All Jun Seventeen (Yaoi)

ตอนที่ 90 : [Mingyu x Jun] - Rainbow of Love (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 198
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    1 ส.ค. 62

มีเนื้อหาที่อาจจะติดเรท และเป็นแนว ชาย x ชาย
โปรดทำความเข้าใจก่อนเข้ามาอ่าน
เพื่อที่จะได้ไม่มีการกดรายงานเนื้อหาไม่เหมาะสมค่ะ

All Jun Seventeen



Rainbow of Love(1)

     ฟุ่บ!

     เสียงของลูกธนูแหวกอากาศผ่านตรงหน้าขององค์ชายตัวขาวไปแบบไม่ทันตั้งตัว ดวงเนตรหวานเบิกกว้างพร้อมมือบางที่ยกขึ้นมาปิดปากด้วยความตกใจ ลูกแก้วสีสวยไหวสั่นน้อยๆเมื่อคิดได้ว่าหากเดินก้าวไปอีกเพียงก้าวเดียวลูกธนูที่ควรปักอยู่กลางเป้าอย่างแม่นยำนั่น อาจจะมาปักอยู่ที่กลางหน้าของตัวเองแทนก็เป็นได้

     "ขออภัยองค์ชายจุนฮวีด้วยที่ข้ามิทันมอง"

     เสียงทุ้มต่ำเอ่ยบอกพร้อมโค้งตัวขอโทษขอโพยบุตรเจ้าของเมืองน้อยๆด้วยใจที่ไหวสั่นไม่ต่างกัน เพราะยามที่คิดว่าหากคนตัวขาวก้าวอีกเพียงก้าวจนโดนลูกธนูของตน ใจมันก็รู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาเสียอย่างงั้น

      โค้งตัวอยู่นานจนมือขาวบางต้องจับให้ยืดตัวตรงองค์ชายมินกยูถึงได้กลับมายืนเช่นเดิม รอยยิ้มหวานพร้อมคำเอ่ยว่ามิเป็นอันใดของอีกคนทำเอาใจที่เต้นเบาหวิวเมื่อครู่กลับมาเต้นปกติอีกครั้ง

      ในยามนี้ดวงเนตรหวานสดใสกว่าครั้งแรกที่เจอกันด้วยอาจเพราะยังเป็นเพลาเช้าตรู่อยู่ เครื่องผ้าขององค์ชายตัวขาวในครานี้ก็แตกต่างจากครั้งแรกเช่นกัน จากเครื่องยศประดับตัวและเครื่องผ้าที่แสดงยศฐาบรรดาศักดิ์ขององค์ชายเปลี่ยนเป็นเครื่องผ้าง่ายๆที่ยังคงความสง่างามเอาไว้แม้จักไม่ได้มีเครื่องยศประดับ

      ใบหน้าหวานสวยกว่าผู้ชายทั่วไปที่ผิวทั้งขาวทั้งเนียนละเอียดราวกลับไม่เคยต้องแสงทั้งที่อยู่ในเมืองที่มีฤดูวสันต์อยู่แทบทั้งปีแตกต่างจากเขาที่อยู่ในเมืองเหมันต์ที่กลับมีผิวกร้านแดดกว่า และยิ่งมิน่าเชื่อเลยว่าองค์ชายตัวขาวตรงหน้าจักเป็นคนที่คิดกลศึกได้เก่งกาจจนมิเคยแพ้แก่ผู้ใด ช่างน่าพึงใจยิ่งนัก

      "องค์ชายทรงธนูแม่นมาก หากข้าต้องทำศึกกับท่าน ข้าคงต้องคิดหนักเสียแล้วสิ"

      เสียงหวานเอ่ยบอกพร้อมเสียงหัวเราะในลำคอน้อยๆ ก้าวเดินไปหยิบศรธนูที่ปักอยู่กลางเป้ายิงที่ถูกนำมาติดตั้งชั่วคราวเพื่อคลายความเบื่อหน่ายให้แก่แขกเมืองคนใหม่ออกมาแล้วนำมันกลับไปยื่นให้แก่เจ้าของ

