All Jun Seventeen (Yaoi)

ตอนที่ 73 : [Wonwoo x Jun]- Two of Us (9)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 216
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    6 พ.ค. 62

มีเนื้อหาที่อาจจะติดเรท และเป็นแนว ชาย x ชาย
โปรดทำความเข้าใจก่อนเข้ามาอ่าน
เพื่อที่จะได้ไม่มีการกดรายงานเนื้อหาไม่เหมาะสมค่ะ

All Jun Seventeen



Two of Us (9)

      ยามเย็น ณ มหาวิทยาลัย SVT

     อืดดดดด~

     เสียงมือถือสั่นขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ปากที่กำลังอ้าคุยกับเพื่อนเงียบลงและหยิบมันขึ้นมาดู

     "ใครโทรมาอ่ะ?"

     "ไม่รู้อ่ะ"

     จุนฮวีตอบเพื่อนกลับไปเมื่อเบอร์ที่โชว์หราบนหน้าจอเป็นเบอร์ที่ตัวเขาไม่ได้รู้จักและไม่ได้เมมเบอร์เอาไว้ว่าเป็นใคร

     "ไม่รับดีมะ เผื่อโทรมาขายประกัน"

     จุนฮวีพูดติดตลกแต่ก้ยกมันขึ้นมารับแต่โดยดี

     "อยู่ไหน? ฉันมารอที่หน้าตึกนายแล้ว"

     ทันทีที่กดรับสาย เสียงปลายสายก็ถามขึ้นมาแบบนั้นจนจุนฮวีอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วน้อยๆ เพราะเสียงที่ได้ฟังมันช่างคุ้นหูเหลือเกิน

     "คะ....ครับ นี่ใครเหรอครับ?"

     จุนฮวีถามกลับไป เรียกเสียงถอนหายใจอย่างเอือมระอาจากปลายสายได้เป็นอย่างดี

     "นึกว่าจะจำเสียงได้แล้วสะอีก"

     ปลายสายตัดพ้อน้อยๆ จุนฮวีใช้เวลาสักน้อยเพื่อพยายามวิเคราะห์ว่าปลายสายนั่นคือเสียงของใคร

     "ระ...รุ่นพี่วอนอูหรือเปล่าครับ?"

     จุนฮวีเอ่ยถามกลับไปเมื่อคิดว่าวิเคราะห์ได้ถูกต้อง เขาได้ยินเสียงปรบมือน้อยๆอย่างกวนประสาทพร้อมคำว่าเก่งมากๆมาจากรุ่นพี่ที่คงทำหน้ากวนๆอยู่ที่มือถืออีกเครื่อง

     "แล้วสรุปอยู่ไหน?"
     
     รุ่นพี่วอนอูเอ่ยถามออกมาอีกครั้ง จุนฮวีมองไปรอบๆตัวก่อนที่จะเอ่ยตอบไป

     "เดินมาอยู่หน้าห้องพยาบาลแล้วครับ"

     "งั้นรออยู่ตรงนั้น เดี๋ยวไปหา"

     ว่าจบรุ่นพี่วอนอูก็ตัดสายไป จุนฮวีเก็บมือถือของตัวเอง มองเห็นใบหน้าของมินกยูที่มองมาที่ตัวเองด้วยแววตาที่ไม่อาจเข้าใจแต่ว่าก็ไม่ได้เอ่ยถามอะไรออกไป

     "รุ่นพี่วอนอูโทรมา?"

     แม้จุนฮวีจะไม่ได้ถาม แต่มินกยูก็ชิงถามขึ้นมาก่อน จุนฮวีพยักหน้าน้อยๆในขณะที่เพื่อนมินกยูก็เงียบไป

     "แล้วเขาโทรมาไมอ่ะ?"

     จองฮันเอ่ยถามอย่างสงสัย

     "รุ่นพี่คงจะมารับเราอ่ะ"

     "งั้นเหรอ? แย่จัง เรากับจีซูต้องกลับแล้วอ่ะดิ"

     "ทำไมอ่าาาา~?"

     เมื่อเห็นว่าเพื่อนกำลังจะหายไปสองคนจุนฮวีก้เอ่ยถามพร้อมสีหน้าออดอ้อน มือขาวๆคว้าที่มือเพื่อนของตนรั้งเอาไว้ เรียกให้มือสวยของเพื่อนสนิทยกขึ้นมาลูบผมอย่างเอ็นดู

     "มีธุระอ่ะดิ แกอยูคนเดียวได้ใช่ป่ะ?"

