All Jun Seventeen (Yaoi)

ตอนที่ 64 : [Mingyu x Jun] - Brother (END)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 273
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    11 เม.ย. 62

มีเนื้อหาที่อาจจะติดเรท และเป็นแนว ชาย x ชาย
โปรดทำความเข้าใจก่อนเข้ามาอ่าน
เพื่อที่จะได้ไม่มีการกดรายงานเนื้อหาไม่เหมาะสมค่ะ

All Jun Seventeen



Brother (END)

     ....หมอนห้องเรามันนุ่มน่านอนขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?......

     เสียงในความคิดดังขึ้นมาในโสตประสาทที่เริ่มทำงานอีกครั้งราวกับเสียงในความฝัน  เปลือกตาที่ปิดสนิทอยู่ขยับน้อยๆก่อนที่จะลืมขึ้นมาอย่างช้าๆด้วยอาการง่วงงุนอย่างถึงที่สุด

     ....ห้องนั่งเล่นเหรอ?....

     คิดมินกยูคิดในใจ กรอกตาไปมาเพื่อกวาดสายตาดูให้ชัดๆว่าเขาไม่ได้ตาฝาดไปเอง ยกมือขึ้นมากุมขมับน้อยๆเมื่อได้รู้ว่าตัวเองเริ่มมีอาการปวดหัวหลังจากรับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์มากเกินไป

     "มิน น้องมิง....."

     เสียงหวานคุ้นหูค่อยๆเอ่ยออกมาทีละคำ ทีละคำ จนมินกยูที่นอนลืมตาตะแคงข้างอยู่นั้นต้องหันหน้าไปมองทางเพดาน เมื่อจับได้ว่าเสียงนั้นดังอยู่เหนือหัวของตนเอง

     "ชะ---อุ๊บ!"

     มือที่กุมขมับอยู่เปลี่ยนมาเป็นปิดปากของตนเองแทบไม่ทัน เพราะเจ้าเด็กตัวสูงในตอนนี้เกือบจะอุทานคำหยาบคายออกมาเสียแล้ว

     .....เห็นหน้าพี่มุนในมุมแบบนี้? แสดงว่านอนตักพี่มุน! เชี่ย!!.....

     เพราะอุทานไม่ได้ ในใจถึงได้กรีดร้องออกมาอย่างตื่นเต้นแทน ทั้งยังใต้มือที่ปิดปากอยู่นั้นก็ยังมีรอยยิ้มกว้างอย่างมีความสุขอีกต่างหาก 

     ดวงเนตรคมโตวาววับเหมือนลูกหมาตัวน้อยๆที่ดีใจตอนเจ้าของกลับบ้านจนส่ายหางดุกดิกไปมา ทั้งยังไม่ยอมละสายตาจากเจ้าของที่ว่าอีกต่างหาก

     "พี่มุน พี่มุนครับ"

     เสียงทุ้มลองเอ่ยเรียกเบาๆ แต่ก็ไม่มีอาการตอบรับจากคนพี่แม้แต่เอะเดียว มีเพียงดวงหน้าสวยที่ผงกไปมาเท่านั้น

     .....มุมนี้พี่มุนโครตน่ารักเลยโว้ยยยยย!!.....

     ขายาวๆถีบอากาศไปมาด้วยอาการดีใจ ใจอยากจะนอนมองแบบนี้อยู่อีกสักหน่อยแต่ก็กลัวว่าพี่มุนของตนจะเมื่อยเอาเสียก่อนถึงได้ค่อยๆขยับหัวตัวเองออกจากตักของมุนจุนฮวีอย่างช้าๆและเงียบเชียบที่สุด

     "น้องมิง ดื้อ...."

     คิมมินกยูเกือบหลุดขำออกมากับคำพูดของคนพี่แล้ว ขนาดหลับยังละเมอว่าเขาได้ขนาดนี้ ตื่นมามีหวังโดนบ่นยาวเป็นแน่

     "มิงดื้อขนาดนั้นเลยเหรอครับ?"

     คนเด็กกว่าเอ่ยถามเบาๆแบบไม่ต้องการคำตอบ นั่งยองๆกับพื้นเพื่อที่จะขอมองหน้าคนพี่ในยามหลับเพิ่มอีกสักหน่อย

     จุนฮวีนั่งขัดสมาธิอยู่บนโซฟาตัวยาวที่คนตัวสูงพึ่งลุกห่างออกจากมันมาเมื่อครู่ แขนเรียวขาวข้างหนึ่งถูกใช้เป็นที่ค้ำหัวไม่ให้ทิ่มลงไปกับพื้นในยามหลับ

     ....ให้เรานอนตักทั้งคืนขนาดนั้น เมื่อยแย่เลย....

