All Jun Seventeen (Yaoi)

ตอนที่ 95 : [Mingyu x Jun] - Rainbow of Love (6)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 131
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    1 ก.ย. 62

มีเนื้อหาที่อาจจะติดเรท และเป็นแนว ชาย x ชาย
โปรดทำความเข้าใจก่อนเข้ามาอ่าน
เพื่อที่จะได้ไม่มีการกดรายงานเนื้อหาไม่เหมาะสมค่ะ

All Jun Seventeen



Rainbow of Love(6)

     "อีกเพียงครู่ เรือของท่านก็จักมารับท่านกลับเมืองแล้ว ข้ามิอยากให้ท่านไปเลย"

     เสียงหวานเอ่ยบอกพร้อมปากสวยที่ยู่ลง องค์ชายคิมมินกยูยกยิ้มพร้อมคว้าเอาดอกไม้ดอกหนึ่งในสวนพฤกษาติดมือมาก่อนที่จะหันไปหาคนตัวเล็กกว่าที่นั่งอยู่บนหินก้อนใหญ่

     "เจ้าอย่าทำให้ข้าหนักใจสิจุนฮวี แค่นี้ใจข้าก็อยู่กับเจ้าจนมิอยากไปไหนแล้ว”

     ว่าพลางก็เดินเข้าไปใกล้และทัดดอกไม้สีหวานสวยลงที่ข้างหูอีกคน ปลายนิ้วเรียวปล่อยสัมผัสพลางลูบไปตามโครงหน้าสวยน่าหลงใหล คนตัวสูงโค้งตัวลงไปจุมพิตที่หน้าผากกลมมนเบาๆอย่างปลอบประโลม ในขณะที่องค์ชายตัวขาวก็หลับตาพริ้มราวกับว่านี่จักเป็นครั้งสุดท้ายที่จะได้รับจุมพิตอ่อนโยนนั่น

     “มิอยากไป ก็มิต้องไปมิได้หรือ?”

     ดวงเนตรสวยข้อนขึ้นมองอย่างออดอ้อน องค์ชายคิมมินกยูขยับมือลูบกลุ่มผมนิ่มเบาๆ ใบหน้าหวานที่หมองลงทำเอาใจของคนตัวสูงกว่าเจ็บด้วยความรู้สึกมิสบายใจมิน้อย หากแต่บ้านเมืองก็ต้องกลับคงมิอาจทำตามคำขอของอีกคนได้ แม้ใจเกินครึ่งจักอยากทำเพียงใดก็ตาม 

     “ข้าคงจักให้ตามที่เจ้าขอมิได้”

     ดวงหน้าขาวก้มลงทันที คนตัวสูงกว่าถอนหายใจออกมา ค่อยๆขยับตัวไปนั่งข้างคนที่สวรรค์ประทานมาให้ได้พบ พลางมือหนานั่นก็จับลงที่มือบางเบาๆ

     "ข้าจักมิสบายใจเอานะจุนฮวี อย่าทำเยี่ยงนี้สิ"

     เสียงทุ้มเอ่ยพร้อมมือบางอีกข้างอันค่อยๆเลื่อนมาจับที่มือหนาที่กุมมือข้างนึงของตนเองไว้เบาๆ หัวเล็กๆค่อยๆเอนลงบนไหล่กว้างของอีกคนก่อนที่จะเอ่ยปากออกมา

     "ข้ามิได้มีเจตนาทำให้ท่านมิสบายใจ แต่ข้าเพียงมิอยากให้ท่านไปด้วยใจจริงเท่านั้นจึงเอ่ยปาก"

     องค์ชายตัวสูงพยักหน้า แค่เพียงมือบางที่จับแน่นก็พอรับรู้ความรู้สึกของอีกคนได้ว่าองค์ชายตัวขาวที่กำลังออดอ้อนตนอยู่นั้นรู้สึกเช่นไร 

     หากแต่ก็น่าแปลก องค์ชายจุนฮวีที่แสนเขินอายคนนั้นกำลังออดอ้อนเขาอย่างมิเคยทำเช่นนี้ แสดงว่าความจริงในใจคงมิอาจมีเพียงเรื่องว่ามิอยากให้เขากลับเมืองหรือหายไปเป็นแน่

     "ข้าได้ยินมาว่าเมืองเหมันต์มีสาวงามมากกว่าเมืองวสันต์นัก ข้ากลัวว่าท่านจักผิดคำสัตย์สัญญาต่อข้า"

