All Jun Seventeen (Yaoi)

ตอนที่ 70 : [Wonwoo x Jun]- Two of Us (6)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 250
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    26 เม.ย. 62

มีเนื้อหาที่อาจจะติดเรท และเป็นแนว ชาย x ชาย
โปรดทำความเข้าใจก่อนเข้ามาอ่าน
เพื่อที่จะได้ไม่มีการกดรายงานเนื้อหาไม่เหมาะสมค่ะ

All Jun Seventeen



Two of Us (6)

     แสงแดดสีอ่อนนวลตาพร้อมความอบอุ่นน้อยๆที่มาพร้อมเนื้อแสงกำลังปลุกชายตัวขาวที่กำลังนอนจมเตียงในตื่นขึ้นในยามเช้า

     "้เหมียววว~"

     ตามมาด้วยเสียงอ่อนเสียงหวานของน้องแมวตัวน้อยๆที่กำลังเรียกเจ้าของที่เอาแต่นอนให้ตื่นขึ้นมาหาตน

     มุนจุนฮวีลืมตาขึ้นช้าๆ ยกมือมาขยี้ตาน้อยๆพลางเหยียดขาและแขนข้างหนึ่งจนสุดที่กล้ามเนื้อของตนจะยืดได้เพื่อบรรเทาอาการเมื่อยล้าของตนเอง

     "น้องเหมยเหมย ปลุกเฮียแต่เช้าอีกแล้วนะ~"

     เสียงหวานเอ่ยบ่นน้องแมวที่ยืนอยู่บนตัวเองน้อยๆแล้วลูบหัวเจ้าแมวเบาๆ แน่นอนว่าได้ลูบเพียงสองถึงสามครั้ง เจ้าแมวมึนของเขาก็กระโดดลงจากตัวและเดินไปรอที่หน้าประตูห้องจนจุนฮวีอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาเบาๆ

     ...มาปลุกเพราะหิวสินะ....

     คิดในใจไปพลางก็บิดขี้เกียจอีกครั้งหนึ่งก่อนที่จะลุกขึ้นเดินออกนอกห้องไป หยิบซองอาหารแมวออกมาจากตู้เย็นพร้อมนมของตนเองกล่องหนึ่ง ก่อนจะเทอาหารให้แก่เจ้าสัตว์เลี้ยงแสนรักของตน

     "เหมยเหมยอยากกินนมกับเฮียเหรอครับ"

     เมื่อเห็นน้องแมวที่กำลังกินอย่างมูมมามเงยหน้ามามองตนเองทันทีที่เทเจ้านมกล่องใส่แก้วก็อดที่จะเอ่ยถามออกไปแบบนั้นไม่ได้

     "เหมียว~!"

     เจ้าแมวตัวน้อยร้องบอกทันที จุนฮวียิ้มกว้างแล้วส่ายหัวไปมา ยกแก้วนมในมือขึ้นมาดื่มจนหมดในครั้งเดียวแล้วแลบลิ้นใส่เจ้าแมวอย่างสนุกสนาน

     "เฮียไม่ให้เหมยกินหรอก แบร่!"

     หลังจากเล่นกับแมวจบจุนฮวีก็เดินไปอาบน้ำแต่งตัวอย่างไม่รีบร้อนเนื่องจากไม่ได้ตื่นสายเท่าไหร่นัก และคอร์สของวันนี้ก็เรียนสายๆ

     เพียงไม่นานเท่าไหร่นักจุนฮวีก็แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยในชุดนักศึกษาถูกระเบียบทุกระเบียดนิ้ว หันซ้ายหันขวาส่องกระจกส่องความเรียบร้อยของตนเองอีกครั้งสองครั้งก็เดินออกมาจัดชีทเตรียมไปเรียน

     อืดดดดด~

     เจ้ามือถือที่วางทิ้งไว้บนโต๊ะวางของหน้าทีวีสั่นอืด น้องแมวเหมยเหมยร้องเรียก เจ้าแมวตัวใหญ่ปุกปุยกระโดดเข้าใส่หางส่ายไปมา ตาโตวาววับพร้อมอุ้งมือนุ่มนิ่มที่ตะปปเจ้ามือถือที่สั่นอยู่บนโต๊ะอย่างสนอกสนใจ

