All Jun Seventeen (Yaoi)

ตอนที่ 3 : [Mingyu x Jun] - Gummy Bear (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 652
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    6 เม.ย. 62

นิยายเรื่องนี้ไม่ได้มีเจตนาทำให้ศิลปินเสียหาย
มีเนื้อหาที่อาจจะติดเรท และเป็นแนว ชาย x ชาย
โปรดทำความเข้าใจก่อนเข้ามาอ่าน
เพื่อที่จะได้ไม่มีการกดรายงานเนื้อหาไม่เหมาะสมค่ะ

All Jun Seventeen



Gummy Bear (3)

     หลังจากที่จุนลากรุ่นน้องตัวโตไปซื้อเจลลี่แบร์แล้วทั้งสองก็รีบกลับไปที่บ้านพักของพวกเขาทันที โดยที่มีจุนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ตลอดเวลา

     “พี่จุนยิ้มอะไรครับ ข้างนอกมีอะไรเหรอ?”

     มินกยูถามคนพี่ที่เอาเเต่มองออกไปนอกหน้าต่างรถทั้งยังยิ้มกว้างเสียอย่างกับคนบ้า จุนส่ายหัวเบาๆก่อนที่จะหันกลับมาหามินกยู

     “พี่กำลังคิดถึงเมมเบอร์ต่างหากล่ะ วันนี้พี่เป็นคนทำอาหารให้เมมเบอร์เชียวนะ ^^”

     จุนยิ้มกว้างเสียจนตาแทบปิด แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น....ประเด็นคือใบหน้าแสนน่าหลงไหลนั่นกำลังหันมาให้มินกยูเชยชมเสียเต็มตาต่างหากล่ะ ไม่พอ...ความคิดแบบเด็กๆที่ถูกเอ่ยออกมาจากปากของอีกคนยิ่งทำให้คนพี่ของเขาน่าเอ็นดูมากกว่าเดิม

     “ครับๆ ยินดีด้วยนะ กับการทำอาหารให้เมมเบอร์ครั้งแรก”

     มินกยูอมยิ้มน้อยๆและกลั้นขำอย่างเต็มที่  มือหนาเอื้อมไปยีผมนุ่มนั่นเบาๆด้วยความเอ็นดู โดยที่ไม่ได้นึกเลยว่าอีกคนนั้นอายุมากกว่าตน

     “มินกยูอ่า~ไม่ต้องมาล้อเลียนพี่เลย ก็นายทำบ่อยแล้วก็ไม่ตื่นเต้นน่ะสิ”

     “แต่พี่ก็เคยทำไม่ใช่เหรอครับ เมมเบอร์ก็บอกอร่อยหนิ?”

     “ไม่ได้ทำแบบจริงๆจังๆแบบนี้สะหน่อย”

     ปากรูปหัวใจเปลี่ยนเป็นยู่ด้วยอารมณ์ไม่ดีเล็กน้อย แต่เพียงครู่เดียวก็กลายเป็นอ้าปากหาวหวอดๆ

     “ง่วงเหรอครับ? พี่นอนก่อนก็ได้นะครับ เดี๋ยวถึงแล้วผมปลุก”

      มินกยูบอกคนพี่ ไม่พอยังตบหน้าขาตัวเองเป็นการเชิญชวนให้อีกคนแอนตัวลงนอน จุนมองหน้าอีกคนแล้วชั่งใจเล็กน้อยแต่ก็ยอมนอนด้วยความง่วง

      “พี่โฮชิซ้อมหนักเหรอครับ ทำไมพี่ถึงได้ดูเหนื่อยๆ”

      เมื่อเอ่ยปากถามออกไป หัวของคนตัวเล็ก(?)ที่อยู่บนตักก็สั่นเล็กน้อยเหมือนกับพยักหน้าเพื่อตอบคำถามของอีกคน

     พรึบ!