     และยามที่องค์ชายจุนฮวีได้เอ่ยประโยคนี้ตามมาองค์ชายมินกยูก็ได้รับรู้ว่าเขาคิดถูกจริงๆ มินกยูขยับร่างแล้วค่อยๆจับที่ใบหน้าสวยให้หันมามองตน จุนฮวีหลบสายตาคมนั่นน้อยๆยามที่ได้มอง เพราะใบหน้าขาวนั่นเห่อร้อนขึ้นมาราวกับจับไข้ 

     ก็แน่ล่ะ....ชีวิตนี้องค์ชายจุนฮวีคนนี้มิเคยได้ยินแม้เพียงคำพูดหว่านเสน่ห์ใส่กันของคนในวัง แล้วยามนี้กลับเป็นตนเองที่เอ่ยปาก เขินอายเสียจนแทบบ้า

     "เจ้ามิต้องกลัวไป คำสัตย์นั้นเป็นวาจาสิทธิ์ แลเจ้าก็เอ่ยเองว่าหากข้าผิดคำ เจ้าจักขอให้ข้าไร้บ้านไร้เมือง และหายไปจากใจเจ้าชั่วนิรันด์"

     องค์ชายตัวขาวกัดริมฝีปากของตัวเองน้อยๆอย่างกังวลใจ มือขาวจับไปที่โครงหน้าคมสันของอีกฝ่ายบ้างก่อนที่จะเอ่ยปากออกมา

     "ก็เพราะเช่นนั้นข้าถึงกลัวเยี่ยงไรเล่า หากท่านผิดคำสัตย์ ข้าจักต้องลืมท่านไปชั่วขีวิตหรือ? ข้ามิอยากให้เพลานั้นมาถึง จึงได้อยากให้ท่านอยู่ที่นี่แค่กับข้า....ข้ามิอยากลืมท่าน"

     ริมฝีปากหนาค่อยๆแปะลงที่แก้มนิ่มนั่นเบาๆ คนเป็นองค์ชายเจ้าของเมืองสะดุ้งตัวน้อยๆเมื่อโดนโขมยหอมแก้มแบบไม่ทันได้ตั้งตัว ใบหน้าหวานขึ้นสีแดงฉ่าทันควัน หากแต่ยังไม่ทันให้ผละถอย ปากหนาก็หอมแก้มนิ่มนั่นเสียอีกฟอดใหญ่

     "เจ้าหอมแลน่าหลงใหลยิ่งกว่าสวนพฤกษาทั้งสวน แม่นางใดในหล้าก็มิอาจเทียบเจ้าได้ จงอย่าได้กังวลไปเลย"

     องค์ชายมินกยูยกยิ้มเมื่อเห็นรอยยิ้มเขินอายจากอีกคนปรากฏขึ้นบนใบหน้าบ้างแล้วหลังจากที่อีกฝ่ายทำหน้าเป็นแมวหงอยมาพักใหญ่ และก่อนที่จะผละออกก็ไม่ลืมหอมแก้มนิ่มและสูดกลิ่นหอมอ่อนจากผิวขาวนั่นอีกครา

     "แลปากเจ้าก็หวานเสียจนข้ามิอาจหาจูบใดมาเทียบเคียง"

     แค่เพียงกล่าวจบองค์ชายจุนฮวีก็ขยับตีลงที่ไหล่กว้าง พองแก้มอย่างน่ารักน่าชังพร้อมแววตาคล้ายแมวน้อยหวงเจ้าของ

     "มิอาจหาก็มิต้องหา ข้าหว....."

     เพราะเผลอพลั้งปากออกมา ปากเล็กเลยรีบหุบก่อนที่จะพูดประโยคต่อไปแทบไม่ทัน มือขาวสวยยกขึ้นปิดยั้งปากของตนเองพร้อมใบหน้าที่ขึ้นสีแดงกว่าเก่า องค์ชายมินกยูเลิกคิ้วพร้อมยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ เอียงคอมองคนตัวน้อยที่กำลังก้มหน้าหลบสายตาของเขา

     "เจ้าหวงข้าหรือ?"

     องค์ชายจุนฮวีเม้มปากแน่นไม่ยอมพูดยอมจา เขินอายเสียจนน่าเอ็นดูไปหมดจนองค์ชายตัวสูงไม่ยอมวางตาจากใบหน้าขาวขึ้นสีน่าชังนั่นแม้เพียงยามเดียว

     "ข้าถาม เหตุใดเจ้าจึงไม่ตอบข้าเล่า?"

