All Jun Seventeen (Yaoi)

ตอนที่ 101 : [Dino x Jun] - Good Night (SF)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    10 พ.ย. 62

มีเนื้อหาที่อาจจะติดเรท และเป็นแนวชาย x ชาย

โปรดทำความเข้าใจก่อนเข้ามาอ่าน

เพื่อที่จะได้ไม่มีการกดรายงานเนื้อหาไม่เหมาะสมค่ะ

All Jun Seventeen

Good Night (SF)

อากาศเย็นยามตะวันละจากฟากฟ้าผ่านเนื้อผ้าหนามากระทบผิวกายขาว ร่างขาวกลมกลืนกับเนื้อผ้าขดตัวเข้าหากันจนแทบจะเป็นแมวก้อนกลมเอาเสียให้ได้ ผิวเนื้อที่เลยออกมานอกผ้าหนาถูกขยับให้หลบเข้าไปราวกับเต่าหดหัวหดแขนหดขาเข้ากระดอง

"ฮื่ออออ~!"

เสียงหวานร้องออกมาในลำคอเมื่อดวงไฟสีขาวสว่างถูกเปิดขึ้นมารบกวนนิทราอันแสนสุข หากแต่ดวงเนตรนั่นก็ไม่ได้ลืมขึ้นมาแต่อย่างใด ดวงเนตรหวานยังคงปิดสนิทด้วยความง่วงงุนเช่นเก่า

ทำเอาคนที่เข้ามาหาหวังตั้งใจจะปลุกถอนหายใจและส่ายหัวออกมาเล็กน้อย

หากแต่ถึงอย่างนั้นบนใบหน้าก็ยังคงประดับไปด้วยรอยยิ้มแห่งความเอ็นดูเสียเต็มไปหมด

"จุนฮยองงี่ ไปกินข้าวกัน"

ดิโน่หรืออีชาน น้องเล็กของกลุ่มสมาชิกวงเซเว่นทีนเอ่ยเรียกคนเป็นรุ่นพี่ร่วมวงร่วมยูนิตของตนที่เอาแต่นอนขดตัวอยู่ใต้เนื้อผ้าหนาไม่สนใจเวลาเอาเสียเลย

ว่าไปมือของคนเป็นน้องก็จับไปที่ตัวของคนเป็นพี่ที่นอนแหมะขดอยู่ใต้เนื้อผ้าห่มบนเตียงนอน ออกแรงเขย่าเสียเต็มที่ด้วยเพราะในยามนี้รุ่นพี่คนอื่นในวงไปนั่งรวมจะทานข้าวร่วมกันเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

"จุนฮยอง ตื่นเร็วครับ ทุกคนรออยู่นะ"

ว่าไปอีกคนก็ไม่ได้ทำแม้แต่ส่งเสียงตอบในลำคอเสียอย่างงั้น อีชานถอนหายใจยามเหยียดอีกรอบก่อนที่จะตัดสินใจจับปลายผ้าห่มด้านหนึ่งของคนเป็นพี่เอาไว้ก่อนที่จะเปิดมันออกอย่างรวดเร็ว

พรึ่บ!

ผ้าห่มผืนหนาถูกจับดึงออกจาการคลุมร่างขาวพลัน มุนจุนฮวีที่ถูกรบกวนจากแสงไฟและอากาศหนาวแบบเต็มที่ส่งเสียงในลำคออย่างไม่พอใจพลัน มือขาวคู่นั้นถูกยกขึ้นมาปิดดวงเนตรทั้งสองเอาไว้พลางร่างกายก็บิดไปมาอย่างง่วงงุน

"งืมมม ใครมาปลุกเนี่ย?"