     "บอกไม่ได้พวกแกก็ไม่อยู่ต่ออยู่ดี -3-"

     ว่าพลางก็ยู่ปากอย่างงอนๆแต่ก็ยอมปล่อยมือเพื่อนออกและโบกมือบายเพื่อนของตัวเอง

     "ให้อยู่เป็นเพื่อนไหม?"

     ในยามที่เพื่อนจองฮันและเพื่อนจีซูเดินออกห่างไปเพื่อกลับบ้านหรือไปไหนก็แล้วแต่เพื่อไปทำธุระต่อ เพื่อนมินกยูของเขายังคงอยู่ที่เดิมและเอ่ยถามอย่างใจดี

     "มิงมิงใจดีจังงงง~ขอบใจน้าาาาา~"

     จากใบหน้าที่บูดบึ้งเมื่อครู่เปลี่นเป็นยิ้มร่าอย่างดีใจ กระโดดกอดคอเพื่อตัวสูงน้อยๆแล้วลากให้มานั่งที่ม้านั่งข้างๆกัน

     "จุน...เมื่อกี้เรียกเราว่าอะไรนะ"

     "มิงมิงอ่ะ มิงไม่ชอบเหรอ เราไม่เรียกก็ได้นะ"

     "ป่าวๆๆ เรียกเถอะ"

     มินกยูยิ้มออกมาน้อยๆแล้วเปลี่ยนเรื่องคุยไปเรื่อย เรื่องงานบ้าง เรื่องเรียนบ้าง เรื่องเที่ยวบ้าง และยังเรื่องสัพเพเหระเรื่อยเปื่อยอีก

     "สนิทกันดีนะ"

     เสียงทุ้มต่ำที่แว่วเข้ามาทำเอาทั้งสองคนที่กำลังหัวเราะอยู่ด้วยกันหุบยิ้มและเงยหน้าขึ้นมามองคนมาใหม่

     รุ่นพี่วอนอูเดินเข้ามาด้วยท่าทางนิ่งๆ แต่กลับยกยิ้มมุมปากน้อยๆ เช่นเดียวกับมินกยูที่หันหน้าไปมองและยิ้มออกมาด้วยท่าทางเดียวกัน

     "ก็นิดนึงครับ"

     มินกยูยิ้มเล็กๆแล้วเอ่ยตอบกลับ รุ่นพี่วอนอูหัวเราะหึในลำคอในขณะที่กำลังก้าวขาเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ หันมามองจุนฮวีอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะเบนสายตาไปหามินกยูอีกรอบ

     "ใจดีจังนะน้องหมา อยู่เป็น 'เพื่อน' ให้ 'คนของฉัน' ยันเย็นเชียว"

     วอนอูพูดจิกกัดพร้อมรอยยิ้มกวนประสาทที่ทำเอามินกยูอดไม่ได้ที่จะขบฟันจนสันกรามขึ้นเป็นแนว ต่างจากจุนฮวีที่กำลังเขินตัวม้วนในแบบที่ไม่ได้ดูสถานการณ์เลยสักนิด

     "ไม่เป็นไรครับ ผมเต็มใจอยู่แล้ว"
     
     "เหรอ? ก็ดี ไปกันเถอะจุนฮวี"

     พูดเสร็จรุ่นพี่วอนอูก็เดินนำไปก่อน จุนฮวียืนเด๋ออยู่ครู่หนึ่งก็หันกลับไปขอบใจมินกยูแล้วรีบก้าวขาตามรุ่นพี่ไป ตลอดทางที่เดินไปที่ลานจอดรถ รุ่นพี่หน้านิ่งไม่ได้พูดอะไรเลยแม้แต่คำเดียว

     ....เหมือนโดนโกรธเลยอ่ะ....
     
     จุนฮวีสังหรณ์ใจน้อยๆ มันไม่แปลกเลยแม้แต่นิดหากว่ารุ่นพี่วอนอูจะไม่พูดอะไรมาก แต่ที่แปลกจนเกิดลางสังหรณ์ใจแบบนี้นั่นก็เพราะรุ่นพี่วอนอูทำหน้าไม่พอใจเหมือนกับโกรธใครมาต่างหาก

     ....ถามดีไหมอ่ะ?.....