     "ให้เฮียเล่นบ้างสิ~"

     จุนฮวีตาวาว เลียนแบบท่าทางน้องแมวน้อยๆและแย่งกันตะปปมือถือของตนเองกับน้องแมวจนโดนเจ้าอุ้งมือนุ่มนิ่มตีไปไม่น้อย

     "มือถือของเฮียเหอะ เหมยอย่าแย่งเฮียสิ"

     จุนฮวีล้อเลียนน้องแมว แลบลิ้นใส่อย่างอารมณ์ดีแล้วคว้ามันมากดรับสายพลางเดินไปหยิบของเล่นแมวมาแกว่งไปมา

     "ฮัลโหล แกไปมอยังไงอ่ะจุน ให้ฉันไปรับป่ะ?"

     เสียงคุ้นหูของเพื่อนสนิทอย่างจองฮันเอ่ยถามทันทีที่รับสาย เสียงเพลงคลอเบาๆแทรกเข้ามาผ่านลำำโพงตัวจิ๋ว เดาได้ว่าคงจะอยู่บนรถของแฟนหนุ่มของซึงซอล

     "ไม่ต้องๆ เราไปเองได้ แกไปรอที่มอเถอะ"

     และเพราะว่าเพื่อนของตนมากับคุณแฟน จุนฮวีเลยเลือกที่จะไม่ไปยุ่งอะไรมากเพราะอยากให้เพื่อนมีเวลาส่วนตัวกับแฟนของตนเองบ้าง

     "โอเคๆ งั้นถ้าถึงแล้วโทรมานะ"

     "ค้าบบบบบ~"

     จุนฮวีตอบเสียงยานคางและวางสายไป มือขาวหยิบชีทเรียนของตนเองใส่กระเป๋าสะพายไหล่ใบกลาง ปากกาสักแท่งพร้อมกระเป๋าตังค์ที่ยัดลงไปด้วย

     "เหมยเหมยอย่าดื้อนะ เดี๋ยวเฮียมา"

     จุนฮวียิ้มให้แก่น้องแมวตัวน้อยๆที่เดินมาหาตน ย่อตัวลงไปลูบหัวน้องแมวเบาๆอย่างอ่อนโยนก่อนที่จะลุกขึ้นยืนและเดินออกไปจากห้อง

     ติ๊ด!

     เสียงล็อคอัตโนมัติของประตูดังขึ้นพร้อมร่างของเจ้าของห้องที่เดินไปยังลิฟท์เป็นที่เรียบร้อย

     ....จุนฮวีอยากกลับห้องแล้วแม่จ๋าาาา~....

     จุนฮวีบ่นในใจแทบไม่ทันเมื่อบานประตูลิฟท์เปิดออกมา เพราะสิ่งที่ปรากฏตรงหน้าคือบุคคลที่ทำเอาตัวเองเกือบนอนไม่หลับเมื่อคืน

     "มัวแต่ยืนอยู่หน้าลิฟท์มันจะไปเรียนสายเอานะ"

     เสียงทุ้มเอ่ยออกมาเรียบๆเช่นทุกครั้ง แต่ที่แปลกก็คือรอยยิ้มเล็กๆบนใบหน้าของอีกคนที่หาดูอยากพอๆกับเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก

     "คะ...ครับ"

     จุนฮวีตอบเสียงเบาแล้วเดินเข้าไปยืนข้างๆรุ่นพี่วอนอู ภายในลิฟท์เงียบกริบไม่ได้มีใครเอ่ยปากออกมาก่อน

     "เดี๋ยวไปกับพี่นะ"

     เสียงทุ้มต่ำเอ่ยทำลายความเงียบออกมาก่อน ยังไม่ทันที่จะให้จุนฮวีส่ายหน้าปฏิเสธ เจ้าลิฟท์เจ้ากรรมก็เปิดออกพร้อมมือหนาที่จับกุมข้อมือบางเอาไว้ไม่ให้หนี

     "ก็บอกแล้วไงว่าจะทำความรู้จักใหม่อ่ะ อย่ากลัวพี่เลยน่า"

     ว่าไปพลางก็ยิ้มออกมาแล้วเอียงคอมองหน้าจุนฮวี เรียกใบหน้าหวานให้ขึ้นสีน้อยๆพร้อมหัวใจที่เต้นโครมครามไปหมด

     ....พี่วอนอูจะจับชีพจรเราได้ไหมเนี่ยยยย~?....

