All Jun Seventeen (Yaoi)

ตอนที่ 67 : [Wonwoo x Jun]- Two of Us (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 276
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    23 เม.ย. 62

มีเนื้อหาที่อาจจะติดเรท และเป็นแนว ชาย x ชาย
โปรดทำความเข้าใจก่อนเข้ามาอ่าน
เพื่อที่จะได้ไม่มีการกดรายงานเนื้อหาไม่เหมาะสมค่ะ

All Jun Seventeen



Two of Us (3)

      "จุนฮวี~ตื่นๆๆ ได้เวลากินข้าวแล้ววววว~"

     เสียงของเพื่อนสนิทนามจองฮันมาพร้อมกับแรงเขย่าที่ตัวน้อยๆ คนโดนปลุกลืมตาขึ้นมาช้าๆ อ้าปากหาวหวอดๆอย่างน่าเอ็นดู

     "พวกเราคุยกันเสียงดังขนาดนี้ จุนก็ยังหลับได้อีกนะเนี่ย เก่งจัง"

     จีซู เพื่อนใหม่ที่พึ่งจะรู้จักกันวันนี้เอ่ยบอกพร้อมรอยยิ้มน้อย ตามมาด้วยเสียงหัวเราะเล็กๆจากเพื่อนตัวสูงอย่างมินกยู

     "ก็มันง่วงนี่"

     จุนฮวีพูดพลางขยี้ตาเบาๆ ยกแขนขึ้นบิดไปมายืดเส้นยืดสายเสียหน่อย ส่ายหัวไปมาน้อยๆเพื่อให้ตัวเองตื่นอย่างเต็มที่

     "ไปกินข้าวกัน หิวแล้วๆ"

     มินกยูพูดพลางจับแขนจุนฮวี ออกแรงดึงเล็กๆเพื่อให้คนที่นอนแปะอยู่กับตัวลุกขึ้นมา จุนฮวีหาวอีกรอบสองรอบก็พยักหน้าแล้วลุกขึ้นยืน 

     ใช้เวลาครู่หนึ่งให้ทุกคนได้เปลี่ยนเสื้อผ้า หยิบกระเป๋าตังค์และมือถือกันคนละเครื่องก่อนที่จะเดินออกไปด้านนอก

     "เริ่มมืดแล้วเหรอเนี่ย?"

     ยามที่แหงนหน้ามองท้องฟ้าหลังจากเดินออกมาจากที่พักก็ได้รู้ว่าฟ้าเริ่มที่จะมืดแล้ว และพระอาทิตย์ก็กำลังจะลับขอบฟ้าพอดี

     "ไปดูพระอาทิตย์ตกกัน ใครวิ่งไปถึงหาดช้าเลี้ยงขนมนะ"

     มินกยูพูดริเริ่มและออกตัววิ่งไปอย่างรวดเร็ว

     "เฮ้ย! ขี้โกงอ่ะ รอด้วยยยย~!"

     ตามด้วยจองฮันและจีซูที่วิ่งตามไปอย่างรวดเร็ว จุนฮวียิ้มออกมาน้อยๆกับท่าทางเหมือนเด็กของเพื่อนตน ถอนหายใจเล็กๆแล้ววิ่งตามไปบ้างอย่างอารมณ์ดี

     "ไม่มีทางที่เราจะเลี้ยงขนมพวกแกเด็ดขาดเลย"

     มุนจุนพูดฮวีพูดแล้ววิ่งให้เร็วขึ้นตามเพื่อนๆของตนด้วยรอยยิ้ม ทั้งสี่คนวิ่งตามกัน แซงกันบ้าง แกล้งกันบ้างไปตลอดทาง

     "ฮ่าๆๆ คนแรกกกกก"

     มินกยูส่งเสียงดังไปทั่วอย่างอารมณ์ดี ยกสองมือชูขึ้นเหนือหัวอย่างมีชัย ตามมาด้วยจองฮัน จุนฮวีและจีซู

     "ไหงจุนเริ่มวิ่งทีหลังแล้วแซงเราอ่ะ ขี้โกงงงToT"

     ทั้งสี่นั่งลงที่พื้นทรายอย่างเหนื่อยอ่อน เสียงหอบหายใจด้วยความเหนื่อยจากการวิ่งยังคงมีให้ได้ยินเป็นระยะๆ แต่อย่างน้อยๆพวกเขาก็ได้เล่นด้วยกันและมานั่งดูพระอาทิตย์ตกพร้อมกันในตอนนี้