     มินกยูคิดพลางยิ้มน้อยๆด้วยอารมณ์ดี อาการปวดหัวเหมือนหายวับไปเมื่อได้รู้ว่าได้นอตักนุ่มๆของจุนฮวีเสียทั้งคืน

     "หวังว่าผมจะไม่ทำให้พี่ตื่นนะ"

     ว่าจบก็ค่อยๆจับตัวของคนพี่ให้เอนลงนอนราบไปกับโซฟาอย่างช้าๆ ก่อนจะจับเรียวขาสวยให้เหยียดออกเป็นท่านอนที่สบายมากยิ่งขึ้น โดยที่ดวงเนตรหวานนั่นก็ยังปิดสนิท

     "พี่มุนตอนหลับ น่ารักไม่แพ้ตอนตื่นเลยนะครับ"

     เสียงทุ้มต่ำเอ่ยบอกคนพี่ตัวน้อยที่กำลังหลับสนิท ลูบผมของคนพี่เบาๆก่อนที่จะจุ๊บน้อยๆที่หน้าผากกลมมน

     "ฝันถึงผมนะพี่มุน"

     เอ่ยไปยิ้มไปราวกับคนบ้า มินกยูลุกขึ้นยืนเต็มความสูง รอยยิ้มประทับบนใบหน้าอย่างอารมณ์ดี บิดขี้เกียจน้อยๆพลางมองไปรอบๆห้อง

     "จริงสิ เมื่อวานเราไปดื่มกับแปดนี่ มิน่าล่ะพี่มุนถึงได้บ่นว่าเราดื้อ"

     เสียงทุ้มเอ่ยกับตัวเอง พร้อมสายตาที่เริ่มมีเป้าหมายในการมองว่าจะมองหาโทรศัพท์มือถือของตนเป็นอย่างแรก

     "มึงว่าพี่มุนจะหวงกูบ้างป่ะแปด?"

     "ไม่รู้ดิ จะได้รู้กันก็ตอนพี่มุนมึงมาเนี่ยแหละ"

     "มึงรู้แต่กูไม่ได้รู้อีกอ่ะ เวลาเมากูจำอะไรได้ที่ไหน"

     "เออน่า ตอนได้สติมึงก็หาโทรศัพท์มาเปิดละกัน แต่ตอนนี้รีบๆดื่มให้เมาๆไปก่อนที่พี่มุนมึงจะมา เร็วๆเลย"

     นั่นเป็นประโยคที่จำได้ก่อนที่ตัวมินกยูจะดื่มหรือเรียกว่าเทเครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์หลากชนิดเข้าสู่ร่างกายแล้วภาพก็ตัดหายไปจนมาโผล่อีกทีที่ห้องนั่งเล่นแห่งนี้ ถือว่าเป็นโชคดีมากๆที่ยังจำได้

     "เจอแล้ววววว"

     มินกยูรีบหยิบมันมาเปิดอย่างรวดเร็ว และก็เป็นอย่างที่คาด เจ้าเพื่อนแปดของเขาส่งข้อความทิ้งไว้ให้ตั้งแต่เมื่อคืน

      'ตื่นมาเมื่อไหร่อย่าลืมเปิดฟังนะเพื่อน ของขวัญชั้นยอดเชียว'

     นั่นเป็นข้อความที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ และตามมาด้วยคลิปเสียงที่ปรากฏโชว์ว่าถูกส่งมาจากเพื่อนแปดอันเด้งเตือนขึ้นมา และแน่นอนว่ามินกยูรีบเปิดฟังมันทันที

     ในคลิปเสียงนั่นแม้ว่าเสียงเพลงอาจจะครึกโครมไปบ้างแต่ก็พอจะฟังออกว่าเป็นเสียงของใคร และพูดว่าอย่างไร

      "แล้วถ้ามิงจูบเธอล่ะแปด ถ้าพี่ขึ้นมาไม่ทัน.....พี่หวง"

     ไม่ว่าจะเป็นประโยคที่จุนฮวีบอกว่าหวงหมามิงคนนี้แค่ไหน

      "ถึงจะไม่ได้เป็นตอนนี้ แต่อนาคตพี่ก็ไม่ได้คิดปฎิเสธมิงป่ะ แปดเหอะ....พาน้องพี่มาทำไม"

