All Jun Seventeen (Yaoi)

ตอนที่ 92 : [Mingyu x Jun] - Rainbow of Love (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 143
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    11 ส.ค. 62

มีเนื้อหาที่อาจจะติดเรท และเป็นแนว ชาย x ชาย
โปรดทำความเข้าใจก่อนเข้ามาอ่าน
เพื่อที่จะได้ไม่มีการกดรายงานเนื้อหาไม่เหมาะสมค่ะ

All Jun Seventeen



Rainbow of Love(3)

     ดวงเนตรหวานที่ปิดสนิทในเมื่อครู่ค่อยๆขยับลืมตื่นขึ้นอย่างช้าๆพร้อมความสงสัยที่เกิดขึ้นยามที่โสตประสาททั้งหมดกลับมาทำงานอีกครั้ง เหตุใดในยามนี้เขาถึงไม่รู้สึกเมื่อยคอเช่นปกติกันนะ?

     และยามที่ดวงเนตรนั่นลืมตื่นขึ้นเต็มตาองค์ชายตัวขาวก็ได้รู้ว่าเพราะเหตุใดการนอนของตนในครานี้ถึงได้สบายกว่าทุกครั้ง นั่นเพราะศีรษะของเขากำลังวางอยู่บนตักขององค์ชายจากต่างเมืองอย่างไรเล่า!

     องค์ชายมุนจุนฮวีหันศีรษระให้ขยับมองเพดานก็พบกับใบหน้าคมที่กำลังปิดเนตรสนิท องค์ชายมินกยูเอนหัวพิงกับเสาคานของแท่นบรรทม แขนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของเขาพาดเอาไว้ที่ตัวของจุนฮวีด้วยกลัวว่าคนตัวขาวจะหลับแล้วเผลอกลิ้งตก จนองค์ชายจุนฮวีอดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้

     "ขอบพระทัยองค์ชายจริงๆ"

     ว่าพลางก็ยิ้มกว้างขึ้นกว่าเก่า มือบางๆค่อยๆจับแขนที่พาดร่างของตนเองออก ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองหลับไปนานแค่ไหนแต่ถ้าถึงขึ้นทำให้อีกคนหลับไปเช่นกันแบบนี้ก็คงนานเสียพอดู และมันคงจะทำเอาขาแข็งแรงนั่นชาไปหมดเสียแล้ว

     คนตัวขาวค่อยๆขยับตัวลุกขึ้นจากตักขององค์ชายต่างเมืองที่กำลังหลับสนิท มองแผลที่แขนตัวเองน้อยๆยามทีใช้มันยันตัวขึ้นมาจนรู้สึกเจ็บ หากแต่ใบหน้าก็ยังคงเปื้อนไปด้วยรอยยิ้ม

     "ข้ากับท่านเหลือเพลาอีกเพียงวันพรุ่งก็จักต้องจากกันแล้ว จักเจอกันอีกยามเมื่อทำศึกตีบ้านตีเมืองเลยหรือไม่ก็ไม่อาจรู้ ข้าล่ะเคืองสวรรค์ ทั้งที่กำหนดให้เราเคียงกันหากแต่กับสร้างอุปสรรคเสียอย่างงั้น"

     ดวงหน้าหวานยู่ลง แค่เพียงคิดว่าต้องทำศึกกับคนที่รู้สึกชอบพอเช่นนี้ก็สร้างอาการหนักใจให้จุนฮวีไม่น้อย ท่านพ่อของเขารู้ฝีมือการวางกลศึกของเขาดี หากจะวางแบบหลวมๆให้อีกคนได้ผ่านมาง่ายๆก็จักเป็นเขาและเมืองของเขาเองที่เดือดร้อน หากแต่ต่อให้ตั้งรับเอาไว้ได้กำลังพลของวสันต์ก็ไม่เพียงพอไปยึดเมืองของอีกฝ่ายอยู่ดี

     "ท่านทำข้าคิดมิตกเลยนะรู้ไหมมินกยู"

     คนตัวขาวพูดกับคนที่หลับสนิท โน้มใบหน้าสวยไปมองอีกคนใกล้ๆอย่างละเมียดละไม ดวงเนตรสวยเป็นประกายยามที่ได้เลื่อนสายตามองไปสัดส่วนทองคำของใบหน้าคม ขยับกายจากที่นั่งอยู่ข้างๆไปใกล้ขึ้นแล้วยกมือขาวปัดผมที่ปรกหน้าของอีกคนออกเบาๆ

     "ขอประทานอภัยที่ข้ามารบกวนเพลาขององค์ชายด้วยเพคะ"

     สาวใช้คนสนิทของจุนฮวีเอ่ยขอโทษและทรุดตัวลงนั่งก้มหน้าก้มตานทันควันเมื่อเผลอถือวิสาสะเข้ามาในห้องบรรทมขององค์ชายเหนือหัวของเธอ ทั้งยังเห็นภาพที่ใบหน้าหวานกำลังยกยิ้มยามมองแขกเมืองอย่างพึงใจอีก

     "เจ้ามีอันใด?"