     "สวยจัง"

     จองฮันเอ่ยปาก มองไปที่พระอาทิตย์ดวงใหญ่สีส้มอ่อนนวลตาที่กำลังค่อยๆเคลื่อนตัวลับขอบฟ้าไปพร้อมกันกับเพื่อนๆของเขา เช่นเดียวกับจุนฮวีที่ตาวาววับและยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

     "ดีจังเนอะ ได้มาเล่นด้วยกันแบบนี้"

     จีซูพูดแล้วยกมือขึ้นกอดคอเพื่อนที่นั่งอยู่ข้างๆตัว นั่นก็คือจองฮันและมินกยู แต่มันกลับเรียกสายตาน้อยใจจากจุนฮวีได้อย่างดี

     "มาน้อยใจอะไรล่ะ มาๆ จีซูไม่กอดฉันกอดเอง"

     จองฮันว่าจบก็เอื้อมมือไปคว้าจุนฮวีมากอดคอเอาไว้ พร้อมรอยยิ้มที่ประทับบนใบหน้าของพวกเขาทั้งสี่อย่างมีความสุข

     "น้องๆอยู่นี้เอง พี่จีฮุนเขาไปหาที่ห้องก็ไม่เจอ"

     เสียงของรุ่นพี่คนหนึ่งเอ่ยขึ้นข้างหลัง เมื่อหันไปก็เห็นป้ายที่ห้อยคอไว้ว่าเป็นรุ่นพี่ฝ่ายสันทนาการ

     "เอ่อ.....มีอะไรหรือเปล่าครับ?"

     มินกยูเป็นคนเอ่ยปากถามคนแรก รุ่นพี่คนนั้นยกมือขึ้นเท้าเอวน้อยๆก่อนจะเอ่ยปากบอกต่อไปว่า

     "ก็จะเรียกไปกินข้าวกันน่ะสิ ที่หาดฝั่งนู้นน่ะ พวกพี่ยืนย่างบาร์บีคิวรอกันแล้ว เหลือแค่กลุ่มน้องเนี่ยแหละที่ยังไม่ไป ก็นึกว่าหายไปไหนสะอีก"

     หลังจากโดนบ่นเล็กๆ ทั้งสี่คนก็ขอโทษขอโพยเสียยกใหญ่ ก่อนที่จะเดินตามหลังรุ่นพี่ไปหาดฝั่งที่ทางมหาวิทยาลัยขอพื้นที่เอาไว้

     ยิ่งเดินเข้าไปใกล้ที่จัดงานเท่าไหร่ก็ยิ่งพบว่ามันช่างน่าประทับใจมากเท่านั้น ทั้งแสงไฟ รอยยิ้ม เสียงร้องเพลง เสียงหัวเราะหรือแม้แต่กระทั่งอาหารละลานตาที่อยู่ตรงหน้า

     "อันนี้โต๊ะน้อง อยากกินอะไรก็ไปตักมานั่งกินได้เต็มที่เลยนะ อยากได้พวกปิ้งย่างก็ไปหาพี่สันฯได้ทุกคน พวกพี่คอยดูแลน้องเอง"

     พี่ที่มาตามบอกยิ้มๆ ยักคิ้วน้อยๆก่อนที่จะขอตัวไปทำหน้าที่ของตนเองต่ออย่างสบายอารมณ์

     "พี่สันฯคือกลุ่มโครตคนดีแห่งชาติเลยอ่ะ ตั้งแต่รับน้องก็ทำให้ประทับใจได้ตลอดจริงๆ"

     มินกยูพูดอวยเล็กๆ ตาวาววับเหมือนนับถือศรัทธาเสียเต็มที่จนสามคนที่เหลืออดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาน้อยๆ

     "ต่างจากพวกพี่วอนอู แม่งโครตน่ากลัว"

     ว่าพลางก็เหลือบตาไปมองน้อยๆ ทั้งรุ่นพี่วอนอูและเพื่อนๆของเขานั่งดื่มกินอยู่โต๊ะไม่ไกลจากสายตานัก แม้จะคุยกันอย่างสนุกสนานน่าร่วมวง แต่เพราะหน้าตานิ่งๆของพี่วอนอูที่เอาแต่นั่งอ่านหนังสือในมืออย่างไม่สนใจความสนุกสนาน

