All Jun Seventeen (Yaoi)

ตอนที่ 33 : [Wonwoo x Jun] - CAT? (END)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 402
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    28 ม.ค. 62

มีเนื้อหาที่อาจจะติดเรท และเป็นแนว ชาย x ชาย
โปรดทำความเข้าใจก่อนเข้ามาอ่าน
เพื่อที่จะได้ไม่มีการกดรายงานเนื้อหาไม่เหมาะสมค่ะ

All Jun Seventeen



CAT? (END)

      "เหมียว"

    "พี่วอนอย่าเลียจวิ้นดิ"

     เสียงโหวกเหวกของเหวินจวิ้นดังขึ้นทันทีที่ประตุห้องถูกปิดลง แล้วเจ้าแมวก็กลายเป็นคนมาแลบลิ้นเลียริมฝีปากของตน หลังจากที่โดนเสียงดุวอนอูก็หยุดการกระทำของตนแล้วจ้องมองเข้าไปในดวงเนตรหวานนั่น โดยไม่ลืมที่จะจับอีกคนไปนั่งแหมะไว้บนเตียง

     "เจ้าเป็นของใคร?"

     คำถามถูกเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยพร้อมแมวตาที่จ้องลึกไปในดวงเนตร แถมด้วยใบหน้านิ่งสนิทที่มองไปมองมาบนใบหน้าขาวเนียนละเอียดอย่างพินิจ

     "ไปใส่เสื้อผ้าก่อนไหมพี่ อาจารอ่ะ"

     พูดพร้อมใบหน้าที่แดงก่ำด้วยความเขินอายไม่น้อย หลับตาแน่นในขณะที่คนเปลือกายตรงหน้าไม่ได้รู้สึกอะไรกับคำพูดนั่นทั้งยังยิ้มเจ้าเล่ห์ เอื้อมมือไปไล่เกลี่ยนแก้มขาวนุ่มนิ่มที่ขึ้นสีด้วยความเขิน ลากปลายนิ้วเรียวยาวไปตามแนวของโครงหนาอย่างช้าๆ มองเด็กตัวน้อยที่โตขึ้นมาอย่างดีเยี่ยมอันนั่งอยู่ตรงหน้าก่อนจะเอ่ยปากพูดขึ้นมาอีกว่า

     "จวิ้นก็ถอดเป็นเพื่อนพี่สิ ทีนี้จวิ้นก็จะบอกว่าพี่อนาจารไม่ได้แล้วไง"

     พูดไปก็ลากมือลงไปที่เสื้อตัวบาง สายตาจ้องมองไม่ยอมวางวาง มองคนตัวเล็กที่สั่นน้อยๆด้วยความกลัวเล็กๆ ขยับใบหน้าเข้ามาใกล้

     "ไปใส่เสื้อผ้าเดี๋ยวนี้นะ!"

     เหวินจวิ้นหลับตานแน่นมากกว่าเดิม ในขณะที่วอนอูก็หัวเราะน้อยๆกับท่าทีดุๆของคนตรงหน้าก่อนที่จะเดินไปหยิบเสื้อผ้าของอีกคนมาใส่

     "ลืมตาได้แล้วจวิ้น"

     วอนอูเรียก เนตรสวยค่อยๆลืมขึ้นมาทีละน้อยๆจนได้เห็นว่าอีกคนนั่งอยู่ข้างๆตนอย่างสบายอารมณ์

     "จวิ้นรู้จักเจ้ามยองโฮได้ยังไง?"

     อยู่ๆพี่วอนของเขาก็เอ่ยถามขึ้นมาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ยอีกครา แถมคราวนี้ยังพูดถึงน้องมยองโฮอีกต่างหาก สองคนนี้ถามถึงกันทั้งที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเนี่ยนะ?

      "มยองโฮเป็นนายแบบชาวจีนเหมือนจวิ้นก็เลยสนิทกัน"

      แม้ในใจจะยังสงสัยไม่น้อยแต่ก็เอ่ยปากตอบออกไปอย่างเสียไม่ได้ ในขณะที่วอนอูก็พยักหน้าเหมือนเข้าใจอะไรบางอย่างก่อนจะสะกิดเรียกให้เหวินจวิ้นหันหน้ามาทางตน

     "พี่ได้ยินที่สองคนคุยกันนะ ไหนบอกพี่สิว่าจวิ้นรู้อยู่แล้วว่าพี่จะทำอะไรกับจวิ้น"

     วอนอูเอ่ยออกมาเสียงเรียบ บนใบหน้าประทับรอยยิ้มหวานต่างจากเนื้อความที่พูดออกมาลิบลับ  เนื้อความที่จะขอความมั่นใจว่าเขาจะทำอะไรกับคนตวขาวก็ได้เพราะอีกคนยินยอมแบบนั้นน่ะ

     "ครับ....จวิ้นรู้"

