All Jun Seventeen (Yaoi)

ตอนที่ 53 : [Minghao x Jun] - Florist (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 209
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    27 ก.พ. 62

มีเนื้อหาที่อาจจะติดเรท และเป็นแนว ชาย x ชาย
โปรดทำความเข้าใจก่อนเข้ามาอ่าน
เพื่อที่จะได้ไม่มีการกดรายงานเนื้อหาไม่เหมาะสมค่ะ

All Jun Seventeen



Florist (3)

     หลังจากที่ไปหาคนตัวขาวมาเมื่อวาน ยามที่ได้หน้าของคนตัวขาวที่อาบไปด้วยน้ำตา ก็เหมือนมีใครเอามือมาบีบหัวใจให้หยุดเต้นเสียอย่างงั้น 

     ทั้งเมื่อวานคนตัวขาวไม่พูดอะไรเอาแต่ร้องไห้และโอบกอดตัวของมยองโฮเอาไว้แน่นจนหลับไป ทำให้มยองโฮต้องอยู่ที่ร้านเฝ้าคนตัวขาวเสียทั้งคืน....และยามเช้าก็ยังไม่ยอมเล่าอะไรจนมากระทั่งตอนนี้ที่นั่งแหมะอยู่ที่บริษัทฯของมยองโฮ

     "คุณจุน วันนี้รูปแบบการจัดดอกไม้ของคุณดูเศร้าๆนะครับ แน่ใจเหรอครับว่าไม่มีอะไรจะปรึกษาผมจริงๆ"

     เสียงทุ้มเอ่ยถามยามที่มองเห็นอีกคนร่วมห้องลงมือจัดดอกไม้อย่างเชื่องช้า ไร้รอยยิ้มประทับบนใบหน้า และแจกันดอกไม้ที่ออกมาช่างดูเศร้ามากกว่าที่จะดูสดใสชวนมองเช่นทุกครั้ง

     "ขอโทษนะครับคุณหมิงฮ่าว ทั้งที่ผมควรจะจัดให้มันน่ามองมากกว่านี้แท้ๆ"

     จุนฮวีสะดุ้งตัวน้อยๆเมื่อเสียงทุ้มเรียกสติของเขาให้ออกมาจากภวังค์ และยามที่ได้ยินแบบนั้น จุนฮวีก็รีบวางดอกไม้ในมือแล้วลุกขึ้นโค้งตัวขอโทษขอโพยเสียยกใหญ่

     "อ่า....ไม่เป็นอะไรหรอกครับ ผมก็แค่พูดไปอย่างงั้น อย่าเอาไปคิดมากเลยนะครับ"

     ทั้งๆที่รู้ว่าคนตรงหน้าคิดมากอยู่ก่อนแล้ว มยองโฮคนนี้ก็ยังดันปากพล่อยไปพูดเรื่องคล้ายตำหนิติเตียนคนตัวขาวจนรีบแก้ความเข้าใจให้แทบไม่ทัน

     "จะว่าไปเมื่อวาน.....คุณร้องไห้? ขออนุญาติถามได้ไหมครับว่าเรื่องอะไร"

     คนตัวขาวนั่งนิ่งไม่มีปฎิกิริยาตอบสนอง ก้มหน้าลงน้อยๆเมื่อไม่อยากตอบจนมยองโฮแทบจะพูดออกไปแล้วว่าถ้าไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไร แต่นักจัดดอกไม้ตรงหน้าก็เงยหน้ามาส่งยิ้มแบบฝืนๆให้เสียก่อน

     "ไม่มีอะไรหรอกครับ ก็แค่ 'เพื่อน' ที่เทนัดในวันสำคัญของผมก็เท่านั้นแหละครับ"

     จุนฮวียิ้มให้ด้วยรอยยิ้มที่มยองโฮมองออกเลยว่ามันเป็นรอยยิ้มที่ฝืนแบบสุดๆ และคาดว่าเหตุที่ทำให้คนตัวขาวร้องไห้น่าจะไม่ใช่แค่เพื่อนเทนัด 

     แต่หากจะให้เอ่ยปากถามก็อาจจะดูเป็นการละลาบละล้วงเรื่องส่วนตัวของอีกคนเกินไปเสียหน่อย....มยองโฮเลยได้แต่พยักหน้ารับฟังและทำเป็นเชื่อเท่านั้น

     "ว่าแต่เมื่อวานผมไปส่งคุณจุน ที่ร้านไม่เห็นมีใครอยู่เลย ไหนว่ามีเพื่อนช่วยจัดดอกไม้อยู่ที่ร้านอีกคนไงครับ?"

