All Jun Seventeen (Yaoi)

ตอนที่ 2 : [Mingyu x Jun] - Gummy Bear (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 812
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    6 เม.ย. 62


นิยายเรื่องนี้ไม่ได้มีเจตนาทำให้ศิลปินเสียหาย
มีเนื้อหาที่อาจจะติดเรท และเป็นแนว ชาย x ชาย
โปรดทำความเข้าใจก่อนเข้ามาอ่าน
เพื่อที่จะได้ไม่มีการกดรายงานเนื้อหาไม่เหมาะสมค่ะ

All Jun Seventeen



Gummy Bear (2)
     "พี่ๆเห็นพี่จุนไหมครับ"

     มินเดินมาหาสมาชิกของยูนิตตนเองบ้าง และแน่นอนว่ามันไม่ได้แตกต่างจากที่เขาคิดเท่าไหร่นัก

     "เห็นจุนบอกว่าจะไปหานาย แต่เมื่อกี้ก่อนที่จุนจะเดินออกไปเขาดูงอนนายมากเลยล่ะ"

     วอนอูบอกก่อนที่จะกลับไปสนใจเกมของตัวเองต่อ มินกยูถอนหายใจอีกครั้ง ครั้งนี้เขาผิดจริงๆนั้นแหละ

     "เกิดอะไรขึ้นกัน?"

     ซึงซอลถามเมื่อเห็นสีหน้าหนักใจของมินกยู เจ้าคนถูกถามส่ายหน้าเบาๆเหมือนไม่อยากตอบ

   "ผมกินเยลลี่ห่อสุดท้ายของพี่จุนไป พี่จุนก็เลยจะเข้ามาแกล้งผมแล้วก็จะให้ของที่ซื้อมาฝาก แต่ว่าผมเผลอตวาดใส่พี่จุน"

     เมื่อโดนคาดคั้นด้วยสายตาของซึงซอลทำให้เจ้าหมาตัวใหญ่ยอมเอ่ยปากเล่าออกมา

     "ฉันให้จุนออกไปซื้อของมาเติมให้ทุกคน น่าจะอยู่ที่ร้านที่เราไปกันประจำ"

     เมื่อเห็นสีหน้าสำนึกผิดของมินกยูซึงซอลก็บอกพร้อมตบไหล่ของรุ่นน้องตัวสูงเบาๆ

     "ขอบคุณครับ"

     เจ้าหมาตัวใหญ่ยิ้มร่า ยกมือขอบคุณเสียยกใหญ่ ก่อนที่จะรีบวิ่งออกไปด้านนอกเพื่อไปหาคนขี้งอนที่น่าจะอยู่แถวๆนี้

     ใช้เวลาเพียงไม่นานมินกยูก็มาหยุดอยู่ที่ร้านสะดวกซื้อใกล้กับบ้านพักของพวกเขา ร้านสะดวกซื้อที่สมาชิกต่างมาซื้อของบ่อยๆ

     "ผมช่วยถือนะครับพี่จุน"

     เมื่อเดินไปได้สักพักก็ได้พบกับคนที่สร้างปัญหาตั้งแต่เช้า ในขณะที่คนตัวเล็กไม่แม้แต่จะหันกลับไปมอง ทั้งยังเดินหนีอีกต่างหาก

     "พี่จุนเดี๋ยวสิครับ"

     ไม่รอให้เดินหนีหายไปแบบเมื่อเช้า มือข้างหนึ่งก็คว้าข้อมือของอีกคนเอาไว้เสียก่อน

    "....."

     ไม่มีเสียงจากอีกคน มินกยูเดินอ้อมไปข้างหน้าแต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยมือของอีกคนแม้เพียงวินาที

     "ผมขอโทษ ผมแค่หงุดหงิดกับเกมก่อนหน้า ผมเลย....."

     "ตะคอกใส่พี่ ทั้งที่พี่ไม่ได้ผิดอะไร"

     เพราะอีกคนพูดแทรกออกมาเสียก่อน คนตัวสูงเลยทำได้เพียงพยักหน้ายอมรับความผิดเท่านั้น

     "พี่ก็แค่อยากแกล้งนายเท่านั้นเอง ไม่นึกว่าจะรำคาญพี่ขนาดนี้ ฮึก..."

     น้ำตาคลอหน่วยอีกครั้งเมื่อพูดถึงเรื่องที่ผ่านมาเพียงไม่นาน มินกยูยิ้มน้อยๆให้กับท่าทีของอีกคน ที่แท้พี่จุนก็คิดว่าเขารำคาญนี่เอง

     "วันนี้ทุกคนซ้อมกันหมด พี่ไปแหย่ใครก็ไม่มีใครเล่นด้วยเลย ToT"

    รับรู้เลยว่าทำไมถึงได้วอแวกับเขาเมื่อเช้าที่ผ่านมา เรียกรอยยิ้มมาประทับบนใบหน้าพร้อมเสียงหัวเราะเบาๆกับท่าทางเด็กๆของอีกคน

     "พี่ก็เลยเบื่อแล้วไปหาเยลลี่กิน พอเห็นว่าผมเป็นคนเอาไปกินเลยหาเรื่องจะมาคุยกับผมใช่ไหมครับ?"

