My boyfriend #แฟนน้องดุ 'yaoi

ตอนที่ 10 : แฟนน้องดุ : 09 (๑)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,003
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,094 ครั้ง
    22 ธ.ค. 62

Chapter

09




พีไปมหาลัยตามปกติ เขาตื่นเช้าขึ้นมาเป็นวันที่สามแล้วในบ้านหลังนั้น อาบน้ำแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่กีต้าร์กลับไปเอามาให้ตั้งแต่เมื่อคืน กังวลไม่น้อยว่าออกจากห้องไปแล้วจะเจออะไรหรือเปล่า แต่พอลงไปทานอาหารเช้าพวกเขาสองคนกลับพบเพียงคุณพ่อของกีต้าร์ที่นั่งจิบกาแฟอ่านหนังสือพิมพ์แบบที่ทำเป็นประจำเท่านั้น ไร้เงาของคุณหญิงขี้วีนของบ้านอย่างสิ้นเชิง พวกเขารู้มาจากปากของคุณดิลกที่นั่งอยู่ว่าคุณสิรินออกไปทำธุระตั้งแต่เช้าตรู่



จะบอกว่าเขาโล่งอกก็ได้แต่ก็ยังแอบรู้สึกตะหงิดๆ ในใจ



ไหนคุณแม่ที่บอกเกลียดเขานักหนาถึงปล่อยให้ลอยหน้าลอยตาในบ้านท่านได้แบบนี้ล่ะ?



...มีแผนการร้ายอะไรรึเปล่า!



แค่คิดก็เสียวสันหลัง แม้จะโดนปลอบใจจากคนรักไปแล้วว่าไม่มีอะไรแต่พีก็ยังคงทำหน้าอมทุกข์ตั้งแต่ลงจากรถของกีต้าร์มา เขากำลังคิดว่าตัวเองต้องหาวิธีรับมือเผื่อเหตุการณ์ฉุกเฉินหรือเปล่า อยากเอาเรื่องที่กำลังคิดมากไปปรึกษาใครสักคนแต่มีนก็ดันส่งข้อความมาบอกว่าวันนี้จะไม่เข้าเรียนต้องพาน้องหมาที่บ้านไปฉีดวัคซีน ช่างเป็นเพื่อนที่มีธุระได้ถูกเวลาจริงๆ



คิดแล้วก็เศร้า คนตัวบางพยายามสลัดความฟุ้งซ่านทิ้งไปแล้วจดจ่ออยู่ที่เนื้อหาที่อาจารย์กำลังสอนหน้าห้องเรียนแทน ทำตัวให้ยุ่งที่สุดเพื่อวันนี้จะได้ผ่านไปเร็วๆ



“เฮ้ย พวกเราๆ บ่ายของวันนี้อาจารย์ประกาศยกคลาสหมดเลยเว้ย!



เสียงของประธานรุ่นดังมาจากด้านหน้าเรียกเสียงเฮดังลั่นห้อง ความขี้เกียจมันไม่เข้าใครออกใคร พวกเขาเองก็อยากจะพัก มีบางกลุ่มถึงขนาดคิดจะล้อมวงก๊งเหล้ากันตั้งแต่บ่ายเลยด้วยซ้ำ แต่ความสุขทั้งหมดก็ต้องจางหายไปกับประโยคต่อมาของประธานคนดีคนเดิม



“อย่าเพิ่งเอะอะๆ ยกคลาสวันนี้ เรียนชดเชยวันหน้า แดกเหล้าไว้อาลัยให้ตัวเองกันไปพวกมึง กูก็จะไปด้วย!!!



“เย้!!!



ก็ยังจะเย้กันได้อยู่อีกไอ้พวกนี้ (=__=)



พีที่วันนี้เหมือนเอ็นเนอร์จี้หมดทำเพียงกดส่งข้อความบอกกีต้าร์ว่าวันนี้ตัวเองเลิกเที่ยง แฟนคนดีอ่านและตอบกลับมาในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีว่าจะมารับ เขาบิดขี้เกียจ อ้าปากหาวอย่างง่วงงุน นอกจากความกังวลเรื่องคุณแม่ของแฟนแล้วเมื่อวานเขาก็ใช้พลังงานไปมากจริงๆ เลยรู้สึกเพลียๆ



แก้มที่ยังคงเป็นรอยแดงจางๆ กับแผลมุมปากที่ประดับบนใบหน้าน่ารักนั้นทำใครหลายคนสงสัย ประจวบเหมาะกับที่วันนี้มีนไม่มาเรียนด้วย เหล่าสาววายเจ้าแห่งการมโนทั้งหลายจึงมีหัวขอเม้าท์มอยในโซเชี่ยลอีกแล้วว่า พี่มีนตบพี ผัวเมียคนดังทะเลาะกัน และอื่นๆ อีกมากมาย ซึ่งถามว่าคนที่กำลังตกเป็นเป้าในการวิเคราะห์แผลบนหน้าอย่างสนุกปากรู้ตัวไหม?



