All Jun Seventeen (Yaoi)

ตอนที่ 47 : [Wonwoo x Jun]- Devil (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 261
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    1 ก.พ. 62

มีเนื้อหาที่อาจจะติดเรท และเป็นแนว ชาย x ชาย
โปรดทำความเข้าใจก่อนเข้ามาอ่าน
เพื่อที่จะได้ไม่มีการกดรายงานเนื้อหาไม่เหมาะสมค่ะ

All Jun Seventeen



Devil (4)

     วิหารใหญ่ วิหารซึ่งเป็นที่ประทับของสิ่งมีชีวิตที่ได้นามว่าเป็นเทพสูงสุด วิหารที่สะอาดใสและไม่ยอมให้สิ่งต่ำใดๆย่างกรายเข้ามาในวิหารได้แม้เพียงสิ่งเดียว....นี่ไม่ใช่ที่ของเดวิลแปลกหน้าอย่างวอนอูเลยแม้แต่น้อย

     "จับมือเราสิ วิหารนี้จะชำระล้างสิ่งต่ำจากตัวของวอนอู หากปล่อยไว้เรื่อยๆจะแย่เอานะ"

     เทพจุนฮวีที่เดินนำอยู่หยุดชะงัก หันหลังกลับมาหาพร้อมมือขาวที่ยื่นมาตรงหน้า หากแต่เดวิลวอนอูกลับไม่กล้าเอื้อมไปจับตามที่บอก

     "ไม่ต้องห่วงหรอก นี่คือที่ของเรา สิ่งต่ำในตัววอนอูผ่านกายเรามาก็เท่านั้น"

     พร้อมรอยยิ้มที่ถูกยกขึ้นมาประทับบนใบหน้า รอยยิ้มสดใสที่วอนอูช่างโหยกาเสียเหลือเกิน มือซึดเอื้อมไปจับมือของเทพตรงหน้าเบาๆ....ความรู้สึกอบอุ่นที่แสนคิดถึงกำลังไหลผ่านตัว

     .....ข้าต้องขอโทษเจ้าด้วยที่ไม่อาจรักษาสัญญา แต่ในยามนี้ข้าว่าข้าชักจะชอบน้องชายเจ้าเสียแล้ว....

     วอนอูนึกในใจและยิ้มออกมาเช่นเดียวกัน มืออีกข้างขยับไปปัดผมที่ปรกหน้าของเทพจุนฮวีออกให้อย่างเบามือ

     "เจ้าไม่ควรยื่นไมตรีให้แก่พวกเดวิลเช่นนั้น"

     เสียงของผู้มาใหม่ดังขึ้น ทั้งสองสะดุ้งเฮือกอย่างตกใจ จุนฮวีหันไปหาต้นเสียงด้วยสีหน้าหวาดหวั่น
     
     "ขอท่านพ่อโปรดอภัยให้ลูกด้วย"

     จุนฮวีโค้งตัวลงเคารพชายนามขึ้นชื่อว่าเป็นพ่อของตนเอง หากแต่ก็ยังฝืนคำสั่งไม่ยอมปล่อยมือของวอนอูให้ออกห่างตัว

     "ไม่นึกเลยว่าเจ้าจะสามารถหาเทพที่พาเจ้าเข้ามาในวิหารของข้าได้ถึงสองครั้งสองคราเช่นนี้....เจ้าวอนอู"

     เรียกสายตาสงสัยให้แก่จุนฮวีได้อย่างดี แต่วอนอูกลับไม่ตอบอะไร ขยับตัวไปยืนด้านหลังของจุนฮวีอย่างไม่ต้องการที่จะมองหน้าท่านเทพ

     "ปล่อยมือจากน้องของข้าเดี๋ยวนี้!"

     เสียงของซอกมินดังก้องทันทีที่ขายาวก้าวเข้ามาในวิหาร ทั้งสามแต่งกายด้วยเครื่องผ้าขาวปักดิ้นทองทั้งสิ้น ดูสูงส่งจนไม่อาจแตะต้อง....ช่างต่างจากเดวิลตนนี้เสียจริง

     "เหตุใดเจ้าถึงยังกล้าพามันมาที่วิหารใหญ่ เหตุใดเจ้ายังกล้ามุนจุนฮวี!?"

     เสียงทุ้มต่ำตะคอกใส่ มือของซอกมินรีบแกะมือของจุนฮวีให้ปล่อยมือเดวิลตัวซีดข้างหลังแล้วจัดการลากน้องของตนให้มายืนอยู่ด้านหลังตนแทน

     "ทำไมข้าจะต้องไม่กล้า ในเมื่อวอนอูไม่ได้ทำอะไรผิดต่อพวกท่านหรือข้าเสียหน่อย พวกท่านเพียงเข้าใจเขาผิดไปเท่านั้น!"