     เสื้อคลุมของมินกยูถูกถอดออกก่อนที่จะคลุมร่างที่นอนอยู่บนตักเอาไว้ ในขณะที่อีกมือก็ค่อยๆประคองศีรษะของอีกคนขึ้นและเอากระเป๋าใบที่นำติดตัวมารองคอของอีกคนเอาไว้

     "เดี๋ยวถึงแล้วผมจะปลุกนะครับ"

     พูดพลางลูบผมนุ่มเบาๆ ก่อนที่จะส่งยิ้มให้กับลุงคนขับรถที่มองมาผ่านทางกระจกหลังแบบอมยิ้ม
     
     "แฟนน่ารักดีนะพ่อหนุ่ม"

     ลุงคนขับรถคงจะไม่รู้จักพวกเขาถึงได้แซวออกมาแบบนั้น มินกยูยิ้มให้ไม่รู้ว่าจะตอบยังไงได้แต่ส่งยิ้มไปให้เท่านั้น  ถึงแม้ว่ามันจะไม่เป็นความจริง แต่ว่าได้ฟังแบบนั้นแล้วเขากลับรู้สึกดีใจขึ้นมาเสียอย่างงั้น

     ผ่านไปสักครู่หนึ่ง

     "พี่จุนๆ ตื่นได้แล้วนะครับ ถึงแล้วๆ"

     พูดพร้อมเขย่าตัวของอีกคนไปมาเบาๆเพื่อปลุกให้คนขี้เซาตื่นขึ้นมาจากนิทราแสนสงบ  ความจริงก็ไม่อยากที่จะกวนอีกคนเท่าไหร่ แต่ว่ามันคงไม่ดีหากปล่อยให้คุณลุงเขารอนานกว่านี้

     "อื้อออ~~"

     เสียงหวานครางฮือในลำคอด้วยความไม่พอใจ มือบางปัดมือของมินกยูออกและพยายามจะนอนต่อไม่สนใจฟังสิ่งรอบข้างเลยแม้แต่น้อย

     "ถ้าพี่ไม่ตื่นผมจะเอาเยลลี่หมีพี่ไปให้เด็กๆให้หมด แล้วก็จะทิ้งพี่ไว้ในรถนี่แหละ"

     จนมินกยูขู่จุนถึงได้ลืมตาขึ้นมา แววตามองมินกยูอย่างเอาเรื่องและยังพึมพำว่าเด็กหนุ่มอีกต่างหาก

     "นี่เงินครับลุง"

     มินกยูยื่นเงินไปให้ลุงคนขับรถ ก่อนที่จะเดินไปที่ด้านหลังรถและหยิบของที่ซื้อมาเยอะเสียจนเต็มสองมือ

     "พี่ช่วยถือไหม?"

     จุนถามเมื่อเห็นว่ารุ่นน้องของตนถือของเสียเต็มมือไปหมด  หากไม่ช่วยและเดินเข้าไปคงได้โดนเมมเบอร์ที่เหลือแซวและต่อว่าเป็นแน่ แต่ถึงจะคิดไว้อย่างงั้นแล้วมินกยูกลับปฎิเสธที่จะให้เขาถือ

     "พี่จุนเข้าไปเตรียมครัวเถอะครับ นี่ก็จะบ่ายแล้ว พี่ๆน้องๆคงซ้อมกันเหนื่อยจนบ่นหิวเป็นรอบที่สิบได้แล้วมั้ง"

     พอมินกยูบอกแบบนั้นจุนก็พยักหน้ารับแล้วรีบเดินนำไปที่ครัวก่อน ในขณะที่คนที่ถือของมานั้นก็จัดการของมากมายแจกจ่ายให้สมาชิกที่ฝากซื้อของแต่ละอย่าง จัดการยัดของสดเอาไว้ในตู้เย็น เอาเยลลี่หมีในถุงใหญ่แจกจ่ายแก่เมมเบอร์  และไม่ลืมหยิบเยลลี่หมีถุงหนึ่งติดมือไปด้วย
  
     "เดี๋ยวผมไปทำอาหารกับพี่จุนเองครับ พี่ๆก็ช่วยเตรียมโต๊ะอาหารแล้วก็จัดของที่เหลือหน่อยนะครับ"

     สมาชิกพยักหน้าด้วยความยินดี  ต่างคนต่างแยกย้ายไปทำหน้าที่ของตนเอง เช่นเดียวกับมินกยูที่เข้ามาในห้องครัวพร้อมปิดประตูลงล็อคพอดี....ที่ล็อคห้องครัวไม่ใช่อะไร  กลัวมีคนมาป่วนเวลาที่จริงจังของเขาต่างหากล่ะ

     "พี่จุนทำอะไรน่ะครับ?"

     คนตัวสูงอดที่จะถามไม่ได้เมื่อเห็นคนที่ตัวเล็กกว่าตนกำลังทำท่าเหมือนจะทะเลาะกับผ้ากันเปื้อนอยู่

     "ก็พี่ไม่เคยใส่ผ้ากันเปื้อนแบบนี้อ่ะ พันตัวพี่ไปหมดแล้วดูดิ๊!"