แน่นอนว่าไม่!



พีไม่ได้สนใจคนรอบข้างมากเท่าไหร่นัก หลังลงมาจากตึกเขาก็ตรงไปซื้อโกโก้ปั่นแล้วเดินไปนั่งกินที่รอรถประจำของตัวเอง ข้างกายไม่มีเพื่อนสนิทที่คอยเป็นไม้กันหมาให้ ดังนั้นวันนี้รอบข้างของพีจึงมีทั้งหญิงชายมานั่งออกันอยู่หลายคน ทั้งนั่งมอง นั่งถ่ายรูป และกำลังนั่งตัดสินใจว่าจะเข้ามาทักเขาดีหรือไม่



พี่จ๋า น้องร้อน เมื่อไหร่จะถึง



ข้อความถูกส่งไปหาสารถีส่วนตัว เมื่อเห็นว่าอีกคนอ่านแล้วไม่ยอมตอบกลับพีก็แบะปากด้วยความงอน แม้จะเข้าใจว่าคนรักอาจขับรถเลยตอบไม่ได้แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะงอแงเช่นกัน



พีอยากอ้อนพี่ต้าร์แล้ว พีอยากอ้อนเดี๋ยวนี้เลยด้วย!



คนตัวเล็กดูดน้ำปั่นในมืออึกใหญ่พร้อมส่งสติ๊กเกอร์ไปรัวๆ ไม่ทันได้สังเกตว่าที่นั่งข้างๆ ซึ่งเคยว่างตอนนี้มีผู้ชายตัวสูงคนหนึ่งเดินมานั่งโดยไม่ขออนุญาตแล้ว เขายังคงจริงจังและอยู่ในโลกส่วนตัวที่ใครก็ยากจะเรียกร้องความสนใจได้ แม้ว่าผู้มาใหม่จะกระแอมไอเสียงดังก็ตาม



“นี่ น้องครับ”



“อือ”



“น้อง”



“อย่ายุ่งได้ไหม!” เสียงใสตวาดด้วยความหงุดหงิด มือก็รัวแป้นพิมพ์บนหน้าจอมือถือ



มีคนโดนเมินหนึ่งอัตตรา เสียงหัวเราะคิกคักจากรอบๆ ข้างที่ดังขึ้นพร้อมเสียงเยาะเย้ยทำพ่อหนุ่มเพลย์บอยที่ถือวิสาสะเข้าหาดอกฟ้าประจำคณะนิเทศศาสตร์หน้าเสีย กลุ่มเพื่อนที่นั่งมองอยู่ไม่ไกลเองก็ปิดปากกลั้นขำกันสุดชีวิต พวกเขาเตือนแล้วว่าอย่าเข้าไปเลย กับน้องพีคนดีของคณะน่ะ ไม่มีหวังหรอก แต่คนที่มั่นหน้าเหลือเกินก็ไม่ยอมฟัง ทำใจกล้าเข้าไปนั่งใกล้ ขนาดแทบจะหายใจรดกันคนน่ารักยังไม่ชายตาแล



หนุ่มปีสามรู้สึกได้ถึงรังสีของคนที่รอสมน้ำหน้าเขาอยู่รอบทิศ ความเป็นลูกผู้ชายมันทำให้ยอมถอยไม่ได้



เขาเขยิบเข้าไปใกล้พีอีกนิด



“เอ่อ...พี่มีเรื่องให้ช่วยนะครับ หันมาคุยกันหน่อยสิ” เสียงหล่อเอ่ยเบาๆ เป็นน้ำเสียงที่ถ้าสาวไหนได้ฟังคงมีอ่อนระทวยไปบ้าง



แต่กับนายพีระที่กำลังอยู่ในโหมดงอนแฟนตอนนี้...เขาตวัดสายตาหงุดหงิดมองเพียงเท่านั้น



“ใครครับ?”