เสียงนั่นเอ่ยในลำคอแผ่วเบาเสียจนแทบหายไปกับสายลม ร่างขาวขยับบิดไปมาพลางปากรูปหัวใจก็ยังพ่นคำพูดที่เบาหวิวออกมาไม่หยุดปาก ดูคล้ายกับลูกแมวที่กำลังถูกปลุกให้ตื่นแล้วงัวเงียไม่เต็มใจเสียเต็มประดา

ยิ่งในยามที่ดิโน่นั่งลงข้างเตียงและจับมือคู่นั้นออกจากการขยี้ตาหลังจากการตื่นนอน ดวงเนตรที่มองมาที่เขายังขวางซ้ำปากยังยู่หงึเสียจนอดคิดถึงหน้าแมวดุดื้อที่ไม่พอใจยามถูกปลุกให้ตื่นนอนเอาไม่ได้

'น่ารัก'

คิดไปก็อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้ หากแต่ยามที่ละจากการสนใจใบหน้านั่น บนฝ่ามือของตนเองก็รู้สึกถึงความร้อนบางอย่างที่แผ่ออกมาให้ได้สัมผัสไม่หยุด

"ทำไมฮยองตัวร้อนจัง?"

คนเป็นฮยองทำหน้าเหรอหราเล็กน้อยก่อนที่จะออกแรงดึงมือของตนเองออกจากการจับของคนเป็นน้องทั้งสองข้าง แขนเรียวขยับยันร่างของตนเองขึ้นจากเตียงนุ่มที่เอาแต่ดูดร่างวอนขอให้นอนลงต่ออีกสักห้าหรือสิบนาที พลางคนเป็นน้องก็ลุกขึ้นจากเตียงของคนเป็นพี่และรุ่นพี่ร่วมห้องอีกคนที่ตอนนี้คงจะอยู่ที่โต๊ะอาหารและเท้าเอวมองเล็กน้อย

"พวกเราอุตส่าห์บอกแล้วบอกอีกว่าอาบน้ำเสร็จมากินข้าวด้วยกัน ไหงมานอนแผ่ที่เตียงแบบนี้เนี่ย?"

คนโดนว่าไม่ได้ตอบอะไรแถมยู่ปากอย่างไม่พอใจเล็กน้อยก่อนที่จะยกมือขึ้นขยี้ผมเบาๆ ปากนั่นอ้าบ่นงุบงิบกับตัวเองพลางขาก็ถีบเจ้าผ้าห่มที่เกะกะทั้งที่เมื่อครู่นอนกอดมันแทบตายออก

"ก็วันนี้ฮยองเหนื่อยอ่า ฮยองเลยอยากแต่จะนอนๆๆๆ"

ตอบไปก็ดุกดิกอยู่บนเตียงเล็กน้อย อ้าปากหาวหวอดแล้วค่อยๆกระเถิบร่างมาจนถึงขอบเตียง หย่อนปลายขาลงมาจนถึงพื้นก่อนที่จะอ้าปากหาวอีกรอบแบบไม่สนใจสายตาของคนเป็นน้องแม้แต่นิดเดียว

"ไม่ต้องมางอแงเลย ลุกไปกินข้าวกันได้แล้ว"

ดิโน่ว่าในขณะที่คนโดนว่าก็พ่นลมออกจมูกราวเด็กน้อยไม่พอใจ จนอีชานอดไม่ได้ที่จะคิดถามตัวเองในใจ

'ใครเป็นมักเน่กันเแน่เนี่ย?'

คิดไปก็ขยับร่างหลบคนเป็นพี่ที่กำลังจพยันตัวลุกขึ้นจากเตียงนอน ก่อนที่จะเบิกตากว้างและเอ่ยเรียกคนอีกคนในห้องอย่างตกใจเมื่อยามที่ร่างสูงกว่าเกิดขาอ่อนขึ้นมาจนแทบจะร่วงลงไปกองกับพื้น

"จุนฮยอง!"

ดิโน่รีบส่งมือไปประคองร่างของอีกคนก่อนที่ร่างนั้นจะร่วงลงพื้นในทันควัน ผ่อนแรงดึงร่างลงและค่อยๆพาทั้งตนเองและร่างที่อ่อนปวกเปียกกองลงกับพื้นอย่างช้าๆ

เพราะเมื่อครู่นี้มือนั่นคว้าร่างของอีกคนเอาไว้เสียเต็มมือ

มันจึงได้สัมผัสถึงอาการตัวร้อนของอีกคนที่ดูไม่ค่อยดีนัก

ดวงเนตรหวานข่มแน่นพร้อมมือของคนเป็นพี่ที่ยกขึ้นมากุมขมับจนดิโน่ขมวดคิ้วมุ่น เตรียมจะอ้าปากตะโกนออกไปเรียกใครด้านนอกหรือรุ่นพี่ร่วมวงด้วยกันหากแต่ปากรูปหัวใจนั่นก็เอ่ยห้ามออกมาเสียก่อน