     พูดพร้อมสีหน้าโกรธๆ นี่มินกยูกำลังดูรุ่นพี่ที่แก่กว่าตนเองทะเลาะกับผ้ากันเปื้อนเนี่ยนะ โอมายก้อด!!

      "ผมใส่ให้นะครับ"

     มินกยูวางถุงเยลลี่ในมือก่อนที่จะเดินอ้อมไปข้างหลังคนตัวเล็ก จัดการเอื้อมมือไปข้างหน้าคล้ายโอบกอดอีกคนจากด้านหลัง หยิบเชือกของผ้ากันเปื้อนอ้อมมาที่ด้านหลังพร้อมมัดมันให้พอดีตัว เชือกส่วนที่อยู่ที่คอก็ค่อยๆมัดมันอย่างช้าๆ

     .....ตัวพี่จุนเหมือนกลิ่นเยลลี่หมีเลย แถมตัวยังนุ่มอีก.....

     "ขอบคุณนะมินกยู"

      จุนกอดอีกคนแบบผิวเผินก่อนที่จะหันไปสนใจบรรดาของสดมากมายที่เอาไว้ทำอาหารในมื้อนี้

     "เราจะทำอาหารอะไรกันเหรอ?"

     คำถามของคนพี่เรียกสติของคนน้องกลับมา มินกยูสะดุ้งตัวคล้ายตกใจก่อนที่จะหันมาสนใจวัตถุดิบด้านหน้าตน

      "อ่อเราจะทำ......"

     เมื่อมินกยูพูดเหล่าบรรดาชื่อเมนูจบ จุนก็ตาวาวคล้ายเด็กๆ ตื่นเต้นและกระตือรือร้นเสียอย่างนั้น

     ทั้งสองคนช่วยกันอาหารต่างๆให้กับเมมเบอร์ ทำไปแกล้งกันไปสนุกสนานตามสไตล์ของมุนจุนเด็กน้อย แม้ว่าจะโดนมินกยูติเตือนแค่ไหนก็ไม่เห็นว่าจะสามารถหยุดอาการขี้เล่นของอีกคนได้แม้แต่น้อย

     "โอ๊ย!"

     เสียงเล็กดังแว่วเข้ามาในหูของอีกคน มินกยูหันขวับกลับไปหาคนพี่ในทันที แล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นเลือดสีแดงสดไหลยาวจากปลายนิ้วลงไปตามข้อมือ
  
     "พี่จุน! เจ็บไหมครับ?!"

     มินกยูรีบคว้ามือของอีกคนมาดู เอาทิชชู่มาซับเลือดออกพรางลากไปที่ล้างจาน ค่อยๆเอาน้ำสะอาดล้างออกอย่างเบามือ

     "ไม่เจ็บหรอกไม่เจ็บเลย แฮะๆ"

     จุนยิ้มและหัวเราะแบบแห้งๆ มินกยูมองหน้าพร้อมถอนหายใจออกมาเบาๆ 

     "ผมเตือนไม่เคยฟัง"

     พูดติก่อนจะเดินไปหยิบพลาสเตอร์มาแล้วแปะนิ้วให้อีกคน

     "อาหารจะเสร็จแล้ว พี่ไปกินเยลลี่รอก็ได้นะครับ"

      พูดพร้อมชี้ไปทางโต๊ะที่มีถุงเยลลี่หมีวางเอาไว้ จุนยิ้มน้อยๆและพยักหน้าเบาๆพร้อมเดินไปนั่งกินเยลลี่อย่างเชื่อฟังปล่อยให้มินกยูทำอาหารที่เหลืออีกเพียงนิดโดยลำพัง

     "......"

      เกิดความเงียบขนาดใหญ่ภายในห้อง ไม่ว่าจุนจะถามอะไรมินกยูก็จะตอบแค่ประโยคที่ถามเท่านั้น ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่จุนไม่ชอบเลย

     "มินกยูกินเยลลี่กัน"

     สุดท้ายก็กลายเป็นคนหาเรื่องคุยอีกตามเคย แต่ก็ยังไร้วี่แววความสนใจจากน้องตัวสูงของเขา

     "นี่ๆ กินด้วยกันสิ"

      จุนเดินไปข้างอีกคน ยื่นเยลลี่ในมือไปให้ตรงหน้า มินกยูทำเพียงชายตามองมันเท่านั้นแต่ก็ไม่โต้ตอบ

