“มีสิคะ เดี๋ยวป้าให้เด็กเอาออกมาให้”



ร่างบางนิ่งฟังและใช้ความคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าและส่งส้มครึ่งถุงไปให้กับป้าภาด้วยสีหน้าสดใส



“งั้นผมฝากป้าทำส่วนของคุณพ่อเลยละกันครับ”



คนมีอายุรับส้มมาถือพร้อมขมวดคิ้วแปลกใจ



“ไหนคุณพีว่าจะทำให้คุณต้าร์ด้วยไงคะ?”



“ของพี่ต้าร์ไม่ต้องใช้เครื่องครับ”



“..???”



“ผมจะคั้นสดด้วยมือเลย ^o^



ทุกคนในครัวที่ได้ฟังเจตนารมณ์ของเด็กจอมแก่นแล้วถึงกับตาโตด้วยความตกใจ พีไม่ได้สนใจสายตาที่เหล่าแม่บ้านมองมา เขาคว้าเอาแก้วมาก่อนจะลงมือคั้นน้ำส้มลงไปเหมือนบีบมะนาวใส่ถ้วยก็ไม่ปาน ปากอิ่มฮัมเพลงอย่างมีความสุขราวกับกำลังร่ายมนต์คาถาลงไปในแก้วใบนั้น



ทุกคนที่มองอยู่ได้แต่อธิษฐานเผื่อเจ้านายคนเล็กของบ้านว่าหลังจากกินฝีมือปลายจวักของคนรักตัวเองเข้าไปแล้วจะไม่ต้องพากันหามเข้าโรงพยาบาลด้วยอาการอาหารเป็นพิษ...หรือบางทีนี่อาจจะเป็นเคล็ดลับการทำเสน่ห์อย่างหนึ่งที่ไม่มีใครรู้ก็ได้



เอาส้มมาขย้ำด้วยมือเปล่าให้กินแบบนั้น มิน่าล่ะคุณกีต้าร์ของพวกเธอถึงได้หลงขนาดนี้!











 

แก้วใสสองใบบรรจุน้ำส้มสีสวยน่าทานวางลงบนถาดพร้อมนำไปเสิร์ฟ แก้วที่เตรียมไว้ให้คุณดิลกถูกวางไว้พร้อมตกแต่งด้วยส้มที่หั่นเป็นแว่นข้างแก้ว ส่วนของกีต้าร์ที่พีบรรจงทำขึ้นมานั้นเป็นแค่แก้วธรรมดาไร้การแต่งใดๆ เพิ่มเติม ตากลมมองผลงานของตัวเองอย่างภาคภูมิใจ พีหันไปยกมือไหว้ขอบคุณพี่ๆ แม่บ้านทุกคนที่ยืนเป็นกำลังใจตั้งแต่ต้นจนจบ เขายกถาดนั้นไปข้างนอกด้วยความเริงร่า ไม่ได้หันมามองสายตาที่ไว้อาลัยแก่ผู้โชคร้ายที่กำลังจะได้กินน้ำส้มเลยแม้แต่น้อย



คุณผู้ชายของบ้านน่ะ พวกเธอช่วยชีวิตเอาไว้แล้ว ส่วนคุณชายต้าร์...คงแล้วแต่เวรแล้วแต่กรรม



“ป้าภา จะไม่ตามไปดูหน่อยเหรอ”



หนึ่งในแม่บ้านวัยสามสิบกระซิบบอกคนอาวุโสที่สุดในครัวแห่งนี้ หัวหน้าแม่บ้านกระแอมไอเพื่อรักษามาดเอาไว้หนึ่งทีก่อนก้าวเท้าตามพีไป



“พวกเธอ ใครก็ได้รีบวิ่งไปเอายาแก้ท้องเสียแล้วตามฉันมา” เธอสั่งลูกน้องแล้วเร่งฝีเท้า ภาพที่พีขย้ำส้มรีดเอาน้ำยังติดตาเธออยู่เลย หญิงวัยกลางคนได้แต่พึมพำเสียงเบาออกมาอย่างกังวล “คุณหนูต้าร์ของป้า จะตายเพราะมือเมียไหมเนี่ย”



