[Fic Naruto] The smile in the heart~[Yaoi]

ตอนที่ 3 : มุ่งฝึกซ้อม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 994
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    12 ม.ค. 56

Smile of : 3

...หลังจากที่เดินมาด้วยกันได้ระยะหนึ่งชิกามารุก็เอ่ยถามกับคนข้าง ๆ ที่ดูเหมือนกับจะมีอะไรในใจถึงได้ทำหน้าตาแบบนี้...

มีอะไรหนักใจรึไง...นารูโตะ...

ก็เรื่องที่จะให้ช่วยคุมสอบนั่นแหละ...  เสียงใส ๆ เอ่ยตอบมาอย่างที่ใจคิด

ทำไมล่ะ...หรือว่านายมีปัญหาอะไรงั้นเหรอ...

มันจะดีจริง ๆ เหรอที่ให้เกะนินอย่างชั้นมาช่วยคุมสอบเด็ก ๆ ด้วยนะ...พวกนายที่เป็นจูนินก็ไม่เป็นไรหรอกแต่ว่าชั้น...  น้ำเสียงที่ฟังดูสลดหดหู่นั้นทำให้ชิกามารุ ต้องหยุดเดินแล้วหันมาหาคนข้าง ๆ นารูโตะจึงต้องพลอยหยุดเดินไปด้วยอีกคน

ดีแล้วล่ะเพราะถึงแม้ว่านายจะเป็นเกะนินแต่ความสามารถของนายเหนือกว่าจูนินบางคนเสียด้วยซ้ำไป...เรื่องนี้พวกเราที่เป็นเพื่อนนายรู้ดี รวมถึงท่านซึนาเดะด้วย ทุกคนที่รู้จักนายย่อมรับรู้ได้ถึงความสามารถนั้น...

ถึงจะพูดแบบนั้นก็เถอะ...แต่ว่าชั้นก็ยังไม่มั่นใจอยู่ดี...

นายไม่เคยยอมแพ้กับอะไรเลยไม่ใช่เหรอ...ทั้งความฝันและวิถีนินจาของนายมันเลือนหายไปหมดแล้วอย่างนั้นเหรอ...นารูโตะ...

ชิกามารุ...

เอาความเชื่อมั่นของนายที่มีอยู่เสมอในทุก ๆ เรื่องกลับคืนมาแล้วก็ทุ่มให้กับการสอบของเด็ก ๆ ครั้งนี้ให้เต็มที่เพราะเด็ก ๆ เหล่านั้นจะกลายเป็นกำลังสำคัญให้กับหมู่บ้านในอนาคต...

ขอบใจนะ...ขอบใจที่ยังเชื่อมั่นในตัวชั้น...  เสียงใส ๆ เอ่ยออกมาจากใจจริง เพราะคำพูดเหล่านั้นของชิกามารุทำให้ความกังวลเล็ก ๆ ในใจของเค้าจางหายไป

ไม่เป็นไรหรอก...เพราะยังไงเราก็เป็นเพื่อนกันอยู่แล้ว...

ว่าแต่ขออะไรอีกซักอย่างได้มั้ย...

มีอะไรอีกงั้นเหรอ...

คราวหน้าถ้าจะตามตัวชั้นอีกล่ะก็ใช้คนอื่นไปแทนเจ้าคิบะได้มั้ย...

ทะเลาะกันอีกแล้วรึไง...

ก็ไม่เชิง...แค่เบื่อขี้หน้าเจ้านั่นเท่านั้นเอง...  นารูโตะเลี่ยงที่จะบอกว่าพักหลัง ๆ มานี่พอเจอหน้าคิบะทีไรเค้าก็มักจะรู้สึกแปลก ๆ ภายในใจทุกที

แต่ว่าชั้นไม่ได้ใช้ให้คิบะไปตามนายหรอกนะ...เจ้านั่นอาสาจะไปตามให้เองบอกว่าเป็นทางผ่านอยู่แล้ว และชั้นก็เห็นว่ามันเป็นแบบนั้นจริง ๆ ก็เลยยกหน้าที่ให้คิบะไป...