"อย่าเรียกใครดิโน่ ฮยองแค่หน้ามืดกับปวดหัวนิดหน่อย ไม่เป็นไร"

แม้ปากจะเอ่ยออกมาแบบนั้น แต่สีหน้าท่าทางดูไม่ค่อยดีสมกับปากว่าจนดิโน่ไม่อาจทำตามคำเอ่ยของคนเป็นพี่ได้ ปากนั่นยังคงเอ่ยเรียกรุ่นพี่ร่วมวงคนอื่นให้รับรู้อยู่ดี ถึงแม้ว่าจะรู้ดีว่าคนเป็นพี่ที่กำลังนั่งกองอยู่ที่พื้นตอนนี้จะมองค้อนอย่างไม่พอใจนักก็ตาม

.

"ขอบคุณนะมิงที่อุตส่าห์ทำอาหารอ่อนๆมาให้กินถึงห้อง แต่พี่ชอบกินเผ็ดอ่ะ ขออย่างอื่นไม่ได้เหรอ?"

มุนจุนฮวีทำหน้าออดอ้อนเสียเต็มที่หลังจากที่ดิโน่ตะโกนเอ่ยปากบอกว่าตนเป็นลมแล้วทุกคนรีบรุดมาดูอาการเสียจนห้องนอนเล็กๆแทบจะแตกเอาให้ได้ 

ก็แหงแหละ

สิบสามคนบวกเมเนเจอร์อีก

แค่เป็นลมกับตัวร้อนเป็นไข้อ่อนๆแค่นี้ แตกตื่นกันราวกับว่ามุนจุนนี่คนนี้ไปติดเชื้อโรคร้ายแรงจากใครที่ไหนมาเสียอย่างนั้น ทั้งน้องแปดที่เข้ามาถึงก็รีบรุดจับเนื้อจับตัว ทั้งวอนอูที่พอน้องแปดบอกว่าตัวร้อนก็รีบให้ซึงกวานกับเวอร์น่อนหาผ้ามาชุบน้ำแปะไว้บนหน้าผากให้ ทั้งคุปส์ฮยองกับจองฮันฮยองที่มาช่วยดิโน่พาเขาขึ้นมาจากพื้นและนอนเอนบนเตียง ทั้งมินกยูกับดีเคและอูจีที่รีบออกไปช่วยทำอาหารมาให้เขา ไหนจะซูนยองกับจีซูฮยองที่ไปหายามาให้อีก

แต่ก็นะ

พวกเขาก็รักกันแบบนี้มาตั้งนานแล้วหนิเนอะ

"ไม่ได้!"

ก็พอรู้มาอยู่ว่าพวกเขานั้นได้ฉายาจากแฟนคลับเรื่องความพร้อมเพรียงและใจสื่อถึงกันราวกับว่าตั้งโปรแกรมมาเป็นหุ่นยนต์ แตก็ไม่เคยเชื่อสักทีจนวันนี้ที่เอ่ยออกมาพร้อมกันราวกับว่าเป็นคเดียวกันที่เสียงดังเท่าสิบสามคน

"แต่...แต่จุนนี่อยากกินอย่างอื่นอ่ะ นะครับนะ ไม่ได้จริงเหรอ~"

เมื่อเห็นว่าวิธีอ้อนดีๆแล้วไม่ได้ผล ปากบางก็ยู่ลง ดวงเนตรก็มองอ้อนราวกับแมวอ้อนขอปราทูจนสมาชิกที่เหลือตกหลุมความน่าเอ็นดูเข้าไปเต็มไป ยกเว้นคนที่ดึงสติกลับมาได้อย่างไม่น่าเชื่ออย่างดิโน่เนี่ยแหละ

"ไม่ต้องมาอ้อนเลยนะครับจุนฮยอง"

เหมือนกับรู้แผนการ คนเป็นมักเน่หรือน้องเล็อของวงเอ่ยบอกคนเป็นพี่ที่กำลังเอาแต่อ้อนสมาชิกคนอื่นที่เหลือที่ตกหลุมพรางนั่นเข้าเสียเต็มที่ คนเป็นมักเน่รีบดันสมาชิกร่วมวงและเมเนเจอร์ออกไปจากห้องก่อนที่จะฝากฝังคำมั่นให้ตัวเองว่า

"เดี๋ยวผมดูแลจุนฮยองเองครับคืนนี้ เพราะงั้นมยองโฮฮยองไปนอนกับเวอร์นอนกับซึงกวานฮยองแทผมหน่อยนะ"

ว่าไปนั่น

.