ขณะเดียวกันในห้องนั่งเล่น สองพ่อลูกกำลังพูดคุยกันอย่างออกรสเกี่ยวกับแผนการพักร้อนยาวในช่วงสิ้นปี คุณดิลกกำลังเสนอสถานที่ท่อมเที่ยวซึ่งคิดว่าถ้าพาครอบครัวไปแล้วคงสนุกน่าดูให้ลูกชายฟัง กีต้าร์ทำท่าครุ่นคิดอย่างจริงจังก่อนจะเสนอที่อื่นซึ่งตนก็เห็นว่าเหมาะให้พ่อได้ตัดสินใจ



ทั้งสองคนเริ่มที่จะคำนวณวันเวลาและค่าใช้จ่าย สีหน้าเคร่งเครียดเหมือนกำลังทำงานที่สำคัญมากๆ ทั้งที่จริงๆ แล้วแค่ทริปท่องเที่ยวเท่านั้นเอง จนกระทั่งเสียงเคาะที่หน้าห้องเรียกสติพวกเขากลับมา



“ทำอะไรกันอยู่ครับ”



“อ้าว หนูอ้อน”



ประมุขของบ้านหันไปทักทายแฟนลูกชายด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน พีเดินมาหา คุกเข่าลงตรงหน้าพร้อมยกแก้วน้ำส้มที่จัดมาวางให้กับทั้งสองคน



“ผมคั้นน้ำส้มสดมาให้คุณพ่อกับพี่ต้าร์ครับ อากาศวันนี้ค่อนข้างร้อน จะได้สดชื่นกัน”



“น่ารักจริงๆ เรา ขอบใจนะ” มือใหญ่ลูบหัวกลมนั้นด้วยความเอ็นดู จิบน้ำส้มที่คนตัวเล็กเอามาให้อึกใหญ่ “อื้ม อร่อยมาก”



พีฟังแล้วยิ้มเขินๆ เด็กน้อยขี้อ้อนนวดขาพ่อแฟนพร้อมพูดคุยเสียงเจื้อยแจ้วอีกหลายนาที ก่อนจะถอนออกมานั่งลงข้างคนรักที่มองตนอยู่นานแล้ว มือบางยกแก้วน้ำส้มที่ยังไม่ถูกแตะต้องขึ้นป้อน รอยยิ้มสวยดุจแสงตะวันที่กีต้าร์ชอบมองถูกส่งมาให้



“อันนี้ของพี่จ๋า น้องตั้งใจทำเองกับมือเลยนะ ดื่มหน่อยสิ” เสียงหวานออดอ้อน



กีต้าร์ยิ้มบาง ชายหนุ่มมองแก้วที่จ่ออยู่ใกล้ปาก ร่างนุ่มนิ่มเบียดตัวเข้าหาเหมือนเร่งเร้าให้เขาดื่มสักทีแต่แฟนขี้ดุของเขากลับพองแก้มเป็นการบอกว่าให้หอมก่อนไม่งั้นไม่ดื่ม พีย่นจมูกใส่นิดหน่อยแต่ก็ยอมหอมแก้มคนตรงหน้าไปฟอดใหญ่ คุณดิลกที่แอบมองภาพสวีทหวานของคนทั้งคู่แล้วได้แต่ยิ้ม




เด็กสมัยนี้นะ ชอบทำอะไรให้คนแก่อิจฉา




คนเป็นพ่อผมยิ้มแล้วก้มหน้าอ่านแท็ปเล็ตในมือต่อ ไม่อยากขัดจังหวะความสุขของลูกชาย กีต้าร์เป็นคนที่จริงจังกับชีวิต ดังนั้นน้อยครั้งที่ดิลกจะเห็นเขาผ่อนคลาย แต่เมื่อมีพีเข้ามาก็เหมือนกีต้าร์ค้นพบความสุขของตัวเอง เห็นแบบนี้แล้วคนเป็นพ่ออย่างเขาก็เบาใจ



“น้องหอมไปแล้วนะพี่จ๋า ดื่มสักทีสิ”



“ก็อยากให้หอมอีกข้าง”



“ไม่เอาแล้ว ดื่มมมมม”



เด็กน้อยเริ่มงอแงคนรักที่เอาเปรียบตนอยู่ กีต้าร์ยังคงนิ่ง เมื่อเห็นว่าพีไม่ยอมทำตามที่บอกแล้วซ้ำยังดิ้นไปมา เขาก็เลยเคลื่อนหน้าไปฉวยโอกาสหอมแก้มนุ่มฟอดใหญ่บ้าง ทำเอาคนตัวเล็กไม่พอใจฟาดอกแกร่งไปหลายที



“พี่ต้าร์นิสัยไม่ดี ไม่รักแล้ว!” พีสะบัดหน้าหนีทำท่าจะถอยห่างแต่วงแขนแข็งแรงไม่ยอมให้ทำแบบนั้น



“ไม่รักจริงเหรอ?”