เอาเป็นว่าคราวหน้าถ้าจะเรียกกันอีกนายก็มาเองแล้วกัน...

นายนี่ก็เอาแต่ใจเหมือนกันนะเนี่ย...ก็ได้คราวหน้าชั้นจะเป็นคนไปเรียกนายเองก็แล้วกัน...  ชิกามารุรับคำง่าย ๆ เพราะรู้สึกเหมือนกำลังถูกเด็กเอาแต่ใจขู่บังคับ แต่สำหรับตัวเค้าเองก็ไม่ได้ถือสาอะไรเพราะจะว่าไประยะทางจากบ้านเค้าไปบ้านนารูโตะมันก็ไม่ได้ไกลมากมายอะไร

...หลังจากแยกกับชิกามารุมาแล้วนารูโตะที่ไม่อยากปล่อยเวลาให้เปล่าประโยชน์ก็มุ่งหน้าไปหาที่ฝึกซ้อม เพื่อให้ร่างกายพร้อมเสมอสำหรับภารกิจที่อาจจะมีเข้ามาและเพื่อการสอบของเด็ก ๆ ในอาทิตย์หน้าด้วย  นารูโตะหลบมาฝึกซ้อมคนเดียวแบบนี้ทุกวัน จนกระทั้งวันนี้...

ฉึก ฉึก ฉึก...  เสียงอาวุธมีดสั้นปักลงไปบนเนื้อไม้อย่างรวดเร็ว และมันก็เป็นเวลาเดียวกับที่แสงสุดท้ายของวันกำลังจะลาลับขอบฟ้าไป

เย็นป่านนี้แล้วเหรอเนี่ย...  นารูโตะบอกกับตัวเองขณะเดินไปดึงมีดสั้นเหล่านั้นออกมาจากต้นไม้ ก่อนจะเดินมาทรุดกายนั่งพิงต้นไม้ใหญ่แล้วเหม่อมองท้องฟ้าสีส้มที่ดูสวยแปลกตาอย่างเพลิดเพลิน จนเผลอหลับไปในที่สุด  นารูโตะหลับไปนานทีเดียวและกลับมารู้สึกตัวอีกทีตอนที่สัมผัสได้ถึงสายลมเย็น ๆ ที่พัดผ่านกายไปอย่างนุ่มนวล เค้าค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมองแต่แล้วดวงตาสีฟ้าคู่สวยก็ต้องเบิกกว้างอย่างตกใจ ...

ห๊า...นี่มันอะไรกัน...  นารูโตะอุทานออกมาด้วยน้ำเสียงแตกตื่นเพราะสิ่งที่ตัวเองเข้าใจว่าเป็นพื้นดินที่นั่งอยู่กลับกายเป็นหลังของ
อากามารุ แล้วตนไม้ที่เคยพิงซบก็กลายเป็นแผ่นอกกว้างของคิบะไปซะนี่...แถมยังมีท่อนแขนแข็งแรงที่โอบกระชับอยู่รอบเอวเค้าไว้
อย่างแน่นหนาอีก...

ตื่นได้แล้วเหรอ...  เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามมาเบา ๆ

ทำไมชั้นถึงมาอยู่บนนี้ล่ะ...

พอดีชั้นผ่านไปแถวนั้นแล้วเห็นนายนั่งหลับอยู่เรียกเท่าไหร่ก็ไม่ยอมตื่น...เห็นว่ามันมืดแล้วอากาศก็เริ่มเย็นแล้วเลยเผลออุ้มติดมือมาด้วยกะว่าจะพาไปส่งที่บ้านให้น่ะ...

