All Jun Seventeen (Yaoi)

ตอนที่ 24 : [Wonhui/Gyujun/Haojun] - Fall in love (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 220
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    28 ม.ค. 62

มีเนื้อหาที่อาจจะติดเรท และเป็นแนว ชาย x ชาย
โปรดทำความเข้าใจก่อนเข้ามาอ่าน
เพื่อที่จะได้ไม่มีการกดรายงานเนื้อหาไม่เหมาะสมค่ะ

All Jun Seventeen



Fall in love (4)

        วันนี้จุนไม่มีเรียนทั้งคาบเช้าและบ่าย ส่วนวันนี้ก็เป็นวันหยุดของหมิงฮ่าว น้องชายตัวดีของเขาช่างโชคดีจริงๆที่จะได้กลับมาง้อก่อนที่จะงอนไปมากกว่านี้

     มุนจุนเดินยิ้มเข้าไปในบ้านของตน น้องมินกยูไปทำกิจกรรมที่โรงเรียนแล้ว ถึงแม้ว่าจะคิดถึงเล็กน้อยแต่ก็ไม่มีปัญหา ยิ่งคิดถึงเรื่องเมื่อเช้าก็ยิ่งเขินจนหน้าแดงๆผหมด ส่วนเจ้าวอนอู...ไม่คิดถึงมันหรอก มาหาเขาทีไรก็ชอบฉวยโอกาสโชคดีที่วันนี้มันโดนขอคลาสทั้งบ่าย-เช้า ทำให้มุนจุนไม่ต้องโดนวอแวทั้งวัน

     หมับ!

     "กำลังคิดถึงอยู่เลย"

     "ปากหวาน"

     มุนจุนหัวเราะ ก็แค่บอกคิดถึงมันก็เป็นเรื่องปกติที่เขาบอกหมิงฮ่าวบ่อยๆ ซึ่งมันก็เป็นความจริงด้วยว่ามุนจุนฮวีคนนี้กำลังคิดถึงสวี่หมิงฮ่าวหลังจากไม่ได้เจอกันเป็นเวลาหนึ่งคืนเต็มๆ

     "เลิกกอดเก่อได้แล้วหมิง นี่คิดจะให้เก่อยืนอยู่งี้ทั้งวันเลยป่ะ?"

     หมิงฮ่าวคลายอ้อมกอด หอมแก้มคนพี่เบาๆแล้วเกลี่ยผมที่ปรกหน้าพี่ชายของตนออกให้เบาๆ  หมิงฮ่าวหลุบตามองที่ลาดไหล่เนียนก่อนที่จะเงยขึ้นมามองตา  เขายิ้มออกมาแบบฝืนๆก่อนที่จะทำเป็นไม่รู้สึกรู้สาอะไร  ดันหลังคนพี่ให้ไปนั่งที่โต๊ะกินข้าวก่อนที่จะเดินไปที่ตู้เย็น

     "ไม่ต้องแล้วฮ่าวๆ มินเขาทำมาให้เราแล้ว  มีของฮ่าวๆด้วยนะ"

    จุนบอกคนน้อง  หมิงฮ่าวพยักหน้าแต่ก็ยังไม่หันกลับมามองเขา  ถือจานข้าวมานั่งด้วยและลงมือกินอาหารฝีมือเพื่อนตัวเองโดยไม่พูดอะไรต่อ  ทั้งสองคนกินข้าวด้วยกันเงียบๆ ต่อให้หมิงฮ่าวยิ้มให้มุนจุนคนนี้อีกสักร้อยรอบ  มุนจุนก็ยังรู้อยู่ดีว่าหมิงฮ่าวกำลังน้อยใจและโกรธแบบสุดๆ โกรธจนไม่อยากพูดด้วยแม้แต่คำเดียวด้วยซ้ำ แต่เพราะหมิงฮ่าวคือเด็กน้อยที่น่ารักของมุนจุนเสมอ  ถึงได้ยังยิ้มให้  ทั้งที่ถ้าเป็นคนอื่นคงจะไม่แม้แต่มองหน้า...เพราะจวิ้นเก่อคือข้อยกเว้นของทุกสิ่ง

     "โกรธเก่อไหมฮ่าว?"

     จุนถามเมื่อหมิงฮ่าวลุกขึ้นยกจานไปเก็บแบบไม่พูดไม่จา  หมิงฮ่าวหันมายิ้มหวานจอมปลอมให้มุนจุนฮวีดังเช่นทุกครั้งแล้วส่ายหน้าเบาๆ

     "จริงเหรอ?  ทั้งเรื่องที่วอนอูจูบเก่อ กัดเก่อต่อหน้าฮ่าว ทั้งเรื่องที่เมื่อคืนเก่อนอนกับมินกยู  ฮ่าวๆไม่โกรธเก่อจริงเหรอ?"

     พูดออกไปตามความสัจจริง คนน้องหลุบตาลงต่ำเล็กๆ  ก่อนที่จะเดินมากอดคนพี่ที่ทั้งรักทั้งหวงเอาไว้

     "ทุกอย่างที่เก่อเห็นฮ่าวทำตอนที่อยู่ต่อหน้าคนอื่น ฮ่าวๆขี้อารมณ์ร้อนและพร้อมจะเข้าไปบวกกับทุกคนที่ทำให้ไม่พอใจ ทุกครั้งที่อยู่กับเก่อสองคนจะไม่มีมันเด็ดขาด เก่อเป็นข้อยกเว้นของฮ่าวเสมอ"

     หมิงฮ่าวบอกพี่ชายที่แสนรักแสนหวงของเขา  พร้อมกอดที่เริ่มกระชับแน่นขึ้นเรื่อยๆ

     "ฮ่าวโกรธพี่วอน โกรธไอ้หมา ถ้าเจอหน้ามันฮ่าวจะต่อยมันทั้งคู่  แต่ถ้าเป็นเก่อ...ฮ่าวยอมไม่ว่าเก่อจะทำอะไร  ฮ่าวจะไม่โกรธ"

     "แล้วถ้าเก่อมีอะไรกับคนอื่นต่อหน้าฮ่าว ฮ่าวก็จะไม่โกรธเก่องั้นเหรอ?"