“....ไม่”



“แล้วถ้ากินน้ำส้มจะกลับมารักไหม?”



“รัก”



“หึๆ ไอ้อ้อน”



เสียงหัวเราะในลำคอบ่งบอกถึงความพึงพอใจที่ร่างสูงมี กีต้าร์ไม่ได้ตอบสนองความน่าเอ็นดูของคนรักด้วยอะไรที่มากกว่าหอมแก้มเพราะเกรงใจผู้ใหญ่อีกคนที่นั่งอยู่ด้วย แม้คุณพ่อจะส่งสายตาหมั่นไส้มาหลายครั้งเพราะเขาอดใจไม่ไหวแกล้งพีไปก็ตาม



ช่วยไม่ได้ ใครให้พีมาทำตัวน่ารักใกล้ๆ เขาเองล่ะ



มือหนารับแก้วน้ำส้มมาจากคนรักที่จ้องมองตาแป๋ว เหมือนกำลังลุ้นมากว่าเขากินเข้าไปแล้วจะบอกว่าอร่อยเหมือนคุณพ่อหรือเปล่า แม้จะรู้ว่าไม่จำเป็นต้องลุ้นมากก็ตาม เพราะไม่ว่าอะไรที่พีทำให้กีต้าร์ก็ชอบมันทั้งนั้น แม้แต่ไข่ดาวไหม้ๆ เขายังกินมาแล้วเลย ถ้ามาจากพีมันอร่อยหมดทุกอย่างนั่นแหละ



แก้วใสจรดตรงปากกระจับได้รูป กีต้าร์กำลังจะกระดกน้ำส้มเอาใจแฟน แต่ยังไม่ทันที่น้ำนั้นจะได้แตะถึงปาก หางตาเขาก็เหลือบไปเห็นร่างของใครบางคนที่กำลังเดินลงมาจากชั้นสองของบ้าน กีต้าร์วางแก้วลงทันที หันไปกระซิบบอกบิดาที่นั่งข้างๆ แล้วคว้ามือพีลากออกจากที่นั่นทันที ไม่สนใจว่าพีจะโวยวายด้วยความสงสัยแค่ไหน



แม้ไม่ได้ทำอะไรผิด แต่เขายังไม่อยากให้มีเรื่องตอนนี้!



“อ้าว คุณคะ เมื่อกี้เหมือนฉันเห็นลูกนั่งอยู่กับคุณนี่นา”



สิรินขมวดคิ้วมองสามี ตอนที่เดินลงบันไดมาเหมือนเห็นลูกชายนั่งอยู่ แต่พอเธอมาถึงแล้วกลับหายไปเสียอย่างนั้น



“กีต้าร์ออกไปคุยงานกับลูกค้าน่ะ คุณนั่งก่อนสิ”



คุณดิลกเลี่ยงที่จะบอกความจริง ภรรยาคงหน้าบึ้งอีกแน่ๆ ถ้ารู้ว่าไม่ได้มีแค่ลูกชายตัวเองที่นั่งอยู่ในห้องนี้ด้วยก่อนเธอมา คุณหญิงของบ้านรุ่งถาวรกิจนั่งลงข้างๆ สามี มองมือหนาที่สไลด์หน้าจอแท็ปเล็ตในเว็บของสถานทีท่องเที่ยวสวยๆ เธอเอนตัวพิงไหล่สามีขอดูด้วยอย่างสนใจ



“คุณจะไปเที่ยวเหรอคะ?” เสียงหวานถามอย่างใคร่รู้



“อืม ว่าปีใหม่นี้จะพักร้อนแล้วพาคุณไปผ่อนคลาย เผื่อเราจะมีเจ้าต้าร์น้อยอีกสักคนมาวิ่งในบ้าน”



