All Jun Seventeen (Yaoi)

ตอนที่ 48 : [Wonwoo x Jun]- Devil (END)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 306
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    3 ก.พ. 62

มีเนื้อหาที่อาจจะติดเรท และเป็นแนว ชาย x ชาย
โปรดทำความเข้าใจก่อนเข้ามาอ่าน
เพื่อที่จะได้ไม่มีการกดรายงานเนื้อหาไม่เหมาะสมค่ะ

All Jun Seventeen



Devil (END)

     ยามที่ได้กลับมาที่ห้องของตนจุนฮวีก็นั่งระลึกได้ว่า หลังจากที่เอ่ยประโยคบ้าๆนั่นออกไป มุนจุนฮวีผู้นี้ก็คิดว่านั่นน่าจะเป็นประโยคแรกในชีวิตที่รู้สึกผิดหลังจากพูดให้วอนอูฟัง

    "เจ้าชอบข้าจริงๆหรือจุนฮวี?"

     ประโยคคำถามซ้ำๆที่ถูกเอ่ยมาตั้งแต่ออกมาจากวิหารใหญ่ ทั้งยังวอนอูก็เดินตามติดไม่ยอมให้คลาดสายตา

     "มองหน้าข้าแล้วตอบคำถามข้าสิ"

     เสียงทุ้มต่ำเอ่ยพร้อมมือซีดที่เอื้อมมาเชยคางของเทพที่นั่งอยู่ตรงหน้าให้เงยมามองหน้าตน ดวงเนตรคมต้องลึกไปในแววตาของอีกฝ่าย

     "จะถามเราทำไมนักเล่า? วอนอูเองก็ได้ยินที่เราพูดแล้วไม่ใช่หรือ?"

      จุนฮวีหลบสายตาของวอนอู มือขาวขยับขึ้นมาปัดมือที่จับใบหน้าของตนอยู่ออก แต่วอนอูกลับเปลี่ยนที่วางมือเป็นบนเสื้อคลุมผืนสวยแทน

     "ข้าก็แค่อยากได้ฟังจากปากเจ้าอีกคราก็เท่านั้น ให้ข้าไม่ได้หรือ?"

      เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเว้าวอน พลางเลื่อนเพื่อดึงเสื้อคลุมของคนตัวเล็กออกจากร่างกาย  โยนมันทิ้งไว้ไม่ใกล้ไม่ไกล โน้มหน้าเข้าไปใกล้มากขึ้นพลางเอ่ยปากขออีกครั้ง

     "ช่วยบอกให้ข้าฟังอีกสักคราว่าเจ้าชอบข้า...นะ"

     บางทีมุนจุนฮวีผู้นี้ก็คิดเหมือนกันว่าเดวิลตรงหน้าช่างอันตรายเหลือเกิน คำพูดขอของเขาแทบทุกครั้งราวกับสะกดให้จุนฮวีทำตาม ปากเล็กเอ่ยออกมาตามคำขออย่างเสียไม่ได้

    "เราชอบวอนอูนะ.......อื้อ~!"

     เพียงเอื้อนเอ่ยจบ จอนวอนอูก็ประกบริมฝีปากสีสดสวยทันควัน มือข้างหนึ่งประคองหลังคอของอีกคนและล็อคมันเอาไว้ไม่ให้หันหนี มอบจูบอันแผ่วเบาและนุ่มนวล

    "เจ้าช่างน่ารักเสียจริง"

     และยามที่ผละออกห่าง คำชมก็ถูกเอ่ยออกมาจากปาก วอนอูยิ้มให้หากแต่ก็ไม่ได้ขยับใบหน้าให้ห่างมากนัก ริมฝีปากได้รูปยังคงสาละวันวนเวียนอยู่ที่ปากอิ่มซ้ำๆไปมา

     "แล้วเราน่ารักสู้พี่เราได้หรือไม่?"

      เสียงหวานถามออดอ้อน วอนอูหัวเราะในลำคอออกมาน้อยๆ จุ๊บที่แก้มนิ่มนั่นเบาๆและเอ่ยปากตอบ

     "พี่เจ้าสู้เจ้าไม่ได้ด้วยซ้ำ"

     เอ่ยปากหยอดคำหวานที่เป็นความจริง มือขาวซีดเริ่มอยู่ไม่สุข ขยับเรื่อยตั้งแต่ลำคอลงมา ค่อยๆปลดกระดุมผ้าทีละเม็ดอย่างใจเย็น

     "เดี๋ยวสิ....!?"

     มือขาวจับหมับเข้าที่มือของอีกคน วอนอูหยุดการกระทำ ช้อนสายตาขึ้นมามองเทพตัวขาวอย่างใจเย็น

     "ข้าขอนะ"

     .....เจ้าวอนอูบ้า อ้อนแบบนี้อีกแล้ว.....

