All Jun Seventeen (Yaoi)

ตอนที่ 32 : [Wonwoo x Jun] - CAT? (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 357
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    28 ม.ค. 62

มีเนื้อหาที่อาจจะติดเรท และเป็นแนว ชาย x ชาย
โปรดทำความเข้าใจก่อนเข้ามาอ่าน
เพื่อที่จะได้ไม่มีการกดรายงานเนื้อหาไม่เหมาะสมค่ะ

All Jun Seventeen



CAT? (3)

        "แมวของน้องจวิ้นเนี่ยน่ารักจังนะคะ ไม่ดื้อไม่ซนเลย"

     "แฮะๆ.....งั้นมั้งครับ"

     เหวินจวิ้นตอบรับคำชมของแฮร์สไตลิส ยิ้มน้อยๆให้หญิงสาวที่กำลังทำผมของตนอยู่พลางคิดในใจว่าไอ้ที่นอนอยู่บนตักเขามันไม่ใช่แค่แมวไงถึงได้ไม่ดื้อไม่ซนแบบนี้ แต่ก็พูดออกไปไม่ได้

     "จวิ้นเก่อ น้องแมวชื่ออะไรเหรอครับน่ารักจัง"

     รุ่นน้องนายแบบคนจีนอย่างหมิงฮ่าวก็เข้ามาร่วมวงด้วย ยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดีเช่นทุกครั้งก่อนที่จะลูบหัวน้องแมวที่อยู่บนตักของตน

     "วอนอูน่ะ....นี่วอนอูอย่ากัดหมิงฮ่าวสิ!"

     จากแมวที่สงบเสงี่ยมเมื่อครู่กายเป็นแมวเจ้าอารมณ์เพียงแค่มือของหมิงฮ่าวสัมผัสโดนหัวน้อยๆของมัน ทั้งยังแยกเขี้ยวใส่อย่างโมโหไม่น้อย

     "ถ้าดื้ออีก คราวหลังจะไม่พามาแล้วนะ!"

     แมวน้อยวอนอูเงยหน้าขึ้นมามองเจ้าของจำเป็นของมันก่อนที่จะลุกขึ้น กระโดดลงจากตักผู้ได้ชื่อว่าเป็นเจ้าของในตอนนี้ของมัน เดินหายไปนั่งที่มุมห้อง

     "ดูท่าน้องแมวจะโกรธน้องจวิ้นแล้วนะคะ"

     เหวินจวิ้นก็คิดเช่นเดียวกันแต่ก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี ในตอนนี้เขายังมีหน้าที่ที่จะต้องทำในฐานะนายแบบ และเผลอๆวันนี้ทั้งวันก็คงไม่มีเวลาง้อน้องแมวเป็นแน่

     "จวิ้นเก่อรู้เรื่องคำสาปของเสือตัวใหญ่ตัวหนึ่งที่อาศัยอยู่ในป่าลึกที่จีนไหมครับ"

     อยู่ๆหมิงฮ่าวก็ถามขึ้นมาทั้งที่ก่อนหน้านี้ก็ไม่เคยมีครั้งไหนที่พูดคุยเรื่องนี้กัน และยังถามเป็นภาษาจีนราวเพราะในที่แห่งนี้ไม่มีใครที่ฟังออกนอกจากพวกเขาสองคน 

     แต่ยามเหวินจวิ้นหันไปมองก็พบว่าหมิงฮ่าวยังคงหลับตาให้ฝ่ายเมคอัพทำงานอย่างปกติ และเผลอๆอาจจะไม่ได้สนใจจะถามตนจริงๆเสียด้วยซ้ำ เพียงแค่เปิดประเด็นขึ้นมาเท่านั้น 

     แต่เพียงประโยคต่อมาก็ทำเอาเหวินจวิ้นรู้ว่าตนเองคิดผิดและต้องกลืนน้ำลายลงในลำคออึกใหญ่

     "แล้วถ้าผมบอกว่าผมรู้จักน้องแมววอนอูมาก่อน พี่จะบอกผมว่า....พอจะรู้จักเสือตัวนั้นได้หรือยังครับ?"