“จะบ้าเหรอ อายุไม่ใช่น้อยๆ กันแล้ว”



“ถึงแก่แต่ผมยังฟิตนะ”



“ฉันว่าคุณจะเป็นลมเอาเปล่าๆ นะคะ อย่าห้าวนักเลย”



คนเป็นสามีฟังแล้วหัวเราะร่วน สิรินจะอารมณ์ดีแบบนี้เป็นปกติหากไม่มีอะไรขัดใจ เธอมีเสน่ห์ที่ทำเขาตกหลุมรักแม้กาลเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ตาม พวกเขาหยอกล้อกันด้วยความสุขแม้อายุจะมากแล้วแต่รักก็ยังหวานชื่น ทำเอาหัวหน้าแม่บ้านที่แอบมองอยู่ไม่ไกลอมยิ้มตาม



แต่เธอก็ยิ้มได้ไม่นานก็ต้องหน้าซัดแทนเพราะคุณผู้หญิงของบ้านหันไปเห็นแก้วที่ตั้งอยู่ไม่ไกล



“อุ้ย! มีน้ำส้มด้วย ของใครคะเนี่ย?” เธอหยิบมันขึ้นมา ยิ้มถามสามีด้วยตาเป็นประกาย



สิรินชอบน้ำส้ม เรื่องนี้คนทั้งบ้านรู้ดี แต่เธอคงไม่ชอบแน่ถ้ารู้ว่าใครเป็นคนนำมันมา คุณดิลกมองแก้วในมือของภรรยา หน้าหล่อตามแบบฉบับผู้ใหญ่ยังคงนิ่งไม่ส่อพิรุธใดๆ เขากวาดตามองไปรอบห้องก่อนจะสะดุดเข้ากับแม่บ้านตัวเองที่มุมบันได



“ของคุณนั่นแหละ ภาเขาเอามาให้ เขารู้ว่าเดี๋ยวคุณก็ต้องลงมา”



ประมุขของบ้านหาทางออกได้ก็ยิ้มกว้าง ผลักภาระไปให้แม่บ้านที่รู้ใจภรรยาเป็นอย่างดี ประภามองตาผู้เป็นนายที่จ้องมาเหมือนบังคับว่าเธอต้องเป็นคนออกรับหน้าแทนลูกสะใภ้เพื่อไม่ให้บ้านเกิดสงคราม ไม่มีทางเลือกให้ปฏิเสธได้ แม่บ้านสูงวัยได้แต่ก้มหน้าเดินเข้าไปหานายหญิงที่เธอเคารพรักพร้อมพยักหน้ายินยอม



“ภาเอามาให้เองค่ะ ภารู้ว่าคุณรินจะลงมาช่วงนี้”



“รู้ใจจริง”



คุณหญิงยิ้มกว้าง ยกแก้วน้ำส้มในมือขึ้นจิบเล็กน้อยแล้วทำตาโตกับรสชาติที่ไม่เคยกินที่ไหนมาก่อน



“อืม ใช้ได้เลยนะ หวานอมเปรี้ยว เค็มเกลือนิดๆ น้ำส้มยี่ห้อไหนล่ะ?” คุณสิรินว่าก่อนจะซดเข้าไปอีกอึกใหญ่ หน้าตาดูพึงพอใจเป็นอย่างยิ่งกับเครื่องดื่มในมือ



คนโดนถามได้แต่ยิ้มแห้งๆ ได้ยินคำว่าเค็มก็แทบร้องไห้ หัวหน้าแม่บ้านมองคุณหญิงของตัวเองยกน้ำส้มแก้วนั้นดื่มจนหมดด้วยน้ำตาที่คลอเบ้า



จะให้เธอบอกคุณผู้หญิงอย่างไรดี ว่าที่กินเข้าไปน่ะไม่ใช่ของมียี่ห้อเลย แต่มันเป็นน้ำส้มที่มาจากมือของน้องพี...จากมือสดๆ ของสะใภ้ที่คุณหญิงแสนจะรังเกียจคนนั้นไง! ดูท่ายาแก้ท้องเสียที่เธอเตรียมไว้คงไม่ได้ให้กีต้าร์ซะแล้วล่ะ



