All Jun Seventeen (Yaoi)

ตอนที่ 13 : [Minghao x Jun] - Buy/Sell (7)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 540
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    6 เม.ย. 62

มีเนื้อหาที่อาจจะติดเรท และเป็นแนว ชาย x ชาย
โปรดทำความเข้าใจก่อนเข้ามาอ่าน
เพื่อที่จะได้ไม่มีการกดรายงานเนื้อหาไม่เหมาะสมค่ะ

All Jun Seventeen



Buy/Sell (7)

     ผับxxx

     ชายหนุ่มผมสีดำสนิท เซ็ทผมขึ้นเพื่อเผยใบหน้าของตัวเองให้ชัดๆ แต่งตัวด้วยชุดสีดำสนิทเหมือนกับแววเนตรเหมือนทุกครั้งที่มาที่นี่ แตกต่างตรงที่วันนี้เขาใส่แว่นทรงกลมมาด้วย...เขาคือมยองโฮ     

     "คุณหมิงห่าว วันนี้จะนัดคนเดิมไหมครับ?"

     ทันทีที่เดินเข้ามาในร้าน การต้อนรับและทุกๆอย่างๆที่เคยได้รับมาตลอดก็กลับมาหาเขาเหมือนเดิม แต่ในครั้งนี้หมิงห่าวกับยกมือขึ้นปรามและบอกปัดไป

     "ไม่ล่ะ วันนี้ฉันมาหาคน"

     ยังไม่ทันได้เดินหนีหรือพูดอะไรต่อ พนักงานต้อนรับที่มาต้อนรับเขาเป็นปกติก็ทำหน้าเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้แล้วรีบพูดดักทางเอาไว้ก่อน

     "คนที่ว่าเนี่ย ภรรยาคุณหรือเปล่าครับ?"

     มันดึงความสนใจของหมิงฮ่าวไปเสียหมด หมิงฮ่าวหันขวับกลับไปหา ซึ่งแน่นอนว่ามันยิ่งทำให้พนักงานต้อนรับคนนั้นยิ้มร่าเหมือนเดาทางของหมิงฮ่าวถูก

     "ควอนโฮชิ นายยิ้มแบบนี้...รู้อะไร?"

     ควอนโฮชิไม่ตอบแต่ผายมือไปด้านหน้าเพียงครู่ก่อนที่จะเดินนำออกไป เป็นเชิงบอกเขาว่าให้เดินตามมา  แน่นอนว่าหมิงห่าวก็ไม่ยอมให้ละสายตา เขาเดินตามควอนโฮชิไปจนถึงมุมเดินที่เขาเคยนั่ง ควอนโฮชิผายมืออีกครั้งเผื่อให้เขานั่งก่อนก่อนที่จะนั่งลงตาม

     "คุณมุนมาที่นี่หลายวันแล้วครับ ทุกครั้งที่มาถ้าไม่เอาแต่ดื่มจนเมาแอ้ ก็เอาแต่จะอยู่กลางฟลอแล้วก็....."

     "แล้วก็อะไร"

     เมื่อโฮชิเล่าแล้วหยุดชะงักมันเลยทำให้หมิงห่าวไม่พอใจจนเผลอถามออกไป โฮชิยิ้มน้อยๆก่อนที่จะหันไปที่ฟลอที่มีคนกำลังขยับตัวไปตามเสียงดนตรีอย่างสนุกสนาน เรียกให้หมิงห่าวหันไปตามด้วยความสงสัย

     "พี่...."

     หมิงฮ่าวทำได้เพียงพูดเมื่อเห็นภาพตรงหน้า มุนจุนฮวีคนนั้นไม่ได้เอาหน้าม้าลงเหมือนอย่างเคยแต่กลับเซทผมขึ้นโชว์ใบหน้างดงาม รอยยิ้มที่ประทับบนใบหน้าเป็นรอยยิ้มยั่วยวนเจ้าเล่ห์ทั้งยังเสื้อที่ใส่ยังเป็นเสื้อตาข่ายเล็กที่ทำให้เห็นรูปร่างสมส่วนน่าหลงไหลนั่น...รูปร่างที่เขาหวงเสียยิ่งกว่าอะไร ไม่พอยังส่งรอยยิ้มหวานให้กับพวกผู้ชายบางคนที่มองพี่เขาอย่างไม่ละสายตา

     "....."

     หมิงฮ่าวยิ่งพูดอะไรไม่ออก เมื่อชายคนหนึ่งกำลังพยายามจะก้มลงมาจูบคนพี่ แถมพี่จุนยังไม่ขัดขืนอะไรสะอีก มีก็แต่แววตารังเกียจที่ยังมองเห็นผ่านแววเนตรนั่น

     "ไม่ไปห้ามจะดีเหรอครับคุณสวี่ หลายวันที่ผ่านมาผู้ชายคนนี้ก็ทำท่าเหมือนจะเข้ามาจับคุณมุนตลอด นี่ยังโชคดีที่วันที่ผ่านมานี้มีคุณคิมเขามาเฝ้าให้ แต่....."