     ปลายนิ้วเรียวเชยคางขององค์ชายตัวขาวขึ้นมา ละเมียดละไมมองผิวขาวที่ไม่อาจละสายตาพร้อมใบหน้าที่โน้มเข้าไปใกล้

     "ข้าก็หวงเจ้าหนา จงอย่าไปน่ารักให้ใครเห็นมากได้หรือไม่องค์ชายจุนฮวี?"

     "อื้มคนตัวขาวส่งเสียงตอบพร้อมพยักหน้ารับ

     "น่าชังยิ่งนัก เด็กน้อยของข้า"

     ว่าจบริมฝีปากหนาก็มอบสัมผัสแผ่วเบาที่ริมฝีปากรูปหัวใจของอีกคน อ่อนโยนและแผ่วเบาราวกับขนนกร่วงลงกระทบบนผิวน้ำ แต่มันก็มากเพียงพอให้องค์ชายจุนฮวีผู้อ่อนต่อโลกเขินจนตัวแดงไปหมด

     "ขออภัยองค์ชายทั้งสองด้วยขอรับ ข้า 'องครักษ์ฝ่ายขวา' ของท่านองค์ชายมินกยู ทรงมาเชิญองค์ชายเสด็จขึ้นสำราญขอรับ"

     ทั้งสองผละออกจากกันด้วยความตกใจ ฝ่ายองค์ชายจุนฮวีก้มหน้าลงปิดใบหน้าที่แดงเขินเอาไว้ในขณะที่องค์ชายมินกยูก็ยืนขึ้นเต็มความสูงแล้วพยักหน้ารับก่อนที่จักหันมาสนใจองค์ชายตัวขาวอีกครั้ง

     "ไปส่งข้าได้หรือไม่?"

     องค์ชายจุนฮวียิ้มเบาบางก่อนที่จะพยักหน้ารับ มือขาวจับไปที่มือของคนตัวสูงอันยื่นมาให้แล้วลุกขึ้นเดินเคียงกาย ในขณะที่องครักษ์ฝ่ายขวาก็เดินตามอย่างมีมารยาทและรู้หน้าที่ เพราะเขาพยายามให้ห่างและให้ความเป็นส่วนพระองค์แก่องค์ชายทั้งสองอย่างมากที่สุดเท่าที่จะทำได้

     "เหตุใดจึงมิมีพิธีอำลาให้ท่านกัน คนของข้าทำงานบกพร่องอีกแล้วหรือ?"

     ระหว่างทางจุนฮวีก็เอ่ยปากออกมาเมื่อมิพบใครออกมาอำลาหรือจัดพิธีอำลาแขกเมืองอย่างสมเกียรติแม้แต่คนเดียว แต่องค์ชายมินกยูกลับส่ายหน้า

     "ข้าทรงขอท่านพ่อให้บอกราชาของวสันต์เองว่าอยากอำลาเมืองนี้อย่างเงียบๆ อีกอย่างคนที่มาส่งข้าคือเจ้าเช่นนี้ ข้าก็พึงใจมากแล้ว"

     ว่าพลางก็หยุดยืนหน้าสำราญเรือใหญ่ จุนฮวีมองมันแล้วกลืนน้ำลายลงลำคอ องค์ชายมินกยูกำลังจะจากเขาไปแล้ว จักได้เจอกันอีกเมื่อไหร่? เรือลำใหญ่เช่นนี้จักดูแลคนที่น่าพึงใจของเขาไปจนถึงฝั่งได้หรือไม่? แล้วเจ้าเรือนี่จักพาองค์ชายมินกยูกลับมาอีกหรือไม่นะ หรือจักนำไปแต่ไม่นำกลับมากัน?

     ด้วยความกังวลคงแสดงออกทางสีหน้า องค์ชายมินกยูจึงคว้าคนตัวบางกว่าเข้ามาไว้ในอ้อมแขนของตนเอง ก่อนที่จะประกบจูบแบบไม่ทันให้ตั้งตัว

     "อื้ออออ~!"

     องค์ชายจุนฮวีส่งเสียงครางท้วงในลำคอ มือบางคล้ายจะยกขึ้นผลักอีกคนออกหากแต่มือหนาก็รวบมันเอาไว้เสียก่อน ฝ่ายองครักษ์แลลูกเรือหันหนีตามที่ควรจะเป็น

     "ท่าน...ท่านจูบข้าทำอันใดกัน เดี๋ยวก็โดนคนของท่านนินทาว่าร้ายเอาหรอกมินกยู"

     คนตัวขาวหน้าแดงจัดในขณะที่องค์ชายมินกยูกลับยกยิ้มแล้วใช้ปลายจมูกเกลี่ยที่ปลายจมูกรั้นของอีกฝ่ายไปมาน้อยๆพร้อมเสียงหัวเราะอย่างอารมณ์ดี