คุณพี คุณมันร้ายกาจจริงๆ















หลังโดนลากออกมาอย่างกะทันหัน ถามอะไรก็ไม่ยอมตอบ พีได้แต่เดินตามด้วยสีหน้าบึ้งตึง ไม่พูดกับอีกฝ่ายแม้แต่คำเดียว พวกเขาเดินกันมาถึงศาลากลางสวน สถานที่ที่พีเคยโดนคุณแม่หลอกด่าว่าเป็นหมา หมาเลยนะ! เขายังจำติดหูจนทุกวันนี้ แต่อารมณ์ที่ไม่ดีอยู่แล้วก็หนักเข้าไปกว่าเดิม กีต้าร์ไม่ทันได้สังเกตคนรักจนกระทั่งนั่งในศาลาแล้วเขาถึงได้รู้ตัวว่ากำลังทำพีไม่พอใจ



ให้ตายเถอะ เมียงอนอีกแล้ว!



“ชิ!



หน่ะ! มีสะบัดหน้าหนีด้วย



ร่างสูงอยากจะหัวเราะแต่ก็ต้องกลั้นเอาไว้เพราะเดี๋ยวเด็กขี้น้อยใจจะโมโหไปกว่าเดิม จากตอนแรกที่จับมืออยู่เขาก็เปลี่ยนมาเป็นใช้แขนโอบไปรอบเอวบาง ดึงรั้งคนน่ารักเข้ามาใกล้



“เขาว่าโกรธแล้วหน้าจะแก่ไวนะ” แอบแซวไปหนึ่งทีให้พีหันมองตาขวาง



“พี่ว่าน้องเหรอ?”



“เปล่า แค่บอกว่าโกรธแล้วแก่”



“ต่างกันตรงไหน!!!



เสียงใสตวาดแว้ด กีต้าร์แอบอมยิ้ม เขาเปลี่ยนเรื่องเก่งพอจะเบนความสนใจของพีออกจากการโดนลากเมื่อครู่ แฟนเด็กทุบต้นแขนไม่หยุด แรงอันน้อยนิดทำกีต้าร์ไม่รู้สึกอะไร เขานึกว่ากำลังโดนอุ้งเท้าเล็กๆ ของแมวเหมียวสะกิดเสียอีก พีน่ารัก เป็นเด็กน่ารักที่แสนซนของเขา



“น้องตั้งใจทำน้ำส้มพี่ก็ไม่ดื่ม ตอนนี้ก็มาว่าอีก จะไม่รักพี่ต้าร์แล้ว ไม่รักแล้ว!!!



คำขู่นี้เป็นรอบที่สองของวัน สายตาคนตัวเล็กที่มองมาเหมือนกำลังจะบอกว่างอนสุดขีด ให้รีบง้อเดี๋ยวนี้



แต่พีคงลืมไปว่าแฟนตัวเองเป็นคนขี้ดุมากกว่าขี้ง้อ โดยเฉพาะกับคนดื้อๆ แบบเขา



“อ้อน อย่าพูดคำว่าไม่รัก”



“ทำไม น้องจะพูด”



“เตือนแล้วนะ” เสียงทุ้มพูดนิ่งๆ แต่คนฟังไม่ได้มีความเกรงกลัวเพิ่มขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย



“ไม่รัก!



พีย้ำเสียงดัง



บอกแล้วไง ตอนนี้งอน ไม่กลัวอะไรทั้งนั้น แฟนดุๆ น่ะเหรอ เหอะ! ใครสน



คนตัวเล็กสะบัดหน้าอีกรอบ เขารู้สึกว่าวันนี้จะสะบัดหน้าเยอะเกินไปแล้ว ปวดคอแปลกๆ ก่อนจะต้องเบิกตากว้างอย่างตกใจเมื่อมือที่อยู่บนเอวเริ่มจั๊กจี้เบาๆ พีสะดุ้งจะหันไปต่อว่าแต่ก็สายไปแล้ว กีต้าร์เริ่มจั๊กจี้เอวเขาด้วยมือทั้งสองข้างอย่างแรง



“อ๊ากกกก พี่จ๋า ฮ่าๆๆ อย่าแกล้งน้องงงง!!!