กว่าจะบังคับให้กินข้าวที่มินกยูทำมาให้จนหมดได้ กว่าจะบังคับให้ยัดยาเอาไปในปากได้ กว่าจะบังคับให้เอนตัวนอนลงได้ ทุกอย่างมันช่างยากลำบากราวับจับลูกแมวใส่กระด้งเสียเหลือเกิน

พอเห็นอีชานหยิบมือถือขึ้นมาตอบข้อความพี่ๆเมมเบอร์เข้าหน่อย จุนฮวีก็จะแอบเอื้อมไปหยิบมาเล่นบ้าง

พอเห็นพี่ซูนยองมาบอกดิโน่ว่าวันนี้มีซ้อมเต้นเสตจคู่กับมยองโฮ จุนฮวีก็จะกระดี๊กระด๊าออดอ้อนหรืออยากย่องลุกออกไปจากเตียงบ้าง

สรุปคือกว่าจะขอให้นอนพักผ่อนได้ก็ทำเอามักเน่อย่างอีชานเหนื่อยแทบตาย

แถมไม่พอนะ

ยังโดนโกรธอีกเฉยเลย

"จุนฮยอง โกรธอะไรผมเนี่ย?"

ดิโน่ว่าพลางก็นั่งลงข้างเตียงนอนนุ่มที่คนเป็นพี่นอนแหมะหน้าบึ้งเป็นตูดแมวอยู่ มุนจุนฮวีไม่ตอบซ้ำยังขยับพลิกร่างหันตะแคงข้างให้คนเป็นน้องอีกเสียอย่างนั้น

"อย่าบอกนะว่าโกรธทีผมโกหกฮยองว่ายามันไม่ขมนั่นน่ะ?"

มุนจุนฮวีขดตัวเข้าหากันแล้วส่งเสียงฟึดฟัดในลำคอเป็นเชิงให้คำตอบว่าเป็นอย่างที่ดิโน่ว่า คนเป็นมักเน่หัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดีเมื่อเห็นว่ารุ่นพี่ที่เหมือนมักเน่และลูกแมวผสมกันจะน่ารักและน่าเอ็นดูขึ้นเสียทุกวัน

อีชานส่ายหัวเล็กน้อย ขยับตัวขึ้นไปนอนบนเตียงข้างคนเป็นพี่ เอนตัวลงนอนก่อนที่จะพ่นลมหายใจออกมาอยางสบายอารมณ์

"ขอโทษครับ คราวหลังจะไม่ทำอีก สัญญาแบบนี้โอเคไหม?"

มุนจุนฮวีส่งเสียงหึในลำคอแล้วกระดุกกระดิกตัวออกห่างจนแทบจะชิดขอบเตียงฝั่งหนึ่งจนผ้าชุบน้ำที่แปะหัวอยู่ร่วงแหมะลงกับผืนเตียงนอน

แปะ!

แน่นอนว่าอีชานได้ยินเสียงจึงได้ส่ายหัวไปมาเล็กน้อยก่อนที่จะเด้งตัวขึ้นมาจากที่นอนอีกครั้ง เอ่ยปากบอกคนเป็นพี่ว่าเดี๋ยวกลับมาครู่หนึ่งก่อนที่จะลุกหายไป

ใช้เวลาเพียงครู่เดียวดิโน่ก็กลับมาพร้อมแผ่นแปะลดไข้เย็นเฉียบในมือ พาร่างของตนเองขึ้นมานั่งขัดสมาธิบนเตียงนอนนุ่มก่อนที่จะใช้มือออกแรงพลิกร่างของคนเป็นพี่ให้หันมาหา

"อะไรอีกอ่ะอีชา---"

ยังไม่ทันให้คนเป็นพี่เอ่ยปากบ่น ปากรูปหัวใจน่ารักนั่นก็ต้องปิดลงเองทันควันเมื่อพบว่าใบหน้าของคนเป็นน้องห่างจากตัวเองเพียงแค่ไม่กี่เซนติเมตร ซ้ำมือคู่นั้นยังอังลงที่หน้าผากของตนเองแผ่วเบา

มองดิโน่ในมุมนี้

ความแป้งเด็กที่เคยได้กลิ่นมันหายไปไหนเนี่ย?!