     จุนฮวีอดคิดไม่ได้เพราะมือหนานั่นกุมรอบข้อมือของตัวเองเอาไว้ ใบหน้าสวยก้มหน้าลงปกปิดใบหน้าที่เริ่มขึ้นสีและริมฝีปากที่เริ่มยิ้มกว้างออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

     .....น้องจุนเขินด้วย? น่ารักชะมัด....

     วอนอูยิ้มกว้างกว่าเดิมแล้วค่อยๆเดินพาน้องไปที่รถของตนเอง เมื่อทั้งคู่เข้าไปในรถแล้วเจ้าของรถอย่างวอนอูก็เปิดหน้าต่อเครื่องเสียงกับมือถือให้แก่จุนฮวีทันที

     "เปิดเพลงไหม? พี่แยกสมาธิตอนขับรถไม่ค่อยเก่ง คงชวนคุยตลอดทางไม่ได้ พี่ไม่อยากให้จุนฮวีอึดอัดนะ"

     ว่าไปก็สตาร์ทรถ จุนฮวียิ้มแล้วพยักหน้าให้น้อยๆกับประโยคยาวๆที่หาฟังยากสุดๆ เอื้อมมือไปกดต่อกับมือถือของตนเองที่โชว์หราบนหน้าจอเครื่องเสียงแบบสัมผัส

     .....ไม่ลบของเราทิ้งด้วยแฮะ 0-0....

     จุนฮวีอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาน้อยๆยามที่ต่อมือถือแล้วเปิดเพลงเพื่อทำลายความเงียบ รถคันหรูออกตัวอย่างนิ่มนวล ไม่มีการพูดคุยอะไรที่มากเกินไป เต็มที่ก็เพียงการถามคำตอบคำ ซึ่งเป็นแบบที่รุ่นพี่วอนอูได้พูดเอาไว้ตอนก่อนหน้านี้จริงๆ

     "จุนไม่มีรถเหรอ?"

     ในขณะที่รถกำลังติดรุ่นพี่วอนอูก็เอ่ยถาม ซึ่งจุนฮวีก็รีบส่ายหน้าปฏิเสธอย่างทันควัน

     "มีครับ"

     วอนอูพยักหน้าให้น้อยๆก่อนที่จะเอ่ยปากถามต่อ

     "แล้วไม่ขับเหรอ?"

     "ผมขับไม่เป็นครับ"

     จุนฮวีว่าพลางก็ยิ้มแหยๆเพราะมันเป็นแบบที่เขาพูดไปจริงๆ จุนฮวีขับรถไม่เป็นแม้ว่าจะมีรถที่คุณพ่อซื้อเอาไว้ให้ก็ตาม

     "แต่ผมก็อยากขับเป็นนะครับ ถ้าไม่ว่าอะไร....ผมให้พี่ช่วยสอนได้ไหมครับ?"

     จุนฮวีพูดเบาๆ เพราะตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่ารุ่นพี่วอนอูจะดีตลอดเวลาหรือเปล่า แต่ก็ผิดคาดเพราะรุ่นพี่ก็ส่งเสียงอืมในลำคอเบาๆให้เป็นคำตอบ

     "จริงนะครับ?"

     จุนฮวีตาวาววับ หันหน้าไปหารุ่นพี่วอนอูอย่างตื่นตกใจจนคนที่กำลังขับรถอยู่หัวเราะพรืดออกมา

     ...หัวเราะ? ยิ้มด้วย?....

