All Jun Seventeen (Yaoi)

ตอนที่ 52 : [Minghao x Jun] - Florist (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 218
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    24 ก.พ. 62

มีเนื้อหาที่อาจจะติดเรท และเป็นแนว ชาย x ชาย
โปรดทำความเข้าใจก่อนเข้ามาอ่าน
เพื่อที่จะได้ไม่มีการกดรายงานเนื้อหาไม่เหมาะสมค่ะ

All Jun Seventeen



Florist (2)

    "คุณจุนครับ ถ้าคุณไม่ว่าอะไร เย็นนี้ไปดินเนอร์กับผมสักมื้อก่อนค่อยกลับจะได้ไหมครับ"

     เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามยามที่เห็นว่ามุนจุนฮวีจัดดอกไม้ให้ครบทุกโต๊ะของบริษัทเรียบร้อยแล้ว ทั้งยังเผื่อแผ่ไปถึงโต๊ะของพนักงานยันป้อมของรปภ.อีกด้วย

     "อ่า....ขอโทษนะครับ เย็นนี้ผมมีนัดแล้ว"
     
     แต่สิ่งที่ตอบกลับมากับกลายเป็นสิ่งที่ไม่ต้องการเท่าไหร่ จุนฮวีปฎิเสธมยองโฮทันควัน พร้อมโค้งตัวขอโทษที่ไม่อาจไปด้วยได้

     ....โธ่! อุตสาจะได้ทำความรู้จักมากขึ้นแท้ๆ....

     มยองโฮนึกในใจอย่างเสียดายแต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากยิ้มออกไปพร้อมคำตอบในเชิงบวกเท่านั้น

     "ไม่เป็นไรครับ ไว้คราวหน้า-----"

     "ถ้าผมไม่มีนัดสำคัญ จะไปนะครับ"

     มยองโฮหน้าเจื่อนลงทันทีเมื่อได้ยินแบบนั้น แต่ก็ฝืนยิ้มออกไปหน้านิ่งๆ ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรต่อ

     "แต่ถ้าเป็นมื้ออื่น ผมอาจจะไปด้วยได้นะครับ"

     จุนฮวีบอกพร้อมรอยยิ้มบางๆที่ประทับบนใบหน้า เรียกรอยยิ้มสดใสให้คืนมาบนใบหน้าของมยองโฮในทันที

     "คนที่คุณไปกินข้าวด้วยทุกเย็นเนี่ยน่าอิจฉาจังนะครับ ใครกันนะที่โชคดีขนาดนั้น"

     มยองโฮพูดเปรยๆออกไปด้วยใจหวังอยากรู้ว่าจุนฮวีจะบอกว่าใครคนนั้นเป็นใคร และแน่นอนว่ามันเป็นแบบที่มยองโฮคิด....จุนฮวีตอบ และเป็นคำตอบที่มยองโฮยิ้มหน้าบานอีกต่างหาก

     "เพื่อนน่ะครับ"

     จุนฮวีตอบพร้อมรอยยิ้ม ก่อนที่จะยกนาฬิกาขึ้นมาดูพลางๆระหว่างที่พูดคุยกับมยองโฮ บ่งบอกถึงความกังวลว่ากลัวจะไม่ทันเวลานัดของเพื่อนคนที่ว่า

     "ขอตัวก่อนนะครับ เดี๋ยวผมกลับร้านไม่ทันเวลานัด"

     "เดี๋ยวผมไปส่งครับ"

     จุนฮวียกนาฬิกาขึ้นมองครู่หนึ่ง ก็พยักหน้าและเอ่ยขอบคุณที่จะไปส่งตน มยองโฮใช้เวลาเพียงไม่นานนักในการพาคนตัวขาวมาส่งที่ร้านดอกไม้ ใจหวังอยากอยู่ต่ออีกนิดแต่กลับโดนจุนฮวีไล่ออกไปเสียก่อน

     "ไว้เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมมารับไปทำงานนะครับ"

     "ขอบคุณนะครับคุณมยองโฮ อ๊ะ!"

     จุนฮวีเอ่ยอย่างตกใจ เมื่อมยองโฮใช้จังหวะเผลอที่จนยิ้มจนตาปิดเพื่อขอบคุณผู้ว่าจ้าง เอาริมผีปากหนามาประทับที่แก้มเนียนของตนเองเบาๆ

     "คุณ....."

     จุนฮวีไม่รู้จะพูดอะไรต่อ ใบหน้าขึ้นสีแดงเล็กน้อยพร้อมหัวใจเจ้ากรรมที่เริ่มเต้นแรงขึ้น แต่เมื่อนึกถึงว่าวันนี้เป็นวันอะไรจุนฮวีก็รีบสะบัดความรู้สึกบ้าๆนั่นทิ้งไป

     "ถือว่าเมื้อกี้ผมขอมัดจำไว้ก่อนจีบนะครับ เดี๋ยวเผื่อจีบไม่ติดจะได้ไม่เสียดายมาก"

     มยองโฮพูดพลางหัวเราะเบาๆ พูดประโยคในใจออกมาไม่อ้อมค้อมใดๆทั้งสิ้น แม้จะเจอกันแค่ไม่กี่ครั้ง แต่ไม่รู้ทำไมความชอบถึงได้พุ่งสูงขึ้นเร็วขนาดนี้

     "อ่า....คือผม......"