     "เอาน่า ไปตักอะไรมากินกัน"

     จองฮันเสนอแล้วเดินออกไปจากโต๊ะหาดเป็นคนแรก ตามด้วยคนที่เหลือที่ค่อยๆทยอยไปตักอาหารมากินทีละเล็กทีละน้อย

     วันนี้เป็นวันแห่งรอยยิ้มที่เกิดท่ามกลางแสงไฟที่ส่อง ตามด้วยเพลงมันส์ที่เปิดเสียงดังกำลังพอดี นั่งกินอาหารพุดคุยกันไปอย่างเรื่อยเปื่อย มันเป็นดังวันพักผ่อนที่แสนวิเศษ

     เวลาผ่านไปชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่า เวลาข้ามผ่านไป จากพระอาทิตย์ตกดินไปจนฟ้ามืดเห็นดาว แต่รอยยิ้มก็ยังไม่ได้หายไปจากใบหน้าเลย

     "งานวันนี้น้องๆชอบไหมครับ?"

     เสียงของรุ่นพี่คนหนึ่งเอ่ยถามผ่านไมค์ และแน่นอนว่าเด็กๆแทบทุกคนตะโกนตอบกลับไปว่าชอบอย่างพร้อมเพรียง 

     "ดีใจนะครับที่ชอบ แต่งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา ในวันนี้ พี่ขอปิดร้านอาหารมื้อเย็นที่พี่จัดให้น้องๆไว้เพียงเท่านี้ก่อนเนอะ แยกย้ายกันกลับที่พักอย่างปลอดภัยนะครับ"

     แม้จะเกิดเสียงไม่พอใจออกมาบ้าง แต่น้องๆทุกคนก็ปรบมือแสดงความยินดีกับงานก่อนที่จะทยอยแยกย้ายกันออกไป บ้างก็ยังไปหาของกินต่อ บ้างก็กลับที่พักเพื่อพักผ่อนเลยก็มี

     "กลับกันเลยป่ะ?"

     มินกยูถาม พลางรับไอติมมาจากมือของจีซูที่พึ่งจะวิ่งไปซื้อมาเลี้ยงทุกคนตามที่ได้พนันกันเอาไว้

     "พวกแกกลับก่อนเลย เราขอเดินเล่นอีกสักหน่อย เดี๋ยวตามไปนะเอาไอติมแช่ตู้เย็นไว้ให้ด้วยล่ะ"

     "อ่า งั้นก็ได้ อย่ากลับดึกนะ"

     จุนฮวีพยักหน้ารับคำก่อนที่จะแยกตัวออกมากจากเพื่อนๆ ขาเรียวๆพาเดินเลาะหาดไปเรื่อยๆ แม้ว่าฟ้าจะมืดสนิทหากแต่ก็ยังมีไฟจากถนนส่องมาบ้าง จุนฮวีเดินเอาขาจุ่มน้ำท่ามกลางความมืดไปเรื่อยๆอย่างอารมณ์ดี

     .....ทะเลที่เชจู สวยเหมือนที่คิดไว้เลย....

     คิดในใจอย่างมีความสุข ยกยิ้มออกมาน้อยๆยามที่ดวงเนตรก้มมองไปที่น้ำที่ซัดขาตัวเองเบาๆ

     กึก!

     จุนฮวีชะงักอย่างตกใจเมื่อเงยหน้าขึ้นมาแล้วพบกับรุ่นพี่วอนอูที่นั่งอ่านหนังสืออยู่คนเดียวที่หาดมืดๆแบบนี้

     ....ทำไมต้องเดินมาเจอพี่เขาด้วยเนี่ยยยยย~!....

     จุนฮวีคิดอย่างขัดใจ รีบหันหลังขวับอย่างกล้าๆกลัวๆ ด้วยใจที่หวังเป็นอย่างยิ่งว่าพี่เขาคงจะไม่เห็น แต่ยังไม่ทันได้ก้าวขาออกไปก็.....

     "เดี๋ยวสิ"

     เสียงเรียกเรียบๆของรุ่นพี่ทำเอาจุนฮวีหยุดชะงัก ไม่กล้าหันกลับไปมองเสียด้วยซ้ำ จนเสียงเท้าดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ

     "จะไปไหนล่ะ กลัวฉันขนาดนั้นเลยหรือไง?"

