ขนาดตัวอักษร

  • font-size
  • font-size

สีพื้นหลัง

ระยะห่างบรรทัด

คืนค่า

[THE DARK PRINCESS] การปฏิวัติของเจ้าหญิงทรราช

ตอนที่ 1 : [PRINCESS’S DIARY] บันทึกของเจ้าหญิงแห่งดาร์คเซเนีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • 5 พ.ค. 58

[PRINCESS’S DIARY] บันทึกของเจ้าหญิงแห่งดาร์คเซเนีย

 

มูนเดลี่ 15 แจนยูอารี่ ปีที่ 6924

เคยได้ยินไหม ยามค่ำคืนที่หลับตาลง เสียงเล่านิทานก่อนนอนดังพึมพำ นิทานเจ้าหญิงรูปงามถูกปีศาจร้ายจับตัว เจ้าชายต้องไปช่วยเจ้าหญิงและสังหารปีศาจน่ารังเกียจ เจ้าชายรูปหล่อแสนดีและเจ้าหญิงจิตใจงดงามผู้เลอโฉม สุดท้ายเจ้าชายและเจ้าหญิงจะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข คงเคยได้ยินไหม แล้วตอบได้หรือเปล่า ใครคือผู้กำหนดว่าปีศาจคือสิ่งไม่ดี?

เพราะปีศาจรูปร่างน่าเกลียดใช่ไหม

เพราะปีศาจดื่มเลือดกินเนื้อใช่ไหม

หากไม่ใช่ เพราะเหตุใดเล่า ปีศาจจึงถูกมองว่าชั่วร้าย

แล้วมนุษย์เล่า เหตุใดจึงทำร้ายปีศาจทั้งที่จิตใจนั้นน่ากลัวยิ่งกว่าปีศาจ หรือจะเถียงว่าพวกเจ้าไม่มีกิเลส ถ้าไม่มีมนุษย์แล้วปีศาจจะเกิดขึ้นมาได้อย่างไร ต้นตอของความชั่วร้ายนั่นมาจากมนุษย์ไม่ใช่หรือ

รัก โลภ โกรธ และหลง

นี่คือกิเลสทั้งปวงของมนุษย์ไม่ใช่หรือ?

เพื่อบัลลังก์ มนุษย์ก็สามารถฆ่าพ่อแม่ของตนได้

เพื่อคนรัก มนุษย์ก็สามารถทำลายทุกสิ่งได้

เพื่อระบายความโกรธ มนุษย์ก็สามารถทรมานผู้อื่นได้

เพื่อสิ่งที่หลงใหล มนุษย์ก็สามารถสละทุกอย่างได้

จิตใจต่ำช้านั้นมันต่างจากปีศาจอย่างไรหรือ?

แม้กระทั่งคำว่า ความดี และ ความถูกต้อง ก็ยังไม่อาจอยู่ด้วยกันได้ สิ่งที่ดีแต่ไม่ถูกต้องและสิ่งที่ถูกต้องแต่ไม่ดี แล้วมันดีอย่างไรหรือ?

อะไรคือสิ่งตัดสินว่า ดีและ ชั่วร้าย

และข้าได้พึ่งสัญญาแล้วว่า ในอีกไม่นาน จะไม่มีใครตราหน้าพวกเราคือสิ่ง ชั่วร้าย

หลายพันปีมาแล้วที่เหล่ามนุษย์และภูตพรายต่างดูถูกดูแคลนพวกเราเหล่าชาวปีศาจ ทั้งที่พวกเรายังไม่ได้ทำร้ายอะไรใครเลย หรือเพียงแค่พวกเรามีเขา มีใบหูแหลมยาว มีผิวกายหยาบหลากสี มีร่างกายที่ใหญ่โตและมีความแตกต่างจากพวกเขามากจนไม่อาจมองเราเป็น เพื่อน ร่วมดินแดน พวกเขาลักลอบนำชาวปีศาจไปใช้แรงงานในแดนของตน อาณาเขตแดนปีศาจกลายเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับดินแดนอื่น การกระทำนี้ข้าจะไม่ยอมให้เกิดขึ้นอีกเด็ดขาด ตราบใดที่ข้ามีชีวิตอยู่ ข้าจะไม่มีวันให้ดินแดนของข้าถูกเหยียบย่ำอีก ไม่มีทางและไม่มีวัน