กายบางดิ้นไปดิ้นมา พยายามหนีจากคนร้ายที่ทำเขาหัวเราะไม่หยุดแต่ก็ไม่สามารถไปไหนได้ กีต้าร์ไม่ปราณีจะออมแรงเลยสักนิด เขาทำพีน้ำตาไหลหมดแรงขัดขืน ได้แต่นอนลงแล้วบิดไปมาอย่างหมดแรง เสียงแหบแห้งเพราะหัวเราะไม่หยุด สภาพดูไม่จืดอย่างน่าสงสาร แต่นั่นคงไม่ใช่กับร่างสูงที่กำลังสนุกอยู่



การแกล้งพีเป็นอะไรที่กีต้าร์ชื่นชอบ



“พอแล้วพี่จ๋า ฮืออออ น้องไม่มีแรงหัวเราะแล้ว”



“จะไม่รักอีกไหม?”



“ไม่แล้ว ไม่พูดแล้ว”



“อะไรนะ?”



“น้องรักพี่จ๋า น้องรักพี่จ๋าที่สุดในโลกกกกกกก”



เหนื่อยแทบขาดใจแต่ก็ยังต้องตะโกน พีมองคนหล่อที่ยิ้มร้ายแล้วได้แต่คาดโทษอีกฝ่ายไว้ในใจ อย่าให้ถึงทีเขาบ้างนะ จะเอาคืนให้หนักเลยคอยดู!



พีที่ยังคงนอนหอบถูกดึงขึ้นให้มานั่งบนตักแกร่ง ซบหน้าลงกับอกแน่นๆ ของคนขี้แกล้งที่ทำเขาหมดเรี่ยวแรงเมื่อกี้ เด็กน้อยแบะปาก อยากโวยวายอยากงอแง แต่แรงที่เหลือก็เอามาใช้หายใจไปหมดแล้วจึงทำได้แค่ยกมือขึ้นตีแปะๆ ที่ไหล่ของอีกฝ่ายเท่านั้น



“หิวแล้ว”



เสียงทุ้มน่าฟังของคนที่กำลังโยกตัวปลอบโยนพีดังขึ้น คนที่เริ่มปรับลมหายใจให้กลับเป็นปกติได้เงยหน้าขึ้นมอง



“พี่จ๋าอยากกินอะไร”



เขาถามพลางนึกถึงของชอบที่แฟนหนุ่มมักจะกินเป็นประจำอย่างผัดเปรี้ยวหวานหรือเนื้อย่าง แต่ก็เพิ่งนึกได้ว่าพี่กีต้าร์ของเขาเพิ่งพาไปกินข้าวเที่ยงที่ร้านก๋วยเตี๋ยวเจ้าเด็ดมา มันไม่น่าจะย่อยเร็วขนาดนั้น หรือว่าคนตัวโตจะอยากกินของหวาน แต่ก็บ่นไม่ชอบน้ำตาลนี่ พีไม่เข้าใจจริงๆ



เด็กน้อยยังคงคิดไม่ตก ใบหน้าที่แสดงความสงสัยนั่นเหมือนสัตว์ตัวน้อยๆ ที่ไร้เดียงสาต่อโลก แก้มนวลที่ยังคงแดงระเรื่อจากการหัวเราะเมื่อครู่ดูน่าฟัดให้จมเขี้ยว องค์ประกอบทุกอย่างที่เป็นพีสำหรับกีต้าร์แล้วมันน่าหลงใหลดั่งต้องมนต์สะกด เขาเผยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม โน้มหน้าเข้าใกล้คนน่ารักในอ้อมกอด



“อยากกิน...” เขาพูดเหมือนกระซิบให้ได้ยินแค่สองคน



“น้องก็ถามอยู่ว่าอยากกินอะไร”



“กินเด็ก”



พีหรี่ตาลงอย่างไม่ไว้ใจเมื่อได้ฟังความต้องการของคนรัก ปกติเขาจะเป็นฝ่ายที่อ่อยก่อนเสมอแต่มาวันนี้เป็นเขาหรือนี่ที่โดนแฟนสุดหล่ออ่อย รอยยิ้มซุกซนปรากฏบนใบหน้า คนตัวบางขยับคร่อมตักคนรักให้ถนัดมากขึ้น อาการงอนรอบที่สามของวันหายเป็นปลิดทิ้ง เด็กแสบกำลังแปลงร่างเป็นแมวขี้ยั่วชวนให้ลุ่มหลง



“พี่จ๋าอยากกินเด็กเหรอ แต่เด็กอยากได้อย่างอื่นอ่าาาา” เสียงใสยานคาง แขนกลมกลึงโอบรอบคอหนาด้วยท่าทีหยอกเย้า



“อยากได้อะไร?”