     รุ่นพี่วอนอูเดินมาดักข้างหน้าก่อนที่จะถามเสียงเรียบ ปิดหน้าหนังสือในมือแล้วใช้นิ้วคั่นหนังสือเอาไว้ มองมาที่จุนฮวีนิ่งๆด้วยสายตาคาดคั้นคำตอบ

     "เปล่าครับ ผมแค่ไม่อยากกวนพี่อ่ะครับ"

     จุนฮวีตอบไปแบบนั้นทั้งที่ไม่กล้ามองหน้ารุ่นพี่ด้วยซ้ำ หลบตานั่นอย่างถึงที่สุด เรียกรอยยิ้มมุมปากของคนรุ่นพี่ได้เป็นอย่างดี

     "หึ! เหรอ? งั้นไปเดินเล่นด้วยกันหน่อยดิ"

     รุ่นพี่วอนอูหัวเราะออกมาน้อยๆ ถามอย่างกวนประสาทก่อนที่จะคว้าข้อมือของจุนฮวีเอาไว้และดึงให้เดินไปพร้อมกันแบบเมื่อตอนบ่ายที่มาถึง

     "เอ่อ....คือ....."

     ในใจจุนฮวีอยากที่จะปฎิเสธ แต่ปากมันกลับหนักจนไม่กล้าเอ่ยออกไป รุ่นพี่วอนอูยักไหล่น้อยๆ และพาเดินไปโดยไม่ได้สนใจท่าทางกลัวๆของคนน้องเลยแม้แต่นิดเดียว

     วอนอูพาจุนฮวีเดินไปไกลขึ้นอย่างเงียบๆ จากเดิมที่มีแสงไฟก็เริ่มมืดลงเล็กน้อย จากที่ยังได้ยินเสียงผู้คน เสียงเหล่านั้นก็เริ่มหายไป หาดบริเวณที่วอนอูพาเดินมามันเงียบสงบเสียจนได้ยินเสียงคลื่นชัดเจน ทั้งยังบนท้องฟ้าก็เห็นดวงดาวนับล้านที่ลอยเด่นชวนมอง ซ้ำยังมีกลิ่นเค็มของทะเลลอยมาให้ได้ดม

     ....สงบดีจัง.....

     จุนฮวีนึกในใจอย่างอารมณ์ดี สูดลมหายใจเข้าเสียเต็มปอดพร้อมรอยยิ้มอ่อนๆที่อยู่บนใบหน้า

     "ชอบไหม?"

     เสียงรุ่นพี่วอนอูทำให้ตื่นจากภวังค์ มือที่จับอยู่ก็ยังไม่ได้ปล่อยไปไหน น้ำที่ซัดขาอยู่น้อยๆก็ยังคงทำหน้าที่ของมันได้ดีเยี่ยมจนจอนวอนอูในตอนนี้ไม่ได้ดูน่ากลัวในสายตาจุนฮวีเลย

     "ครับ ชอบ"

     วอนอูพยักหน้าน้อยๆแล้วยิ้มออกมาบางๆ รอยยิ้มแรกตั้งแต่ที่เคยเห็นหน้ากันทำเอาจุนฮวีชะงักค้าง มันไม่ใช่ความตกใจ แต่.....

     ....ยิ้มแล้วดูดีจัง.....

     "ก็ดี เพราะฉันก็ชอบ"

     รุ่นพี่วอนอูพูดพลางขยับหน้าเข้ามาใกล้ๆ และมันทำเอาจุนฮวีตัวแข็งค้างอย่างกับก้อนหิน

     "กลับกัน ดึกแล้ว"

     เพียงครู่สีหน้าท่าทางของรุ่นพี่อย่างวอนอูก็กลับมาเรียบนิ่งเหมือนเดิมก่อนที่จะเอ่ยปากชวนจุนฮวีกลับ 

     รุ่นพี่วอนอูยังคงจับมือของรุ่นน้องจุนฮวีตลอดทางกลับ ไม่มีใครพูดอะไรออกมาอีกเลย แต่มันก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกอึดอัดแม้แต่น้อย

     "ขอบคุณนะครับที่มาส่ง"

     "อืม คราวหลังถ้าจะเดินเล่นอีกก็บอก เดี๋ยวพาไป"

     จุนฮวีก้มหน้าน้อยๆแล้วพยักหน้ารับคำพูดแปลกๆจากรุ่นพี่ตรงหน้า ก่อนที่จะหันหลังเพื่อเข้าที่พักของตน

     หมับ!

