All Jun Seventeen (Yaoi)

ตอนที่ 96 : [Mingyu x Jun] - Rainbow of Love (END)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 176
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    7 ก.ย. 62

มีเนื้อหาที่อาจจะติดเรท และเป็นแนว ชาย x ชาย
โปรดทำความเข้าใจก่อนเข้ามาอ่าน
เพื่อที่จะได้ไม่มีการกดรายงานเนื้อหาไม่เหมาะสมค่ะ

All Jun Seventeen



Rainbow of Love(END)

     ยามที่พบกันอีกครามิอาจทำได้แม้เพียงยิ้มอย่างยินดีปรีดา เพราะแม้ความรักของเขาทั้งสองจักสมหวังหากแต่ก็แลกมากับเมืองของฝ่ายหนึ่งที่ต้องอยู่ภายใต้อำนาจของอีกฝ่ายหนึ่ง และมันก็คือศึกที่เกิดข้อผิดพลาดจนทำให้บ้านเกิดเมืองนอนและประชาชนของฝ่ายที่พ่ายต้องเดือดร้อน

     คลื่นลมซัดกระทบลำเรือใหญ่ กลิ่นทะเลพัดโชยแตะจมูก อากาศภายนอกเย็นเยียบสุดใจ หากแต่ก็คงไม่เท่ากับใจของคนตัวขาวที่กำลังยืนกอดอกให้ความอบอุ่นแก่ตัวเองที่หัวเรือในยามค่ำนี้ เพราะใจขององค์ชายมุนจุนฮวีกำลังเจ็บไปหมด

     ก็เมืองของเขาพึ่งจะสิ้นรัชสมัยไปเช่นเดียวกับเขาที่ถูกนำตัวมาทั้งในฐานะคนรักและเชลย

     "เจ้ามายืนตากลมทะเลเยี่ยงนี้ มิดีต่อร่างกายเจ้าหนาจุนฮวี"

     เสียงทุ้มต่ำนั่นมาพร้อมกับเสื้อคลุมสีดำที่พาดลงบนตัวของคนตัวเล็ก รอยยิ้มน้อยๆถูกยกขึ้นมาประทับบนใบหน้าขององค์ชายมุนจุนฮวีแตกต่างจากทุกคราที่ยิ้มกว้าง

     ยินดีที่ได้เจอคนรัก

     แต่เจ็บปวดใจที่คลั่งรักจนทำลายบ้านเกิดเมืองนอน

     "เจ้ากันข้าสุดความสามารถแล้วจุนฮวี เจ้าอย่าได้คิดอันใดให้มากไปเลย"

     ว่าพลางแขนแข็งแรงนั่นก็สวมกอดร่างของคนตัวเล็กกว่าเอาไว้ในอ้อมแขน ใบหน้าสวยหันหนีทันทีที่ปากหนาเตรียมจะโขมยหอมแก้มของตน หากแต่ก็ไม่พ้นในคราที่สอง

     "รังเกียจสัมผัสของข้าหรือ?" องค์ชายตัวสูงเอ่ยถามในขณะที่องค์ชายมุนจุนฮวีส่ายหน้า

     "มิอาจ เพียงแต่ข้ากลัวว่าหากคนของท่านมาเห็นเอาท่านจักโดนติฉินนินทาเอาได้ ยิ่งในยามนี้ข้าเป็นเพียงเชลยด้วยแล้ว"

     องค์ชายคิมมินกยูหัวเราะน้อยๆ หอมแก้มนิ่มนั่นไปอีกครา  แขนแกร่งที่โอบรอบร่างเล็กกระชับแน่นขึ้น ปลายคางวางลงที่ไหล่เล็กพร้อมดวงเนตรที่มองออกไปยังท้องทะเลมืดสะท้อนแสงจันทร์ ในที่สุดเขาก็ได้มองทะเลงามนี่กับอีกฝ่ายเสียที

     "เจ้าเป็นเชลยในฐานะเมืองผู้พ่าย หากแต่เจ้าเป็นคนรักของข้าไม่ว่าเจ้าจักอยู่ในฐานะอันใด"

     ว่าพลางมือหนาก็เอื้อมไปจับมือบางเอาไว้ องค์ชายมุนจุนฮวียกยิ้มออกมาน้อยๆอย่างพึงใจหลังจากที่ทำหน้าเศร้ามาสักพัก มือบางๆค่อยๆดันแขนแกร่งที่โอบรอบร่างออกก่อนที่จะหันหน้ากลับไปหาอีกคน ปากสวยหุบยิ้มลงเล็กน้อยก่อนที่จะเอ่ยปากถามคำถาม

     "ยามถึงเมืองเหมันต์ ข้าจักมิโดนแม่นางใดจิกหัวว่าแย่งชายของเขาใช่หรือไม่?'