     แถมเจ้าตัวก็ยังยินยอมเองเสียด้วย เหวินจวิ้นสายตาที่มองราวกับจะกินตนด้วยความกลัวก่อนที่วอนอูจะหัวเราะออกมาเสียงดังลั่นจนทำเอาเหวินจวิ้นขนลุกชันไปหมด

     "มนุษย์เนี่ยแปลกดีนะ ทั้งๆที่รู้ว่าเป็นปีศาจแต่ก็ยังกล้าที่จะรัก"

     เสียงเย็นเอ่ยพร้อมมือที่ค่อยๆเชยคางเหวินจวิ้นให้มองตาของตน โน้มหน้าเข้าไปใกล้สูดกลิ่นหอมอ่อนๆจากตัวอีกคนช้าๆ

     "พี่รู้?"

     เหวินจวิ้นเอ่ยถามเสียงสั่นยามที่เห็นแววตาสนุกของอีกคนตรงหน้า วอนอูยิ้มกว้างพยักหน้าช้า ปล่อยมือที่เชยคางของอีกคนออกแล้วเปลี่ยนไปจับตรงอกข้างวซ้ายของอีกคนแทน

     "ใจเต้นแรงขนาดนี้ทำไมพี่จะไม่รู้ล่ะน้องจวิ้น"

     พูดพลางก็ค่อยๆเขยิบเข้าไปใกล้ สายตาหลุบลงไปมองเส้นสัมพันธ์ที่คอที่เริ่มปรากฏเข้มชัดขึ้นเรื่อยๆ

     "พี่วอนจะเอาอายุขัยของจวิ้นสินะครับ"

     เอ่ยออกมาเป็นเหมือนประโยคบอกเล่า คนตัวขาวถอนหายใจเล็กๆก่อนที่จะหลับตาลงคล้ายคนที่ยอมรับในความตาย.....ยอมยกทุกสิ่งทุกอย่างให้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอแล้ว

     "ผมไม่ให้"

     อยู่ๆเสียงๆหนึ่งก็ดังแทรกขึ้นมา เรียกให้คนตัวขาวรีบลืมตาขึ้นมาด้วยความตกใจ พลันสายตาก็ได้มองเห็นบุคคลที่มาใหม่.....น้องหมิงฮ่าว!

     "เหวินจวิ้นเป็นของข้า เขายินยอมยกทุกอย่างให้ข้า เจ้าจะเข้ามายุ่งทำไม?"

     วอนอูลุกขึ้นจากเตียงนอนนุ่ม เดินไปเผชิญหน้ากับหมิงห่าวอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก

     "ถ้าไม่มีเจ้าสัญญาก็ยุติ"

     พูดจบมือซีดก็ยกขึ้นบีบคอของวอนอู ในขณะที่วอนอูกลับไม่มีท่าทีที่จะขัดขืนเลยแม้เพียงน้อย

     "จะฆ่าข้าเหรอ นี่เจ้าบ้าไปแล้วหรือไง?"

     ทั้งที่ตนเองตกอยู่ในสถานกาณ์เสี่ยงแต่รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ยังประทับบนใบหน้าให้หมิงฮ่าวได้เห็น ในขณะที่ยามหันไปหาเหวินจวิ้นกลับทำสีหน้าเจ็บปวดเจียนตาย

     "น้องหมิง หยุดนะ!"

     เหวินจวิ้นรีบเข้าไปห้ามแต่ไม่มีทีท่าว่าหมิงห่าวจะหยุดเลยแม้แต่น้อย ในขนะที่เหวินจวิ้นก็พยายามจะแกะมือนั่นออกจากคอของอีกคน

    "จวิ้น......"

     เสียงแหบแห้งเรียกคนตัวขาว เป็นเวลาเดียวกันกับที่หมิงฮ่าวปล่อยมือออก ร่างของวอนอูทรุดลงไปกองแหมะอยู่กับพื้น ทันควันเหวินจวิ้นก็รีบรุดย่อตัวลงไปดูอย่างตกใจ.....เส้นสัมพันธ์ของวอนอูกับเขากำลังจางลง

     "ไม่! พี่ไม่ยอมหรอก!"

     เหวินจวิ้นพูดพร้อมน้ำตาที่คลอบนหน่วยตาในใจนึกอยากให้คำสาปเอาชีวิตของตนยกให้คนตรงหน้าอย่างเร็วที่สุด

     "วอนอูต้องไม่ตาย พี่จะยกอายุขัยของพี่เป็นของเขา หมิงฮ่าวต้องช่วยพี่นะ"

     ไม่ต้องรอให้หมิงฮ่าวลงมือทำอะไรทั้งสิ้น อยู่ๆความรู้สึกเหมือนหายใจไม่ออกอย่างรุนแรงก็ถาโถมเข้าใส่ตัวของเหวินจวิ้นอย่างกะทันหัน มันเจ็บปวดคล้ายมีใครมาบีบคอขแงเขาเสียอย่างงั้น