     "ให้คำสัตย์เจ้าอีกรอบไงเจ้าจุนฮวี เจ้าจักได้สบายใจแลเลิกคิดมากเช่นนี้เสียที"

     ว่าพลางมือหนาก็จับที่แก้มนิ่มแล้วบีบไปมาจนคนตัวบางยกยิ้มออกมาได้บ้าง มือหนาเอื้อมไปจับมือบางขึ้นมาแล้วจุมพิตลงที่หลังมือขาวเนียนเบาๆ

     "ข้าจักต้องไปแล้ว หากข้าขอคำสัตย์สุดท้าย เป็นขอให้เจ้าจงอย่าลืมข้า แล้วรอข้ามารับเจ้าไปเป็นมเหสีของเมืองเหมันต์จักได้หรือไม่?"

     องค์ชายจุนฮวียกมือของตนเองขึ้นมาแล้วจุมพิตลงที่ฝ่ามือของตนเองก่อนที่จะยื่นมันไปให้อีกฝ่ายพร้อมรอยยิ้ม องค์ชายมินกยูจุมพิตลงที่ฝ่ามือเล็กก่อนที่จะละจากกัน

     "แสงเจ็ดสีพาดผ่านร่างแล้ว เราสองคู่กัน จงอย่าทำลายลิขิตสวรรค์ด้วยใจที่โลเลหรือดูแลตัวเองไม่ดีพอเลย อย่าเป็นอะไรไปก่อนที่เราสองจักได้พบกันอีกหนาท่านแม่ทัพ"

     "มิต้องกังวล ข้าจักดูแลตัวเองให้ดีเพื่อมาเจอเจ้าอีกครั้ง"

     เขาทั้งสองยกยิ้มให้กัน และยามที่ได้มองกันอีกครั้ง แม้ในยามที่ฟ้ามืดจนเห็นเพียงดาวและจันทร์ แต่เขาสองก็ได้เห็นบางสิ่งที่ทำให้อดยิ้มไม่ได้

     แสงเจ็ดสียังคงพาดผ่านร่างของอีกคนเป็นเครื่องหมายแสดงว่าสวรรค์กำหนดให้ทั้งสองคู่กัน เพื่อตอบทุกความไม่สบายใจว่ามิต้องกังวลใจไป เพราะไม่ว่าอย่างใดก็มิมีทางเปลี่ยนลิขิตของสวรรค์ได้

     'จงมีเพียงกันทุกลมหายใจ'

By. Sweet Flower
#ดอกไม้หวาน
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันนะคะ><

ปล. อย่าลืมไปติดตามทวิตเรานะคะ
เราเริ่มจะไปลงนิยายที่อื่นบ้างแล้วนะ
B
E
R
L
I
N
?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #307 kundaneilllll (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 14:36
    มินกยูมาสู่ขอน้องเลยย! ผิดผีๆๆๆ
    #307
    1
    • #307-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 95)
      2 กันยายน 2562 / 20:11
      ผิดผีนะมิง ทำไมไม่รู้เรื่องเลยยยยยยย!
      #307-1
  2. #306 จุนฮวี (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 21:49

    ฮื่ออออจุนลูกเขินแล้วเขินอีกเลยนะ


    #306
    1
    • #306-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 95)
      1 กันยายน 2562 / 21:57
      ได้เขินกันจนหน้าแดงไปหมดดดดด
      #306-1
  3. #305 jjj (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 21:46

    กลับมาอยู่ด้วยกันไวๆนะะะะะะะ


    #305
    1
    • #305-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 95)
      1 กันยายน 2562 / 21:57
      ต้องรีบกลับมานะะะะะะ
      #305-1
  4. #304 NK_JUNE​ (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 21:26

    เหมือนไรรร​ เหมือนไรสองคนนี้จะได้อยู่ด้วยกานนนนน

    #304
    1
    • #304-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 95)
      1 กันยายน 2562 / 21:46
      เมื่อไหร่น้าาาาาา
      #304-1
  5. #303 PanKunMuMiEiEi (จากตอนที่ 95)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 21:20

    เมื่อไหร่เขาจะได้เจอกันอีกกก จะไม่มีเหตุการณ์อะไรพีค ๆ ใช่ไหมนะ ; ;

    #303
    1
    • #303-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 95)
      1 กันยายน 2562 / 21:46
      จะได้เจอกันอีกเมื่อไหร่น้าาาาาา ><
      #303-1