และสองคำแรกที่เปล่งออกมาจากปากอิ่มก็ทำรอบข้างขำพรืดออกมาอีกยก รู้สึกดีใจกันถ้วนหน้าที่ตัวเองหน้าหนาไม่กล้าพอจะเข้าหาให้โดนแสกกลางหน้าด้วยถ้อยคำเย็นชาเหล่านั้น



“นี่น้อง...ไม่รู้จักพี่เหรอ” หนุ่มหล่อที่หน้าซีดเป็นไก่ต้มชี้มาทางตัวเองและตั้งคำถาม



“ไม่อ่ะ ผมไม่รู้จัก”



“พี่ที่เคยแข่งประกวดภาพถ่ายกับเราไง”



“....”



“นึกออกแล้วใช่ไหม?”



“...ไม่ (=___=)



“เหรอ ฮะๆ (^^;)



“ครับ”



ช่างเย็นชาราวกับภูเขาน้ำแข็ง ทุกคนที่เคยหัวเราะต่างก็อดสงสารสุดหล่อที่กำลังเหงื่อตกคนนั้นไม่ได้ พีแสดงท่าทางต่อคนไม่รู้จักเหมือนกับก็อปปี้นิสัยแฟนตัวเองมาอย่างไรอย่างนั้น ไม่มีหรอกท่าทางออดอ้อนยิ้มหวาน เหมือนร่างบางเองก็ไม่รู้ตัวเช่นกันว่าเขาซึมซับความหน้านิ่งมาจากกีต้าร์มากแค่ไหน แต่ละคำที่โต้ตอบเหมือนยิงสไนเปอร์เข้าที่กลางหน้าผากคู่สนทนาอย่างไม่ปรานี



แต่เหมือนว่าองค์พ่อกีต้าร์จะประทับร่างได้ไม่เต็มร้อยเพราะความเป็นคนดีของพีทำให้เขาเอ่ยถามคนข้างๆ อีกครั้งด้วยความสงสัย



“เมื่อกี้พี่บอกมีเรื่องให้ช่วย?”



และนั่นเหมือนเป็นการจุดไฟกลางสายฝน สร้างความหวังให้กับหนุ่มหล่อข้างกายอย่างมหาศาล



“อ่า...มีสิ มี พี่...จำได้ว่าตอนแข่งครั้งนั้นที่เราชนะไป เราคุยกับพี่ไว้ว่าจะสอนเทคนิคถ่ายภาพซูมใกล้ให้สวยไง จำไม่ได้เหรอ”



“ฮะ? ผมเคยพูดเหรอ?”



“เคยสิ ไม่งั้นพี่จะเข้ามาหาเราทำไมล่ะ ^^



ตอแหล!!!



นั่นคือคำที่ส่งมาพร้อมสายตาพิฆาตจากเหล่าคนดูข้างสนามทั้งหลาย



พียังคงนั่งนึกทบทวนความจำของตัวเอง เขาเป็นคนไม่ใส่ใจใครเลยนอกจากคนที่สนิทด้วย ดังนั้นจึงลืมเรื่องของคนที่ไม่สำคัญง่ายไปหมด ซ้ำงานแข่งที่เขาส่งภาพประกวดไปมันก็ตั้งแต่ตอนที่เข้ามหาลัยใหม่ๆ ในหัวข้อโลกสวยที่จัดขึ้นภายในคณะ ภาพตอนนั้นจำได้ดีว่าเป็นภาพที่เขาถ่ายไว้ตอนนอนตักกีต้าร์ที่สวนหลังบ้านในวันหยุด เขาถ่ายขาแฟนหนุ่มของตัวเองติดกับวิวในตอนที่พระอาทิตย์กำลังตกดินพอดี พีจำได้ว่าวันตัดสินผลงานเขาขึ้นไปรับรางวัล แต่ไม่เห็นจำได้ว่าก่อนหน้านั้นเคยคุยกับใคร



“งานแข่งนั่นมันจัดให้เฉพาะเด็กเข้าใหม่ไม่ใช่เหรอครับ แล้วพี่...”



“พี่เป็นพิธีกร”



“...หืม?”



“เสียใจนะเนี่ยที่เราจำไม่ได้”



คนตัวสูงข้างเขาทำหน้าเศร้า พียิ้มแหยๆ ขยับออกห่างเล็กน้อยเหมือนเพิ่งรู้ตัวว่าระยะมันใกล้กันเกินไป ข่าวลือที่บอกว่าพีเป็นคนขี้ลืมนั้นไม่ใช่มั่ว ในเมื่อนึกไม่ออกเด็กน้อยก็เลยตัดปัญหาด้วยการสอนมันไปซะเลยจะได้สิ้นเรื่องสิ้นราว



“ผมสอนพี่ก็ได้ครับ ถึงพี่จะเรียนอยู่ปีสูงกว่า แต่ถ้าพี่ถ่ายภาพซูมไม่เป็นผมก็จะสอนให้”



ฉึก!