     หรือประโยคที่บอกว่าอนาคตก็ไม่คิดจะปฏิเสธความรักของคิมมินกยูคนนี้อีกต่อไป

     "อยากจูบพี่จัง~"

     หรือแม้แต่เจ้าประโยคที่ขอจูบคนพี่

     "ไม่ใช่ตอนนี้มิง"

     แล้วคนพี่ก็บอกไม่ใช่ตอนนี้....แสดงว่ารอบอื่นจะให้จูบบบบ><

     "ชีวิตนี้มิงสู่ขิตแล้ววววววววว~"

     คิมมินกยูยิ้มกว้างราวกับคนบ้า ยกมือถือขึ้นมาแนบอก ยิ้มแป้นราวกับว่านี่เป็นความสุขเดียวในชีวิตที่เคยเกิดขึ้นโดยไม่ได้มองเลยว่าคนพี่ที่นอนอยู่บนโซฟาค่อยๆขยับตัวลุกขึ้นมามองด้วยสีหน้าแปลกใจ

     "สู่ขิตอะไรมิง แล้วทำไมยิ้มกว้างขนาดนั้นอ่ะ?"

     จุนฮวีอ้าปากหาวหวอดๆหลังจากเอ่ยถามจบ ในขณะที่มินกยูสะดุ้งสุดตัว ทำสีหน้าตกใจเล็กน้อยก่อนที่จะกลับมายิ้มกว้างดังเดิม เด็กตัวสูงค่อยๆย่างก้าวมาหาด้วยสีหน้าระรื่นชื่นมื่นที่สุดที่เคยเห็น

     "อะ....อะไร?"

     จุนฮวีถามตะกุกตะกักเมื่อน้องมินกยูของเขานั่งลงตรงที่ว่างโซฟาข้างตัว แล้วจ้องหน้าตัวเขาด้วยแววตาวาววับ ตื่นเต้นและอีกหลายๆอารมณ์ที่ดูมีความสุขเสียเหลือเกินไม่วางตา

     "ผมเปิดที่คลิปเสียงที่แปดส่งมาให้แล้ว พี่มุนพูดจริงไหมครับ?"

     เสียงทุ้มเอ่ยถามพร้อมใบหน้ที่ขยับเข้ามาใกล้ขึ้นอย่างอยากรู้ รอยยิ้มกว้างยังไม่หายไปจากใบหน้า เพิ่มเข้ามาคือการกระพริบตาปริบๆคาดคั้นคำตอบ

     .....น่าเอ็นดูอีกแล้ว....

     จุนฮวีคิดในใจก่อนที่จะยิ้มออกมา พยักหน้าน้อยๆให้เป็นคำตอบ เรียกให้มินกยูหอมแก้มนุ่มๆนั่นอย่างไม่อาจห้ามใจ และจุนฮวีก็ไม่ห้ามด้วย

     "พี่มุนหวงผม แล้วก็จะไม่ปฏิเสธผมด้วย มิงสู่ขิตจริงๆนะเนี่ย~><"

     มินกยูยิ้มกว้างเป็นเด็กน้อย ก้มหน้าน้อยๆเอาหัวมาถูๆไถๆกับไหล่เล็กอย่างออดอ้อน ในขณะที่จุนฮวีก็ทำหน้าเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้

     "แล้วมิงได้ฟังที่มิงอัดเสียงไว้ยังครับ"

     เรียกสายตาสงสัยจากมินกยูได้เป็นอย่างดี เด็กตัวสูงเงยหน้าขึ้นมามองพลางส่ายหัวน้อยๆ

     "มิงได้อัดด้วยเหรอครับ?"

     จุนฮวียิ้มออกมาแล้วพยักหน้าเบาๆ จนมินกยูรีบยกมือถือของตัวเองขึ้นมา แต่ยังไม่ได้ทันทำอะไร พี่ตัวขาวก็เอื้อมมือไปหยิบมือถือของคนน้องมาไว้กับตัว

     "ไว้ค่อยไปเปิดฟังก็ได้ครับน้องมิง"

     จุนฮวีบอกแล้วเอนหัวของตนเองไปพิงไหล่ของคนน้อง เอื้อมมือที่เหลืออีกข้างไปกุมที่มือของอีกคนเอาไว้

     "แปลกนะครับ ที่มิงชอบพี่รักพี่มาได้นานขนาดนี้ ทั้งที่พี่ปฏิเสธมิงทุกครั้งเลย"
     