     แม่ทัพศึกฝ่ายหน้าควบตำแหน่งองค์ชายยกยิ้ม มือหนากร้านจากการจับเพียงดาบเพียงกระบี่ขยับเลื่อนมาประคองใบหน้าสวยเอาไว้ ปากหนาค่อยๆสัมผัสที่ปากสีพีชซ้ำๆเบาๆไปมา จนคนตัวขาวหน้าแดงเขินและยกมือขึ้นดันอก

     "ปากเจ้านุ่มเกินหา กลิ่นเจ้าหอมเกินบุษบา ผิวเจ้าเนียนเกินแสงบุหลัน แม่นางใดในหล้าก็มิอาจเทียบเคียงเจ้าได้ อย่าได้กังวลใจไป"

     ใบหน้าสวยก้มลงพร้อมแก้มเนียนที่ขึ้นสีแดงเขินอย่างน่าชัง ปากนิ่มขยับเอ่ยเล็กน้อย หากแต่มิอาจฟังว่าพูดอันใดด้วยลมทะเลที่แรงพัด ถึงเช่นนั้น รอยยิ้มก็ถูกยกขึ้นประทับบนใบหน้าเพราะประโยคเอ่ยสุดท้ายก่อนที่ปลายขาจะเขย่งขึ้นส่งให้ปากนิ่มประทับลงที่ข้างแก้ม

     ".......ข้ารักท่าน องค์ชาย"

     ทันทีที่ปากบางเอ่ยประโยคบอกรักนั่นจบ มือหนาก็จับใบหน้าสวย บังคับให้ใบหน้าหวานขึ้นสีเงยขึ้นพร้อมปากหนาที่ประกบจูบอย่างโหยหา ไม่ทันให้อีกคนได้ตั้งตัวแม้เพียงน้อย

     "อื้ออออ~!"

     เสียงหวานครางอื้อในลำคอเมื่ออากาศหายใจถูกช่วงชิงไป เพียงครู่จากความตกใจก็เริ่มถูกแทนที่เป็นความพึงใจเมื่อสัมผัสของอีกคนอ่อนโยนและน่าหลงใหลกว่าที่คิด ท่ามกลางแสงจันทร์นวลตา คลื่นลมทะเลที่พัดกระทบผิวกาย บรรยากาศรอบข้างยังไม่น่าพึงใจเท่าร่างตรงหน้าเลยแม้เพียงน้อย

     ใช้เวลานานอยู่พอดูกับจูบแรกหลังจากได้พบกับอีกครั้งจึงจักละออก องค์ชายตัวสูงไม่ได้ละออกไปห่างเท่าใด ปลายจมูกโด่งยังแตะกับปลายจมูกของคนตัวเล็กอยู่จนลมหายใจอุ่นร้อนรดกันไปหมด

     เขินจนหน้าแดง หากแต่ก็น่าพึงใจใช่น้อย

     "เจ้าทำข้าแทบคลั่ง รู้ตัวไหมองค์ชายจุนฮวี?"

     ว่าจบ ร่างทั้งร่างขององค์ชายจุนฮวีก็ถูกแขนแข็งแรงขององค์ชายอีกคนอุ้มขึ้นจนลอยละลิ่ว ยังไม่ทันให้เอ่ยปากแสดงความตกอกตกใจก็ถูกอุ้มมาแปะอยู่กับแท่นบรรทมให้ห้องเรือใหญ่ของคนตัวสูงเสียแล้ว

     แผ่นหลังแนบกับแท่นบรรทมปูฟูกขาวนุ่ม ดวงเนตรสวยขึ้นสีแดงราวกับจับไข้ ดวงเนตรกลมสวยสั่นระริกด้วยใจที่รู้ว่าอีกฝ่ายต้องการจักทำอันใด หากแต่มือบางที่วางแหมะอยู่กับเตียง แม้จักไม่มีการผูกมัดหรือจับกุม มือบางคู่นั้นก็ไม่ได้ยกขึ้นมาผลักร่างของอีกคนที่คร่อมตัวเองอยู่ออกไป

     ใบหน้าหล่อเหลาคมคายโน้มเข้ามาใกล้ มือหนาค่อยๆเลื่อนปลดเครื่องยศที่ประดับบนเครื่องผ้าขาวไม่แพ้ผิวกายของคนตัวบางออก ลมหายใจอุ่นร้อนรดลงที่ต้นคอขาวเนียน คนใต้อำนาจหันใบหน้าที่แดงเขินหนีเล็กน้อย มือขาวบางกำแน่นจนกลัวว่าเล็บจะจิกลงไปที่เนื้อมือขาว

     และแน่นอนว่าอีกคนเห็น

     องค์ชายคิมมินกยูแห่งเมืองเหมันต์หยุดการกระทำชะงักนิ่ง มือหนาที่ปลดเครื่องผ้าของอีกฝ่ายอยู่หยุดลงแล้วเลื่อนไปแกะมือขาวที่กำลังกำแน่นออกให้กุมมือของตนเองเอาไว้แทน

     ร่างหนาเปลี่ยนเป็นค่อยๆเอนตัวลงข้างกายพร้อมโอบร่างของอีกคนเอาไว้ในอ้อมกอดเท่านั้น

     "หากเจ้ามิพร้อมข้าก็จักมิทำ ค่ำนี้บนสำราญใหญ่คงจักหนาวเสียหน่อยสำหรับเจ้า เช่นนั้นข้าขอกอดเจ้าเอาไว้คงมิเป็นอันใดใช่หรือไม่?"