งะ...งั้นเหรอ...  น้ำเสียงตะกุกตะกักร้องตอบกลับไปด้วยความรู้สึกหวาดเสียวเพราะถึงอากามารุจะไม่ได้วิ่งแบบผาดโผนแต่การนั่งอยู่บนอะไรที่ตัวเองควบคุมไม่ได้มันก็ยังรู้สึกไม่ดีอยู่นั่นเอง

ใกล้ถึงแล้วล่ะ...อดทนอีกหน่อยแล้วกัน...  คิบะเอ่ยบอกอีกฝ่ายไปเมื่อรับรู้ได้ถึงปฏิกิริยาของนารูโตะที่เริ่มขยุ้มชายเสื้อเค้าไว้แน่นพร้อมกับอาการตัวเกร็งเนื่องจากกลัวตก

...คิบะบริการส่งนารูโตะให้ถึงหน้าประตูบ้านเลยทีเดียว ส่วนคนที่นั่งหน้าซีดมาตลอดทางนับตั้งแต่รู้สึกตัวตื่นขึ้นมาก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกที่มาถึงอย่างปลอดภัย พร้อมกับคิดว่าน่าจะขอบคุณอีกฝ่ายซักหน่อยจึงเอี้ยวตัวหันกลับไปหาคนข้างหลังแต่แล้วก็ต้องชะงักค้างไปเพราะ จมูกโด่งคมสันของคนข้างหลังที่ฝั่งตัวอยู่กับผิวแก้มนุ่มนิ่มของตนในยามนี้มันเหมือนกับจะทำให้หัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะ ใบหน้าที่เคยขาวซีดกลับมีเลือดฝาดขึ้นมาทีละน้อย นารูโตะรู้สึกเหมือนใบหน้าตัวเองร้อนจัดราวกับคนเป็นไข้ ฝ่ายคิบะเองก็รู้สึกไม่แตกต่างกัน...

นั่งนิ่ง ๆ อยู่ตรงนี้ก่อนนะ...  คิบะอาศัยจังหวะนั้นเรียกสติตัวเองกลับมาแล้วกระซิบบอกที่ข้างหูอีกฝ่ายไปเบา ๆ ก่อนจะคลายวงแขนที่โอบรอบเอวเล็ก ๆ นั้นออกแล้วเคลื่อนตัวลงไปยืนบนพื้นก่อนจะหันมาคว้าร่างบางขึ้นอุ้มแล้วประคองให้ยืนลงที่พื้นอย่างปลอดภัยต่างจากคราวก่อน นารูโตะที่ยังเรียกสติตัวเองกลับมาไม่ได้ก็ได้แต่ปล่อยให้อีกฝ่ายจัดการทุกอย่างไปจนเสร็จ...

งั้นชั้นกลับก่อนนะ...  คิบะเอ่ยออกมาพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูอบอุ่นต่างจากรอยยิ้มยียวนเหมือนทุกที

อืม...ขอบใจนะ...  นารูโตะตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แล้วคิบะก็หมุนกายเตรียมจากไปแต่ก็ต้องชะงักค้างไว้เหมือนกับลืมอะไรก่อนจะหันกลับมาแล้วเดินตรงเข้ามาหาอีกฝ่ายก่อนจะกระซิบบอกอะไรบางอย่างที่ข้างหูนารูโตะจากนั้นก็รีบดีดตัวโดดขึ้นไปบนหลังอากามารุแล้วเผ่นหนีหายไปทันที  ฝ่ายนารูโตะพอได้ยินคำพูดนั้นก็รู้สึกอยากจะหักคออีกฝ่ายทิ้งเสียเดี๋ยวนั้น แต่เพราะฝ่ายนั้นหนีได้เร็วกว่าก็เป็นอันว่าเค้าไม่อาจจัดการอีกฝ่ายได้อย่างใจคิดจึงได้แต่เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันอยู่คนเดียว...