     "นี่พวกน้องคุยอะไรกันคะเนี่ย แอบนินทาพวกพี่หรือคะ?"

     ฝ่ายเมคอัพของหมิงฮ่าวพูดขึ้นมาเรียกเสียงหัวเราะจากคนอื่นๆได้อย่างดี แน่นอนว่ารวมถึงตัวของหมิงฮ่าวเองก็หัวเราะออกมาเช่นเดียวกัน

     "ป่าวครับๆ พวกผมลองทักทายกันเป็นภาษาจีนน่ะ ไม่มีอะไรหรอก เนอะ....พี่จวิ้นน"

     "อื้มมม"

     เหวินจวิ้นตอบรับแล้วหลับตาลงบ้าง ทั้งสองนั่งเงียบๆไม่มีใครพูดคุยอะไรกันต่อ จนกระทั่งแต่งหน้าทำผมเสร็จทั้งสองก็เดินเข้าฉากไปพร้อมกัน

     "วันนี้พี่อยากให้เราใกล้ๆกันหน่อยนะ คอนเซ็ปเรามันจะเป็นแบบไม่ได้ออกนอกหน้าว่าจะถ่ายเราสองคนให้ดูเป็นคู่กัน แต่แบบมองดูแล้วรู้สึกแบบ เฮ้ย!คู่นี่แม่งน่ารักว่ะ อะไรอย่างงี้พอไหวมะ"

     "ครับ"

     แล้วทั้งสองก็เดินเข้าฉากไปด้วยกัน การถ่ายทำเป็นไปอย่างราบรื่น รอยยิ้มที่ประทับบนใบหน้าของพวกเขาพวกกับคาแรคเตอร์ที่สามารถบรรยายอาการออกมาได้ทางสายตายิ่งทำให้การถ่ายเป็นไปได้ดีและใกล้จบได้อย่างรวดเร็ว

     ทุกครั้งที่เข้าถ่ายคู่กับหมิงฮ่าวเหวินจวิ้นก็จะรู้สึกเขินกับรอยยิ้มของรุ่นน้องคนนี้ทุกครั้ง จนในบางครั้งก็รู้สึกเหมือนบรีฟตนเองให้เข้าคาแรคเตอร์หนักเกินไปจนรู้สึกใจเต้นกับน้องหมิงฮ่าวเลยด้วยซ้ำ

     "เอาล่ะทำดีละ งั้นขออีกสองรูปสุดท้าย ผมขอแบบนั่งนะ น้องจวิ้นซบไหล่น้องหมิงแล้วก็น้องหมิงมองแบบอ่อนโยนหน่อย แล้วก็อีกรูปหนึ่งเอาเป็นน้องจวิ้นหลับตาหันไปทางหมิงนะ แล้วน้องหมิงก็จับปลายคางน้องจวิ้นแบบมองหน้าแบบ....น่าหลงไหลละกัน"

     "ได้ครับ"

     ว่าจบก็เอนหัวลงซบไหล่คนน้องตามที่ช่างกล้องบรีฟเอาไว้ ทำหน้าปกติที่สุดและยิ้มพริ้มออกมาน้อยๆให้ดูมีความเรียลมากยิ่งขึ้นในขณะที่หมิงฮ่าวก็มองลงมาที่เขาอย่างอ่อนโยนเช่นเดียวกัน

     "เก่อรู้ไหมว่าเก่อกำลังเล่นอยู่กับอะไร?"