     หมิงฮ่าวเงียบกริบด้วยความรู้สึกที่เิร่มแปรปรวน  จุนดันตัวหมิงฮ่าวที่กอดตนเองอยู่ออกให้ห่างกันเล็กน้อยก่อนที่จะมองหน้าคนน้องแล้วยิ้มให้

     "ฮ่าวมีสิทธิโกรธเก่อนะครับ  และเก่อก็จะง้อด้วยถ้าฮ่าวโกรธ  เก่อเข้าใจนะครับถ้าบางทีฮ่าวจะโกรธหรืองอน"

     หมิงฮ่าวพยักหน้าช้าๆแล้วหัวเราะเบาๆ ยิ้มแป้นแล้นเมื่อมือนุ่มยกขึ้นมายีหัวของตนเบาๆด้วยความหมั่นเขี้ยว

     "ฮ่าวโกรธเก่อไหมครับ?"

     มุนจุนถามซ้ำอีกครั้ง  แต่ในคราวนี้หมิงฮ่าวกลับยิ้มเจ้าเล่ห์ครู่หนึ่งก่อนที่จะพยักหน้าพร้อมยู่ปากอย่างงอนๆ ล้อเลียนทุดครั้งที่คนพี่ชอบทำ

     "ฮ่าวๆโกรธเก่อ โกรธมากๆเลยด้วย-----อุ๊บ!"

     หมิงฮ่าวเบิกตากว้างด้วยความตกใจ  มือขาวดันไหล่ของคนน้องจนติดโต๊ะ ริมฝีปากนุ่มสีสดสวยประกบจูบด้วยตนเอง  หมิงฮ๋าวอดไม่ได้ที่จะเคลิเคลิ้มไปกับสัมผัสนุ่มนวลที่แฝงความร้อนแรงเอาไว้ ไหนจะความลุ่มหลงในรสชาติความหวานที่มากขึ้นจนอดไม่ได้ที่คิดไปไกลจนสติเตลิดไปหมด

     สวี่หมิงฮ่าวขัยบตัวเองขึ้นไปนั่งบนโต๊ะแล้วผลักคนพี่ออก ใบหน้าขาวขึ้นสีแดงระเรื่อ  ริมฝีปากสีชมพูสวยเผยออกหอบหายใจ  ยิ่งมองยิ่งน่าหลงไหล  ลุ่มหลงจนอดมองมันไม่ได้  ขัดใจก็แต่รอยแดงสีกุหลาบบนผิวขาวเนียนของคนพี่ที่ไม่ได้เกิดจากฝีมือของตนก็เท่านั้น

     "ลบให้เก่อหน่อย"

     "????"

     หมิงฮ่าวเอียงคอย่างไม่เข้าใจ  แต่เสีงหวานกระเส่าที่เอ่ยอ้อนไหนจะท่าทางน่ารักๆนั่นอีก....มันจะกำลังทำให้หมิงฮ่าวทนไม่ไหว

     "ลบรอยของมินให้พี่หน่อย"

     หมิงฮ่าวยิ้มเมื่อคนพี่พูดออกมันมาเต็มปาก  ไม่รู้ว่าพี่ชาย(ข้างบ้าน)แสนน่ารักของตนไปคึกอะไรมาก  แตพูดแบบนี้มันก็ออกจะเกินไปหน่อย ท่าทางแบบนั้น....คงไม่รู้เลยสิว่ามันน่ารักขนาดไหน

     "ลบมันด้วยสัมผัวของฮ่าวๆนะครับเก่อ"

     มุนจุนฮวีพยักหน้า  หมิงฮ่าวกำลังจะลุกขึ้นแล้วลากเขาไปที่ห้องแต่เด็กเจ้าเล่ห์มุนจุนกลับไม่ยอม

     "เก่อจะง้อฮ่าวๆตรงนี้"

     "พูดเองนะ"

     "อื้อ~เก่อจะง้อฮ่าวเอง"
 By. Sweet Flower
#ดอกไม้หวาน
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันนะคะ><
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #163 bell woon (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 18:21
    ถ้าเป็นพี่จุนก็จะไม่เลือกเหมือนกัน!!!
    #163
    1
    • #163-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 24)
      11 มีนาคม 2562 / 19:15
      ไรท์ก็ไม่เลือกกกกก
      #163-1
  2. #49 jah_468 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 18:53

    ไรท์ขอ4pได้ไหม ไม่อยากให้เลือกเลยอะ


    #49
    1
    • #49-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 24)
      4 พฤศจิกายน 2561 / 20:34
      ลำบากใจเลยไรท์เนี่ย แต่ขอมาก็.....จัดให้ดีไหมหนอออ555
      #49-1
  3. #47 PanKunMuMiEiEi (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 12:46

    พี่จุนนนนน โอ้ยยยย เกินไปแล้วค่าาา >///////<

    #47
    1
    • #47-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 24)
      4 พฤศจิกายน 2561 / 12:51
      ใจเย็นหน้า ยังไงเขาก็ต้องเลือกแค่คนเดียวน้าา
      #47-1