คิบะ!!...ไอ้บ้า!!...ไอ้ทุเรศ !!...เจอกันคราวหน้าจะเอาคืนทั้งต้นทั้งดอกเลย...  นารูโตะทำได้แค่ร้องด่าฝากไปกับสายลมเท่านั้น ก่อนจะหมุนกายเดินเข้าไปในบ้านของตัวเองแต่จะด้วยอารมณ์แบบใหนก็ตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกัน...พอเข้ามาข้างในก็ตรงไปทิ้งตัวนอนกลิ้งไปบนเตียงนอนก่อนจะยกมือขึ้นมาคลำแก้มตัวเองข้างที่ถูกอีกฝ่ายขโมยหอมไปแบบไม่รู้ตัวเบา ๆ  แล้วคำพูดที่คิบะทิ้งไว้ก่อนจะหนีหายไปก็ปรากฏขึ้นมาในหัวทันที...แก้มนายนุ่มมากเลยล่ะนารูโตะ...แต่รู้สึกว่ามันจะเหม็นไปหน่อยนะ...

ชิส์...เจ้าลูกหมาคิบะ...  นารูโตะเปรยกับตัวเองเบา ๆ ก่อนจะปล่อยให้ความง่วงงุนเข้าครอบงำอีกครั้ง

...เช้านี้นารูโตะตื่นมาแต่เช้าเพราะเมื่อคืนนอนไปเต็มอิ่ม ขณะที่กำลังเดินออกจากบ้านเพื่อไปฝึกเหมือนเช่นทุกวันเพราะว่าตัวเองไม่มีภารกิจก็เจอเข้ากับชิกามารุระหว่างทางพอดี...

จะไปใหนแต่เช้าเหรอ...ชิกามารุ...  นารูโตะร้องทักทายไปอย่างอารมณ์ดี

ว่าจะเอารายงานไปส่งท่านซึนาเดะน่ะ...แล้วนายจะไปใหนเหรอ...

ชั้นว่าง ๆ ก็เลยว่าจะไปฝึกคนเดียวน่ะ...

เหรอ...ยังไงก็อย่าหักโหมจนเกินไปล่ะเดี๋ยวอาทิตย์หน้าคนจะไม่พอ...

เอ๋...ทำไมล่ะ หรือว่ามีใครต้องไปทำภารกิจงั้นเหรอ...  จากคำพูดของชิกามารุทำให้นารูโตะสงสัยจนต้องรีบถามกลับไปด้วยความอยากรู้

ก็พอดีว่าชิโนะกับฮินาตะกลับมาแล้วก็มีภารกิจเข้ามาพอดี ทีมนั้นทั้งหมดก็เลยต้องไปทำภารกิจนะสิ...

ทีมนั้นทั้งหมด ??...หมายถึงคิบะด้วยงั้นเหรอ...

อืม...แต่ถ้าภารกิจเสร็จเร็วก็คงกลับมาทันแต่ถ้าไม่เป็นอย่างที่คิดคนของเราก็จะหายไปอย่างที่บอกนั่นแหละ...

แต่นายบอกว่าคิดจำนวนคนเผื่อไว้แล้วไม่ใช่รึไง...  นารูโตะยังซักต่อไปด้วยความสงสัย

เรื่องนั้นมันก็ใช่...แต่ก็ยังวางใจไม่ได้หรอกนะ งั้นชั้นขอตัวก่อนนะแล้วเจอกัน...  พูดจบชิกามารุก็เดินแยกไปอีกทางทันที

แล้วเจอกัน...  นารูโตะรับคำเบา ๆ ก่อนจะเดินแยกไปตามทางของตนเช่นกัน

...สองวันมาแล้วที่นารูโตะมุ่งมั่นฝึกซ้อมเพียงลำพัง และใครบางคนที่มักจะโผล่หน้ามากวนประสาทเค้าเสมอก็หายหน้าไปเพราะยังไม่กลับจากการทำภารกิจ...