     เสียงทุ้มต่ำเอ่ยก่อนที่จะย่อตัวลงให้ความสูงเท่ากัน มินกยูจ้องไปที่คนที่เอาแต่ก้มหน้างุดไม่ยอมเงย

     "ผมขอโทษครับ ผมไม่เคยรำคาญพี่เลยนะ"

     มือข้างหนึ่งของมินกยูเอื้อมไปเช็ดน้ำตาที่คลอหน่วยอยู่ ก่อน่จะค่อยๆเชิญคางอีกฝ่ายให้เงยหน้าขึ้นมามองตน

     "แล้วก็ขอบคุณสำหรับของที่พี่ฝากหมิงห่าวให้นะครับ"

     พูดพร้อมแบมือให้ดูของที่เอาติดตัวมาด้วยพวกกุญแจรูปสุนัขพันธุ์ฮัสกี้สีดำแซมขาวอันเล็กๆ....สุนัขตัวน้อยที่จุนซื้อมาให้

     "ซื้อของให้รุ่นน้องแค่นี้เองเหรอครับ"

     มินกยูเอียงคอมองคนตรงหน้า จ้องมองรอคำตอบอยู่นานจนมือบางตีเข้าที่แขนของตนอย่างแรง

     "ผมเจ็บนะครับพี่จุน ตีผมทำไมเนี่ย?"

     "ก็จะเอาหน้ามาใกล้พี่ทำไมนักเล่า"

    จุนเอ่ยในลำคอก่อนที่จะเอาของที่หยิบใส่ตะกร้าทั้งหลายยัดใส่มือมินกยูทั้งหมด เรียกสายตาสงสัยจากอีกฝ่ายได้เป็นอย่างดี

     "อะไรของพี่อ่ะ"

     ชายตัวสูงกว่ามองอย่างไม่เข้าใจ แต่ก็ยอมรับมันมาถือไว้ในมือ ในขณะที่จุนก็ยีหัวอีกฝ่ายเบาๆ

     "บอกจะช่วยถือไม่ใช่เหรอ ถือให้พี่ทีนะ"

     รอยยิ้มที่ประทับบนใบหน้าสว่างสดใสเสียจนมินกยูไม่รู้จะทำยังไงให้เลิกมองดี  พี่ของเขาคนนี้ไม่ว่าดูยังไงก็น่ารักเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน

     "หายงอนผมแล้วเหรอครับ?"

    มินกยูเอ่ยถามเมื่อเห็นรอยยิ้มนั่น แน่นอนว่าเมื่อโดนถามแบบนั้นรอยยิ้มก็หายไปทันที จุนเงียบก่อนที่จะกอดอกแล้วทำแก้มพองลมอีกครั้ง

     "ยังไม่หายสะหน่อย เชอะ!"

     ก่อนที่จะเดินออกไปห่างๆไปทำท่าสะบัดผมใส่ สงสัยคงจะลืมว่าตัวเองงอนอยู่ละมั้ง เหมือนเด็กเลยจริงๆสิน่า

     "พี่จุนอยากลองทำอาหารไหมครับ?"

     เมื่อเป็นแบบนี้ก็ต้องเปลี่ยนเรี่อง และมันก็ได้ผล จุนหันขวับกลับมาหามินกยูในทันที แววตาเป็นประกายเหมือนเด็กที่จะได้ลองทำอะไรใหม่ๆ แต่ก็เพียงครู่เดียวแววตานั่นก็หมองลง
    
     "แต่พี่ทำไม่เป็นอ่ะ"

      จุนยู่ปากอย่างขัดใจ โอนเอนตัวไปมาเหมือนใช้ความคิด ถอนหายใจเสียอีกหลายต่อหลายรอบ

     "เดี๋ยวผมสอน แต่พี่ต้องหายงอนผมก่อนนะ"

     จุนหันกลับมาสนใจมินกยูอีกครั้ง และในคราวนี้ก็มาพร้อมกับร่างทั้งร่างที่โถมเข้าใส่ตัว มือทั้งสองข้างโอบกอดเด็กหนุ่มเอาไว้

     "อื้ม! ยกโทษให้ก็ได้"

     .....พี่จุนตัวนิ่มดีจัง....
 
      เผลอคิดไปยามที่ร่างของรุ่นพี่ตรงหน้ามาโอบกอดตัวของเขา เผลอรับสัมผัสและเผลอคิดไปมากกว่านั้น

    ....อยากจะกอดให้นานกว่านี้แฮะ....

     "งั้นก่อนกลับเราไปซื้อเยลลี่หมีกินกันก่อนดีกว่าเนอะ"

     เด็กน้อยมุนจุนเงยหน้าขึ้นมองอีกคนทั้งที่ยังกอดอีกฝ่ายอยู่ นี่พี่จุนคิดจะทำให้เขาหลงไปไหนเนี่ย

By. Sweet Flower
#ดอกไม้หวาน
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันนะคะ><
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #344 shernshu (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 05:50
    จุนนี่​ เด็ก​น้อย~
    #344
    1
    • #344-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 2)
      8 ธันวาคม 2562 / 22:53
      ตะเร้กกกกก
      #344-1
  2. #29 You can (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2561 / 21:51
    มีเด็กหลงพี่คนหนึ่ง อร๊ายย
    #29
    1
    • #29-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 2)
      14 ตุลาคม 2561 / 08:22
      น่าจะมีตามมาอีกหลายคนละมั้งงงง
      #29-1
  3. #1 Inthewinter (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 21:22
    น่ารักกกก
    #1
    3
    • #1-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 2)
      28 สิงหาคม 2561 / 21:24
      มาเข้าลัทธิ Alljun กันเถอะค่ะ อิอิ><
      #1-1
    • #1-3 Sweet Flower(จากตอนที่ 2)
      28 สิงหาคม 2561 / 21:33
      ยินดีต้อนรับอย่างอบอุ่นค่ะ เราจะลากคนเข้าลัทธิไปด้วยกันน้า^^
      #1-3