     "ท่านจักรพรรดิให้ข้ามาตามองค์ชายทั้งสองไปเสวยพระกระยาหารเย็นเพคะ"

     สาวใช้เอ่ยบอกอย่างน้อมนอบเช่นทุกครั้งที่เธอทำ องค์ชายตัวขาวพยักหน้าตอบรับเธอน้อยๆพร้อมปากที่พูดว่าจะตามไปทีหลังเธอจึงได้ถวายคำนับและออกไปทันที

     ดวงเนตรสวยหันมาสนใจคนข้างตัวต่อ ใจนึกอยากที่จะมองอีกคนนานกว่านี้แต่คำสั่งของท่านพ่อตนเองก็สำคัญไม่แพ้กัน เมื่อคิดได้เช่นนั้นมือบางจึงค่อยๆจับลงที่ต้นแขนที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อของอีกคนและเขย่ามันเบาๆ

     ดวงเนตรคมขยับลืมตื่นขึ้นช้าๆเมื่อคนตัวขาวเอ่ยปลุกตน องค์ชายมินกยูสะบัดหัวไปมาไล่อาการง่วงงุนที่ยังคงมีอยู่บ้าง ในขณะที่องค์ชายตัวขาวก็ยกมือบางขึ้นจัดผมที่ไม่เป็นระเบียบให้ไปด้วย

     "ท่านยามตื่นบรรทมราวกับเด็กน้อยยิ่งนัก"

     จุนฮวีเอ่ยพร้อมสียงหัวเราะคิกคักอย่างอารมณ์ดีในลำคอ องค์ชายต่างเมืองเลิกคิ้วขึ้นน้อยๆแล้วหันมามองใบหน้าสวย มือหนาค้วาหมับที่มือบางอันกำลังจัดผมให้ตนพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

     "แล้วเจ้าชอบเด็กหรือไม่เล่าจุนฮวี?"

     ดวงหน้าหวานขึ้นสีแดงฉ่า มือบางรีบชักออกจากมือหนาในทันที คนตัวขาวก้มหน้างุด ปากรูปหัวใจนั้นแทบจะกลั้นยิ้มเอาไว้ไม่อยู่ จุนฮวีรีบลุกจากแท่นบรรทมในทันควัน

     "ทะ....ท่านพ่อเรียกเราทั้งสองนานแล้ว รีบไปเถิดมินกยู"

     คนตัวสูงหัวเราะแล้วส่ายหัวน้อยๆกับท่าทางน่ารักน่าเอ็นดูนั่นของอีกคน ก่อนที่จะขยับลุกตามองค์ชายตัวขาวออกไปที่พระราชวังหลวง

     ทั้งสองเดินคุยกันตลอดทาง หยอกล้อกันบ้างตามประสาคนที่ชอบพอกันหากแต่ก็ไม่ได้มากเกินไปจนผิดสังเกต ใช้เวลาไม่นานนักองค์ชายทั้งสองพระองค์ก็เสด็จมาถึงห้องอาหาร

     "เจ้าทั้งสองสนิทกันเร็วกว่าที่ข้าคิดอีกนะ"

     ยามที่ทั้งคู่ก้าวเข้ามาในห้องอาหาร เสียงทักทายจากสาวเจ้าคนหนึ่งก็เอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ คนตัวขาวสะดุ้งตัวพร้อมใบหน้าหวานที่ก้มลงเล็กน้อย มือบางที่จับอยู่กับมือหนาปล่อยออกในทันควัน

     "ข้ายังมิทันว่าอันใด เหตุใดเจ้าทำสีหน้ากลัวข้าเช่นนั้นเล่าจุนฮวี?"