เหมือนมีมีดอีกด้ามเสียบแทงเข้าไปในหัวใจคนฟัง เขายิ้มแห้ง ท่องในใจว่าถึงจะโดนด่าแต่พีก็ยอมสอนเข้าแล้ว มันเป็นไปตามแผน!!!



“ขอบคุณมาก งั้นเรามาแลกเบอร์กันดีไหม?” ถามอย่างไม่รอคำตอบเพราะล้วงเข้ากระเป๋าหยิบนามบัตรที่พกติดตัวออกมายื่นให้เลย



พีรับไว้ไม่พูดอะไรต่อ แต่แค่นั้นก็ทำคนมีความหวังยิ้มกว้างแล้ว



“สำหรับน้องพี จะโทรมาตอนไหนก็ได้นะ พี่ชื่อ...”



ปี๊น!!!



“สิทธิ์...”



“อ๊ะมาแล้ว!!!



พีตะโกนลั่นด้วยความดีใจ เขาไม่ฟังคำพูดของรุ่นพี่แปลกหน้าจนจบด้วยซ้ำ มือบางคว้ากระเป๋ากล้องสุดที่รักแล้วตรงปรี่ไปขึ้นรถยนต์หรูข้างหน้าทันที ทิ้งให้คนที่กำลังจะแนะนำตัวเองนิ่งค้างอยู่แบบนั้น ทิ้งกันไปดื้อๆ เหมือนไม่เคยรู้ว่าตรงนี้มีเขาอยู่ และที่น่าเจ็บใจกว่าก็คือนามบัตรที่มือบางรับไปเมื่อกี้ ตอนนี้มันตกอยู่บนพื้นเป็นแค่เศษกระดาษชิ้นหนึ่งที่คนถือไม่ต้องการ



สิทธิ์มองตามรถคันนั้นออกไปด้วยสีหน้าที่ยังคงนิ่งค้าง คนหล่อของปีสามรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นลูกหมาที่โดนเจ้าของทิ้งไว้ข้างถนน กลุ่มเพื่อนที่ยืนมองสถานการณ์กันอยู่ก็เข้ามานั่งตบบ่าปลอบใจ



“น้องเขา...ไปเฉยเลยว่ะ” เสียงแผ่วเบาพูดพร้อมชี้ไปทางถนนที่รถคันนั้นแล่นผ่านไป



“สิทธิ์เพื่อนรัก มึงรุกจีบได้ดีแล้ว” แก๊งปีสามพยักหน้าอย่างให้กำลังใจพร้อมเพิ่มประโยคที่ทำให้สิทธิ์แทบหลั่งน้ำตา “มึงเป็นคนจีบ แต่คนในรถคันนั้นน่าจะเป็นคนสำคัญของน้องว่ะ”



“มึงไม่เอาไม้ฟาดกูเลยล่ะถ้าจะตอกหน้ากันขนาดนี้”



คนหล่อเจ็บใจ นี่คือชะตากรรมของผู้ชายที่เข้าไปจีบน้องพีนิเทศที่เขาลือกันสินะ...



เต๊าะแทบเป็นแทบตาย สุดท้ายเขาเดินออกไปแค่วินาทีเดียว...



แล้วที่ทนหน้าด้านมาทั้งหมดนี้เพื่ออะไร!!!!







+










ขณะเดียวกัน

ในรถของกีต้าร์





“พี่จ๋ามาช้า!!!



พีงอแงทันทีที่เข้าไปนั่งในยานพาหนะคันสวย ตากลมมองใบหน้าของคนรักที่เย็นชาผิดปกติก็รู้สึกแปลกใจ เขาเชื่อว่าพี่กีต้าร์ของตัวเองกำลังหงุดหงิดกับอะไรสักอย่างแต่พยายามควบคุมสติอยู่ การขับรถอย่างระมัดระวังมากขึ้นเป็นสิ่งที่แฟนสุดหล่อของเขาทำในตอนนี้