เหลือแต่กลิ่นครีมอาบน้ำแบบผู้ใหญ่เฉย?!

"ตัวยังร้อนอยู่เลย ขืนใช้ผ้าแปะแล้วฮยองนอนดิ้นแบบนี้ มีหวังพรุ่งนี้ไข้ขึ้นมากกว่าเดินจนนอนซมแน่"

ว่าพลางก็ขยับใบหน้าที่เข้าใกล้เมื่อครู่ออกห่าง แกะเ้าแผ่นแปะลดไข้ในมือก่อนที่มือข้างหนึ่งจะยกขึ้นจับแขนของคนเป็นฮยองกดเอาไว้กับเตียง

"เย็นหน่อยนะ อย่าสะดุ้งล่ะ เบี้ยวขึ้นมาผมขี้เกียจแกะแปะใหม่"

ว่าจบก็ค่อยๆบรรจงแปะแผ่นแผะลดไข้ลงบนหน้าผากของคนเป็นพี่ และเป็นอย่างที่ดิโน่ว่า มุนจุนฮวีสะดุ้งจนหลับตาแน่นเล็กน้อยด้วยความเย็นของแผ่นแปะ หากแต่ครู่หนึ่งมันก็กลับมาอุณหภูมิคงที่จนนิ่งได้อีกครั้ง

และยามที่ลืมตาขึ้นมาก็ได้มองเห็นมักเน่ของตนเองในอีกมุมหนึ่ง

มือข้างหนึ่งนั้นค่อยๆลูบลงบนหน้าผากของเขาแผ่วเบาให้แผ่นแปะนั่นเรียบไปกับผิว ดวงเนตรน่นเต็มไปด้วยความตั้งใจและห่วงใย ในขณะที่คิ้วนั่นก็ขมวดมุ่นอย่างเป็นห่วง

"คิ้วจะผูกกันแล้ว"

เพราะความเป็นมุนจุนฮวีที่ไม่ชอบใบหน้าเคร่งเครียดของใครเอาเสียเลย มือขาวเลยยกขึ้นแปะลงที่กลางหน้าผากของคนเป็นน้อง ออกแรงแปะๆมันเล็กน้อยแล้วพองแก้มนิ่มให้อูมขึ้นเสียจนน่ารักน่าชัง ในขณะเดียวกันนั้นอีชานก็เลื่อนมือลงมาวางไว้ที่ผืนเตียงข้างใบหู

"....ฮยองรู้ตัวไหมว่าทำหน้าแบบนั้นให้ผมมองในมุมนี้ แก้มฮยองมันโครตดูนิ่มเลย"

จุนฮวีทำหน้าเหรอหราเมื่อพบว่าใบหน้าของคนเป็นน้องเริ่มเลื่อนมาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ และมันเริ่มใกล้จนดวงเนตรสวยนั่นสั่นระริกและเปลี่ยนเป็นข่มหลับแน่น

ยิ่งลมหายใจอุ่นร้อนเข้ามาใกล้มากยิ่งขึ้น จุนฮวีก็ยิ่งเอียงหน้าหลบ มือสองข้างเริ่มกำแน่นเ้ขาหากันแน่น

จุ๊บ~

สัมผัสแผ่วเบาปรากฏให้ได้รู้สึกที่ข้างแก้มนิ่มของตนเอง ดิโน่หอมลงที่แก้มนิ่มของมุนจุนฮวีไปทีก่อนที่จะเอนตัวลงนอนข้างกายท่ามกลางความมึนงงของคนเป็นพี่

'แค่คิดว่ามันน่ารักเลยจากหอมแก้มสักทีว่าจะนิ่มแค่ไหน แต่พอทำแล้วแม่งเขินชิบหาย'

คิดไปแล้วก็พลิกตัวหลบใบหน้าแดงๆจากคนเป็นพี่โดยไม่ได้รู้เลยว่าคนเป็นพี่เองก็หน้าแดงเขินไม่ต่างกัน ซ้ำยังกลั้นยิ้มเขินจนแก้มจะแตกเอาเสียให้ได้

ไม่กล้าคุยกันต่อแล้ว!