เฮ้อ...พอแค่นี้แล้วกัน...  นารูโตะบอกกับตัวเองก่อนจะทิ้งกายลงนอนแผ่ไปกับพื้นหญ้าอย่างเหนื่อยอ่อน ขณะที่กำลังปล่อยความคิดให้ล่องลอยไปเรื่อย ๆ นั้นความรู้สึกบางอย่างก็ก่อเกิดขึ้นภายในใจ...เหงา...แล้วนารูโตะก็เริ่มคิดหาคำตอบว่าที่ตัวเองรู้สึกแบบนี้เพราะว่าไม่มีภารกิจให้ทำ หรือเพราะว่าไม่มีใครมาคอยกวนประสาทเหมือนอย่างทุกทีกันแน่นะ...

โอ้ย...มันก็ต้องเพราะไม่มีภารกิจทำนะสิ...ใครจะไปคิดถึงเจ้าลูกหมานั่นกันเล่า...  นารูโตะดีดตัวลุกขึ้นมานั่งพร้อมกับโวยวายเสียงดังอย่างไม่เข้าใจตัวเองก่อนจะตัดสินใจกลับเข้าหมู่บ้าน เพราะถ้าให้เค้านั่งคิดอะไรซับซ้อนแบบนี้ต่อไปก็คงไม่ได้คำตอบอะไรอย่างแน่นอน...และระหว่างทางกลับบ้านก็เจอเข้ากับคนกลุ่มหนึ่งโดยบังเอิญ...

เฮ้...ชิกามารุ  โจจิ  อิโนะ  พวกนายจะไปใหนกันเหรอ...  นารูโตะร้องทักกลุ่มเพื่อน ๆ ที่จับกลุ่มเดินมาด้วยกัน

ว่าจะไปเยี่ยมคิบะซักหน่อย  เห็นว่าบาดเจ็บกลับมาไม่รู้เป็นยังไงบ้าง...  ชิกามารุเป็นฝ่ายตอบกลับมา และคำตอบนั้นมันทำให้
นารูโตะรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาอย่างประหลาด

คิบะกลับมาแล้วเหรอ...

นายจะไปกับพวกเรามั้ยล่ะ...นารูโตะ...  อิโนะเป็นฝ่ายชวนก่อน และไม่รู้อะไรดลใจให้นารูโตะพยักหน้ารับและเดินตามทุกคนไป
หน้าตาเฉย จนสุดท้ายทุกคนก็มายืนอยู่หน้าบ้านของคิบะเป็นที่เรียบร้อย ขณะที่กลุ่มของชิกามารุกำลังจะเข้าไปก็สวนเข้ากับ ชิโนะ
และฮินาตะที่สวนออกมาพอดี

มาเยี่ยมคิบะกันเหรอ...  ชิโนะร้องถามกลุ่มคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

อืม...แล้วอาการเป็นไงบ้างล่ะ...  ชิกามารุรับคำแล้วร้องถามกลับไป

ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก...แต่คงใช้มือไม่ได้ซักพัก...

งั้นเหรอ...

ถ้าอย่างนั้นพวกชั้นกลับก่อนแล้วกัน...ไปกันเถอะฮินาตะ...

ขอตัวก่อนนะทุกคน...  ฮินาตะกล่าวด้วยทีท่าเขินอาย จากนั้นก็วิ่งตามชิโนะไปทันที พอสองคนนั้นจากไปกลุ่มของชิกามารุก็เข้าไป
ข้างในทันที

อ้าว...มาเยี่ยมคิบะเหรอจ๊ะ...  เสียงหวาน ๆ ของฮานะพี่สาวของคิบะร้องทักทายมาเมื่อเห็นกลุ่มคนตรงหน้า

ครับ...  ชิกามารุรับคำเช่นเดิม และก็เป็นจังหวะเดียวกับที่คิบะเดินออกมาพร้อมกับแขนข้างหนึ่งที่มีผ้าพันแผลพันไว้จนเต็มทั้งแขน