คนตัวเล็กวางกระเป๋ากล้องไว้เบาะหลังอย่างเบามือก่อนจะหันมามองหน้ารถ ตากลมโตแวววาวทันทีที่เห็นกล่องอะไรบางอย่างซึ่งคุ้นตา มือขาวหยิบมันทันทีด้วยความตื่นเต้น



“พี่จ๋า นี่มันโดนัท!” แถมยังเป็นเจ้าโปรดของเขาอีกด้วย



เด็กน้อยยิ้มกว้างด้วยความดีใจ รีบเปิดกล่องหยิบขนมขึ้นมาทำท่าจะเอาเข้าปากแต่มือหนาของคนขับรถก็รั้งเอาไว้ซะก่อน



“อย่ากิน”



กีต้าร์ค่อยๆ แตะเบรกชะลอเมื่อเห็นสัญญาณไปจราจรขึ้นสีแดง หันไปหาคนตัวเล็กที่มองอย่างไม่เข้าใจว่าทำไมถึงห้ามกินขนม



“ซื้อมาตั้งแต่เมื่อวาน ลืมเอาลงจากรถ มันเสียแล้วป่านนี้”



พีกระพริบตาปริบๆ หลังฟังจบ สมองน้อยๆ ประมวลผลประโยคนั้นของแฟนตัวเองพร้อมสายตาที่มองขนมแสนหวานในมือ โดนัทอบน้ำผึ้งของเขา...มันกินไม่ได้!



“ไม่ได้จริงๆ เหรอพี่จ๋า?” แม้จะเข้าใจแต่ก็อาลัยอาวรณ์



“ไม่ได้ เดี๋ยวท้องเสีย”



“แต่น้องอยากกิน”



“อย่าดื้อ พี่บอกว่าห้าม”



“ฮึก!



คนขี้อ้อนเม้มปากแน่น แม้คำดุของกีต้าร์ในเวลาปกติเขาจะไม่สะทกสะท้านแต่ต้องไม่ใช่กับของกินแสนโปรดปรานนี้ พียังคงกอดกล่องโดนัทไม่ยอมปล่อย กลิ่นหอมของขนมยังตีขึ้นจมูกทำเขาไม่อยากเชื่อแฟนว่ามันเสียแล้ว



“พี่มารับน้องช้า น้องก็หิว แล้วก็ห้ามน้องกินขนม”



เด็กน้อยงอแงน้ำตาคลอเบ้า



กีต้าร์ถอนหายใจกับความดื้อรั้นของคนรัก โดนัทนี่ไม่ใช่ว่าไม่อยากให้ ก็ซื้อมาเพื่อพีอยู่แล้วแต่เขาแค่ห่วงกลัวว่าจะไม่สบายหากขนมกล่องนี้มันเสีย ค้างคืนตั้งหนึ่งคืน ไหนจะตอนกลางวันที่เขาไม่ได้เอามันลงไปอีก จะให้แฟนกินของแบบนั้นได้ยังไง



สัญญาณไฟยังคงเป็นสีแดง รถคันข้างหน้าก็จอดสนิท กีต้าร์ละมือออกจากพวงมาลัย เอื้อมไปคว้ากล่องโดนัทมาปิดฝาแล้วโยนไว้ใต้เท้าของตัวเองทำพีแบะปากหนักกว่าเดิม แต่ก็แบะไม่ได้นานเพราะแขนแข็งแรงก็เอื้อมไปรั้งเข้ามาหาก่อนจูบซับน้ำตาให้แผ่วเบาชวนคนที่กำลังงอนใจเต้นแรง



“อย่าโกรธพี่เลย แค่เป็นห่วง เดี๋ยวพาไปซื้อใหม่”



ดูเป็นคำห้วนๆ แต่ฟังแล้วหวานจับใจ พีอมยิ้ม ช้อนสายตาออดอ้อนขึ้นมอง เขาลืมความงอนที่แฟนมารับช้าและความอยากกินขนมไปทันที คนน่ารักซุกหัวเข้ากับไหล่หนา ถูไถไปมาด้วยความสุข คว้าเอามือหนามาวางบนท้องของตนก่อนเอ่ยเบาๆ พอให้คนรักได้ยิน



“น้องยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลย”



คนฟังหัวเราะในลำคอ กีต้าร์ส่ายหน้า มือที่ถูกจับไปในครั้งแรกขยับลูบไปมาที่หน้าท้องแบนราบและเอวคอดสวย



“อยากกินอะไรล่ะ?”