"นะ....นอนได้แล้วฮยอง" 

อีชานว่า พยายามเบี่ยงเบนความสนใจและพยายามให้คนเป็นพี่ได้นอนพักผ่อนไปด้วย และแน่นอนว่าคนเป็นพี่เองก็ดันเล่นด้วยเสียอย่างนั้น

"อะ...อื้อ"

ว่าแล้วก็ตะแคงตัวหันหนีจากอีกฝ่ายด้วยหัวใจที่เต้นแรงราวกับว่าจะหลุดออกมาจากอกเสียให้ได้

.

มุนจุนนี่ว่า มุนจุนนี่ไม่ได้เป็นแค่ไข้แล้วแหละ

เป็นโรคหัวใจด้วยแล้วอ่ะทุกคน ฮืออออ ;-;

.

"ฝะ....ฝันดีชาน"

.

ถึงแม้ก่อนที่จะดำดิ่งเข้าสู่ห้วงนิทราทั้งสองจะนอนตะแคงข้างหันหลังใส่กัน แต่ทั้งคู่จะรู้ไหมนะ ว่าสุดท้ายแล้วทั้งสองคนก็หันกลับมานอนหงายข้างกันเช่นเดิม

มักเน่นอนด้วยกันแบบนี้

น่ารักจังเลยเนอะ ;)

By. Sweet Flower

#ดอกไม้หวาน

อ่านแล้วอย่าลืมเม้นกันนะคะ><

ปล. อย่าลืมไปติดตามทวิตเรานะคะ

เราเริ่มจะไปลงนิยายที่อื่นบ้างแล้วนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #333 Zcee85 (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2562 / 00:32
    แงงงง น่ารักมากกกกค่ะ ;-; ขอบคุณที่แต่งชานฮุยนะคะ
    #333
    1
    • #333-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 101)
      14 พฤศจิกายน 2562 / 08:10
      ชิปเปอร์ออลพี่จุนอย่างเราก็แน่นอนอยู่แล้วววววว><
      #333-1
  2. #332 PanKunMuMiEiEi (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2562 / 10:21

    โอ้ย เอ็นดูจังค่ะ55555 น่ารักกุ๊กกิ๊กมากก

    #332
    1
    • #332-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 101)
      12 พฤศจิกายน 2562 / 22:24
      น้องมักเน่น้อยยยยย
      #332-1
  3. #331 shernshu (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 08:41
    จุนนี่​ น่ารักจริง​ๆเลยน้า~
    #331
    0
  4. #330 shernshu (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2562 / 08:32
    จุนนี่​ น่ารักจริง​ๆเลยน้า~
    #330
    1
    • #330-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 101)
      11 พฤศจิกายน 2562 / 09:27
      น้องมุมิอิอิของทุกคนนนนนนนนน
      #330-1
  5. #329 j่j (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 21:45

    ฮืออออยัยแมวน้อยดื้ออีกแล้วนะ

    #329
    1
    • #329-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 101)
      10 พฤศจิกายน 2562 / 21:46
      อั้ยดื้อของทุกคนนนนน
      #329-1
  6. #328 dxzer_r (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 21:37
    น่ารักกกกก ฮรื่อออ;^;
    #328
    1
    • #328-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 101)
      10 พฤศจิกายน 2562 / 21:42
      น่ารักมุมิอุอิ ดีใจที่ชอบนะค้าบบบบ><
      #328-1
  7. #327 IcezaSorakung (จากตอนที่ 101)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 21:24
    ตั๊ลลั๊กกกกกกก
    #327
    1
    • #327-1 Sweet Flower(จากตอนที่ 101)
      10 พฤศจิกายน 2562 / 21:43
      กรุบกริบหลังจากกายไปนานนน ขอบคุณมากค้าบบบ><
      #327-1