      มือหนารับเอาศรธนูของตนเองที่อีกคนพึ่งจะไปหยิบมาให้ ก่อนที่จะพิงคันธนูเอาไว้ข้างหินก้อนใหญ่ที่มักใช้เป็นที่นั่งพักและนั่งลงบนหินก้อนนั้น

      "เรียกข้าว่ามินกยูก็พอแล้วองค์ชาย ยศของเราทั้งสองเท่ากัน"

      องค์ชายจุนฮวีพยักหน้ารับคำพลางก็นั่งลงที่ฝั่งตรงข้าขององค์ชายตัวสูง เพราะความตกใจเมื่อครู่ถึงได้เอาแต่มองศรธนูที่แม่นยำจนลืมละเมียดละไมมองใบหน้าของอีกคน เมื่อได้นั่งคุยกันเยี่ยงนี้องค์ชายถึงได้รู้ว่าคนอันน่าชอบพอที่สวรรค์กำหนดมาให้นั้นช่างควรค่าแก่การรักษาไว้ยิ่งนัก 

      ทั้งใบหน้าคมสันที่ถูกปั้นมาอย่างงดงามและดวงเนตรคมที่อบอุ่นหากแต่ในยามทำศึกกลับเย็นชาและบ้าเลือดจนข่าวลือนั่นดังเข้ามาถึงหูของตน ไหนจะรอยยิ้มเป็นมิตรที่มอบให้แตกต่างจากใบหน้าไร้อารมณ์ตอนทำศึกนั่นอีก ช่างเป็นชายที่น่าสนใจและน่าชอบพอจริงๆ

     "มินกยูถนัดธนูงั้นหรือ? เหตุใดข้าจึงมิเคยได้รู้กันนะ?"

      องค์ชายจุนฮวีเอ่ยถามพลางสีหน้าคิดหนักไม่น้อย ฝ่ายองค์ชายมินกยูหัวเราะ สมแล้วกับการเป็นคนวางกลศึก ข้อมูลของศัตรูคือสิ่งที่ควรรู้ หากมิรู้ก็จักรู้สึกเคลือบแคลงใจ และดูท่าแล้วจักรับรู้ข้อมูลของศัตรูมิน้อยเลยทีเดียว ท่านพ่อของเขาช่างเลือกเมืองปราศรัยได้ดียิ่งนัก

     "ข้าถนัดดาบมากกว่า ธนูเป็นเพียงสิ่งชอบเท่านั้น แล้วองค์ชายเล่า ถนัดสิ่งใดเป็นพิเศษหรือ?"

     "ข้ามิถนัดอันใดหรอก ถนัดก็เพียงใช้กลศึกเท่านั้น มีอาวุธไว้ก็เพียงป้องกันตัว"

     องค์ชายจุนฮวีพูดพลางสีหน้าที่หมองลงเล็กน้อยจนใจขององค์ชายอีกคนกระตุกวูบ การเกิดเป็นชายหากแต่ทำศึกมิเป็น มิถนัดดาบหรืออันใดเลย ใช้ชีวิตอยู่ภายใต้ความคุ้มครองของผู้อื่นซ้ำร้ายยังเกิดเป็นเป็นบุตรของเจ้าเมืองใหญ่เช่นนี้ คงจักโดนนินทาว่าร้ายจากผู้คนสนุกปาก โชคยังดีที่ยังถนัดคิดกลศึกบ้างมิอย่างงั้นคงอยู่อย่างไม่เป็นสุขนัก

     "เหตุใดจึงมองข้าเช่นนั้นเล่า?"

     เสียงหวานเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม ราวกับว่าสีหน้าเศร้าหมองเมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้น มือหนาเอื้อมมาจับที่แก้มนิ่มเบาๆก่อนที่จะส่งริมฝีปากไปประทับที่ข้างแก้มของอีกคนอย่างปลอบประโลม โชคยังดีที่ไม่มีใครอยู่แถวนี้นอกจากเขาทั้งสอง มิอย่างงั้นคงแย่เป็นแน่ ก็องค์ชายต่างเมืองทั้งสองกำลังมีใจให้กัน ซ้ำยังเกิดจากกำหนดของสวรรค์อีกเสียอย่างงี้

     "แสงเจ็ดสีช่างเลือกเหลือเกิน ท่านอบอุ่นเกินกว่าที่ข้าจะคิด"

     กึก!