     ยังไม่ทันให้ก้าวขาไปใกล้ที่พักมากกว่าเดิม ข้อมือบางก็โดนมืออุ่นๆของรุ่นพี่วอนอูจับเอาไว้อีกครั้ง เรียกให้จุนฮวีต้องหันไปมองอย่างสงสัย

     "ชอบทะเลไหม?"

     จุนฮวีเอียงคอมอง เพราะก่อนหน้านี้ก็จำได้ว่ารุ่นพี่วอนอูถามตนเองไปแล้วครั้งหนึ่ง แต่ถึงอย่างงั้นก็พยักหน้าตอบกลับไป

     "งั้นก็ยิ้มหน่อยสิ เดินเล่นที่หาดกลับพี่มันทำให้ความชอบทะเลของนายลดลงหรือไง"

     รุ่นพี่วอนอูถาม แม้ว่าหน้าตายังนิ่งเหมือนเดิมแต่ในแววตานั่น จุนฮวีกลับเห็นแววตาของคนๆหนึ่งที่กำลังน้อยๆใจ

     "เปล่าครับ"

     จุนฮวีพูดพร้อมรอยยิ้มกว้างที่ถูกยกขึ้นมาประทับบนใบหน้าที่ทำเอารุ่นพี่วอนอูนิ่งไปพักหนึ่งก่อนจะค่อยๆปล่อยมือออกจากข้อมือของรุ่นน้องจุนฮวี

     "ดีแล้ว ไปนอนเถอะ"

     จุนฮวีพยักหน้า โบกมือบ้ายบายรุ่นพี่ตรงหน้าก่อนที่จะหันหลังเดินเข้าที่พักไป ท่ามกลางสายตาของวอนอูที่ไม่ได้ละไปไหน

     "เอ่อ....คือ...."

     ยังไม่ทันได้ปิดประตูบ้าน จุนฮวีก็ชะโงกหน้าออกมาเหมือนจะพูดอะไรบางอย่างอย่างกล้าๆกลัวๆ

     "อะไร?"

     วอนอูถามกลับไปอย่างสงสัย มือของจุนฮวีที่เกาะขอบประตูอยู่กำเข้าหากันน้อยๆก่อนที่จะเอ่ยปาก

     "ฝันดีนะครับ"

     ว่าจบจุนฮวีก็ผลุบหายเข้าไปในที่พัก บานประตูปิดลงอย่างรวดเร็วโดยที่วอนอูยังไม่ทันได้คิดอะไรเลยแม้แต่น้อยนอกจากรอยยิ้มที่มันยิ้มออกมาเองด้วยสัญชาติญาณ

     "อืม ฝันดี"

     วอนอูพูดกับบานประตูที่ปิดลงโดยที่ไม่รู้ว่ารุ่นน้องจุนฮวีจะได้ยินหรือเปล่า ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่มองประตูที่พักของรุ่นน้องอยู่พักหนึ่งก็เดินออกห่างเพื่อกลับไปที่พักของตนบ้าง

     "เชี่ย!"

     ทันทีที่บานประตูห้องพักส่วนตัวของวอนอูถูกเปิดออก เสียงทุ้มนั่นก็อุทานคำด่าออกมาอย่างตกใจ เมื่อเห็นกลุ่มเพื่อนของตัวเองกำลังนอนเล่นสบายใจอยู่ในห้องพักส่วนตัวของตน

     "มากันทำไมว่ะ ห้องตัวเองไม่มีนอนไง?"

     วอนอูพูดพลางโยนหนังสือในมือลงบนเตียง เอาเท้าเขี่ยเพื่อนที่นอนเล่นเกมอยู่กับพื้นห้องอย่างกวนประสาท

     "ทำไมพี่นูพูดแบบนั่นล่ะคะ น้องชิน้องฮุนน้องแปดกับน้องซอกแค่อยากมาเล่นด้วยเอง"

     ควอนโฮชิ เพื่อนสนิทของวอนอูเอ่ยบอกส่งสายตาปิ๊งๆเบะปากน้อยๆให้ดูน่ารักแต่กลับโดนยันโครมใหญ่จากวอนอูแทน

     "ถีบกูไมเนี่ย!? เจ็บนะไอ้นู"

     "กูขนลุกไงถึงได้ถีบมึงอ่ะ ว่าแต่พวกมึงเหอะ เอาดีๆ มากันทำไมว่ะ?"