     องค์ชายจุนฮวีค่อยๆหันหน้าเข้าหาร่างที่นอนตะแคงกอดร่างของตนเองเอาไว้ มือบางยกขึ้นจับโครงหน้าได้รูปที่มีแต่คนหลงใหลและปราถนาจะครอบครองอย่างเบามือ เม้มปากน้อยๆอย่างกังวลใจแล้วขยับใกล้ประทับบนหน้าผากของอีกฝ่ายเบาๆ

     "หากท่านอยากกอดข้า ข้าก็คงมิว่าอันใด และสำหรับสิ่งที่ท่านต้องการ ข้าขอออกตัวก่อนว่าข้ามิชำนาญจึงกลัวไปเช่นนั้น แต่หากท่านอยาก ข้าก็มิห้ามท่านเช่นกัน"

     ดวงเนตรคมที่ปิดลงเมื่อครู่ลืมพลัน ร่างที่เอนลงนอนข้างกายขยับขึ้นเพื่อมองหน้าขึ้นสีอย่างน่าเอ็นดูของอีกฝ่ายพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ประทับบนใบหน้า

     "เจ้าเอ่ยเยี่ยงนี่ แน่ใจแล้วหรือ?" องค์ชายมินกยูเอ่ยถาม

     "ข้ารักท่าน เหตุใดหากท่านขอข้าจักให้ท่านมิได้ แลกบ้านแลกเมืองข้าก็ให้ท่านมาแล้ว"

     "ข้าจักถือว่าเจ้าอณุญาติแล้วหนาองค์ชาย"

     บทเพลงพรรเลงรักเริ่มขึ้น แสงจันทร์งดงามสาดส่องทั่วหากแต่ก็มิอาจสู้โครงหน้าสวยหวานของคนใต้ร่าง กลิ่นไอทะเลหรือจะหอมสู้กลิ่นจากผิวกาย ฟูกนุ่มหรือจักสู่ผิวขาว เสียงอันใดเล่าจักไพเราะเท่าเสียงที่เขาได้ฟังในค่ำคืนนี้

     มิอาจหาสิ่งใดมาเทียบเคียง

     มิอาจหลงใหลสิ่งใดได้เท่า

     และภาพก็ปรากฏประกายสะท้อนตา

     แสงเจ็ดสีที่พาดผ่านร่างคือคำตอบว่าเพราะเหตุใดใจของเขาสองจึงมีเพียงกัน และไม่อาจหาสิ่งใดมาแทนที่ได้เช่นนี้

     "ขอบคุณสวรรค์ที่บรรดาลความงดงามมาให้เป็นคู่ครอง"

By. Sweet Flower
#ดอกไม้หวาน
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันนะคะ><

ปล. อย่าลืมไปติดตามทวิตเรานะคะ
เราเริ่มจะไปลงนิยายที่อื่นบ้างแล้วนะ
B
E
R
L
I
N
?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #310 kundaneilllll (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 05:23
    อือหือ ถึงขั้นตีเมือง5555 เพราะรักน้องอ่ะเนาะะะ
    #310
    1
    • #310-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 96)
      8 กันยายน 2562 / 08:08
      เพราะรักเลยทำได้ทุกอย่าง เอร้ยยยยยย >\\\<
      #310-1
  2. #309 PanKunMuMiEiEi (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 8 กันยายน 2562 / 00:17

    อ่อนโยนมากกกก ดีงามมาก ๆค่ะะ❤️❤️❤️

    #309
    3
    • #309-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 96)
      8 กันยายน 2562 / 08:08
      ดีใจที่ชอบนะคะ><
      #309-1
    • #309-2 Sweet Flower(จากตอนที่ 96)
      8 กันยายน 2562 / 08:12
      ถ้าตัวเองมาเห็นแล้วอยากอ่านนิยายเพิ่ม อย่าลืมติดตามทวิตเราด้วยนะ เราลงนิยายไว้ทั้งในจอยในบล็อคเลย><
      #309-2
  3. #308 NK_JUNE​ (จากตอนที่ 96)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 18:58

    อร้ายยยย​ เจ้าชายมินกยู​ดูแลลูกฉันดีๆ​ อย่าให้เสียใจ​ เข้าใจไหมมมมมมท

    #308
    2
    • #308-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 96)
      7 กันยายน 2562 / 19:51
      ต้องดูแลดีๆ
      #308-1
    • #308-2 Sweet Flower(จากตอนที่ 96)
      7 กันยายน 2562 / 19:51
      ต้องดูแลดีๆ
      #308-2