ข้าว่าถึงเวลาแล้วกระมังที่ปีศาจอย่างเราจะมาทวงสิทธิ์คืน

ด้วยความสัตย์จริงแห่งข้า การปฏิวัติครั้งยิ่งใหญ่นี้ข้าจะทำให้สำเร็จ

คาริเอน่า ดาร์เกลโอล่า

 

ร่างระหงส์ของเด็กสาวเรือนผมสีเงินแซมม่วงยาวถึงเอวเดินเข้าสู่บังลังก์แห่งอาณาจักรดาร์คเซเนีย ชุดกระโปรงสีดำตัดพอดีตัวอย่างประนีตประกายแสงสีทองจากอัญมณีที่ประดับไว้ตัดกับผิวสีขาวอมชมพู ตาขวาสีแดงเข้มดั่งเลือดมองไปยังบังลังก์ของตนพร้อมกับตาซ้ายสีฟ้าน้ำทะเล นิ้วเรียวยาวชี้ไปยังร่างทหารที่ยืนข้างบังลังก์ด้านขวามือแล้วนั่งลง ทหารรีบเดินเข้ามาคุกเข่าตรงหน้า ริมฝีปากสีสวยยกยิ้มเย็นเยือก

“แผนการที่ข้าให้เจ้าทำ ลุล่วงแล้วหรือยัง”ร่างบางถามขึ้นมา นายทหารรีบรายงาน

“พ่ะย่ะค่ะ องค์หญิง กระหม่อมจัดการเรียบร้อยแล้ว รอเพียงแค่คำสั่งขององค์หญิง ทุกอย่างก็จะดำเนินการทันทีพ่ะย่ะค่ะ”เมื่อได้ยินเช่นนั้น ริมฝีปากบางยกยิ้มอย่างพอใจ นัยน์ตาสองสีมองออกไปยังประตูห้องซึ่งกำลังถูกเปิดออก

“เรียกขุนนางเลฟริคมา ข้ามีเรื่องจะปรึกษาเขา”ว่าจบร่างทหารจึงเริ่มคลานออกไปแล้วลุกขึ้นทำความเคารพประมุขแห่งอาณาจักร

ร่างเด็กสาวเดินออกไปยังระเบียงปราสาท บ้านเมืองดูดีขึ้นจากเมื่อหลายปีก่อน เหล่าประชาชนรอบนอกที่เห็นร่างองค์หญิงของเขาริบหรี่ต่างพากันคุกเข่าคำนับแล้วทำงานของตนต่อ ร่างชายหนุ่มวัยกลางคนเดินเข้ามาแล้วคุกเข่าลง

“เรียกข้าหรือพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท”ชายวัยกลางคนถามอย่างนอบน้อม เด็กสาวกรีดนิ้วขึ้น

“ลุกขึ้นเถอะ ท่านเลฟริค ท่านคืออาจารย์ของข้า ท่านไม่จำเป็นต้องคุกเข่า”เด็กสาวออกสั่งตามด้วยร่างชายคนนั้นที่ลุกขึ้นยืน

“ท่านเรียกข้ามา มีเหตุอันใดหรือ ฝ่าบาท”เมื่อได้ยินสรรพนามที่เรียกตน เด็กสาวเริ่มขมวดคิ้ว

“เรียกชื่อข้า ตอนนี้ข้าไม่ใช่ฝ่าบาทของท่าน”เด็กสาวว่า ชายหนุ่มก้มหน้าแล้วเอ่ย

“ท่านมีเหตุอันใดหรือ เจ้าหญิงคาริเอน่า ดาร์เกลโอล่าแห่งอาณาจักรดาร์คเซเนีย”

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

×