     "เจอกันพรุ่งนี้นะครับ เตรียมตัวให้ผมจีบด้วยนะ บาย~"

     มยองโฮโบกมือลา ขอตัวลาแบบไม่ทันให้จุนฮวีได้ตั้งตัวถามหรือพูดอะไรออกไป เดินขึ้นรถและขับมันออกไปอย่างรวดเร็ว

     จุนฮวียืนอยู่หน้าร้านจนรถสปอร์ตสีดำหายลับตาไป ยืนสะบัดความรู้สึกตึกตักในอกให้หายไป ก่อนจะเดินเข้าร้านของตนเอง แต่ก็ยังไร้วี่แววคนที่นัดตนเอาไว้ ถอนหายใจน้อยๆพลางหยิบมือถือของตนโทรไปหาคนที่นัด

     "ไม่มีเสียงตอบรับจากเลขหมายที่ท่าน----"
     
     ไม่ต้องรอให้ประโยคที่ฟังมาเป็นพันๆครั้งกล่าวจบ มือขาวก็กดตัดสายทิ้งทันที วางมือถือของตนเองไว้ที่เคาร์เตอร์ ก่อนที่มือขาวจะจัดดอกไม้มาประดับโต๊ะใหม่อย่างสวยงาม....ด้วยใบหน้าที่ไร้รอยยิ้ม

     อืดดดด~

     ไม่รอให้ดอกไม้จุนฮวีเหี่ยวเฉานาน เจ้ามือถือก็สั่นอืดในทันที จุนฮวียิ้มออกมาน้อยๆ รีบพาตัวเองไปคว้ามือถือมารับสายด้วยรอยยิ้มสดใสบนใบหน้า

     "วอน วันนี้เราเตรียม----"

     "เราฝากคนเอาของขวัญไปให้เธอแล้วนะ ขอโทษที่ปีนี้ไปฉลองด้วยไม่ได้"

     ยังไม่ทันให้จุนฮวีพูดจบปลายสายก็ชิงพูดขึ้นมาก่อน เพียงครู่คนๆหนึ่งที่ใส่เสื้อสูทก็เดินเข้ามาในร้าน เอาดอกกุหลาบช่อใหญ่ๆมาวางไว้ให้ก่อนจะกลับไป.....ก่อนที่ฟันขาวจะกัดริมฝีปากสีสดสวยแรงๆจนเริ่มมีเลือดซึมออกมา และรอยยิ้มหายไปจากใบหน้า

     "วอน....เธอลืมเหรอว่าร้านเราเป็นร้านดอกไม้"

     "เปล่านะ แต่เราเห็นเธอไม่มีกุหลาบในร้านเลย ก็เลยซื้อกุหลาบไปให้"

     "ซื้อกุหลาบให้เรา? แต่วอนเธอก็รู้.....ว่าเราแพ้เกสรกุหลาบ"

     ปลายสายเงียบไปพร้อมมือขาวที่กำโทรศัพท์มือถือแน่นจนสั่นไปหมด น้ำตาใสๆเริ่มคลอหน่วยตาสวย

     'คุยกับใครเหรอครับคุณวอน'

     "เพื่อนน่ะครับ"

     แค่เพียงประโยคนั้นน้ำตาหยดใสๆก็ไหลออกมาจากดวงเนตรหวานที่ทำให้ใครหลายๆคนหลงไหลแต่จุนฮวีกลับกลั้นเสียงสะอื้นไห้ของตนเอาไว้

     "ยังไงก็ขอบคุณนะที่จำวันครบรอบ วัน'เพื่อน' ของเราสองคนได้"

     ก่อนที่มือขาวจะกดตัดสายอีกคนทิ้งเสียเอง ปัดดอกกุหลาบช่อใหญ่ลงกับพื้นและเหยียบมันไปครั้งหนึ่ง

     กุหลาบเป็นดอกไม้ชนิดเดียวที่จุนฮวีเกลียด น้ำตาหยดใหญ่ๆไหลออกจากเนตรสวยจนอาบหน้า มือขาวสั่นๆกลับกดเบอร์อีกคนที่พึ่งจากไปเมื่อครู่

     "คุณมยองโฮ...ฮึก....กลับมาหาผมหน่อยได้ไหมครับ....ตอนนี้....ได้โปรด..."

By. Sweet Flower
#ดอกไม้หวาน
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันนะคะ><
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #143 PanKunMuMiEiEi (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:15

    อ้าวววว วอนอู

    #143
    1
    • #143-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 52)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:39
      ตัวละครเพิ่มขึ้นมาอีก เอาแล้วไงงงงงง
      #143-1
  2. #142 NK_JUNE​ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:18

    อะ​ วอนอูแกทำไรลูกฉันนนนนน​ ฮื้มมมมม​

    #142
    1
    • #142-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 52)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:37
      ก็ฉลองวัน 'เพื่อน' ให้จุนไงงงงงง อิอิ
      #142-1
  3. #141 Kanittha__ (จากตอนที่ 52)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:01
    แงงง อยากไปปลอบน้องจังงง
    #141
    1
    • #141-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 52)
      20 กุมภาพันธ์ 2562 / 05:36
      มาค่ะ มาปลอบน้องงงงงToT
      #141-1