     "อ่า....."

     เมื่อเห็นว่าจุนฮวีเงียบไปและเหมือนจะตอบคำถามไม่ถูก ทั้งยังยิ้มหน้าเจื่อนๆ มยองโฮเลยทึกทักเอาเองว่าคงเป็นการเสียมารยาทมากเกินไปจนต้องเอ่ยขอโทษ

     "ขอโทษนะครับ ผมเสียมารยาทถามมากไปหรือเปล่า?"

     มยองโฮถามแต่จุนฮวีกลับส่ายหัวให้เป็นคำตอบก่อนจะเอ่ยปากเล่า

     "เพื่อนของผมเขาก็เป็นเจ้าของบริษัทแบบคุณมยองโฮเนี่ยแหละครับ งานเขายุ่งทั้งวัน แต่ถ้าตอนไหนเขาว่างก็จะมาช่วยจัดดอกไม้ที่ร้าน หรือถ้าผมไม่อยู่ร้านเขาก็จะส่งคนมาดูแลแทนน่ะครับ"

     จุนฮวีเล่าไปยิ้มไปจนมยองโฮอดคิดไม่ได้ว่าเจ้าเพื่อนที่ว่านั่นอาจจะเป็นคนสำคัญของจุนฮวี หรืออาจจะเป็น 'เพื่อน' คนที่ทำให้จุนฮวีร้องไห้เมื่อวานก็เป็นได้

     อืดดดดดด~

     เสียงโทรศัพท์ของคนตัวขาวดังขึ้น จุนฮวีเหลือตามองมันน้อยๆแต่ก็ไม่ได้หยิบมันขึ้นมารับอย่างน่าแปลกใจ ทั้งยังเอื้อมมือไปตัดสายทิ้งอย่างไม่ใยดี

     "ทำไมคุณจุนไม่รับล่ะครับ?"

     "......ผมก็แค่ไม่อยากได้ยินเสียง...เจ้าของเบอร์"

     จุนฮวีตอบช้าๆทีละคำก่อนจะยกยิ้มสวยขึ้นมาประทับบนใบหน้า วางโทรศัพท์ทิ้งไว้อย่างเดิม

      อืดดดดดด~

     เสียงโทรศัพท์ของจุนฮวีดังขึ้นอีกครา มยองโฮพยักหน้าให้รับสาย จุนฮวีถึงได้ยอมหยิบมันมารับ

     "จุน! เมื่อกี้ตัดสายเราทำไม เราไปหาที่ร้านก็ไม่อยู่"

     เสียงของปลายสายถามอย่างร้อนรน จุนฮวีเบาเสียงโทรศัพท์ลงเพราะไม่อยารบกวนเวลาทำงานของมยองโฮ

     "เรามาทำงานที่อื่นน่ะวอน"

     "ที่ไหน ทำไมไม่บอกเราล่ะจุน? รู้ไหมว่าเราห่วงจุนขนาดไหน?"

     "ห่วง ในฐานะเพื่อนน่ะเหรอ?"

     ปลายสายเงียบไปไม่ส่งเสียงตอบกลับมาแม้แต่เสียงเดียว จุนฮวีถอนหายใจใส่คนปลายสายไปทีหนึ่ง

     "ไปจัดการตัวเองให้ได้นะวอน เราเจ็บกับวอนมามากพอแล้ว"

     ว่าจบนิ้วเรียวก็กดวางสายอีกคนไป วางมือถือลงบนโต๊ะแรงๆทีหนึ่ง เรียกสายตาสงสัยจากมยองโฮได้เป็นอย่างดี

     "ใครเหรอครับ"

     "เพื่อนที่เทนัดผมเมื่อวานครับคุณมยองโฮ"

     มยองโฮพยักหน้า เตรียมจะอ้าปากถามต่อแต่จุนฮวีก็เปลี่ยนเรื่องเสียก่อน

     "จะว่าไปเรื่องที่คุณมยองโฮพูดเมื่อวาน คุณมยองโฮพูดจริงเหรอครับ?"