     และเพื่อนๆทั้งสี่คนก็หันมามองเขาอย่างพร้อมเพียงทันทีที่พูดจบ จ้องตาไม่กะพริบอย่างอยากรู้อยากเห็น

     "ถ้าไม่พูดก็ออกไปได้ละ กูจะนอน"

     วอนอูพูดอย่างอารมณ์เสีย ไล่เอาเท้าเขี่ยเพื่อนทีละคนทีละคนให้ลุกขึ้น ขยี้หัวไปมาอย่างหัวร้อนหน่อยๆ

     "ก็เมื่อกี้กูเห็นว่ามึงไปส่งน้องจุนที่ที่พักมา"

     โฮชิเป็นคนเอ่ยเปิดคนแรก  วอนอุหยุดเขี่ยแล้วหันมามองอย่างสงสัย

     "แล้ว?"

     วอนอูถามกลับอย่ากวนประสาท ทำหน้ารำคานเล็กๆ

     "ไอ้ชิมันจะถามว่ามึงชอบน้องจุนใช่ไหม?"

     จีฮุยเอ่ยออกมาอย่างไม่อ้อมค้อม โฮชิพยักหน้ารัวๆและตามมาด้วยสายตาอีกสองคู่ที่จ้องมาที่วอนอูอย่างคาดคั้น

     "ไม่รู้"

     วอนอูตอบเรียบๆก่อนที่จะทิ้งตัวลงนั่งที่ปลายเตียง อารมณ์หัวร้อนที่โดนบุกรุกห้องเมื่อครู่หายไปจนหมดเมื่อโดนคำถามของจีฮุน

     "งั้นเอางี้ ตอนนี้มึงรู้สึกไง?"

     เป็นดิเอทบ้างที่ถาม วอนอูทำท่านึกน้อยๆพลางยีหัวตัวเองไปมาจนผมยุ่งไปหมด

     "ไม่รู้ รู้แต่ตอนน้องยิ้มแม่งโครตน่ารัก"

     เพื่อนทั้งสี่ของเขาแสยะยิ้มกวนประสาทออกมาพร้อมกัน มองหน้าวอนอูด้วยสายตาเหมือนรู้จุดอ่อน

     "งั้นไปคิดมาว่าสรุปชอบหรือไม่ชอบแล้วอย่าลืมมาบอกพวกกูด้วย ไปละ"

     ซอกมินว่าจบก็สะกิดเพื่อนๆให้เดินออกไปแยกย้ายกันไปนอน วอนอูมองตามจนประตูปิดลงก่อนที่จะไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าพลางคิดไปด้วย

     .....แต่น้องตอนยิ้มแม่งน่ารักจริงๆนะ หรือว่ากุจะชอบน้องมัน?.....

     และจอนวอนอูก็ยังละเมอเพ้อพกอยู่ในภวังค์ความสับสนของตัวเองต่อไป

By Russian Jun(e)
#จุนสระอู 
By Sweet Flower
#ดอกไม้หวาน
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันนะคะ><
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #203 dxzer_r (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 17:34
    แหนะะ คุณจอนนน
    #203
    1
    • #203-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 67)
      17 เมษายน 2562 / 19:56
      แหนะะะะะ~~><
      #203-1
  2. #202 Kanittha__ (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 16:19

    ⁄(⁄ ⁄•⁄ω⁄•⁄ ⁄)⁄
    #202
    1
    • #202-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 67)
      16 เมษายน 2562 / 16:23
      ใจเย็นๆนะคะ เขินตัวแตกหมดแล้วมั้งงงงงง><
      #202-1
  3. #201 A.xsoj (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 15:36

    เอ้าชอบก็บอกว่าชอบดิ การที่เราชอบรอยยิ้มของใครสักคนนั้นคือการชอบในตัวเขาส่วนนึงแล้วนะวอนอูเอ้ย

    #201
    1
    • #201-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 67)
      16 เมษายน 2562 / 15:58
      นั่นสิๆ ทำไมไม่บอกไปเนี่ยยยย!!
      #201-1
  4. #200 NK_JUNE​ (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 15:20

    555555​ เอ้าแล้วววว​ ตกลงยังไงๆ​ ชอบหรือไม่ชอบ

    #200
    1
    • #200-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 67)
      16 เมษายน 2562 / 15:24
      นับเม็ดทรายไป ชอบ ไม่ชอบ ชอบ-----
      #200-1