     เสียงหวานตอบกลับด้วยเนื้อเสียงที่ดังไม่ต่างกัน มือขาวพยายามแกะมือของพี่ที่กำข้อมือของตัวเองเสียแน่นออกอย่างไม่พอใจ

     "ปล่อยน้องเถอะซอกมิน น้องไม่รู้เรื่อง อีกอย่างน้องเจ็บหมดแล้ว"

     เมื่อคนบอกเป็นพ่อของตน มือหนาก็ปล่อยให้จุนฮวีเป็นอิสระ และแน่นอนว่าจุนฮวีก็กลับไปยืนอยู่ข้างวอนอูเช่นเดิม

     "ข้ายอมรับว่าข้าไม่รู้เรื่อง แต่ด้วยเหตุผลใดท่านพ่อกับท่านพี่ถึงต้องร่วมกับสาปเขาจนปางตายเช่นนั้น? เหตุใดท่านพี่ต้องโกรธเขามากขนาดนั้นกัน?"

     ซอกมินกำมือแน่นไม่เอ่ยออกไปมากกว่านี้ ขบฟันแน่นอย่างข่มอารมณ์โกรธของตัวเองเมื่อเห็นมือซีดกำลังจับมือน้องของตนเองเอาไว้แน่น

     "ท่านพี่กับท่านพ่อบอกเหตุผลข้ามาสิ!"

      "วอนอูคือเดวิลตนที่ฆ่าพี่สาวของเจ้า! รู้เช่นนี้แล้วเจ้ายังเลือกที่จะปกป้องมันอยู่หรือไม่เล่า?!"
     
     กลายเป็นท่านพ่อของจุนฮวีเองที่เหลืออดเอ่ยปากออกมาเอง ในขณะที่จุนฮวีหันกลับไปมองวอนอูอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน

     "หากไม่ใช่เพราะท่านทั้งสองกีดกัด นางก็คงไม่ต้องเสี่ยงลงไปตามข้า หากพวกท่านยอมรับตั้งแต่เสียทีแรก.....!!"

     วอนอูเอ่ย ขบกรามแน่นอย่างสะกดกลั้นอารมณ์ ทั้งสองฝ่ายต่างเป็นฝ่ายสูญเสียกันทั้งนั้น และคงจะเป็นเพราะเรื่องเดียวกัน

     "ข้าขอล่ะ พอเถอะ...พวกเราเองก็ผิดกันทั้งหมด ในยามนี้มันก็ผ่านมานานแล้ว ท่านพี่ของข้าคงไม่อยากให้สิ่งที่รักทั้งสามมาทะเลาะกันเช่นนี้หรอกนะ"

     สิ่งที่จุนฮวีพูดมาเองก็มีเหตุผล และด้วยความที่จุนฮวีอันเป็นคนกลางเอ่ยขอออกมาแบบนี้ ทั้งสามจึงเลือกที่จะดับอารามโกรธและไม่พอใจใส่กันเมื่อครู่ลงจนจุนฮวียิ้มออกมา

     "มาเริ่มต้นใหม่กันเถอะนะ ถือว่าข้าขอร้อง"

     "เหตุใดท่านพ่อและข้าต้องให้ตามที่เจ้าขอด้วยเล่าจุนฮวี"

     "เพราะข้าเริ่มรู้สึกรักเขาเหมือนที่พี่สาวของข้ารัก หากท่านอยากกีดกันให้ทุกอย่างเป็นเหมือนเดิมก็แล้วแต่พวกท่านเถอะ"

     ทั้งสองถอนหายใจ ต่างจากจุนฮวีที่กำลังกำมือของวอนอูเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ยืนยันเจตนารมของตนเอง

     "เช่นนั้นข้าอณุญาติก็ได้"

     พร้อมรอยยิ้มที่ประทับบนใบหน้าของมุนจุนฮวี

By. Sweet Flower
#ดอกไม้หวาน
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันนะคะ><
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #127 NK_JUNE​ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:13

    แงงงงง​ จุนลูกบอกรักผู้ชาย​ก่อนได้อย่างไงงงง​ เขิลลลลล​ >////< วอนอูต้องดูแลลูกเราให้ดีๆนะ​

    #127
    1
    • #127-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 47)
      1 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:20
      จุนเขาถือคติเป็นผู้ชายด้วยกันไม่นับค่ะ555
      #127-1
  2. #126 Kanittha__ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:02
    แงงง เขิลจรุมมม
    #126
    2
    • #126-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 47)
      1 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:03
      เขิลด้วยคนค่ะ>\\\\\<
      ปล. มาไวเหมือนเดิมเลยรีดเดอร์น่ารักจังงงง
      #126-1