     คนตัวขาวไม่ตอบซ้ำยังยืนนิ่งไม่กล้าขยับ เรียกสายตาสงสัยจากองค์ชายต่างเมืองได้เป็นอย่างดี เพราะในยามวานที่เลยผ่านมา เขามิได้เห็นแม่นางผู้นี้มาร่วมรับเสวยกระยาหารด้วยแต่อย่างใด

     "วันๆเอาแต่จับผิดคิดทำโทษน้องจนไม่เป็นอันกินอันนอน น้องมิกลัวเจ้าสิแปลก" องค์ราชาหรือท่านพ่อของจุนฮวีเอ่ยเอ็ดบุตรสาวของตน

     "ก็เพราะข้ามิใช่รึ เจ้าเด็กนี่ถึงได้เป็นผู้เป็นคนขึ้นมาบ้าง"

     เธอเอ่ยยอกย้อนในทันควันในขณะที่จุนฮวีก็เลื่อนมือไปกุมแขนของตนเองแน่น แค่คิดว่าจักต้องไปนั่งข้างกายคนเป็นพี่น้ำตาก็แทบจะไหลรื้นออกมาจากหน่วยตา จนมินกยูอดไม่ได้ที่จะมองอย่างเป็นกังวล

     "เจ้าเป็นอันใด?"

     คนตัวขาวไม่ได้ตอบ แม้ว่าจักไม่รู้เรื่องอันใดในครอบครัวของอีกคนหากแต่ดูจากสภาพอีกคนแล้วองค์ชายคิมมินกยูก็อยากจะให้คนตัวขาวอยู่ใกล้ตัวเขาให้มากที่สุด อย่างน้อยๆก็จักได้ช่วยปลอบประโลมในยามที่ใจเสียได้บ้าง คิดได้ดังนั้นแล้ว องค์ชายตัวสูงก็โค้งตัวลง

     "หากข้าบอกว่ามื้อนี้ข้าอยากที่จะเสวยข้างกายองค์ชายจุนฮวีเพื่อความสัมพันธ์อันดีต่อกัน ท่านคงจักไม่ขัดข้าหรอกใช่หรือไม่?"

     แม่นางยกยิ้มร่า มองไปที่น้องชายตัวน้อยที่กำลังเหงื่อตกอยู่ข้างๆกับองค์ชายตัวสูงซึ่งเป็นแขกเมืองก่อนที่จะยักไหล่แล้วผายมือไปทางที่นั่ง

     "หากท่านต้องการ"

     มินกยูโค้งคำนับอีกครา แล้วจับมือพาองค์ชายตัวขาวให้เดินไปนั่งข้างกายตนในขณะที่ท่านพ่อของมินกยูเองก็ยกยิ้มกับกิริยาท่าทางที่แสนสำรวมของจุนฮวี นั่นเพราะยามที่เดินเข้ามาใกล้ผู้อาวุโสอย่างตนแล้วองค์ชายตัวน้อยโค้งคำนับเขาอย่างสุภาพ

     "เรามาเสวยกระยาหารกันดังเช่นครอบครัว 'เดียวกัน' เถิดเนอะแขกเมืองจากเหมันต์"

     แม่นางยกยิ้ม เอ่ยคำพูดคำจาสองแง่สองง่ามทั้งยังเน้นย้ำคำพูดแล้วมองไปที่จุนฮวีที่หลบตาของเธอ มือเรียวยกขึ้นเท้าคางพร้อมแววเนตรที่ไม่ได้ละจากน้องชาย

     "ข้าพึ่งกลับมาจากเมืองของพระสวามี มาเจอน้องชายของข้าทำตัวเยี่ยงนี้ ยามค่ำเราคงจักต้องคุยกันหน่อยแล้วเจ้าจุนฮวี"

By. Sweet Flower
#ดอกไม้หวาน
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันนะคะ><

ปล. อย่าลืมไปติดตามทวิตเรานะคะ
เราเริ่มจะไปลงนิยายที่อื่นบ้างแล้วนะ
B
E
R
L
I
N
?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #297 Jinutta Junlapun (Song) (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2562 / 16:59
    นังพี่สาว หล่อน!!!!!
    #297
    1
    • #297-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 92)
      14 สิงหาคม 2562 / 21:04
      นางแน่มาก!!
      #297-1
  2. #292 NK_JUNE​ (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 19:07

    ใครๆๆๆๆ​ ใครคือพี่สาวววจุนฮวี

    #292
    1
    • #292-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 92)
      11 สิงหาคม 2562 / 19:09
      ใครไม่รู้แต่นางเปิดมาร้ายมากๆๆๆๆๆๆ
      #292-1
  3. #291 kundaneilllll (จากตอนที่ 92)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2562 / 17:24
    ทำไนางร้ายอ่ะ! ฮือมุนจุนลูกก ต้องสู้นะคะ! มินกยูปกป้องน้องด้วย!
    #291
    1
    • #291-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 92)
      11 สิงหาคม 2562 / 17:38
      มินกยูต้องช่วยแล้วจังหวะนี้!!
      #291-1