     จุนฮวีได้แต่คิดในใจอย่างนึกปฎิเสธ หากแต่คำตอบที่ได้ให้ไปคือการพยักหน้าเสียอย่างงั้น

      "ดูเจ้าสิ ช่างน่ารักน่าชัง"

      เสียงทุ้มต่ำเอ่ยยามที่เสื้อผ้าไหมขาวปักดิ้นทองเลื่อนหลุดจากไหล่เล็ก มือซีดจับไหล่มนขาวเนียนอย่างเบามือด้วยกลัวรอยช้ำจากแรงที่มากเกินไป มองใบหน้าขาวที่ขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างไม่คลาดสายตา

      "จะมองอะไรนักเล่า?! เราก็อายเป็นนะ"

      เสียงหวานเอ่ยสั่น แขนขาวพยายามยกขึ้นมาปิดเรือนร่างของตัวเอง หากแต่ยังไม่ทันได้ปิดดี มือซีดก็จับเอาไว้ก่อน

     "ไม่ต้องปิดหรอก เจ้ากับข้าชอบกัน ไม่มีอะไรต้องอายอีก ไม่มีใครเขาอายกันหรอกนะ"

     "เช่นนั้นหรือ? เรา....ไม่รู้"

     .....เชื่อคนง่ายเสียจริงเจ้าเทพซื่อบื้อ!!....

    วอนอูคิดพลางหัวเราะน้อยๆ ยกยิ้มประทับบนใบหน้า ดันอีกคนให้หงายแหมะ่ที่เตียงก่อนที่จะขยับตัวขึ้นไปคร่อมเอาไว้

    ทั้งที่ยามแตะต้องตัวกลัวเหลือเกินว่าว่าผิวขาวนั่นจะช้ำ หากแต่ในยามนี้คิดไปคิดมาก็อยากทำให้ช้ำขึ้นมาเหมือนกัน

    "อึก! นี่วอนอู....."

    "หืมม~ว่าไง"

    วอนอูเอ่ยตอบเสียงหวานที่เรียกชื่อตนหลังเขี้ยวขาวขบกัดที่ลาดไหล่เนียนเสียจนเกิดรอยฟัน

    "สอนเราหน่อยสิ"

    "????"

     เครื่องหมายคำถามกำลังลอยเวียนทั่วห้องจากอาการสงสัยของจอนวอนอู หากแต่คนตัวขาวข้างล่างตัวเขาก็ยังไม่เฉลย ทั้งยังยกแขนขาวขึ้นมาดึงให้วอนอูก้มลงไปใกล้หน้าตัวเองมากกว่าเดิมเสียอีก

     "สอนให้เราทำหน้าที่คนที่วอนอูชอบให้ดีกว่านี้ได้ไหม?"

     .....เจ้าเทพขี้อ่อยยย!!.....

    "อยู่เฉยๆแล้วทำตามที่บอกละกัน.....เดี๋ยวสอนเอง"

    พร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ยกประทับบนใบหน้าของวอนอู นี่แหละสิ่งที่จุนฮวีน่ารักกว่าพี่ของตนเองเป็นไหนๆ.....ความใสซื่อจนอยากจะพับๆแล้วกลืนลงท้องไม่ให้ใครเชยชม
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
     "ตัดเล็บบ้างนะ หลังข้าเป็นรอยหมดแล้ว"

     "ก็วอนอูทำเราเจ็บอ่ะ คอยดูนะครั้งหน้าจะไว้ให้ยาวกว่านี้อีก"

     "พูดแบบนี้แสดงว่ายังไหว งั้นไม่รอครั้งหน้าละ ต่อเลยจะได้ไม่เจ็บเยอะ"

     "ย่าส์!จอนวอนอู เราจะให้ท่านพ่อสาปเจ้า!!"

     "พรุ่งนี้เดินออกจากห้องให้ได้ก่อนเถอะจุนฮวีน้อยของข้า ;)"

By. Sweet Flower
#ดอกไม้หวาน
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันนะคะ><
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #130 PanKunMuMiEiEi (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:34

    กรี๊ดดดดด วอนอู!!!!! เขิ๊นนนนน >//////<

    #130
    3
    • #130-2 13821auy(จากตอนที่ 48)
      3 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:30
      เขินแทนพี่จุน
      😄😄😄😄😄
      #130-2
    • #130-3 Sweet Flower(จากตอนที่ 48)
      4 กุมภาพันธ์ 2562 / 06:04
      ขอเขินหนักมากด้วยคนค่ะ>\\\\\\<
      #130-3
  2. #129 NK_JUNE​ (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:40

    5555555​ วอนอู​แกมันสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าความเจ้าเล่ห์​ของแท้​ แกจะเจ้าเลห์ไรกับลูกฉันนนน

    #129
    1
    • #129-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 48)
      3 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:42
      วอนอู : เปล่าสะหน่อยยย -3-
      #129-1
  3. #128 Kanittha__ (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:37
    อห. ยิ้มกว้างเลยย><
    #128
    1
    • #128-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 48)
      3 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:41
      ><มาเร็วอีกแล้ว ขอบคุณนะคะเป็นเม้นแรกของฟิคนี้แทบทุกตอนเลย
      #128-1