     "โกรธที่พี่ไม่ยอมฟังนายเหรอ? ขอโทษ หายโกรธพี่นะครับ" 

     พูดไปกินเยลลี่ไปแต่ก็ไม่ลืมที่จะให้ความสนใจมินกยูด้วย โดยการเอามือจับไว้ที่อีกคนตลอดเวลา และยังเขย่าไปมาเหมือนต้องการคำตอบ

     "ครับ ไม่โกรธแล้ว"

     เพราะจุนเกาะแกะมากเกินไป ด้วยความรำคาญหรืออาจจะยกโทษให้จริงๆแล้วก็ตาม
มินกยูก็เอ่ยปากพูด ส่งผลให้อีกคนยิ้มร่าและหยิบเยลลี่ชิ้นสุดท้ายยื่นให้อีกคน ส่วนอีกชิ้นกำลังคาบเอาไว้ด้วยริมฝีปาก

     "กินเยลลี่กัน ชิ้นสุดท้ายพอดีเลย"

     จุนยื่นเยลลี่ให้อยู่ในสายตาอีกคนอีกครั้งหนึ่ง แต่คราวนี้มันต่างกันออกไป มินกยูไม่ได้เมินเขาและออกจะให้ความสนใจมากกว่าที่คิดไว้ด้วย

     "อ๊ะ!"
 
     เสียงหวานดังขึ้นด้วยความตกใจ เยลลี่ชิ้นที่คาบอยู่ร่วงออกจากริมฝีปากเมื่อมินกยูจับให้เขามองหันมาเผชิญหน้ากับตน หลังของจุนติดอยู่กับเคาร์เตอร์และมินกยูก็กำลังคว้ามือที่ถือเยลลี่ของเขาไว้ ในขณะที่อีกข้างก็ขังเขาไว้ในอ้อมกอด

     มินกยูหยิบเยลลี่ชื้นสุดท้ายในมือของคนพี่และเอามันมาจ่อไว้ที่ปากของอีกคน

     "คาบมันไว้ทีสิครับ"

      ด้วยความไม่เข้าใจ ความมึนและความตกใจทำให้จุนเผลอทำตามอย่างเสียไม่ได้
 มินกยูยิ้มน้อยๆก่อนที่จะโน้มหน้าลงมาใกล้ กัดเยลลี่ชิ้นน้อยเข้าปากของตน ปากหนาสัมผัสกับริมฝีปากของอีกคนเบาๆ 

     "นุ่มกว่าเยลลี่อีกนะครับ คิดไว้ไม่ผิดจริงๆ"

     พูดพร้อมยิ้มน้อยๆ มันยิ่งทำให้อีกคนหน้าแดงมากขึ้นเรื่อยๆ จุนตกใจจนทำอะไรไม่ถูกแล้ว

     "ผมชักจะเริ่มชอบการกินเยลลี่หมีขึ้นมาแล้วสิ รับผิดชอบผมด้วยล่ะ"

     คำพูดคลุมเคลือถูกปล่อยออกมา ก่อนที่ริมฝีปากของทั้งสองคนจะแนบชิดกันอีกครั้ง

     .....พี่คือเยลลี่หมีตัวใหญ่ของผม.....

    มินกยูคิดพร้อมมือที่จับตัวของอีกคนแน่น ทั้งที่ริมฝีปากยังประกบกันแต่หากมีคนแอบดูคุณอาจจะได้เห็นรอยยิ้มถูกใจจากเด็กตัวสูง....มินกยู



By. Sweet Flower
#ดอกไม้หวาน
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันนะคะ><
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #345 shernshu (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 05:55
    กรี้ดดดดดดด
    #345
    1
    • #345-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 3)
      8 ธันวาคม 2562 / 22:53
      ตัยแล้วววววว
      #345-1
  2. #337 pongnniel (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2562 / 09:30
    วี้ดดดดๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #337
    1
    • #337-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 3)
      24 พฤศจิกายน 2562 / 09:38
      ใจเย็นนะคะคุณณณณณ
      #337-1
  3. #2 Inthewinter (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กันยายน 2561 / 06:44
    โหห มินกยูนายทำอะไรลูกเราาาา อย่าทำอย่างนี้ เราเขินนน
    #2
    1
    • #2-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 3)
      2 กันยายน 2561 / 11:36
      ตอนหน้าเตรียมหมอนรอได้เลยค่ะ ตัวแตกแน่ อิอิ><
      #2-1