เสียงทุ้มส่งคำถามที่เป็นการบอกว่าจะตามใจเจ้าตัวแสบ พีเอนกายเข้าหาคนขับมากขึ้น สูดกลิ่นน้ำหอมเย็นๆ ตามแบบฉบับผู้ชายคูลๆ เข้าไปเต็มปอด



“อยากกินข้าวผัดทะเล”



“หือ?”



“ข้าวผัดทะเลฝีมือพี่จ๋า”



กีต้าร์ยิ้มบางเมื่อได้ฟังคำตอบ เขาปล่อยให้พีซบอยู่แบบนั้นแม้ว่าจะต้องเข้าเกียร์แล้วออกรถตอนสัญญาณไฟสีเขียว มันไม่เป็นปัญหาเท่าไรนัก พีติดเขามาก แม้แต่รสชาติอาหารเองก็ยังชอบกินที่กีต้าร์ทำให้ ต่อให้เป็นไข่เจียวธรรมดาพีก็ว่าอร่อย การทำอาหารเลยกลายเป็นสิ่งพิเศษสำหรับเจ้าของร้านขายเครื่องดนตรี เพราะเขาอยากให้ทุกคำที่พีกินนั้นรับรู้ได้ถึงความใส่ใจที่เขาทำเพื่อเจ้าตัว



ถึงใบหน้าจะยังคงเรียบเฉยแต่กีต้าร์น่ะ กำลังหลงแฟนอีกแล้ว



พีอยากได้อะไรกีต้าร์ไม่เคยขัดสักครั้ง เขาขับรถไปยูเทิร์นเลี้ยวเข้าร้านขนมที่เคยมาแล้วเมื่อวานตามสัญญาที่ให้กับแฟนเด็กเอาไว้ เจ้าตัวดีของเขาตาลุกวาวร้องเย้อย่างดีใจเหมือนเด็กอนุบาลได้ตุ๊กตาหมีจนต้องส่ายหน้าแล้วหอมแก้มอย่างเอ็นดู



“เอากี่ชิ้น?”



“สองกล่อง” พีตอบอย่างไม่ต้องคิด



“ให้กล่องเดียว”



“หงึไม่ตามใจแล้วมาถามน้องทำไมล่ะ”



“เผื่ออยากกินแค่ชิ้นเดียว”



พีตะโกนสวนกลับในทันทีว่าไม่มีทาง เขามองตามแฟนตัวเองเดินหัวเราะน้อยๆ เข้าไปในร้านแล้วก็ได้แต่กอดอกยู่ปากด้วยความงอนอีกรอบ เขามักจะเป็นแบบนี้ตอนโดนคนรักแกล้งแล้วก็หายไปเองเมื่อร่างสูงหันมาคุยด้วยอีกประโยคหนึ่ง ความขี้ลืมของพีส่งผลดีในตอนนี้นี่แหละ ซ้ำยังดูน่ารักในสายตาแฟนอีกด้วย



กีต้าร์ลงไปแค่สิบนาทีก็กลับมาพร้อมกับกล่องโดนัทในมือ คนที่ตั้งหน้าตั้งตารออยู่แล้วคว้ามาทันทีที่ร่างสูงยื่นให้ กลิ่นน้ำผึ้งกับเนยโชยมาชวนน้ำลายสอ พีเปิดกินทันทีอย่างหิวโหย พยาธิในท้องของเขากำลังต้องการขนมเป็นอย่างยิ่ง



“ค่อยๆ ก็ได้ ไม่มีใครแย่ง”



“น้องหิว”



“ตะกละมากกว่าเราน่ะ”



คนโดนว่ามองกีต้าร์ตาขวาง พีอาศัยจังหวะที่แฟนสุดหล่อเก็บกระเป๋าสตางค์งับโดนัทคำใหญ่อมไว้ในปาก รอกีต้าร์เงยหน้าและพุ่งเข้าไปจัดการปิดปากที่ชอบดุตนนั้นเสียก่อนจะดันขนมเข้าไปให้ได้ลองชิม เหตุการณ์ปล้นจูบนี้เกิดขึ้นเร็วมากจนร่างสูงตั้งรับไม่ทัน รู้ตัวอีกทีพีก็ผละออกไปแล้วพร้อมกับในปากของเขาที่มีโดนัทอยู่



“มันอร่อยใช่มั้ยล่ะ น้องจะแบ่งให้นะ เพราะงั้นมาตะกละไปด้วยกันเถอะ อิๆ”



“ไอ้แสบ!