     "รู้สิ"

     หมิงฮ่าวพูดขึ้นมาเป็นภาษาจีนอีกครั้ง เหวินจวิ้นไม่รู้ว่าสิ่งที่หมิงฮ่าวพูดจะคือเรื่องเดียวกับที่ตนคิดหรือไม่ แต่ถ้าหากเรื่องเดียวกันก็ไม่ใช่ว่าเหวินจวิ้นไม่รู้ว่าตนกำลังทำอะไรอยู่และเมื่อวานตนได้ตอบรับคำไปว่าอย่างไร....นั่นเป็นสิ่งที่เขาเลือกแล้ว 

      "ผมว่าเก่อมีบางอย่างที่ยังไม่รู้นะ"

       ในขณะที่ค่อยๆเปลี่ยนท่าเพื่อถ่ายรูปที่สอง หมิงฮ่าวก็พูดขึ้นพลางยกมือขึ้นจัดผมของคนพี่ให้เข้าทรงเช่นเดิมพร้อมรอยยิ้มที่ยิ่งมองยิ่งดู....น่ากลัวขึ้นมาอย่างน่าประหลาดใจ

      "น้องหมิงรู้อะไร?"

      "เก่อกำลังจะตาย เขากำลังเอาชีวิต เอาอายุขัยของเก่อ ไปต่ออายุขัยของตัวเอง"

      "งั้นหมิงฟังเก่อนะ ถ้าเขากำลังจะตายจริงๆ แล้วเขาจะอยู่ได้ด้วยการโขมยอายุขัยของเก่อ เก่อก็จะยินยอมตายด้วยตัวของเก่อเอง"

      ใช่...นั้นเป็นสิ่งที่เขาเลือกแล้ว เลือกที่จะมอบทุกอย่างให้เพียงเพราะว่าชายคนนั้น ก็ต่ออายุขัยเขามานานแล้วเช่นกัน แถมยัง....ขโมยหัวใจของเขาไปไม่ยอมให้คืนอีก

     "เสียใจด้วยหมิงฮ่าว การกล่อมของเจ้ามันไม่ได้ช่วยอะไร เหวินจวิ้นเขาเป็นของข้า" 

 By. Sweet Flower
#ดอกไม้หวาน
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันนะคะ><
ปีศาจยังไงก็คือปีศาจนะคะ :)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #96 xxxingyuezhang' (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 09:36
    โหยยยย พีคเลยค่าเรื่องมันกลับกันเลย ตื่นเต้นเลยว่ามาแนวนี้ถึงว่ามันต้องมีอะไร
    #96
    1
    • #96-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 32)
      10 มกราคม 2562 / 11:43
      ต้องมีอะไรแหละ งงอ่ะดิ๊555
      #96-1
  2. #76 PanKunMuMiEiEi (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 20:15

    อ้าวเห้ยยย มันยังไงนะ น้องหมิงรู้อะไรรร

    #76
    1
    • #76-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 32)
      8 ธันวาคม 2561 / 20:21
      นั่นสิน้าาาาาา

      ปล.เจอกันอีกทีอาทิตย์หน้านะคะ ไรท์ป่วยเข้าโรงพยาบาลค่ะ
      #76-1
  3. #75 NK_JUNE​ (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 14:56
    อร้ายยยยย​

    วอนอู​ขึ้หวงเวอร์​ หมิงฮ่าวววจะทำไรรรร​
    ป.ล.​ ไรต์​ใจดี​จัง​งงง​
    #75
    1
    • #75-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 32)
      8 ธันวาคม 2561 / 15:09
      หมิงฮ่าวจะทำอะไรไม่รู้รู้แค่ตอนน้าเตรียมใจกันไว้เลยนะคะ อิอิ
      #75-1
  4. #74 yammy28 (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2561 / 14:47
    ลุ้นกันต่อยาวๆๆ
    #74
    3
    • #74-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 32)
      8 ธันวาคม 2561 / 14:50
      พน.เราก็อัพนะคะ ระวังลุ้นแล้วตกใจกับผลที่ออกมาน้าาาาา

      ปล.อาทิตย์ต่อๆไปจะกลับมาอาทิตย์ละตอนเหมือนเดิมจนกว่าจะว่างแบบนี้อีกนะคะ ขออภัยด้วย
      #74-1
    • #74-3 Sweet Flower(จากตอนที่ 32)
      8 ธันวาคม 2561 / 14:51
      ขอบคุณมากๆนะคะ ><
      #74-3
  5. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(