     ยามที่ได้เห็นใบหน้าที่ไม่ได้นิ่งสนิทของรุ่นพี่จุนฮวีกลับรู้สึกเหมือนหัวใจมันเต้นแรงขึ้นอย่างน่าประหลาด แถมยังมีความสุขที่ได้เห็นรอยยิ้มนั่น

     "ดีใจเวอร์นะ"

     หลังจากขำอยู่สักพักรุ่นพี่วอนอูก็เอ่ยบอกแล้วกลับมาเป็นปกติ ขับรถอย่างตั้งใจเช่นเดิม

     "แต่พี่ว่าพี่ไม่สอนน้องอ่ะดีแล้ว เบาะข้างๆพี่มันจะได้มีคนนั่งบ้าง"

     จุนฮวีเงียบและหันหน้าหนีไปมองออกนอกหน้าต่างอย่างทันควันเพราะไม่อยากให้รุ่นพี่วอนอูเห็นสีหน้าที่กำลังยิ้มของตนเอง ฝ่ายรุ่นพี่เองก็ไม่ได้พูดอะไรต่อและขับรถไปท่ามกลางความเงียบที่ไม่ได้รู้สึกอึดอัดเลยแม้แต่น้อย

     ณ มหาวิทยาลัย SVT

     "ของคุณนะครับที่ให้ติดรถมาด้วย"

     จุนฮวีเอ่ยขอบคุณพลางโค้งตัวลงน้อยๆตามมารยาท ก่อนที่จะรับกระเป๋าของตนเองจากมือของรุ่นพี่วอนอูมาสะพายไว้ที่ไหล่

     "ไม่เป็นไรๆ แล้วนัดเพื่อนไว้ที่ไหน?"

     "โต๊ะหลังตึกคณะครับ"

     "เหรอ? งั้นเดี๋ยวฉันเดินไปด้วยละกัน"

     พูดเสร็จก็หยิบเป้ใบเก่งของตนเองมาสะพายไว้ที่ไหล่บ้าง เตรียมจะเดินไปทางเดียวกับจุนฮวีแต่รุ่นน้องตัวขาวก็เดินมาขวางเอาไว้ก่อน

     "ไม่ต้องหรอกครับ ผมไปเองได้"

     ....เดินไปส่งผมมันจะเมื่อยเปล่าๆนะครับพี่วอนอู...

     แน่นอนว่าประโยคหลังไม่ได้เอ่ยออกไป แต่มันเรียกให้คิ้วได้ทรงบนใบหน้าได้รูปขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจ

     "ไม่ได้จะเดินไปส่ง เพื่อนฉันก็นัดที่นั่นเหมือนกัน จะให้เดินอ้อมไปคนละทางหรือไง?"

     เพล้ง!

     เหมือนจุนฮวีได้ยินเสียงหน้าแตกแบบละเอียดเป็นผงของตนเองและตามมาด้วยเสียงหัวเราะน้อยๆของรุ่นพี่วอนอู

     ....แงงงง พี่วอนทำจุนฮวีหน้าแตกเลย.....

     จุนฮวียืนคิดอย่างงอนๆ ในขณะที่คนเป็นรุ่นพี่เดินนำไปก่อนแล้ว แต่ก็ยังหันกลับมากวักมือเรียกให้จุนฮวีวิ่งตามมาให้ทัน คนตัวขาวพ่นลมหายใจออกมาจากจมูกน้อยๆแล้ววิ่งไป ชะลอความเร็วลงน้อยๆจนเป็นความเร็วของการเดิน

     ...ได้เดินข้างกันแบบนี้ พี่วอนอูดูสูงเหมือนกันนะเนี่ย....

     พร้อมรอยยิ้มเล็กๆที่อยู่บนใบหน้าของจุนฮวีที่กำลังก้มหน้าลงเล็กน้อยให้พอมองทางเห็น โดยที่ไม่ได้รู้เลยว่าคนข้างๆตัวเองก็กำลังมองมาที่ตนและยิ้มด้วยรอยยิ้มแบบเดียวกัน

By Russian Jun(e)
#จุนสระอู 
By Sweet Flower
#ดอกไม้หวาน
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันนะคะ><
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #213 PanKunMuMiEiEi (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 15:08

    พี่วอนแกล้งน้อง55555555

    #213
    1
    • #213-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 70)
      27 เมษายน 2562 / 19:13
      พี่วอนนิสัยม่ายดีวววว
      #213-1
  2. #212 NK_JUNE​ (จากตอนที่ 70)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 17:15

    55555555​ หน้าแตกเลยไหมละ​ เค้าแค่เดินไปหาเพื่อเองงงง​ https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-big-08.png

    #212
    1
    • #212-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 70)
      26 เมษายน 2562 / 18:30
      สงสารน้องงงงงงง
      #212-1