กีต้าร์ดีดหน้าผากสวยเบาๆ แล้วเคี้ยวขนมในปากไม่ได้รังเกียจน้ำลายของพีแต่อย่างใด รสชาติหวานของน้ำผึ้งทำเขาเอียน กีต้าร์ไม่ชอบของหวานเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ความหวานที่เขาคิดว่าตัวเองพอใจมากที่สุดไม่ใช่กับขนมชนิดไหนทั้งนั้นต่อให้แฟนเด็กจะยืนยันว่ามันอร่อยมากแค่ไหนก็ตาม กีต้าร์ชอบความหวานจากผิวกายของคนที่เขากกกอดอยู่ทุกคืนมากกว่า นั่นสิถึงจะเรียกได้ว่าอร่อยของจริง



คนน่ารักหยิบโดนัทขึ้นมาอีกชิ้นทำท่าจะป้อนเขาอีกแต่กีต้าร์ดันหัวกลมๆ ให้กลับไปซะก่อน เขาส่ายหน้าบอกว่าไม่เอาแล้วพร้อมยกน้ำเปล่าขึ้นดื่ม พีเคี้ยวขนมอย่างผิดหวังที่แกล้งเขาไม่ได้เหมือนตั้งใจ



ใจจริงกีต้าร์ก็อยากให้แกล้งอยู่หรอก แต่เดี๋ยวเด็กมันได้ใจ เสียการปกครองหมดสิ!



พูดถึงเรื่องการปกครอง คนหล่อก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้



“จะว่าไปวันนี้มีนไม่ได้เข้าเรียนกับเราใช่มั้ย?” เขาหันไปถามคนที่ตั้งหน้าตั้งตากิน



“อื้อๆ มันไม่ได้มาหรอกพี่จ๋า เอาหมาไปฉีดวัคซีน”



“แล้วตอนไปรับ ใครนั่งอยู่ด้วย”



“....”



พีชะงักมือที่ถือโดนัทกำลังจะเอาเข้าปากค้างไว้ก่อนจะหันไปหาคนขี้หึง ตาขวากระตุกยิกๆ เหมือนเป็นลางบอกเหตุว่าที่เห็นคนรักหน้าตาบึ้งตึงตอนขับรถออกจากมหาลัยมาเพราะอะไร



ต่อมหึงของคุณชายกีต้าร์ทำงานอีกแล้วนั่นเอง



“น้อง...เอ่อ...น้องก็ไม่รู้จักเขา” พีตอบพร้อมยิ้มแหยๆ ไปให้



กีต้าร์ยังคงมองแฟนขี้อ้อนด้วยสายตานิ่งๆ เหมือนไม่เชื่อถือ



“ไม่รู้จัก แล้วให้นั่งด้วยทำไม ไปคุยกับมันทำไม?”



“หนูเปล่านะ เขามาเอง” หนูเปล่าชวนนะ เขามาเอง! (อยากต่อเป็นเพลงแต่เดี๋ยวผัวหาว่ากวนตีน พีจะเงียบไว้)



“....”



“พี่จ๋าต้องเชื่อน้องสิ อย่าทำหน้าแบบนั้นนนน”



พีเข้าอ้อนคนขี้หึงด้วยการทิ้งโดนัทของโปรดแล้วเข้าไปกอดแขนแฟนทำหน้าตาลูกแมวน่าเอ็นดูให้ร่างสูงใจอ่อน เขารู้ว่ากีต้าร์รักเขา แล้วตอนนี้พีก็ไม่ได้ให้เบอร์ใครไปหรือรับเบอร์ใครมา (แค่เกือบ) ดังนั้นเขารู้ว่ากีต้าร์จะต้องไม่โกรธแน่นอน



“น้องไม่ได้รู้จัก เขามาทักน้องก็แค่ตอบ”



“งั้นกูก็ตอบผู้หญิงที่มาทักได้เหมือนกันใช่ไหม?”



“ไม่!!!” พีเสียงแข็งดึงหัวตัวเองกลับมาทันที “ขึ้นมึงกูไม่ว่านะ แต่จะตอบผู้หญิงนี่คืออะไร ห้ามทำเด็ดขาด!



“ทีมึงยังทำ”



“จะไม่ทำอีกแล้วไง ต่อไปนี้ใครทักก็จะแกล้งใบ้”



“....”