     เพียงเสียงหวานพูดจบ เสียงบางอย่างก็ดังขึ้นที่ด้านหลังจนทั้งสองสะดุ้งสุดตัว และยามที่ทั้งคู่หันไปก็พบกับใบหน้าตกใจราชองครักษ์ของจุนฮวี หากแต่เครื่องยศนั้นกำลังบ่งบอกว่าเขามิใช่องครักษ์ของจุนฮวี

     แค่เพียงชายคนนั้นหันหน้ากลับเพื่อหวังจะนำเรื่องแสงเจ็ดสีและสิ่งที่เห็นไปบอกใคร มือหนาก็คว้าคันธนูข้างตัวขึ้นมาพร้อมมือบางที่หยิบมีดเล่มเล็กที่พกติดตัวขึ้นมาเช่นกัน

     เพียงขึ้นศรเสร็จ ลูกธนูปลายแหลมก็ยิงเข้ากลางหลังของชายโชคร้ายพร้อมมือขาวที่จับมีดเล่มเล็กนั่นกรีดที่ต้นแขนของตนเองพร้อมน้ำตาที่ไหลออกมา

     เพียงเสี้ยววินาทีการจัดฉากว่าองครักษ์ที่ตายไปทำร้ายองค์ชายจุนฮวีจนองค์ชายจากต่างเมืองต้องช่วยไว้ก็สำเร็จพร้อมเรียวขาบางที่แกล้งอ่อนยวบจนอีกคนต้องมาประคอง

     "ท่านช่างสมแก่การเป็นคนคิดกลศึกยิ่งนัก"

     "ท่านเองก็สมกับเป็นแม่ทัพใหญ่เช่นกัน"

     แสงเจ็ดสีช่างเลือกคนคู่กันได้ดีเสียจริง หากต้องแอบชอบพอกันอย่างที่คิดเอาไว้ เขาทั้งสองก็คงทำได้ดีจนมิมีใครจับได้ เพราะคงไม่มีใครรอดชีวิตไปกระจายข่าวแก่ใครทั้งนั้น ;)

 By. Sweet Flower
#ดอกไม้หวาน
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันนะคะ><

ปล. อย่าลืมไปติดตามทวิตเรานะคะ
เราเริ่มจะไปลงนิยายที่อื่นบ้างแล้วนะ
B
E
R
L
I
N
?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #288 PanKunMuMiEiEi (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2562 / 19:07

    พึ่งได้มาอ่านค่ะ ชอบมากกกกกก!!!!

    #288
    3
    • #288-2 Sweet Flower(จากตอนที่ 90)
      6 สิงหาคม 2562 / 22:11
      ปล.กำลังคิดอยู่เลยค่ะว่านักอ่านคนประจำเราหายไปไหนน้าาาา555
      #288-2
    • #288-3 PanKunMuMiEiEi(จากตอนที่ 90)
      9 สิงหาคม 2562 / 12:57
      ช่วงก่อนหน้านี้ไม่ว่างเลยค่ะ คิดถึงมาก!!❤️❤️❤️
      #288-3
  2. #287 dxzer_r (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 17:28
    ใครคือองครักษ์ผู้โชคร้ายย55555
    #287
    1
    • #287-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 90)
      1 สิงหาคม 2562 / 22:17
      มาถึงก็ตายเลย สงสารน้องงงง555
      #287-1
  3. #286 kundaneilllll (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 10:07
    เช้ดดดดร้ายอ่ะร้ายยย ร้ายทั้งสองคนเลย! แงงง
    #286
    1
    • #286-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 90)
      1 สิงหาคม 2562 / 10:24
      ต้องตามคนให้ทันนนนนนน><
      #286-1
  4. #285 NK_JUNE​ (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2562 / 09:19

    อารายคือหอมแก้มลูกฉันนนนน​ (ประเด็น​หลักคือลูกฉันเท่านั้น​????)​

    #285
    1
    • #285-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 90)
      1 สิงหาคม 2562 / 09:22
      คนของเขาาาาาา
      #285-1