     จุนฮวีเปลี่ยนเรื่อง ลุกขึ้นจากโซฟาของตัวเองแล้วเดินเข้าไปหามยองโฮที่นั่งอยู่ เลื่อนเก้าอี้หุ้มหนังที่อยู่ด้านหน้าโต๊ะของอีกคนออกมานั่งอย่างถือวิสาสะ

     "ถ้าเรื่องที่จะจีบ.....ผมพูดจริงอยู่แล้วครับ"

     จุนฮวีเงียบลง มือขาวที่วางไว้บนโต๊ะทำงานของมยองโฮกำน้อยๆ ใบหน้าสวยก้มลงไม่ยอมสบตา 

     มยองโฮเห็นท่าทีของอีกคนก็พอรู้ว่าอาจจะมีเรื่องบางอย่างที่จุนฮวีคาใจจนไม่กล้าตอบตกลง แต่มือสากที่ถือปากกาสีเงินอยู่ก็ปล่อยมันออกแล้วเอื้อมมาจับมือขาวเอาไว้เบาๆ

     "คุณยังไม่มีแฟนใช่ไหมล่ะครับ? ให้โอกาสผมจีบคุณสักหน่อย ถ้าไม่ชอบ ผมก็จะไม่วอแวคุณ...นะครับ"

     พูดพลางเอ่ยอ้อน จุนฮวีเงยหน้าขึ้นมามองด้วยใบหน้าขึ้นสีน้อยๆ แต่ดวงเนตรหวานกลับไหวสั่นเล็กๆก่อนจะเอ่ยปากตอบ

     "ผมยังไม่มีแฟน แต่ว่าผมมี 'เพื่อน' อยู่แล้วน่ะครับ"

     เสียงหวานเอ่ยตอบ มยองโฮพยักหน้าเข้าใจทันทีว่าไอ้คำว่าเพื่อนที่จุนฮวีพูดมาเนี่ยหมายถึงสถานะแบบไหน และเจ้าตัวขาวตรงหน้าเขาก็คงเจ็บกับสถานะแบบนี้ไม่น้อย

     "งั้นคนในสาย อ่า.....เข้าใจแล้ว งั้นถ้าเขาเรียกคุณเป็นเพื่อน ถ้าผมจีบคุณติด คุณจะเป็นแฟนผมก็ไม่เป็นอะไรหรอกครับ ถ้าคุณต้องการ"

     ทั้งๆที่ทั้งสองคนรู้ดีว่ากำลังจะทำอะไร แต่ไม่รู้ทำไม ด้วยความหลงไหล เสน่หาหรือว่าอะไรก็แล้วแต่ มันทำให้ทั้งสองยิ้มให้กันและเริ่มสถานะที่ว่าเสียอย่างงั้น

     ....เราขอโทษนะวอน แต่เพราะความไม่ชัดเจนของวอน เราเองก็อยากมีความสุขแบบคนอื่นเขาบ้าง.....

By. Sweet Flower
#ดอกไม้หวาน
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันนะคะ><
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #145 NK_JUNE​ (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:12

    หื้มมม​ วอนแกทำลูกฉันเจ็บ​ ทำไมไม่ทำไรให้มันชัดเจนไปเลยยยยย

    #145
    1
    • #145-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 53)
      25 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:37
      นั่นสิ ทำไมไม่ชัดเจนนนนน!!!
      #145-1
  2. #144 PanKunMuMiEiEi (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:28

    เอาเลยลูก ไม่ต้องไปสนใจเพื่อนวอนแล้ว!!!

    #144
    1
    • #144-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 53)
      24 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:30
      จุน : เพื่อนวอนนิสัยไม่ดี จุนจะไม่ทนแล้วววว~!!-3-
      #144-1