พวกนายเองเหรอ...  คิบะร้องทักไปเมื่อเห็นว่าใครมา

ก็ได้ข่าวว่าบาดเจ็บกลับมาเลยแวะมาดูเท่านั้นแหละ...  อิโนะเอ่ยตอบพร้อมกับเดินเข้ามาจ้องมองแขนที่พันผ้าไว้สลับกับมองหน้า
คิบะอย่างอารมณ์ดี

ก็ไม่ได้เป็นอะไรมากแค่ถูกห้ามใช้แขนซักระยะเท่านั้นเอง...

อ๋อเหรอ...  อิโนะเอ่ยด้วยน้ำเสียงล้อเลียน

ก็เออนะสิ...  คิบะตอบกลับมาด้วยสีหน้าตื่น ๆ ที่เหมือนจะถูกจับโกหกได้แต่ก็ยังไม่ยอมรับง่าย ๆ สุดท้ายก็กลายเป็นเปิดสงครามน้ำลายกลับอิโนะจนกลายเป็นเรื่องเฮฮาในกลุ่มเพื่อน ๆ แล้วกลุ่มของชิกามารุก็อยู่แกล้งคิบะกันอีกซักพักจึงขอตัวกลับ

เห็นนายไม่เป็นอะไรมากก็โล่งใจแล้ว ยังไงก็รักษาตัวให้หายเร็ว ๆ นะเพราะการสอบของเด็ก ๆ อาทิตย์หน้ายังไงก็อยากให้นายช่วยด้วย...  ชิกามารุกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ยังไงก็คงจะหายทันละมั๊ง...แต่ถึงจะหายไม่ทันยังไงชั้นก็จะไปช่วยไม่ต้องห่วงหรอก...  คิบะรับคำแข็งขัน

งั้นก็ไม่รบกวนแล้ว  หายเร็ว ๆ ล่ะ...  พูดจบชิกามารุก็พาผองเพื่อนกลับออกไปทันที

จะกลับกันแล้วเหรอจ๊ะ...  ฮานะร้องทักมาเมื่อเห็นกลุ่มเพื่อน ๆ ของคิบะกำลังจะแยกย้ายกันไป

งั้นเหรอ...นึกว่าจะอยู่ต่ออีกซักหน่อยจะได้มีคนอยู่เป็นเพื่อนคิบะด้วย พอดีว่าพี่มีงานด่วนที่โรงพยาบาล แล้วแม่เองก็ยังไม่กลับไม่อยากปล่อยให้คิบะอยู่คนเดียวนะจ๊ะ...

ผมอยู่คนเดียวได้น่า  ไม่ได้เป็นอะไรมากซักหน่อย...  คิบะรีบแย้งที่พี่สาวตนพูดเหมือนตัวเองเป็นคนไข้อาการหนักช่วยเหลือตัวเองไม่ได้

ก็ถ้านายยอมนอนพักที่โรงพยาบาลดี ๆ ก็คงไม่ต้องเดือดร้อนคนอื่นเค้าแบบนี้หรอก...  ฮานะหันไปดุน้องชายด้วยเสียงขุ่น ๆ

ดูพูดเข้า...มันเป็นความผิดของผมรึไงละเนี่ย...