     "ไม่แปลกหรอกครับ ก็ตอนนั้นมิงยังเด็กจริงๆ"

     มินกยูหัวเราะออกมาน้อยๆ เมื่อคิดถึงครั้งแรกที่ตนเองบอกชอบจุนฮวี เจอกันเพียงครั้งเดียวในยามเด็กก็บอกชอบไปเสียแล้ว แถมตอนนั้นยังพึ่งหัดพูดได้ปีสองปีเอง

     "ขอโทษนะ ให้มิงรอตั้งนาน"

     "ไม่ต้องขอโทษหรอกครับ แถมตอนนี้พี่มุนก็บอกว่าจะไม่ปฏิเสธมิงอีกแล้วนี่"

     เสียงสองเสียงเอ่ยคุยกันในบ้านท่ามกลางความเงียบที่ไม่ได้เหงาเลยแม้แต่น้อย รอยยิ้มประทับบนใบหน้าของเขาทั้งคู่ มือที่กุมกันไว้จับกันแน่นกว่าเดิม

     "อืม พี่จะไม่ปฏิเสธมิงอีกแล้วล่ะ"

     เสียงหวานว่าพลางเงยหน้ามองคนน้อง ในขณะที่มินกยูเองก็หันหน้ามามองคนพี่ที่เอาหัวพิงไหล่ของตนเองอยู่เช่นกัน

     "งั้นก่อนที่มิงจะขอพี่มุนเป็นแฟน มิงถามอะไรก่อนได้ไหมครับ?"

     จุนฮวีเลิกคิ้วอย่างสงสัย แต่ก็ตอบกลับไปว่าได้

     "ในคลิปเสียงของมิงมันมีอะไรบ้างอ่ะ? มิงอยากรู้~"

     เสียงทุ้มเอ่ยอ้อน ปากหนาได้รูปยู่ลงตามนิสัยเหมือนลูกหมาน้อยของเจ้าตัวจนจุนฮวีอดยิ้มไม่ได้

     "ไว้รอไปเปิดเองสิครับ"

     "ไม่เอาาาา บอกมิงหน่อยน้าาาา"

     จุนฮวีหัวเราะออกมาน้อยๆอย่างกั้นไม่อยู่ ขยับหัวออกมาจากไหล่ของคนน้องโดยที่สายตาไม่ได้ละไปจากมินกยูเลย

     "ก็มีตอนที่มิงจูบพี่"

     .....ไม่ใช่แค่รอบอื่นจะให้จูบ! แต่ให้จูบไปแล้ว! กรี๊ดดดดด~......

     มินกยูกรีดร้องในใจอย่างบ้าคลั่ง กลั้นยิ้มเอาไว้ไม่อยู่ในยามที่ปากบางนั่นยังคงเอ่ยออกมาต่อ

     "แล้วก็มีตอนที่พี่บอกรักน้องมิง"

     .....ไอ้มิง! ทำไมมึงจำไม่ได้! ฉากดีขนาดนี้ทำไมจำไม่ได้!!.....

     นอกจากจะกรีดร้องในใจแล้วยังแทบจะยกมือขึ้นมาทึ้งหัวตัวเองอบ่างเสียดายโอกาสดีๆที่นานๆทีได้พบเจอ

     "ที่เหลือก็คงไม่มีอะไรน่าสนใจแล้วล่ะ"

     คิมมินกยูพยักหน้ารัวๆอย่างเห็นด้วย คงไม่มีอะไรน่าสนใจไปกว่านี้อีกแล้ว มินกยูสูดหายใจเข้าเพื่อดึงน้อยๆของตนที่หายไปหลังจากที่ได้รู้อย่างงั้น

     "เอ้า! เล่าจบแล้ว จะขอพี่เป็นแฟนไหม รอนานแล้วนะ"

     มินกยูสะดุ้งสุดตัว มองหน้าคนพี่ตาไม่กระพริบ ใช้มือทั้งสองข้างจับมือคู่นั้นของคนพี่เอาไว้เพิ่มความมั่นใจให้กับตัวเอง

     "เป็นแฟนกับมิงนะครับ"

     "ครับน้องหมาของพี่"

By. Sweet Flower
#ดอกไม้หวาน
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #191 NK_JUNE​ (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 19:59

    55555555​ อะไรจะขนาดนั้น​ ห่ะ​ เจ้าหมามิง​

    #191
    1
    • #191-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 64)
      8 เมษายน 2562 / 20:00
      เขาก็เขินของเขาอ่ะเนอะ><
      #191-1