     "แค่หมิงฮ่าวน่ะ มันทำอะไรพี่ไม่ได้หรอกนะ"

     ดวงเนตรคมลืมพลัน วอนูเอียงคอมองไปที่เด็กน้อยที่กำลังยิ้มทั้งที่ตนเองกำลังจะตายแท้ๆ พลางหันไปมองหมิงฮ่าว

    "เลือดเนื้อและผิวกายของเหวินจวิ้นเองก็เป็นของข้า ถ้าข้าเป็นอะไรไปความเจ็บปวดทั้งหมดก็ต้องกลายเป็นของเขา เจ้าไม่รู้หรือสวี่หมิงฮ่าว"

     หมิงห่าวกำมือแน่นท่าทางดูเจ็บปวดไม่น้อย ก่อนจะค่อยๆย่อตัวลงไปนั่งข้างๆเหวินจวิ้นด้วยสีหน้าเจ็บปวด

     "พี่รักจวิ้นนะ"

     ก่อนที่ดวงเนตรหวานจะปิดลง วอนอูก็หอมแกเมนุ่มนั่นเบาๆ ดวงเนตรหวานปิดลงพร้อมรอยยิ้มที่ประทับบนใบหน้า วอนอูค่อยๆช้อนตัวของอีกคนขึ้นมาอุ้มไว้แนบอก เด็กคนนี้น่าสนใจทั้งยังมีกายหยาบที่สวยงาม.....สงสัยต้องเอากลับไปเล่นที่บ้านเสียแล้ว

     "ตายก็เอากลับมาได้ เลยจะอุ้มกลับไปเล่นที่บ้านหรือไง?"

     สวี่หมิงฮ่าวลุกขึ้นยิ้มเจ้าเล่ห์ มอง'พี่ชาย'คนเลวของตัวเองยิ้มๆ

     "เล่นกับมนุษย์ก็สนุกตามที่เจ้าบอกจริงๆนะ สวี่หมิงฮ่าว"

     พร้อมรอยยิ้มที่ประทับลงบนใบหน้าของทั้งสองคน พวกเขาเป็นปีศาจ และเขาก็ไม่เข้าใจไอ้ความรู้สึกรักของมนุษย์แท้เพียงนิด....แต่เดี๋ยวลองอุ้มไปเล่นที่บ้าน ทำความรู้จักกับมนุษย์คนนี้อีกสักนิดก็น่าจะได้เข้าใจ

     "มนุษย์ก็ยังโง่เหมือนเดิม"


 By. Sweet Flower
#ดอกไม้หวาน
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันนะคะ><
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #341 pongnniel (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 08:38
    OMG โอมายก้าดดดดดกกดกก
    #341
    1
    • #341-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 33)
      8 ธันวาคม 2562 / 22:51
      ฟหกดเ้่าสวง
      #341-1
  2. #219 Jinutta Junlapun (Song) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 เมษายน 2562 / 20:24
    ทำไมทำพิจวิ้นแบบเน้นนนน
    #219
    1
    • #219-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 33)
      29 เมษายน 2562 / 21:07
      ใจร้ายเนอะะะะะะ
      #219-1
  3. #97 xxxingyuezhang' (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 09:42
    สรุปสองคนนี้เป็นพี่น้องกันซะงั้น เจ้าปีศาจสองตัวนี้ช่างร้ายกาจมากๆ สงสารน้องจวิ้นน้องไม่รุ้เรื่องอะไร เจ้าพวกปีศาจเจ้าเล่ห์
    #97
    1
    • #97-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 33)
      10 มกราคม 2562 / 11:44
      ก็เขาเป็นปีศาจอ่ะเนอะ น้องจวิ้นไม่รู้ว่าจะเจออะไรต่อเลยยยยย555
      #97-1
  4. #78 NK_JUNE​ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 16:08

    น่าสงสารจวิ้นนนนอ่าาา​ ไปๆมาๆวอนอูดูน่าตบอะ​ นิสัยไม่ดี​ ทำแบบนี้กลับจวิ้นน้อยเค้าด้ายงายยยยยย

    #78
    1
    • #78-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 33)
      16 ธันวาคม 2561 / 19:52
      อย่าตบวอนอูน้าาาา จวิ้นเขาอุตสาปกป้องงงง
      #78-1
  5. #77 PanKunMuMiEiEi (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 13:10

    โหหหห เป็นตอนจบที่คาดไม่ถึงเลยค่ะ อึ้งเลย 55555

    ไรท์ดีขึ้นหรือยังง หายไวๆนะคะ


    #77
    1
    • #77-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 33)
      16 ธันวาคม 2561 / 13:19
      อึ้งด้วยความงงใช่ไหมคะ555 ไรท์สบายดีละค่ะ กลับมาปกติแล้ววว
      #77-1