ถ้างั้นให้นารูโตะอยู่เป็นเพื่อนก่อนก็ได้ครับ...ฝากด้วยนะนารูโตะ...  ชิกามารุตัดสินใจให้เสร็จสรรพจากนั้นก็พาคนที่เหลือออกจากบ้านไปทันที นารูโตะที่จู่ ๆ ก็ถูกโยนภาระมาให้แบบไม่รู้ตัวก็ยืนทำหน้าเอ๋อ

รบกวนด้วยนะจ๊ะนารูโตะ...  ฮานะหันมากล่าวขอบคุณด้วยรอยยิ้มก่อนจะออกจากบ้านไปอีกคน

อ่ะ...อ้าว ไหงเป็นแบบนี้ล่ะ ชั้นยังไม่ได้รับปากเลยนะ...  ถึงจะพูดอะไรไปตอนนี้ก็ไม่สามารถแก้ไขอะไรได้แล้ว เพราะตอนนี้เหลือเพียงแค่เค้ากับคนป่วยอีกคนเท่านั้นเอง

นายจะกลับไปก่อนก็ได้...ชั้นไม่ว่าอะไรหรอก...  คิบะเอ่ยขึ้นมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

ชั้นก็ไม่ได้อยากจะอยู่นักหรอก...แต่พี่ฮานะเค้าพูดแบบนั้นแล้วใครจะกล้าปฏิเสธล่ะเจ้าบ้า...  นารูโตะเอ่ยสวนกลับมาด้วยทีท่าไม่พอใจแต่ทำอะไรไม่ได้จึงเดินกระแทกเท้าไปนั่งท้าวคางอยู่ที่โต๊ะกลางห้องนั่นเอง คิบะพอเห็นท่าทางไม่สบอารมณ์แบบนั้นของอีกฝ่ายแล้วก็อมยิ้มน้อย ๆ ก่อนจะพาตัวเองไปนั่งลงข้าง ๆ ร่างบางนั้น ฝ่ายนารูโตะพอเห็นอีกฝ่ายเดินมานั่งใกล้ ๆ ก็หันไปตวาดเสียงดังลั่น

ที่มีให้นั่งตั้งเยอะแยะจะมานั่งเบียดกันตรงนี้ทำไมเนี่ย...

ชั้นหิวแล้วล่ะ...หาอะไรให้กินหน่อยสิ...  คิบะลอยหน้าลอยตาพูดออกมาอย่างไม่สะทกสะท้านกับคำด่านั่นแม้แต่น้อย ส่งผลให้คนถูกยั่วยิ่งโมโหหนักขึ้น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

651 ความคิดเห็น

  1. #579 anasia (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2558 / 13:48
    เดี๋ยวนะคิบะ ไปหอมแก้มเค้าแล้วพูดงี้ได้ไง เดี๊ยะๆ

    ว่าแต่ไปทำไรมาแขนเจ็บ?.. หกล้มเอาแขนลง? ตกต้นไม้? ตีลังกา? สไลด์เดอร์? #รู้สึกว่าอันหลังๆจะไม่เกี่ยว
    #579
    0
  2. #536 sara (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2557 / 22:25
    หอมแก้มโตะแล้วพูดงี้ได้ไงคิบะ
    #536
    0
  3. #507 น้ำ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2557 / 19:04
    ขโมยหอนแก้มคนอื่นแล้วยังจะมาพูดว่าเหม็นอีกเจ้าคิบะ