“สัญญา”



นิ้วก้อยเล็กยื่นมาตรงหน้ากีต้าร์เหมือนจะให้ร่างสูงเกี่ยวเพื่อเป็นพยานว่าการทำสัญญาในครั้งนี้เขาจริงจัง ร่างสูงเหลือบมองเล็กน้อยก่อนจะเกี่ยวนิ้วตอบ ทำหน้านิ่งๆ เหมือนไม่เกิดอะไรขึ้นและคำหยาบที่พูดก็หายไป แทนที่ด้วยคำเพียงคำเดียวสั้นๆ แต่ได้ใจความ



“ดีล”



๘๐%
.............................
#แฟนน้องดุ

 
ติดตามไรเตอร์ได้ที่
(เลือกจิ้มแอพที่สะดวกตามภาพ)













ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.094K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,393 ความคิดเห็น

  1. #1267 Spices_smile (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 12:43
    เป็นใบ้เลยนะ555555
    #1,267
    0
  2. #1038 tarnandtip (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 02:44

    ศีลเสมอกันจริงๆ คู่นี้ สมควรที่จะคู่กันแล้วhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-10.png

    #1,038
    0
  3. #988 MMjA* (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2562 / 11:17
    น่ารักมากดแ่าเสดวก
    #988
    0
  4. #460 Somluck2510 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 09:59

    ใจละลายยยยยยยย
    #460
    0
  5. #459 0812461234 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 09:16
    น่ารักทั้งคู่เลย
    #459
    0
  6. #458 ppumpimm (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 07:44
    เหมาะสมกันที่สุดละ55555
    #458
    0
  7. #457 ChitraPiromnukul (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 00:00
    น่าสงสารน้องอยากกินโดนัท..
    #457
    0
  8. #456 goom2556 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 22:39
    คนขี้หวงสมกันขี้หวงทั้งคุ่
    #456
    0
  9. #455 Kunkun... (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 22:35
    ย่ะ!! ดีล(น้ำเสียงดัดจริตขั้นสุด)สิ //อยู่ๆก็เกิดอาการหมั่นไส้55555
    #455
    0
  10. #454 คาบเส้น (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 22:11
    อ่านแล้วหิวโดนัทจริงจัง อยากกินแบบมีคู่บ้างจังค่ะ 55555
    #454
    0
  11. #453 K.white wine (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 21:51
    พี่ต้าร์ไม่กินโดนัทหนูขอนะคะ อิอิ
    #453
    0
  12. #452 raving_fox (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 21:44
    เก๊าก้ออยากกินข้าวผัดทะเลฝีมือพี่จ๋าบ้าง//โดนพีตบ
    #452
    0
  13. #451 K.white wine (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 11:26
    ขำ5555555
    พี่ต้าร์จะงอนไหมน้าาาาาาาาาาาาาาาา
    แอบสงสารพี่สิทธิ์ว่ะไม่น่ามาเต๊าะพีเล้ยยยยยย คิก
    #451
    0
  14. #450 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 08:10

    นี่ว่าพี่ต้าร์ต้องเห็นผู้ชายมาเต๊าะเมียตัวเองแน่ ๆ งานนี้จะมีงอนรึเปล่าไม่รู้

    #450
    0
  15. #449 ChitraPiromnukul (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 00:47
    ใครล่ะที่จะสู้พี่ต้าของน้องพีได้..
    #449
    0
  16. #447 suyu27 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 23:40
    โอ้ยขำอ่ะ คืองอลอยู่แต่พอคุณแฟนมายิ้มหน้าบานรีบวิ่งไปหาเลยจ้าาาา
    #447
    0
  17. #445 Chom_snj (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 23:06
    ฉันระแวงคุณแม่พี่ตาร์เหลือเกินกลัวจะสร้างความร้าวฉานให้พี่ตาร์กับน้องอ้อนง่ะ
    #445
    0
  18. #444 Suzrwuan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 23:05

    เปงเอ็งลู55555

    #444
    0
  19. #443 0812461234 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 22:57
    น่ารักน้องพี
    #443
    0
  20. #442 tanyawikit (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 20:23
    น้องพี ที่สุดแล้ว

    หึ หึ หึ
    #442
    0
  21. #441 WawaZenzen (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 19:49

    ชอบบบบบบ
    #441
    0
  22. #440 burasamare17 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 19:48
    55555น้องพี่เค้าชื่อสิทธิ์นะ55555
    #440
    0
  23. #439 raving_fox (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 18:15
    วงวารนะสิทธิ์55555
    #439
    0
  24. #438 Somluck2510 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 18:12

    น้องพี
    #438
    0
  25. #437 WawaZenzen (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 11:11

    รอไม่ไหวล้าวววว
    #437
    0