“เอ ไม่รู้สิ มันหลายอย่าง กล้องตัวใหม่...หรือเลนส์ หรืออาจจะกระเป๋า...”



“....”



“จริงๆ อยากได้โทรศัพท์เครื่องใหม่ด้วยนะ” พียิ้มร้าย ขยับตัวแนบชิดร่างสูง ปลายจมูกคลอเคลียด้วยความออดอ้อน “ไม่รู้ว่าจะมีคนเปย์มั๊ย พี่จ๋าคนดีของน้องจะเปย์รึเปล่าน้ออออออ”



“....”



“เงียบแบบนี้แปลว่าจะไม่เปย์เค้าเหรอ?”



“ถ้าตอบว่าไม่”



“จะหาผัวใหม่!



“รีบไป”



“ไปหาผัวใหม่?”



“ไปขึ้นรถ เดี๋ยวพาไปซื้อ”



แฟนใครทำไมน่ารัก!!!



พียิ้มกว้าง หัวเราะคิกคัก ไม่บ่อยนักที่กีต้าร์จะยอมตามมุขของเขา แฟนสุดหล่อขี้หึงคนนี้มีแต่จะดุว่าอย่าเล่นอะไรเป็นเด็กแต่สุดท้ายก็ตามใจเขาทุกอย่างเสมอ พีจุ๊บปากกีต้าร์เบาๆ เป็นรางวัลให้กับคนหล่อที่ยังคงหน้าไม่แสดงอารมณ์ใดๆ มือบางล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกงด้านหลังของกีต้าร์ หยิบเอากระเป๋าสตางค์ออกมาแล้วโชว์ต่อหน้าเจ้าของพร้อมสายตาเจ้าเล่ห์



“จะกินเด็ก เปย์แค่ของไม่ได้ ต้องเปย์ค่าเลี้ยงดูด้วย พี่ไม่รู้เหรอ?”



“อยากได้ก็เอาไป”



เจ้าของกระเป๋าตอบแบบไม่คิด พียิ้มน้อยยิ้มใหญ่



“อิๆ งั้นน้องเอาหมดเลย แลกกับ...” คนขี้ยั่วแกล้งบดสะโพกที่ทับส่วนอ่อนไหวของคนรักช้าๆ  “แลกกับเป็นของพี่ทั้งตัวทั้งใจเลย โอเคไหม?”



ไม่มีเสียงตอบรับ กีต้าร์เพียงยกยิ้มมุมปาก จัดการรวบตัวเด็กแสบพาดบ่าพาไปขึ้นรถที่จอดอยู่ไม่ไกล เขาจะกินไม่ให้เหลือเชียวล่ะเด็กขี้อ่อยแบบนี้ ตั้งแต่ไหนแต่ไรมาพีอยากได้อะไรเขาก็ตามใจทุกอย่าง นอกจากจะดุเรื่องนั่นนี่เป็นปกติแล้วเจ้าตัวดีเองก็รู้อยู่แก่ใจว่ากีต้าร์น่ะ เปย์แฟนดุมากๆ ยังกล้ามาถาม



แบบนี้ต้องจัดให้หนัก!



เอวไม่เคล็ดอย่ามาเรียกพี่ว่ากีต้าร์!!!


*ตอนต่อจากนี้เป็นลิขสิทธิ์ของ สนพ. ท่านสามารถอ่านต่อได้ในเล่มและ E-book

๑๐0%
.............................
#แฟนน้องดุ


 
ติดตามไรเตอร์ได้ที่
(เลือกจิ้มแอพที่สะดวกตามภาพ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.026K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,393 ความคิดเห็น

  1. #3308 SandSeaSun (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:59
    ดุทุกเรื่องเลยพี่ ดุแบบพี่น้องรักน้องหลงอ่ะ
    #3,308
    0
  2. #1269 Spices_smile (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 12:50
    น้องงงงงวงงงงงง
    #1,269
    0
  3. #1131 tarnandtip (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 14:28