     จุนฮวคิดในใจอย่างกังวล ใจหนึ่งก็อยากรู้เพราะถ้าหากโกรธตัวเขาจริงเขาจะได้ขอโทษไปถึงแม้ว่าจะไม่รู้ว่าเรื่องอะไรก็ตาม แต่อีกใจก็กลัวเหลือเกินเวลาที่พี่เขาทำสายตาน่ากลัวแบบนั้น

     "พะ....พี่หน้านิ่ง...ครับ"

     จุนฮวีเอ่ยออกไปเสียงเบา ทั้งที่ทำใจกล้าเอยออกมาแล้ว แต่พอเสียงเล็ดลอดออกจากคอ จิตใจกลับภาวนาว่าอย่าให้พี่เขาได้ยินเสียอย่างงั้น

     "อะไร?"

     เสียงทุ้มต่ำติดเนื้อเสียงไม่พอใจเอ่ยถาม แม้จะไม่เห็นหน้าจุนฮวีก็พอรู้ว่าต้องโดนโกรธจริงๆแบบที่เขาคิดเอาไว้

     "พี่....โกรธอะไรผมหรือเปล่าครับ?"

     จุนฮวีรวบรวมความกล้าเอ่ยถามออกไปอีกครั้ง รุ่นพี่วอนอูที่เดินนำอยู่เมื่อครู่หยุดกึกแล้วหันมามองด้วยสีหน้านิ่งๆดุๆแบบเดียวกับครั้งแรกที่จุนฮวีเคยได้เห็น และมันไม่ใช่แบบที่จุนฮวีอยากรู้จักเลยแม้แต่น้อย

     "จุนทำอะไรให้พี่โกรธ?"

     คนตัวขาวนึกอยากจะยกมือขึ้นเขกหัวรุ่นพี่ตัวเองสักที ถามไปแล้วถามกลับแบบนี้มันกวนประสาทกันชัดๆ

     ...ถ้ารู้จะถามไหมล่ะ?....

     จุนฮวีคิดในใจน้อยๆ แต่ว่าก็ไม่ได้กล้าพอที่จะเอ่ยออกไปด้วยเพราะถือคติ ใจกากอย่าปากเก่ง

     "ไม่รู้ครับ"

     "จุนไม่รู้พี่ก็ไม่รู้"

     ว่าจบก็เดินไปที่ลานจอดรถอีกครั้ง จุนฮวีทำได้เพียงเดินตาไปเงียบๆและพยายามคิดไปด้วย แต่จนแล้วจนรอด จนขึ้นรถมาด้วยกันก็ยังนึกไม่ออกเสียทีว่าเพราะอะไร  แล้วเจ้าพี่หน้านิ่งนั่นก็ยังทำหน้าโกรธแบบไม่มีเหตุผลอยู่อีกต่างหาก

     "พี่ไม่ใบ้ผมหน่อยเหรอครับพี่หน้านิ่งงงง~"

     เพราะไม่รู้จะทำอย่างไร จุนฮวีก็เลยเอ่ยออกมาอ้อนๆ ที่ไม่ว่าใช้กับใคร ทุกคนก็ใจอ่อนให้กับตัวเองทั้งนั้น....แต่ดูเหมือนจะผิดคาดไปหน่อยสำหรับพี่วอนอู ก็เล่นนิ่งสะเหมือนมองไม่เห็นความน่ารักที่พยายามอ้อนเนี่ยเลย

     .....น้องน่ารักเกินไปแล้ว!!......

     แต่ความจริงที่จุนไม่รู้ก็คือ รุ่นพี่วอนอูกำลังสะกดกลั้นยิ้มของตัวเองต่ออาการออดอ้อนของจุนฮวีต่างหากเล่า!

     "พี่หน้านิ่งบอกจุนหน่อยนะครับ จุนไม่รู้จริงๆอ่าาาา~"
     
     .....กูได้เขินจนหักพวงมาลัยลงข้างทางก่อนแน่วันนี้!....

     วอนอูนึกในใจพร้อมกำพวงมาลัยแน่นด้วยความเขิน แต่ในสายตาจุนฮวีที่ยังเห็นหน้านิ่งๆของรุ่นพี่อยู่ ทั้งยังเพิ่มอาการกำพวงมาลัยแน่นนั่นอีก....

     ....พี่เขารำคาญเราแน่เลย จองฮัน~ช่วยเราด้วยยยย~ToT....