     ไม่ต้องรอให้ควอนโฮชิเตือนเป็นรอบที่สอง สวี่หมิงฮ่าวก็รีบเดินเข้าไปคว้าตัวอีกคนที่อยู่กลางฟลอ คนพี่ตาโตด้วยความตกใจแต่ยังไม่ทันได้ถามอะไรริมฝีปากหยักได้รูปของคนน้องก็ประกบติดกับริมฝีปากนุ่มของคนพี่ เรียกความสนใจจากคนรอบกายแม้กระทั่งชายที่หน้าด้านคนนั้น

     "อื้อออ~"

     จุนครางในลำคอเมื่ออากาศเริ่มถูกช่วงชิงไปนานจนเกินไป หมิงห่าวผละออกก่อนที่จะคว้าอีกคนไปไว้ด้านหลัง ไม่ยอมพูดยอมจาแล้วจ้องหน้าชายตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ

     "เผื่อไม่รู้นะ แต่นี่เมียกู!"

     ไม่พูดเปล่าหมิงห่าวยังถลึงตาใส่อีกฝ่ายด้วยความโมโหอย่างถึงที่สุด

     "กูไม่สน! แต่ไอ้คนที่มึงเรียกว่าเมียเนี่ยตกลงกับกูแล้ว ว่าภายใน 5 วันกับเงิน 5 แสนที่กูจ่ายไปกูจะกอบโกยอะไรจากเมียมึงไปก็ได้ ถ้ากูรู้ว่ามึงจะมาตามกูคงจะพาขึ้นห้องไปก่อนแล้ว"

     มันพูดแล้วยิ้มเยาะน้อยๆ มันเรียกให้สายตาทั่วร้านมองมาที่พี่จุนอย่างเหยียดหยาม สมเพชและรังเกียจ จนหมิงห่าวรู้สึกได้ถึงมือสั่นๆที่เอื้อมมาจับชายเสื้อของเขาเสียแน่น

     "กูก็พึ่งรู้นะ ว่าคนแบบมึงนิยมคัดคนเป็นเมียจากความสำส่อน!"

     ทันทีที่พูดจบหมัดหนักๆก็ถูกประทับบนใบหน้าของชายคนนั้น หมิงห่าวกดโทรศัพท์เพียงครู่แล้วพูดคำสั้นๆเพียงคำสองคำก่อนที่จะตะโกนเสียงดังทั่วร้าน
     
     "ไม่ว่าใครก็ไม่มีสิทธิมาลามปามเมียกู จำใส่หัวเอาไว้!!"

     เนตรคมถลึงใส่ทุกคนด้วยความไม่พอใจแถมยังโกรธจัด จนคนมากมายที่เคยหันมาต้องหันกลับไป

     "ส่วนมึง...."

     ยังไม่ทันพูดจบก็มีคนประมาณสามคนเข้ามาในร้านและเดินเข้ามาในร้าน สองคนจับชายคนนั้นกดไว้กับพ้น ส่วนอีกคนเอาประเป๋าใบหนึ่งมาวางไม้ตรงหน้ากอ่นที่กระเป๋าใบหน้าจดดีดตัวเองออกจนปรากฏบางอย่างข้างใน

     "เงิน!"

     ชายคนนั้นตาโตด้วยความตกใจ รีบดิ้นจนหลุดออกจากคนสองคนที่จับตัวเอาไว้ เช่นเดียวกับที่ทั้งสองคนก็ปล่อยออกไปก่อนที่จะเดินมาเอาเสื้อคลุมมาคลุมตัวให้กับมุนจุนฮวี

     " 2 เท่า สำหรับคนโลภอย่างมึง และ...."

     หมิงฮ่าวเงียบไปพักหนึ่ง เพียงไม่นานก็ได้ยินเสียงกรี๊ดยินดีและเกิดความโกลาหลเล็กๆเมื่อ....แบงค์สีเทาๆกำลังร่วงโรยลงมาจากด้านบนฟ้า

     "ค่าปิดปากพวกแกทุกคน ลืมเรื่องวันนี้ซะ อย่าให้คนของฉันหรือฉันได้ยินถึงเรื่องวันนี้เด็ดขาด"

     หมิงฮ่าวประกาศกร้าวก่อนที่จะยิ้มออกมาเบาๆ หันกลับไปหามุนจุนฮวีที่ยนอยู่ด้านหลัง เห็นนำตาน้อยๆที่คลออยู่บนเนตรหวาน

     "เราคงต้องคุยกันนะครับพี่จุน ผมจะยังไม่ถามอะไร แต่ตอนนี้ผมยากให้พี่ไว้ใจผม เดินไปกับผมแล้วไปพักผ่อนในรถก่อน ถึงบ้านแล้วค่อยคุยกัน...ได้ไหมครับ?"

     พูดพร้อมมือที่ยกขึ้นเกลี่ยนำตาใสๆที่คลอเบ้าเพื่อสร้งความเชื่อใจ จนสุดท้ายมุนจุนก็ยิ้มออกมาน้อยแล้วพยักหน้าตอบ

By. Sweet Flower
#ดอกไม้หวาน
อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันนะคะ><
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #19 Phiyada_exol (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 23:02

    แกว่าลูกฉันส่ำส่อนหรอ ห๊าา!

    #19
    1
    • #19-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 13)
      1 ตุลาคม 2561 / 07:36
      ต้องให้หมิงจัดการมันค่ะ โกรธธธธ
      #19-1
  2. #18 Inthewinter (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 กันยายน 2561 / 20:49
    น้องงงงงงงทำดีแล้วลูกก//แต่เหม็นกลิ่นคนรวยสุด5555
    #18
    1
    • #18-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 13)
      30 กันยายน 2561 / 21:14
      คนมันรวยอ่ะค่ะ ทุกอย่างแก้ปัญหาด้วยเงิน555
      #18-1