    คุณหญิงแม่น้ำส้มจากฝีมือลูกสะใภ้อร่อยสุดๆ เลยเนอะ และดูท่าทางว่าถ้าอยากจะดื่มอีกคงต้องอ้อนวอนลูกสะใภ้ทำให้ เพราะน้ำส้มสูตรนี้หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว นอกจากลูกสะใภ้คุณหญิงแม่คนเดียวเท่านั้นจริงๆ แหม่ๆๆๆๆๆ ยัยพีหล่อนงอนสามีอยู่ไม่ใช่เหรอย่ะ พอสามีบอกอยากกินเด็กแค่เนี้ยรีบหายงอน แถมขอของแลกเปลี่ยนอีกนะย่ะอิแม่หมั่นไส้ https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-06.png

    #1,131
    0
  4. #889 malin964 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 02:58
    แจกอ้อยหลัวทุกวันทุกคืน โอ้ยย
    #889
    0
  5. #509 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 22:32

    เปย์ก็ดุ เอวก็ดุ โอ้ย กี่ดุก็มาเลยค่ะ พร้อมรับ
    #509
    0
  6. #508 Ailada00 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 19:06
    ยัยตัวแสบบบบ
    #508
    0
  7. #507 krumeawnaka (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 20:41
    อยากมีหลัวชื่อกีต้าร์
    #507
    0
  8. #506 ChitraPiromnukul (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 19:42

    จะว่าพี่ต้าหื่นไม่ได้นะ..ก้อน้องมาอ่อยขนาดนั้น..
    #506
    0
  9. #505 0812461234 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 19:29
    ออยก็เก่งอ้อนก็เก่งเเซ่บเเบบนี้ต้องเติมอะไรอีกไหม
    #505
    0
  10. #504 Somluck2510 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 19:19

    พี่จ๋าาาาาาา
    #504
    0
  11. #502 tanyawikit (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 14:41

    อ่านแล้วมีความสุข นะจ๊ะ

    แซ่บแบบ น้อง เนี่ย ไม่ต้องเติมพริก เติมมะนาวเลย

    #502
    0
  12. #501 K.white wine (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 14:09
    จะรอดูว่าเปย์ดุจริงป่าว นอกจากเปย์แล้วเ...ดุเหมือนกันไฟม แค่กๆ อิจฉายัยพี!!!!!! ชาติที่แล้วหล่อนทำบุญด้วยอะไรอะอยากรู้!!
    #501
    0
  13. #500 paarat (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 13:38
    อ้อยเก่ง อ้อนก็เก่ง
    #500
    0
  14. #499 raving_fox (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 13:14
    ดุ!!!!
    #499
    0
  15. #498 burasamare17 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 12:58
    ดุทุกอย่างจริงๆอิพี่
    #498
    0
  16. #497 16183410 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 11:08
    มีความเค็มนิดๆ 55555
    แหม!! ถ้าแม่แฟนรู้นี่บ้านแตกแน่ๆ
    #497
    0
  17. #496 9ningnong9 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 11:02
    5555555 จงรักจงหลงหลังจากกินน้ำส้มแก้วนี้

    5555555
    #496
    0
  18. #495 Kunkun... (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 09:35
    เนี่ยแหละยาเสน่ห์ค่ะ555555
    #495
    0
  19. #494 chomchow (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 08:42
    นี่แหละสุดยอด " น้ำส้มเปลี่ยนนิสัย " คราวนี้จะได้รักได้หลงน้องอ้อนของคุณแม่ซะที
    #494
    0
  20. #493 Somluck2510 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 07:08

    อยากได้น้องพี
    #493
    0
  21. #492 tanyawikit (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 01:40

    ใครว่าแอบสะใจ แอบเห็นความรักที่ น้องพี ตั้งใจ คั้นสดกับมือ ต่างหากคะ คนเขียน

    #492
    0
  22. #491 Chalida-GT (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 01:18
    แผนใช่ไหมอ้อน
    #491
    0
  23. #490 0812461234 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 22:55
    5555ร้ายนะเรา
    #490
    0
  24. #489 K.white wine (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 22:53
    เครียดมานาน อ่านตอนใหม่ปุ้ปโคตรบันเทิง5555555555
    #489
    0
  25. #488 raving_fox (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 22:39
    วร้ายกาจจจจจ
    #488
    0