    #507
    0
  4. #492 Imixtateii Cnz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2557 / 12:51
    คิบะน่ารักกกกกกกก
    #492
    0
  5. #482 MM_R (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มกราคม 2557 / 20:30
    หึงละซิ หึงละซิ >[]<
    #482
    0
  6. #481 MM_R (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มกราคม 2557 / 19:59
    หอมแก้มโตะแล้วยังมาพูดแบบนี้อีก!! คราวหลังอย่ามาหอมแก้มโตะอีกแล้วกัน!! ชิ!! น่ารัก เขิน.. อีกแล้ว><
    #481
    0
  7. #453 l3oss_it (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2556 / 23:00
    ได้ทีเอาใหญ่เลยนะค่ะคิบะคุง 
    นารูโตะคุงก็เลยต้องเป็นพี่เลี้ยงจำเป็นไปเลยอ่ะ
    ห้ามทำร้าย๙แกล้งคุณพยาบาลนะค่ะ ไม่งั้นเจอกระสุนวงจักรแน่ๆ
    #453
    0
  8. #428 PrinceOfBlueRose (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2556 / 03:18
    รู้สึกคิบะได้กำไรจากโตะเยอะจริง แล้วก็โตะ หวั่นไหวแล้ว ลุ้นๆ ><
    #428
    0
  9. #390 ใครง่ะ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2556 / 03:04
    ติดใจนารุโตะเข้าแล้ว กิกิ
    #390
    0
  10. #366 การคิด (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2556 / 22:30
    ฉันชอบคู่นี้แล้ววุ่ยๆๆ
    #366
    0
  11. #329 This my angel (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2556 / 21:41
    คิบะบอกว่าแก้มนุ่ม รู้สึกว่าจะติดใจล่ะซี่
    #329
    0
  12. #301 diamus (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 21:16
    เจ้าลูกหมาฉวยโอกาสหอมแก้มนารุจัง!
    #301
    0
  13. #278 zd-knight (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มีนาคม 2556 / 20:07
    แหม หวานกันซะ
    ยิ้มแก้มแตกเลย >[]<
    #278
    0
  14. #249 สายลมแห่งรัตติกาล18 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มีนาคม 2556 / 03:45
    น่ารักอ่า
    #249
    0
  15. #241 annchan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มีนาคม 2556 / 20:24
    มันฮาตรงหอมแก้มนี่ล่ะ
    #241
    0
  16. #233 p.p. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มีนาคม 2556 / 17:57


    จะน่ารักกันไปไหนเนี้ย คุ่นี้
    #233
    0
  17. #192 ferincalobaramos (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2556 / 00:47
    น่าร้ากอ่า
    #192
    0
  18. #175 Takgy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:51
    น่ารักอ่าาาาาาาาาา
    #175
    0
  19. #125 I_am_Hana (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:27
    ชอบมากเลยค่ะ^^
    #125
    0
  20. #83 วันวานlove..naruto.... (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 มกราคม 2556 / 22:32
    ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกว่าทั้งคู่คิบะนารุนั้น

    กลายเป็นสามีภรรยากันแล้วค่า>///<

    บรรยากาศให้มากๆ มีการสั่งให้หาอะไรกินด้วยเนี่ย ยิ่งเหมือนเลย อิๆๆ

    น่ารักมาก

    อ่านตอนต่อไปอย่างด่วน

    ไรเตอร์แต่งสนุกมาก ๆ ค่า เราชอบมากเลย

    ขอบคุณที่แต่งficสนุกๆให้เราได้มีโอกาสอ่านนะคะ
    #83
    0
  21. #75 namecotton (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มกราคม 2556 / 23:59
    คิบะกวนไปมั้ยคะ ไปว่าโตะได้ไง
    #75
    0
  22. #45 Chinanra (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มกราคม 2556 / 13:19
    ไปหอมเค้า แล้วบอกเค้าแบบนั้นได้ไงเนี่ย//แต่ก็น่ารักดี^^
    #45
    0
  23. #19 fesarina (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 มกราคม 2556 / 21:19
    เหมือนทุกคนจะพร้อมใจให้นารุจังอยู่กะคิบะเลยนะเนี่ย อิอิ
    #19
    0
  24. #16 ✿*゚’゚・✿Queen (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มกราคม 2556 / 17:23
    น่ารักอ่าาาา เเหม ไปกระซิบเเบบนั้นโตะเรยโกรธน่ะสิ 555+

    ถ้ากระซิบ ว่าเเก้มนายนุ่มเเละหอมน่าฟัดมากเรยนะนารูโตะเเบบนี้  เเม่ยกฟินตายเเน่55555
    #16
    0
  25. #13 ✘H Y U K 'J A E✘ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 มกราคม 2556 / 20:46
    แหมๆเจ้าหม าบ้า ใช้เหมือนเป็นเมี ยเลยนะ อิอิ
    #13
    0