     จุนฮวีนึกอยากร้องไห้ออกมาเสียให้รู้แล้วรู้รอด

     "อย่าไปไหนมาไหนหรืออยู่กับคนอื่นที่ไม่ใช่จองฮันอีก หวง!"

     ....ถ้าปล่อยน้องอ้อนต่อ มึงเขินตัวแตกแน่วอนอู><.....

     เพราะจิตใต้สำนึกคิดแบบนั้น วอนอูก็เลยได้เอ่ยบอกคนข้างตัวไปแบบที่คิด เขาโกรธที่จุนฮวีนั่งยิ้มอย่างอารมณ์ดีกับเจ้าเพื่อนลูกหมานั่น ทั้งที่ต่อหน้าเขาหาเจอแทบนับครั้งได้.....ถึงแม้มันจะเพราะตัวเขาเองก็เถอะ

     "แต่มิงเพื่อนผมนะครับ"

     จุนฮวีรีบตอบกลับทันทีที่โดนสั่งแบบนั้น ทั้งยังทำหน้างอเหมือนแมวที่เจ้านายไม่ให้ปลาทูอย่างน่าเอ็นดู

     "ไม่รับปากก็ไม่หายโกรธ"

     ถึงมันจะน่าเอ็นดูจนอยากจะหยิบมือถือมาถ่ายเก็บไว้แค่ไหน แต่วอนอูก็ยังต้องยืนยันคำเดิม ไม่งั้นมีหวังน้องจุนของเขาโดนแย่งแน่นอน

     ...แต่ถ้าน้องจุนไม่รับปากล่ะ? เราสำคัญขนาดขอคำรับปากจากน้องได้แล้วเหรอ?....

     ในใจก็นึกอย่างกังวล ยิ่งจุนฮวียู่ปากลงเพื่อคิดแบบนั้นอีก ก็ยิ่งทำให้ความมั่นใจในตัวเองของวอนอูลดน้อยลง

     "ก็ได้ๆ พี่งอแงเก่งขึ้นนะ"

     เหมือนยกภูเขาออกจากอก วอนอูยิ้มกริ่มอย่างสบายใจและดีใจ ก่อนที่จะเอ่ยปากต่อไปว่า

     "พี่เก่งตั้งนานแล้ว แค่ไม่มีใครรู้"

     "จริงป่ะ จุนได้เห็นพี่หน้านิ่งแบบนี้คนแรกเลยเหรอ?"

     "อืม"

     วอนอูตอบกลับไปยามที่กำลังเข้าเกียร์ว่างเพื่อหยุดรถอันกำลงติดไฟแดง ยังไม่ทันได้ทำอะไรต่อ มือนิ่มๆทั้งสองข้างของจุนฮวีก็จับแปะลงที่แก้มทั้งสองข้างของเขาพร้อมจับให้หันไปหาคนน้อง

     จุนฮวียิ้มกว้างแล้วเปลี่ยนเป็นหยิกแก้มทั้งสองข้างของวอนอูเบาๆพร้อมคำพูดที่ทำเอาวอนอูใจเต้นรัวจนจับจังหวะหัวใจของตัวเองไม่ได้ พร้อมกรีดร้องในใจแบบไม่เป็นตัวเอง

     "ชอบพี่วอนอูแบบนี้จังครับ"

     ....ตายกูตาย! พี่จะหัวใจวายตายแล้วน้องจุนนนนนน!.....

By Russian Jun(e)
#จุนสระอู 
By Sweet Flower
#ดอกไม้หวาน
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันนะคะ><
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #228 NK_JUNE​ (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 00:26

    5555555​ จุนลูกกกกก​ ไปรุกพี่เค้าแบบนั้นไม่ได้น่าาาา​ อย่าทำตัวน่ารักเยอะได้ไหมมมม

    #228
    1
    • #228-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 73)
      6 พฤษภาคม 2562 / 08:24
      วอนอู : อย่าน่ารักเยอะ หวง!
      #228-1
  2. #227 PanKunMuMiEiEi (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 22:34

    น้องงงงจุนนน โอ้ยยย คนอ่านก็ตายค่าแบบนี้

    #227
    1
    • #227-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 73)
      6 พฤษภาคม 2562 / 08:24
      คนแต่งก็ตายค่ะ เอร๊ะะ*-*
      #227-1